Intussen moet ik instaan voor het wateren van de nodige planten. De tomatenplanten doen het beter en beter, de tomaten zullen rijp zijn wanneer iedereen in Belgie is, perfecte timing dus ...
Zie de foto: ik heb 31 tomaten geteld: 30 groene, 1 rode:
woensdag 29 juni 2011
Update op Veerles project
Zoals jullie wel weten, zijn Veerle en de kids terug in het land. Ik dus nog niet, voor mij is het nog wat aftellen (tot 8 juli)
Intussen moet ik instaan voor het wateren van de nodige planten. De tomatenplanten doen het beter en beter, de tomaten zullen rijp zijn wanneer iedereen in Belgie is, perfecte timing dus ...
Zie de foto: ik heb 31 tomaten geteld: 30 groene, 1 rode:
Intussen moet ik instaan voor het wateren van de nodige planten. De tomatenplanten doen het beter en beter, de tomaten zullen rijp zijn wanneer iedereen in Belgie is, perfecte timing dus ...
Zie de foto: ik heb 31 tomaten geteld: 30 groene, 1 rode:
zondag 26 juni 2011
Valiezen klaar
Dit was een héél lange dag, de kinderen zaten er gisterenavond te laat in en dat hebben we heel de dag geweten; veel geween en veel geruzie dus. Net nu we daar niet veel tijd voor hadden. We moesten nog naar de winkel, de was moest nog gedaan worden, de valiezen gemaakt en ... er zat een virus op mijn pc.
Hopelijk slaapt iedereen vannacht wat goed, want morgen wordt het dan letterlijk een heel lange dag. Ons vliegtuig stijgt op rond 6uur plaatselijke tijd en we landen in België net voor 8uur.
Hopelijk slaapt iedereen vannacht wat goed, want morgen wordt het dan letterlijk een heel lange dag. Ons vliegtuig stijgt op rond 6uur plaatselijke tijd en we landen in België net voor 8uur.
zaterdag 25 juni 2011
Verjaardagskado
Lander verjaart pas over een maand, maar hij kreeg vandaag al een eerste verjaardagskado. We hebben hem iets gekocht dat te groot is om mee naar België te nemen en terug. Ofwel moesten we het hem een paar weken na zijn verjaardag geven ofwel ervoor. Hij heeft het dus nu al gehad en heeft er vandaag al uren mee kunnen spelen (zie foto).
Lander en Lotte zaten vanavond veel te laat in hun bed. We zijn bij onze (achter)buren gaan eten en we zijn wat blijven plakken. Eigenlijk spijtig dat het niet naast de deur is, dat we ze niet gewoon in bed kunnen steken en nog wat langer blijven plakken. Het was leuk en gezellig.
Lander en Lotte zaten vanavond veel te laat in hun bed. We zijn bij onze (achter)buren gaan eten en we zijn wat blijven plakken. Eigenlijk spijtig dat het niet naast de deur is, dat we ze niet gewoon in bed kunnen steken en nog wat langer blijven plakken. Het was leuk en gezellig.
vrijdag 24 juni 2011
De laatste paar dagen is het hier niet zo schitterend weer, bewolkt en met veel regen. In de voormiddag viel het vandaag nog mee, maar ergens rond 3uur is het serieus begin onweren. Hopelijk is het tegen maandag over, op een vliegtuig stappen vind ik al niet leuk maar op een vliegtuig stappen als het onweert nog veel minder. Die allereerste keer dat ik met de kindjes hier geland ben was echt niet leuk.
Lander en Lotte hebben vandaag weer veel binnengespeeld, behalve om eens naar de horde juni-kevers te kijken die in de tuin rondvloog. Ik dacht eerst dat er een wespennest in de tuin van de buren zat, want ze cirkelden rond die boom. Maar toen zagen we in het gras een paar grote kevers, juni kevers dus. Niet dezelfde die in Deinze heel ons gras kapoteten, maar grote groene kevers, zo een beetje ter grote van een meikever.
Ze hebben eigenlijk de helft van de dag in de kast gezeten. De kast in Lander zijn kamer doet dienst als 'hun kamp'. Ze binden dan de deur van zijn kamer en die van de kast aan elkaar met elastiekjes zodat ik er niet in kan. Ze zitten daar dan voor elkaar voor te lezen. Vooral Lander dan voor haar denk ik. Ze hadden me vandaag echt niet nodig en ze hebben ook totaal geen ruzie gemaakt. Sinds we terug zijn van op reis zijn het twee handen op één buik.
Lander en Lotte hebben vandaag weer veel binnengespeeld, behalve om eens naar de horde juni-kevers te kijken die in de tuin rondvloog. Ik dacht eerst dat er een wespennest in de tuin van de buren zat, want ze cirkelden rond die boom. Maar toen zagen we in het gras een paar grote kevers, juni kevers dus. Niet dezelfde die in Deinze heel ons gras kapoteten, maar grote groene kevers, zo een beetje ter grote van een meikever.
Ze hebben eigenlijk de helft van de dag in de kast gezeten. De kast in Lander zijn kamer doet dienst als 'hun kamp'. Ze binden dan de deur van zijn kamer en die van de kast aan elkaar met elastiekjes zodat ik er niet in kan. Ze zitten daar dan voor elkaar voor te lezen. Vooral Lander dan voor haar denk ik. Ze hadden me vandaag echt niet nodig en ze hebben ook totaal geen ruzie gemaakt. Sinds we terug zijn van op reis zijn het twee handen op één buik.
donderdag 23 juni 2011
We zijn een beetje aan het voorbereiden voor de reis komende maandag: kuisen dus en al wat wassen. Er ligt al één valies klaar met kleertjes die te klein zijn en met boekjes die we uitgeleend hadden en terug mee gaan naar België.
Willem is deze middag naar huis gekomen, zodat ik zonder kinderen naar de dermatoloog zou kunnen gaan maar toen ik wou vertrekken wouden ze plots allebei mee. Gelukkig waren er leuke boekjes in de wachtzaal want ze hebben ons daar een vol uur laten wachten. Het goede nieuws is dat die plekken in mijn gezicht veel beter zijn en dat ik de medicatie mag opbouwen. Hij hoopt zelf dat ze zouden weg zijn tegen het einde van de zomer en als dat niet zo is gaan we allergie testen doen.
Lander, Lotte en ik zijn ook nog naar de post geweest om de brieven voor de belastingen te posten. Ondertussen hebben we ook wat meer informatie gekregen, ik ben er al wat geruster in.
Nog wat minder goed nieuws ook: we zijn in het begin van de week langs Stone geweest, een vriendje van Lander zijn klas. We zijn eens gaan vragen of hij deze week niet eens mocht komen spelen, maar blijkbaar is dat antwoord "nee". Ook bij Rebecca (Lotte haar vriendinnetje) staken we een briefje in de bus maar ook haar zagen we niet. Spijtig voor Lander, maar denk dat die mama niet wil dat haar zoon met Lander speelt. Ik hoop van ongelijk te krijgen, misschien proberen we na onze vakantie in België nog eens. De vraag is natuurlijk wanneer je het opgeeft.
Willem is deze middag naar huis gekomen, zodat ik zonder kinderen naar de dermatoloog zou kunnen gaan maar toen ik wou vertrekken wouden ze plots allebei mee. Gelukkig waren er leuke boekjes in de wachtzaal want ze hebben ons daar een vol uur laten wachten. Het goede nieuws is dat die plekken in mijn gezicht veel beter zijn en dat ik de medicatie mag opbouwen. Hij hoopt zelf dat ze zouden weg zijn tegen het einde van de zomer en als dat niet zo is gaan we allergie testen doen.
Lander, Lotte en ik zijn ook nog naar de post geweest om de brieven voor de belastingen te posten. Ondertussen hebben we ook wat meer informatie gekregen, ik ben er al wat geruster in.
Nog wat minder goed nieuws ook: we zijn in het begin van de week langs Stone geweest, een vriendje van Lander zijn klas. We zijn eens gaan vragen of hij deze week niet eens mocht komen spelen, maar blijkbaar is dat antwoord "nee". Ook bij Rebecca (Lotte haar vriendinnetje) staken we een briefje in de bus maar ook haar zagen we niet. Spijtig voor Lander, maar denk dat die mama niet wil dat haar zoon met Lander speelt. Ik hoop van ongelijk te krijgen, misschien proberen we na onze vakantie in België nog eens. De vraag is natuurlijk wanneer je het opgeeft.
dinsdag 21 juni 2011
Nog 6 keer slapen en ...
... dan komen Lander, Lotte en ik naar België. We hebben de vlucht vervroegd, het is hier gewoon veel te warm om nog twee weken te wachten. Ik reis niet graag zonder Willem maar als we nog twee weken wachten is het ook niet zeker dat ik niet alleen ga moeten komen.
Speciaal voor de oma's en de opa, we komen dinsdag zeker eens langs :-).
Wat schrijfsels van vandaag, van Lander (hij kiest de woorden zelf, ze moesten starten met f en g) :
en van Lotte:
en zo kuis je dus het bad:
Speciaal voor de oma's en de opa, we komen dinsdag zeker eens langs :-).
Wat schrijfsels van vandaag, van Lander (hij kiest de woorden zelf, ze moesten starten met f en g) :
en van Lotte:
en zo kuis je dus het bad:
maandag 20 juni 2011
Heet
Het was lang geleden maar gisteren zijn we nog eens gaan wandelen. Het plan was om eens een wandeling te doen die we al eens deden, dichtbij en toch leuk om te doen. Maar deze keer was ze toch net wat avontuurlijker als een paar maanden geleden. Blijkbaar waren er de avond en nacht van zaterdag op zondag behoorlijk wat bomen omgevallen. Het wandelpad was op redelijk veel plaatsen onderbroken. We zijn met wat klauteren en wat takken opzij duwen toch ergens halverwege geraakt. Maar toen het wandelpad smaller werden, werden de opties om langs de omgevallen bomen te komen ook minder. Plus het was eigenlijk te warm om te wandelen, tegen dat we terug aan de auto zagen ze allebei zo rood als een tomaat. Ons water was ook helemaal op. Toen we na de wandeling thuiskwamen zijn ze allebei onmiddellijk het zwembad in gedoken.
Vandaag was Willem al na een uurtje terug thuis, er was geen electriciteit op zijn werk. Blijkbaar ook door die storm van zaterdagavond. Hij heeft voor de rest van de dag van thuis gewerkt en de kinderen hebben hem goed gerustgelaten. Vandaag was het om 10u 's morgens al 35 graden, goed dus voor het zwembad maar niet voor meer.
Nog efkens een anekdote:
Lander en Lotte waren een dag of twee geleden reis-rond-de-wereld aan het spelen in de zetels. Na enkele opmerkingen dat springen en lopen in de zetels niet mocht, heb ik ze allemaal efkens apart gezet (ze luisterden niet). Na 5 minuten mocht Lander terugkomen, hij had goed nagedacht en hij kon vertellen dat hij niet geluisterd had en dat lopen in de zetels niet mag. Wat vraagt hij nadat ik zeg dat hij weer mag gaan spelen: 'en als ik nu gewoon stap, mag dat dan?'. Lotte mag ook terugkomen, ook zij kan mooi vertellen dat ze niet in de zetels mag lopen en dat ze moet luisteren. Wat zegt zij, als ze terug mag gaan spelen: 'en mag kruipen?'. Allebei meesters in onderhandelen.
Een paar foto's van gisteren:
... en duwen:
Dit is het wandelpad, hier zijn we er nog helemaal links langsgeraakt:
Vandaag was Willem al na een uurtje terug thuis, er was geen electriciteit op zijn werk. Blijkbaar ook door die storm van zaterdagavond. Hij heeft voor de rest van de dag van thuis gewerkt en de kinderen hebben hem goed gerustgelaten. Vandaag was het om 10u 's morgens al 35 graden, goed dus voor het zwembad maar niet voor meer.
Nog efkens een anekdote:
Lander en Lotte waren een dag of twee geleden reis-rond-de-wereld aan het spelen in de zetels. Na enkele opmerkingen dat springen en lopen in de zetels niet mocht, heb ik ze allemaal efkens apart gezet (ze luisterden niet). Na 5 minuten mocht Lander terugkomen, hij had goed nagedacht en hij kon vertellen dat hij niet geluisterd had en dat lopen in de zetels niet mag. Wat vraagt hij nadat ik zeg dat hij weer mag gaan spelen: 'en als ik nu gewoon stap, mag dat dan?'. Lotte mag ook terugkomen, ook zij kan mooi vertellen dat ze niet in de zetels mag lopen en dat ze moet luisteren. Wat zegt zij, als ze terug mag gaan spelen: 'en mag kruipen?'. Allebei meesters in onderhandelen.
Een paar foto's van gisteren:
... en duwen:
Dit is het wandelpad, hier zijn we er nog helemaal links langsgeraakt:
zaterdag 18 juni 2011
Nog eens belastingen
Het was al heel lang geleden maar deze voormiddag zijn we nog eens naar de YMCA geweest en dat was een grote teleurstelling voor mij. Dat half uur lopen dat zit er voorlopig niet meer in. Vier weken niet gaan lopen en ik mag weer voor een groot deel herbeginnen. Het zal wachten zijn tot na de grote vakantie, als de kinderen weer naar school zijn, om dat weer goed op te starten.
Deze namiddag heeft Willem zich dan nog eens bezig gehouden met onze amerikaanse belastingen. Wij hebben uren en uren tijd gestoken om alle nodige gegevens via een online applicatie in te geven naar Deloitte en die hebben dat nu in de officiële documenten gegoten om naar de diensten hier te sturen. Wij moeten nu die stapeltjes controleren en goedkeuren maar we begrijpen er niet teveel van. Het zijn trouwens twee stapeltjes: één voor de Georgia-belastingen en één voor de US-belastingen. We moesten ook alles ingeven voor het hele jaar, terwijl we de eerste maanden toch al in België waren. We snappen er gewoon niets van. Het zou toch leuker zijn moesten ze ons in een eenvoudige taal wat uitleggen wat ze eigenlijk aan het doen zijn.
We hebben ook al een paar voorbereidingen gedaan voor onze vakantie in België. Zoals gewoonlijk moeten er een paar dingetjes mee naar België voor andere mensen. Ik heb ook al wat nieuwe boeken voor Lander besteld bij bol.com en nieuwe lenzen voor mij. Morgen ga ik eens kijken naar de winterkleren en eens kijken wat er te klein is. Alles wat te klein is, gaat mee terug naar huis.
Mooi weer vandaag tot ergens rond 4 uur, we zijn dan verrast door een deftig onweer.
Die zon, die schijnt toch weer zo hard:
Deze namiddag heeft Willem zich dan nog eens bezig gehouden met onze amerikaanse belastingen. Wij hebben uren en uren tijd gestoken om alle nodige gegevens via een online applicatie in te geven naar Deloitte en die hebben dat nu in de officiële documenten gegoten om naar de diensten hier te sturen. Wij moeten nu die stapeltjes controleren en goedkeuren maar we begrijpen er niet teveel van. Het zijn trouwens twee stapeltjes: één voor de Georgia-belastingen en één voor de US-belastingen. We moesten ook alles ingeven voor het hele jaar, terwijl we de eerste maanden toch al in België waren. We snappen er gewoon niets van. Het zou toch leuker zijn moesten ze ons in een eenvoudige taal wat uitleggen wat ze eigenlijk aan het doen zijn.
We hebben ook al een paar voorbereidingen gedaan voor onze vakantie in België. Zoals gewoonlijk moeten er een paar dingetjes mee naar België voor andere mensen. Ik heb ook al wat nieuwe boeken voor Lander besteld bij bol.com en nieuwe lenzen voor mij. Morgen ga ik eens kijken naar de winterkleren en eens kijken wat er te klein is. Alles wat te klein is, gaat mee terug naar huis.
Mooi weer vandaag tot ergens rond 4 uur, we zijn dan verrast door een deftig onweer.
Die zon, die schijnt toch weer zo hard:
donderdag 16 juni 2011
Maden
Ze hadden vandaag geen zin om hun kleren aan te doen, iedere keer als ik het vroeg hadden ze geen tijd. Ik heb dan ook niet aangedrongen en ergens rond 10 uur hadden ze dan toch besloten van iets anders dan hun pyjama aan te doen; Lander is heel de dag piraat geweest en Lotte efkens piraat maar voor het grootste deel van de dag toch maar 'pipo de clown'. Lotte heeft zelfs een tijdje met een geverfde neus rondgelopen.
Het slechte nieuws van vandaag, dit was nu al dag drie dat ik me niet super voelde, hoofdpijn beter maar mijn maag is toch nog niet in orde. Nog slechter nieuws, ergens rond 11 uur, zei Lander ineens, 'kom eens mama, er liggen hier gelijk wormpjes'. Heel degoutant, de hele keuken tot aan de achterdeur lag vol met maden. Ze kwamen uit de vuilbak in de berging en waren vermoedelijk hun weg naar buiten aan het zoeken. Mijn eerste reactie was echt niet zo goed, Lotte is serieus beginnen wenen. Ze zijn ook zo ongelooflijk vies. Toen dat ik weer wat bekomen was, hebben we het dan gestructureerd aangepakt, eerst die in de keuken buitengegooid en dan de vuilbak in de berging buitengezet en de berging gekuisd, inclusief wasmachine en droogkast verzetten. Het gevolg is dat ik nu rugpijn heb natuurlijk. Maar ze zijn weg. Het is echt ongelooflijk hoe die beesten daar geraakt zijn, het is een gesloten vuilbak, er zitten overal horren en van zodra Willem of ik een vlieg zien gaan we die onmiddellijk met een vliegenmepper (of is het vanger) te lijf. Maar Lander en Lotte hebben weer wat geleerd: de deur niet teveel laten openstaan :-). Aja en ze weten nu ook wat meer over de voortplanting van de vlieg.
We hebben deze namiddag ook weer het zwembad buiten gezet, zo hadden ze weer wat anders leuks vandaag.
Piraat Lotte:
Het slechte nieuws van vandaag, dit was nu al dag drie dat ik me niet super voelde, hoofdpijn beter maar mijn maag is toch nog niet in orde. Nog slechter nieuws, ergens rond 11 uur, zei Lander ineens, 'kom eens mama, er liggen hier gelijk wormpjes'. Heel degoutant, de hele keuken tot aan de achterdeur lag vol met maden. Ze kwamen uit de vuilbak in de berging en waren vermoedelijk hun weg naar buiten aan het zoeken. Mijn eerste reactie was echt niet zo goed, Lotte is serieus beginnen wenen. Ze zijn ook zo ongelooflijk vies. Toen dat ik weer wat bekomen was, hebben we het dan gestructureerd aangepakt, eerst die in de keuken buitengegooid en dan de vuilbak in de berging buitengezet en de berging gekuisd, inclusief wasmachine en droogkast verzetten. Het gevolg is dat ik nu rugpijn heb natuurlijk. Maar ze zijn weg. Het is echt ongelooflijk hoe die beesten daar geraakt zijn, het is een gesloten vuilbak, er zitten overal horren en van zodra Willem of ik een vlieg zien gaan we die onmiddellijk met een vliegenmepper (of is het vanger) te lijf. Maar Lander en Lotte hebben weer wat geleerd: de deur niet teveel laten openstaan :-). Aja en ze weten nu ook wat meer over de voortplanting van de vlieg.
We hebben deze namiddag ook weer het zwembad buiten gezet, zo hadden ze weer wat anders leuks vandaag.
Piraat Lotte:
woensdag 15 juni 2011
dinsdag 14 juni 2011
Waterraket
Mijn dag is slecht begonnen, ik ben ergens rond 5 uur uit mijn bed gesprongen om naar de wc te gaan. Of het buikgriep is of gewoon iets verkeerd gegeten weet ik niet, maar vermits ik ook heel de dag serieuze hoofdpijn had, gok ik op dat eerste. Dat zal dus vermoedelijk morgen wel beter over zijn.
Ik heb Lander en Lotte toch een paar keer gevraagd om me efkens gerust te laten, wat in Lotte haar geval wel een heel moeilijke opgave is. Maar ik had ook dingen beloofd en zelfs ziek zijn was vandaag blijkbaar geen goed excuus. Ik moest een waterraket maken. Hij had dat gisteren gezien op het internet en ik had beloofd om dat vandaag te doen. Op een goed moment dus, zijn we dus naar de winkel gereden om een ventieltje en een buisje, want dat ontbraken we.
Veel werk was het uiteindelijk niet: een gaatje in een kurk maken, wat plakband aan die kurk omdat de hals van de fles (=de raket) te breed was voor de kurk die we hadden en een stokje aan een plastieken fles binden.
En dan gewoon lanceren: fles ongeveer een vierde vullen met water, raket op het lanceerplatform (=het buisje) zetten en pompen tot dat de druk in de fles hoog genoeg is.
Het resultaat is om het met Lander zijn woorden te zeggen: 'AWESOME'. Klein detail, degene die de fles lanceert is wel redelijk nat. Ik heb het zo een drie keer gedaan maar dan ben ik toch binnen moeten gaan liggen. Ze hebben moeten wachten tot Willem thuis was om het nog een paar keer te doen. Ze mochten het van mij niet alleen doen, niet dat ik bang was dat ze elkaar pijn zouden doen, maar ik wou niet dat de pomp kapot was.
De raket, fles met stokje aan, kurk die past en een pomp:
Eerst vullen met water ...:
... en dan lanceren:
Ik heb Lander en Lotte toch een paar keer gevraagd om me efkens gerust te laten, wat in Lotte haar geval wel een heel moeilijke opgave is. Maar ik had ook dingen beloofd en zelfs ziek zijn was vandaag blijkbaar geen goed excuus. Ik moest een waterraket maken. Hij had dat gisteren gezien op het internet en ik had beloofd om dat vandaag te doen. Op een goed moment dus, zijn we dus naar de winkel gereden om een ventieltje en een buisje, want dat ontbraken we.
Veel werk was het uiteindelijk niet: een gaatje in een kurk maken, wat plakband aan die kurk omdat de hals van de fles (=de raket) te breed was voor de kurk die we hadden en een stokje aan een plastieken fles binden.
En dan gewoon lanceren: fles ongeveer een vierde vullen met water, raket op het lanceerplatform (=het buisje) zetten en pompen tot dat de druk in de fles hoog genoeg is.
Het resultaat is om het met Lander zijn woorden te zeggen: 'AWESOME'. Klein detail, degene die de fles lanceert is wel redelijk nat. Ik heb het zo een drie keer gedaan maar dan ben ik toch binnen moeten gaan liggen. Ze hebben moeten wachten tot Willem thuis was om het nog een paar keer te doen. Ze mochten het van mij niet alleen doen, niet dat ik bang was dat ze elkaar pijn zouden doen, maar ik wou niet dat de pomp kapot was.
De raket, fles met stokje aan, kurk die past en een pomp:
Eerst vullen met water ...:
... en dan lanceren:
maandag 13 juni 2011
Vakantie met schoolwerk :-(
Vandaag dag één van de vakantie waar we echt gewoon met ons drietjes thuis zijn. Het nieuwe bedtijd uur (8.15u voor Lotte, 8.30u voor Lander) werkt want ze waren er deze morgen pas rond 7 uur. Hopelijk kunnen we dat zo houden :-).
Ze hadden al vroeg vandaag hun kleren aan om op de trampoline te springen, toch was het al warm. Toen we de eerste keer buiten kwamen was het al 27 graden. Nochtans werd het vandaag niet zo warm, op het warmste moment was het (maar) 32 graden. Ze hebben dus nog relatief veel buiten kunnen spelen. We hebben af en toe eens de sproeier voor het gras aan de tuinslang gehangen zodat ze er een paar keer konden doorlopen. Af en toe want spelen met water zie ik niet zo graag.
We hebben dan rond de middag de patatten uit onze groentenbak allemaal uitgehaald. De bloementjes waren al een paar weken uitgebloeid maar nu begonnen ook de blaadjes af te sterven. Tijd dus. Ze hebben allebei geholpen en ze vonden het super om 's avonds patatjes uit te tuin te mogen eten. Op de plaats van de patatten hebben Lotte en ik nog wat radijzen en wortels geplant.
Vanaf vandaag is er ook elke dag een takenlijstje voor Lander en Lotte. Ik weet het, het is vakantie maar toch moet Lander hier elke dag wat voor school doen. Ze hebben ook drie maanden vakantie, dus als Lander een half uur per dag wat doet, gaan hij daar volgens mij bijna niet merken. Het takenlijstje, 10 minuten lezen, 10 minuten cursief schrijven en 10 minuten maaltafels) mag hij doen wanneer hij wil en hij mag wat uit de snoepkast kiezen daarvoor. Dat maaltafel oefenen dat doen we gewoon met een nintendo spelletje, dat schrijven dat kiest hij zelf, vandaag koos hij onder andere om biebabeloeba te schrijven. Lotte heeft ook een takenlijstje, omdat ze dat allebei zo willen. Om de goede vrede te bewaren dus, anders is Lander kwaad dat hij alleen dingen moet en Lotte omdat zij niet mag. Ze mag dus ook elke dag efkens lezen en sommetjes maken.
Behalve dat klein beetje werken, is er uiteraard ook veel gespeeld vandaag, veel buiten en binnen gelopen (met natte voeten), gepuzzeld, op de nintendo gespeeld. Ze hebben ook nog een paar keer het lego-spel gespeeld dat Lotte van tante Griet voor haar verjaardag kreeg, alleen moet ik dan met een half oor mee luisteren want Lander probeert de regels soms te veranderen terwijl ze aan het spelen zijn. Lotte laat haar niet meer doen en dan is het soms ruzie. Een tijdje geleden was ze nog gemakkelijker door hem te manipuleren, nu begint ze het te zien wanneer hij dat probeert, ze wordt echt wel groot ;-).
Met water spelen:
Patatten oogst:
Ze hadden al vroeg vandaag hun kleren aan om op de trampoline te springen, toch was het al warm. Toen we de eerste keer buiten kwamen was het al 27 graden. Nochtans werd het vandaag niet zo warm, op het warmste moment was het (maar) 32 graden. Ze hebben dus nog relatief veel buiten kunnen spelen. We hebben af en toe eens de sproeier voor het gras aan de tuinslang gehangen zodat ze er een paar keer konden doorlopen. Af en toe want spelen met water zie ik niet zo graag.
We hebben dan rond de middag de patatten uit onze groentenbak allemaal uitgehaald. De bloementjes waren al een paar weken uitgebloeid maar nu begonnen ook de blaadjes af te sterven. Tijd dus. Ze hebben allebei geholpen en ze vonden het super om 's avonds patatjes uit te tuin te mogen eten. Op de plaats van de patatten hebben Lotte en ik nog wat radijzen en wortels geplant.
Vanaf vandaag is er ook elke dag een takenlijstje voor Lander en Lotte. Ik weet het, het is vakantie maar toch moet Lander hier elke dag wat voor school doen. Ze hebben ook drie maanden vakantie, dus als Lander een half uur per dag wat doet, gaan hij daar volgens mij bijna niet merken. Het takenlijstje, 10 minuten lezen, 10 minuten cursief schrijven en 10 minuten maaltafels) mag hij doen wanneer hij wil en hij mag wat uit de snoepkast kiezen daarvoor. Dat maaltafel oefenen dat doen we gewoon met een nintendo spelletje, dat schrijven dat kiest hij zelf, vandaag koos hij onder andere om biebabeloeba te schrijven. Lotte heeft ook een takenlijstje, omdat ze dat allebei zo willen. Om de goede vrede te bewaren dus, anders is Lander kwaad dat hij alleen dingen moet en Lotte omdat zij niet mag. Ze mag dus ook elke dag efkens lezen en sommetjes maken.
Behalve dat klein beetje werken, is er uiteraard ook veel gespeeld vandaag, veel buiten en binnen gelopen (met natte voeten), gepuzzeld, op de nintendo gespeeld. Ze hebben ook nog een paar keer het lego-spel gespeeld dat Lotte van tante Griet voor haar verjaardag kreeg, alleen moet ik dan met een half oor mee luisteren want Lander probeert de regels soms te veranderen terwijl ze aan het spelen zijn. Lotte laat haar niet meer doen en dan is het soms ruzie. Een tijdje geleden was ze nog gemakkelijker door hem te manipuleren, nu begint ze het te zien wanneer hij dat probeert, ze wordt echt wel groot ;-).
Met water spelen:
Patatten oogst:
zondag 12 juni 2011
Rust
Vandaag hebben we gerust, de valiezen verder uitgepakt, alles gestreken, het gras afgereden en de kasten gevult met eten. Lander en Lotte hadden het tot deze middag nog redelijk druk met hun speelgoed maar na de middag waren ze het duidelijk alweer beu. Rond de middag is het buiten ook echt veel te warm, dus kon ik ze ook niet gewoon buiten steken. Ik ga de komende dagen echt wel moeten rekening houden met die warmte, 's morgens en 's avonds buiten dus.
Hun plastieken zwembadje is kapot, in twee van de drie banden zitten er gaten. Willem is vandaag een nieuw gaan kopen, maar toen we het aan het opblazen waren, bleek het veel kleiner te zijn dan wat op de doos stond. Willem heeft nog geprobeerd om het terug te brengen maar dat is niet gelukt (omdat de verpakking open was) en al de grotere zijn overal in de winkels uitverkocht. Vandaar nog eens een amazon bestelling.
Hun plastieken zwembadje is kapot, in twee van de drie banden zitten er gaten. Willem is vandaag een nieuw gaan kopen, maar toen we het aan het opblazen waren, bleek het veel kleiner te zijn dan wat op de doos stond. Willem heeft nog geprobeerd om het terug te brengen maar dat is niet gelukt (omdat de verpakking open was) en al de grotere zijn overal in de winkels uitverkocht. Vandaar nog eens een amazon bestelling.
zaterdag 11 juni 2011
Florida - dag 15 - De lange terugweg
Na twee weken en 2569,7 mijlen (4135 km) zijn we terug thuis. De terugweg is vlot verlopen, Lander en Lotte zijn weer héél flink geweest, ze hebben wat tv gekeken en deze keer ook wat zitten tekenen. Lander heeft een heleboel uitvindingen getekend en Lotte tekent gewoon zotte dingen, zoals mannekes met geel in hun gezicht, die hebben dan net currysaus gegeten. Na een uur of 4 ben ik ook eens achteraan bij hen gaan zitten en hebben we mastermind gespeeld op papier. Gevolg is dat ik nu weer ongelooflijk moe ben, van reisziekte ben je dus misselijk op het moment zelf, maar als de misselijkheid over is, blijf je dus moe voor de rest van de dag.
Thuis hebben we ze nog nauwelijks gehoord, Lander is onmiddellijk op zijn lego's gevlogen en Lotte is een tijdje met de duplo's bezig geweest en heeft rekensommetjes zitten maken. Ondertussen hebben wij de auto uitgeladen, wat deftig eten gemaakt en de wasmachine in gang gezet. Dat laatste is vooral nodig voor de onderbroeken, 14 dagen niet wassen is toch lang.
Ik heb ze allebei nog een goed badje gegeven en ze nu liggen allebei in hun eigen bedje, hopelijk slapen ze snel.
Thuis hebben we ze nog nauwelijks gehoord, Lander is onmiddellijk op zijn lego's gevlogen en Lotte is een tijdje met de duplo's bezig geweest en heeft rekensommetjes zitten maken. Ondertussen hebben wij de auto uitgeladen, wat deftig eten gemaakt en de wasmachine in gang gezet. Dat laatste is vooral nodig voor de onderbroeken, 14 dagen niet wassen is toch lang.
Ik heb ze allebei nog een goed badje gegeven en ze nu liggen allebei in hun eigen bedje, hopelijk slapen ze snel.
vrijdag 10 juni 2011
Florida - dag 14 - Homosassa Springs
Vandaag zaten we 4 uur en half in de auto, een goeie oefening voor morgen want dan rijden we naar huis. Lander en Lotte hebben heel die tijd afwisselend tv gekeken en jommekes gelezen.
Rond 3 uur waren we in Homosassa Springs om voor de laatste keer nog iets te bezoeken in Florida; een kleine dierentuin waar je zeekoeien kan zien. Er zouden er zo een 5000 in de oceanen rond Florida leven, maar we hadden er nog geen enkele gezien. Hier in Homosassa Springs hebben ze er een paar in gevangenschap, die hier ooit gewond zijn toegekomen. Die dieren zwemmen meestal in ondiep water, maar ze zijn zo traag, dat ze meestal niet snel genoeg weg zijn als er een bootje aankomt en het dus gewond raakt. Er zat nog een dier in de dierentuin dat we nog niet gezien hadden, een adelaar. Toch weer wat nieuws gezien dus. Toen we net rond waren, zo groot was het park niet, begon het te regenen. Willem is snel de auto gaan halen en wij zijn er snel ingesprongen. Op weg naar ons laatste hotel.
Omdat we geen keukentje hebben in dit hotel, zijn we nog snel gaan eten en dan hebben we de kindjes rustig wat tv laten kijken. In de hoop dat ze eens vroeg in slaap zouden vallen, hum. We hebben nu een kamer met twee king size bedden, maar nog is het bed niet groot genoeg voor hen allebei. Lander is pas in slaap gevallen, nadat we Lotte in het andere bed gelegd hebben en Lotte die slaapt nu net.
Bald eagle, nationaal symbool van de VS:
Zeekoe of lamantijn:
Rond 3 uur waren we in Homosassa Springs om voor de laatste keer nog iets te bezoeken in Florida; een kleine dierentuin waar je zeekoeien kan zien. Er zouden er zo een 5000 in de oceanen rond Florida leven, maar we hadden er nog geen enkele gezien. Hier in Homosassa Springs hebben ze er een paar in gevangenschap, die hier ooit gewond zijn toegekomen. Die dieren zwemmen meestal in ondiep water, maar ze zijn zo traag, dat ze meestal niet snel genoeg weg zijn als er een bootje aankomt en het dus gewond raakt. Er zat nog een dier in de dierentuin dat we nog niet gezien hadden, een adelaar. Toch weer wat nieuws gezien dus. Toen we net rond waren, zo groot was het park niet, begon het te regenen. Willem is snel de auto gaan halen en wij zijn er snel ingesprongen. Op weg naar ons laatste hotel.
Omdat we geen keukentje hebben in dit hotel, zijn we nog snel gaan eten en dan hebben we de kindjes rustig wat tv laten kijken. In de hoop dat ze eens vroeg in slaap zouden vallen, hum. We hebben nu een kamer met twee king size bedden, maar nog is het bed niet groot genoeg voor hen allebei. Lander is pas in slaap gevallen, nadat we Lotte in het andere bed gelegd hebben en Lotte die slaapt nu net.
Bald eagle, nationaal symbool van de VS:
Zeekoe of lamantijn:
donderdag 9 juni 2011
Florida - dag 13 - Captiva (deel 2)
Ze gaven regen uit voor deze namiddag en daarom zijn we deze voormiddag al naar het strand getrokken. Rond 11 uur zou het al gaan regenen, maar veel hebben we daar niet van gezien, integendeel we hebben de zonnecreme toch maar weer bovengehaald. Het eerste half uur dat we daar zaten, is Lotte constant aan één van ons twee komen vragen om met haar in het water te gaan. Ze wil in de oceaan maar er moet wel altijd iemand mee. Maar naast ons waren twee jongetjes een zandkasteel aan het bouwen en Lander en Lotte zijn beginnen meespelen. Na een tijdje was Lotte met de jongste van de twee in het water en Lander was met de oudste van de twee verder aan het bouwen aan het zandkasteel. Leuk om te zien, ze waren eindelijk eens niet met elkaar bezig. De ouders van die andere kindjes waren ook blij dat die van hen eens niet aan het ruzie maken waren. We hebben allebei een redelijk stukje kunnen doorlezen in ons boek. Ze hebben ook efkens met hun vier achter een krab aangezeten die op het strand rondliep. Die krab was echt ook wel super om zien, toen dat jongste kindje met zijn schop de krab probeerde te pakken, begon die met haar scharen te slaan naar die schop.
Na de middag zijn we dan toch nog efkens wat gaan doen, op 10 minuten van ons resort is er een natuurreservaat. We zijn daar eens doorgereden maar heel veel hebben we niet echt gezien. We hebben al zoveel vogels van echt dichtbij gezien dat we ondertussen al niet meer opkijken van een reiger of tien in de verte. Het enige nieuwe wat we gezien hebben was een kolonie mini-krabjes.
Na wat fruit, zijn we terug vertrokken naar het zwembad. Onderaan ons appartementsgebouw is er ook wel eentje, maar de kinderen wouden naar dat met de glijbanen. We waren wel Lotte haar bandjes vergeten, dus moest er iemand van ons onderaan de glijbaan blijven staan. Maar we konden er gerust een paar meter van blijven staan, ook zonder bandjes blijft ze boven en ze slaagt er zelfs in om vooruit te komen.
Ik heb vandaag twee keer bloed gezien, de eerste keer kriebelde er iets in mijn nek en toen ik erover wreef had ik een dode mug en bloed op mijn handen. De tweede keer voelde ik wat op mijn bil, zelfde resultaat. Die muggen hier zijn ongelooflijk, zelfs met product op mij, vallen ze nog altijd mij aan.
De krab na twee seconden ingraven:
Bouwen aan het zandkasteel:
Rara, wat gebeurt er hier?
Na de middag zijn we dan toch nog efkens wat gaan doen, op 10 minuten van ons resort is er een natuurreservaat. We zijn daar eens doorgereden maar heel veel hebben we niet echt gezien. We hebben al zoveel vogels van echt dichtbij gezien dat we ondertussen al niet meer opkijken van een reiger of tien in de verte. Het enige nieuwe wat we gezien hebben was een kolonie mini-krabjes.
Na wat fruit, zijn we terug vertrokken naar het zwembad. Onderaan ons appartementsgebouw is er ook wel eentje, maar de kinderen wouden naar dat met de glijbanen. We waren wel Lotte haar bandjes vergeten, dus moest er iemand van ons onderaan de glijbaan blijven staan. Maar we konden er gerust een paar meter van blijven staan, ook zonder bandjes blijft ze boven en ze slaagt er zelfs in om vooruit te komen.
Ik heb vandaag twee keer bloed gezien, de eerste keer kriebelde er iets in mijn nek en toen ik erover wreef had ik een dode mug en bloed op mijn handen. De tweede keer voelde ik wat op mijn bil, zelfde resultaat. Die muggen hier zijn ongelooflijk, zelfs met product op mij, vallen ze nog altijd mij aan.
De krab na twee seconden ingraven:
Bouwen aan het zandkasteel:
Rara, wat gebeurt er hier?
woensdag 8 juni 2011
Florida - dag 12 - Captiva (deel 1)
De auto is vandaag blijven staan! Op het resort waar we verblijven rijden er busjes om je van de ene kant naar de andere te brengen. We hebben ons deze morgen, pas om 10 uur, nadat we buiten gegeten hadden, naar het strand laten brengen. Er is een terras bij ons appartementje dat volledig afgesloten is door muggengaas en daar was het deze morgen zalig om te ontbijten.
Op het strand stonden er voor iedereen stoelen en parasols en we hebben daar een paar uur op ons gemak gezeten en af en toe eens gaan afkoelen in het water. Al na een uurtje was mijn boek uitgelezen en ben ik samen met Lander en Lotte schelpjes gaan zoeken. Captiva is gekend omdat er veel schelpen op het strand liggen. We hadden toch wel efkens een bizar moment, toen we op de terugweg waren, stond er een grote blauwe reiger op het strand, we zijn er moeten rondstappen want hij/zij bleef mooi staan en je bent verplicht om 5 meter van alle 'wild life' te blijven.
We hebben vandaag ook een nieuw diertje leren kennen, een 'sand dollar'. Lander was, al een half uur, aan het vissen met een emmertje en plots had hij wat gevangen, geen visje maar een klein bruin schijfje. We hebben er efkens naar zitten kijken en toen bleek dat het toch bewoog, hij is het dan ook gaan tonen aan andere mensen en die konden ons vertellen dat het een 'sand dollar' is.
Ergens rond 3 uur zijn we dan teruggekeerd naar ons appartementje om wat te eten, een beetje een raar uur maar dat was het deze morgen ook. Na het eten hebben efkens in de zetel gezeten om dan terug de bus te nemen naar het zwembad. We hadden ons zwemgerief toch al aan :-). Willem en ik hebben wat in ons boek gelezen en de kinderen hebben de glijbanen eens grondig uitgetest.
Wat zee foto's:
Sand dollars:
Op het strand stonden er voor iedereen stoelen en parasols en we hebben daar een paar uur op ons gemak gezeten en af en toe eens gaan afkoelen in het water. Al na een uurtje was mijn boek uitgelezen en ben ik samen met Lander en Lotte schelpjes gaan zoeken. Captiva is gekend omdat er veel schelpen op het strand liggen. We hadden toch wel efkens een bizar moment, toen we op de terugweg waren, stond er een grote blauwe reiger op het strand, we zijn er moeten rondstappen want hij/zij bleef mooi staan en je bent verplicht om 5 meter van alle 'wild life' te blijven.
We hebben vandaag ook een nieuw diertje leren kennen, een 'sand dollar'. Lander was, al een half uur, aan het vissen met een emmertje en plots had hij wat gevangen, geen visje maar een klein bruin schijfje. We hebben er efkens naar zitten kijken en toen bleek dat het toch bewoog, hij is het dan ook gaan tonen aan andere mensen en die konden ons vertellen dat het een 'sand dollar' is.
Ergens rond 3 uur zijn we dan teruggekeerd naar ons appartementje om wat te eten, een beetje een raar uur maar dat was het deze morgen ook. Na het eten hebben efkens in de zetel gezeten om dan terug de bus te nemen naar het zwembad. We hadden ons zwemgerief toch al aan :-). Willem en ik hebben wat in ons boek gelezen en de kinderen hebben de glijbanen eens grondig uitgetest.
Wat zee foto's:
Sand dollars:
dinsdag 7 juni 2011
Florida - dag 11 - Everglades (deel 2)
Lander en Lotte hebben vanmorgen toch eens wat langer geslapen, en daardoor waren we ook wat later weg. Ook een beetje omdat we het inpakken wat beu worden, zo vaak van hotel wisselen is handig als je veel wil zien maar is toch wel onhandig omdat je altijd maar weer moet opruimen en uitchecken.
Het hotel waar we sliepen in Miami was niet zo ver rijden van de start van het 'Tamiami trail', dat van Tampa naar Miami loopt, recht door de Everglades. Langs die weg zijn er een heleboel aanbieders van 'airboat' ritjes, en eerst dachten we van dat eens te gaan doen maar in plaats daarvan zijn we naar het bezoekerscentrum (Shark Valley) gereden van de nationaal park. Daar deden we een ritje met een open bus van twee uur door de Everglades, op de bus was er een ranger aanwezig die hier en daar uitleg gaf en de buschauffeur deed stoppen als er wat te zien was. Lander en Lotte hadden hun junior ranger boekje bij de hand en hebben ondertussen vogels geteld, Lander kwam aan 125 en Lotte 68 vogels. Zo was Lander heel de tijd bezig en Lotte toch ook de helft van de tijd. Ergens halverweg mochten we dan allemaal eens uitstappen om naar een toren te gaan met een mooi overzicht. We hebben echt veel gezien, veel vogels, alligators en schildpadden en sommige echt wel van heel dichtbij. Het hoogtepunt: een koppel kraanvogels met hun jong.
Na de busrit zijn we met Lander en Lotte hun zesde junior ranger badge gaan ophalen. Deze rangers namen het wel heel serieus want ze hebben héél grondig gecontroleerd of ze alles goed hadden ingevuld. Daarna mochten ze met een hoed op hun hoofd en hun rechterhand in de lucht, de eed afleggen. In de vorige parken lazen ze dat voor, maar deze keer mocht Lander het volledig zelf lezen en hij heeft dat goed gedaan. Applaus van iedereen die in het bezoekerscentrum was :-).
We zijn dan verder gereden langs Tamiami trail, van de "Everglades" naar een ander park "Big Cypress National Preserve". Daar hebben we efkens een wandeling gedaan van een mijl op een boardwalk. Maar de kinderen vonden het te warm en ze hadden eigenlijk gelijk.
Daarna zijn we doorgerijden naar ons volgende hotel op Captive Island. Waar we de komende twee dagen wat gaan uitrusten.
Nest baby-alligators in een vierkante meter water:
Lander en Lotte tijdens de junior ranger ceremony:
Efkens uitrusten op een bankje:
Het hotel waar we sliepen in Miami was niet zo ver rijden van de start van het 'Tamiami trail', dat van Tampa naar Miami loopt, recht door de Everglades. Langs die weg zijn er een heleboel aanbieders van 'airboat' ritjes, en eerst dachten we van dat eens te gaan doen maar in plaats daarvan zijn we naar het bezoekerscentrum (Shark Valley) gereden van de nationaal park. Daar deden we een ritje met een open bus van twee uur door de Everglades, op de bus was er een ranger aanwezig die hier en daar uitleg gaf en de buschauffeur deed stoppen als er wat te zien was. Lander en Lotte hadden hun junior ranger boekje bij de hand en hebben ondertussen vogels geteld, Lander kwam aan 125 en Lotte 68 vogels. Zo was Lander heel de tijd bezig en Lotte toch ook de helft van de tijd. Ergens halverweg mochten we dan allemaal eens uitstappen om naar een toren te gaan met een mooi overzicht. We hebben echt veel gezien, veel vogels, alligators en schildpadden en sommige echt wel van heel dichtbij. Het hoogtepunt: een koppel kraanvogels met hun jong.
Na de busrit zijn we met Lander en Lotte hun zesde junior ranger badge gaan ophalen. Deze rangers namen het wel heel serieus want ze hebben héél grondig gecontroleerd of ze alles goed hadden ingevuld. Daarna mochten ze met een hoed op hun hoofd en hun rechterhand in de lucht, de eed afleggen. In de vorige parken lazen ze dat voor, maar deze keer mocht Lander het volledig zelf lezen en hij heeft dat goed gedaan. Applaus van iedereen die in het bezoekerscentrum was :-).
We zijn dan verder gereden langs Tamiami trail, van de "Everglades" naar een ander park "Big Cypress National Preserve". Daar hebben we efkens een wandeling gedaan van een mijl op een boardwalk. Maar de kinderen vonden het te warm en ze hadden eigenlijk gelijk.
Daarna zijn we doorgerijden naar ons volgende hotel op Captive Island. Waar we de komende twee dagen wat gaan uitrusten.
Nest baby-alligators in een vierkante meter water:
Lander en Lotte tijdens de junior ranger ceremony:
Efkens uitrusten op een bankje:
maandag 6 juni 2011
Florida - dag 10 - Key Largo & Miami
We zijn al over half weg, hoog tijd om de valiezen te reorganiseren dus. We vetrekken meestal met twee valiezen: eentje voor de kinderen en eentje voor ons, ergens halverwege verhuizen we de kinderen hun kleren naar onze valies en wordt hun valies de 'vuile was' valies.
Onze dag was weer goed volgepland, we zijn gestart met een bezoek van een opvangcentrum voor gewonde vogels. Ik had dat als tip gekregen van iemand die daar al geweest was. Toen we daar toekwamen had ik efkens iets van 'oei, waar zijn we hier beland'. De kooien zagen er nogal amateuristisch uit. Maar het was rustig en je kon de vogels van héél dichtbij zien zitten, en dan niet alleen die in de kooien, maar de wilde vogels die daar rondvlogen. Het vogelcentrum lag ook vlak aan het water, en er stond een bankje. Heel gezellig, we hebben daar efkens gezeten terwijl de kinderen schelpjes aan het zoeken waren.
Onze twee stop was in het Pennecamp Reef State Park daar niet ver daar vandaag. We waren daar 3,5 uur te vroeg voor de glasboot rondvaart die we gereserveerd hadden. Gelukkig hebben we niet zolang moeten wachten, er was nog plaats op een vroegere rondvaart. De boot deed er zo een 45 minuten over om boven het rif te varen, eerst rustig door de mangrove en dan heel snel in de open zee. De zee was net als gisteren wat woelig, dus terwijl we naar beneden zaten te kijken naar de vissen en het koraal, ging het wat op en neer. Gelukkig was er medicatie aan boord, ik heb preventief wat kunnen nemen. Ik ben niet ziek geworden, maar ik was wel vreselijk moe daarna. Zo moe dat ik daarna in de auto naar Miami in slaap ben gevallen. Maar het was wel heel interessant, toch voor ons, Lander en Lotte waren het vissen kijken snel beu.
Daarna hebben we in een rappeke eens Miami Beach bezocht. Gewoon efkens over het strand gelopen en terug via de straat daarnaast. Wel mooi en sfeervol, maar waarschijnlijk is het veel leuker om daar 's avonds rond te lopen.
Lander op de boot:
Willem en Lotte zitten ergens rechts:
Lotte met zeebries op Miami beach:
Onze dag was weer goed volgepland, we zijn gestart met een bezoek van een opvangcentrum voor gewonde vogels. Ik had dat als tip gekregen van iemand die daar al geweest was. Toen we daar toekwamen had ik efkens iets van 'oei, waar zijn we hier beland'. De kooien zagen er nogal amateuristisch uit. Maar het was rustig en je kon de vogels van héél dichtbij zien zitten, en dan niet alleen die in de kooien, maar de wilde vogels die daar rondvlogen. Het vogelcentrum lag ook vlak aan het water, en er stond een bankje. Heel gezellig, we hebben daar efkens gezeten terwijl de kinderen schelpjes aan het zoeken waren.
Onze twee stop was in het Pennecamp Reef State Park daar niet ver daar vandaag. We waren daar 3,5 uur te vroeg voor de glasboot rondvaart die we gereserveerd hadden. Gelukkig hebben we niet zolang moeten wachten, er was nog plaats op een vroegere rondvaart. De boot deed er zo een 45 minuten over om boven het rif te varen, eerst rustig door de mangrove en dan heel snel in de open zee. De zee was net als gisteren wat woelig, dus terwijl we naar beneden zaten te kijken naar de vissen en het koraal, ging het wat op en neer. Gelukkig was er medicatie aan boord, ik heb preventief wat kunnen nemen. Ik ben niet ziek geworden, maar ik was wel vreselijk moe daarna. Zo moe dat ik daarna in de auto naar Miami in slaap ben gevallen. Maar het was wel heel interessant, toch voor ons, Lander en Lotte waren het vissen kijken snel beu.
Daarna hebben we in een rappeke eens Miami Beach bezocht. Gewoon efkens over het strand gelopen en terug via de straat daarnaast. Wel mooi en sfeervol, maar waarschijnlijk is het veel leuker om daar 's avonds rond te lopen.
Lander op de boot:
Willem en Lotte zitten ergens rechts:
Lotte met zeebries op Miami beach:
zondag 5 juni 2011
Florida - dag 9 - Key West
Het plan vandaag was om helemaal naar Key West te rijden, om daar een fort te bezoeken, een foto te gaan nemen op het meest zuidelijke punt, eens rond te wandelen en dan op de terugweg want op het strand te gaan zitten. We deden slechts twee van de vier dingen.
Onderweg naar Key West, zagen we, logisch, veel bootjes en we begonnen ons af te vragen of we er niet eentje konden huren. Uiteindelijk zijn we het bezoekerscentrum net voor Key West binnengestapt om dat te gaan vragen (en om naar de wc te gaan). We zijn daar buitengegaan met reservaties voor een 'dolfijn en snorkel' toer. Zoals alles hier duur maar hoeveel keer kan je zoiets doen natuurlijk. Om 12u stonden we klaar aan de kade om in te stappen. Terwijl we aan het wachten waren, is mijn fototoestel gevallen, het werkt nog maar de polarisatiefilter die erop zat is na één week intensief gebruik al kapot. Enorme teleurstelling voor mij.
We zijn gestart met een rustig tochtje dicht bij de eilanden, maar daar waren geen dolfijnen te zien. Ze hadden ons op voorhand verwittigd, de open zee was wat wild vandaag en ze zouden naar open zee gaan als er geen dolfijnen dicht bij land waren. Dus, plots deden de kapitein en zijn twee helpers hun regenjas aan om dan met een redelijk tempo over de golven te varen, naar 'Dolphins playground'. Wij hadden geen regenjas mee en kregen de spetters water over ons. Lander en Lotte vonden het natuurlijk leuker, toen het een beetje op en neer begon te gaan. Na een tijdje rondvaren, hebben we er dan toch gevonden, een hele groep van minstens 10 tuimelaars. Ongelooflijk mooi om naar te kijken maar moeilijk om een foto van te nemen want meestal zagen we alleen maar de vinnen boven water steken. De boot heeft de dolfijnen een tijdje gevolgd.
Dan zijn we doorgereden naar een rif om te gaan snorkelen. Willem is eerst met Lander in het water gegaan, maar die vond het water na enkele minuten al te koud. Lander er weer uit, Lotte er in. Toen Lotte in het water zat, heb ik snel aan iemand gevraagd of ze efkens Lander in het oog kon houden, maar toen ik in het water wou gaan, zeiden ze me dat het maar voor 10 minuten meer was. Ik heb dus maar gepast, Lotte kwam er na een paar minuten toch weer uit. Willem heeft dan nog héél efkens op zijn gemak kunnen snorkelen. Ze vonden het alledrie wel super. Lander en Lotte waren er snel uit, maar die paar minuten waren wel al genoeg om vissen te zien zwemmen.
Terug aan wal, zijn we nog wat gaan wandelen in het dorp zelf, maar dat heeft niet zolang geduurd, het was echt héél warm. We zijn dan nog efkens doorgereden naar het meest zuidelijke punt voor een foto en dan zijn we gestart met de terugweg. Onderweg zijn we wel nog een half uurtje gestopt aan een klein strandje en aan de Mc Donalds. Tegen dat we aan het hotel waren, was het alweer goed voorbij bedtijd maar ze moesten echt nog efkens onder de douche. Vooral bij Lotte was dat hard nodig, het zout zorgde ervoor dat haar haar nog meer stro was dan anders. Het was weer na 9 voor ze sliepen en we weten nu al dat het goed gaat zijn als ze slapen tot 6.30u. Ze zitten er al heel de reis minstens een uur later in en toch slapen nog altijd geen minuut langer.
Onderweg naar Key West, zagen we, logisch, veel bootjes en we begonnen ons af te vragen of we er niet eentje konden huren. Uiteindelijk zijn we het bezoekerscentrum net voor Key West binnengestapt om dat te gaan vragen (en om naar de wc te gaan). We zijn daar buitengegaan met reservaties voor een 'dolfijn en snorkel' toer. Zoals alles hier duur maar hoeveel keer kan je zoiets doen natuurlijk. Om 12u stonden we klaar aan de kade om in te stappen. Terwijl we aan het wachten waren, is mijn fototoestel gevallen, het werkt nog maar de polarisatiefilter die erop zat is na één week intensief gebruik al kapot. Enorme teleurstelling voor mij.
We zijn gestart met een rustig tochtje dicht bij de eilanden, maar daar waren geen dolfijnen te zien. Ze hadden ons op voorhand verwittigd, de open zee was wat wild vandaag en ze zouden naar open zee gaan als er geen dolfijnen dicht bij land waren. Dus, plots deden de kapitein en zijn twee helpers hun regenjas aan om dan met een redelijk tempo over de golven te varen, naar 'Dolphins playground'. Wij hadden geen regenjas mee en kregen de spetters water over ons. Lander en Lotte vonden het natuurlijk leuker, toen het een beetje op en neer begon te gaan. Na een tijdje rondvaren, hebben we er dan toch gevonden, een hele groep van minstens 10 tuimelaars. Ongelooflijk mooi om naar te kijken maar moeilijk om een foto van te nemen want meestal zagen we alleen maar de vinnen boven water steken. De boot heeft de dolfijnen een tijdje gevolgd.
Dan zijn we doorgereden naar een rif om te gaan snorkelen. Willem is eerst met Lander in het water gegaan, maar die vond het water na enkele minuten al te koud. Lander er weer uit, Lotte er in. Toen Lotte in het water zat, heb ik snel aan iemand gevraagd of ze efkens Lander in het oog kon houden, maar toen ik in het water wou gaan, zeiden ze me dat het maar voor 10 minuten meer was. Ik heb dus maar gepast, Lotte kwam er na een paar minuten toch weer uit. Willem heeft dan nog héél efkens op zijn gemak kunnen snorkelen. Ze vonden het alledrie wel super. Lander en Lotte waren er snel uit, maar die paar minuten waren wel al genoeg om vissen te zien zwemmen.
Terug aan wal, zijn we nog wat gaan wandelen in het dorp zelf, maar dat heeft niet zolang geduurd, het was echt héél warm. We zijn dan nog efkens doorgereden naar het meest zuidelijke punt voor een foto en dan zijn we gestart met de terugweg. Onderweg zijn we wel nog een half uurtje gestopt aan een klein strandje en aan de Mc Donalds. Tegen dat we aan het hotel waren, was het alweer goed voorbij bedtijd maar ze moesten echt nog efkens onder de douche. Vooral bij Lotte was dat hard nodig, het zout zorgde ervoor dat haar haar nog meer stro was dan anders. Het was weer na 9 voor ze sliepen en we weten nu al dat het goed gaat zijn als ze slapen tot 6.30u. Ze zitten er al heel de reis minstens een uur later in en toch slapen nog altijd geen minuut langer.
zaterdag 4 juni 2011
Florida - dag 8 - Everglades (deel 1)
Om ons everglades bezoek wat minder saai te maken voor de kindjes, doen we het in twee keer. Vandaag reden we van Miami naar Key Largo en bezochten we onderweg het zuidelijk deel van de everglades. Toch voor een deeltje, er stond één wandeling op het programma en een bezoek aan het toren voor een overzicht van de graslanden. Toen we toekwamen, waren we net een beetje te laat voor een wandeling met een ranger. Maar we hebben die groep nog kunnen inhalen om dan na 10 minuten toch te beslissen om alleen verder te gaan. Die ranger stapte gewoon te snel. We zagen wel aan de andere mensen waar zij stopten en waar er dus wat te zien was en ... we hebben heel wat gezien: meerdere alligators, schildpadden, vlinders, libellen, vogels, sprinkhanen van 8 cm groot, één slang, één dode kikker, salamanders, .... Op het einde van de wandeling waren we getuige van een gruwelijk, maar uniek, tafereel: een vogel die een kikker aan het opeten was. Die vogel heeft toch wel een kwartiertje werk gehad om die kikker naar binnen te werken, de pootjes zaten blijkbaar in de weg. Zoals zo dikwijls was Lander geïnteresseerd aan het rondkijken en heeft Lotte behalve een alligator amper wat gezien.
Daarna zijn we doorgereden naar het hotel op Key Largo. We waren daar vroeg genoeg om nog eens te gaan zwemmen en om efkens een boekje te lezen in de zon. We hebben het eten eens op een alteratieve manier gedaan: diepvriesmaaltijden. Willem is die gaan halen, terwijl ik met de kindjes in hun boekjes gewerkt heb, die we mee hadden vanuit de everglades, om alweer junior ranger te worden. Op de voorpagina van dat boekje staan 16 dieren en planten die we kunnen zien hier, we zagen er 11, Lander had ze allemaal onthouden, Lotte wist er slechts 3. Ze had naar eigen zeggen ook nog nooit een palmboom gezien, terwijl het hier gewoon volstaat.
Na het eten zijn we dan op het strandje achter ons hotel gaan zitten met een cocktail om naar de zonsondergang te kijken. Lander en Lotte hebben zich daar wat beziggehouden in het zand. Aan de bar zat er een lokaal figuur met zijn papegaai, hij heeft het dier eens op Lander zijn schouder gezet voor de foto :-).
Lander met als je goed kijkt, een alligator:
Mmm, een kikker:
Lander met Mango:
Daarna zijn we doorgereden naar het hotel op Key Largo. We waren daar vroeg genoeg om nog eens te gaan zwemmen en om efkens een boekje te lezen in de zon. We hebben het eten eens op een alteratieve manier gedaan: diepvriesmaaltijden. Willem is die gaan halen, terwijl ik met de kindjes in hun boekjes gewerkt heb, die we mee hadden vanuit de everglades, om alweer junior ranger te worden. Op de voorpagina van dat boekje staan 16 dieren en planten die we kunnen zien hier, we zagen er 11, Lander had ze allemaal onthouden, Lotte wist er slechts 3. Ze had naar eigen zeggen ook nog nooit een palmboom gezien, terwijl het hier gewoon volstaat.
Na het eten zijn we dan op het strandje achter ons hotel gaan zitten met een cocktail om naar de zonsondergang te kijken. Lander en Lotte hebben zich daar wat beziggehouden in het zand. Aan de bar zat er een lokaal figuur met zijn papegaai, hij heeft het dier eens op Lander zijn schouder gezet voor de foto :-).
Lander met als je goed kijkt, een alligator:
Mmm, een kikker:
Lander met Mango:
vrijdag 3 juni 2011
Florida - dag 7 - Rapid Water Park
Deze morgen hebben we Cape Canaveral verlaten om nog meer naar het zuiden te rijden. Vandaag slapen we 15 minuten van het centrum van Miami maar of we echt die 15 minuten gaan overbruggen weten we nog niet.
Onderweg zijn we gestopt aan een groot waterpark. Lander en Lotte hebben bijna 6 uur lang de ene na de andere glijbaan naar beneden gegleden. Op de eerste glijbaan die we deden durfde Lotte eerst niet op, maar nadat ze één keer geprobeerd had was ze niet meer te stoppen. En daarna werd ze alsmaar moediger. Het tempo was gewoon niet bij te houden. Omdat er ook niet teveel volk was moesten ze ook bijna nooit aanschuiven.
Lander op de eerste glijbaar die we deden, heel braaf in vergelijking met waar ze nadien nog afkwamen:
De favoriet van Lander, Lotte en ik, 'the race':
Euh ja, hier kwamen ze allebei alleen af:
Onderweg zijn we gestopt aan een groot waterpark. Lander en Lotte hebben bijna 6 uur lang de ene na de andere glijbaan naar beneden gegleden. Op de eerste glijbaan die we deden durfde Lotte eerst niet op, maar nadat ze één keer geprobeerd had was ze niet meer te stoppen. En daarna werd ze alsmaar moediger. Het tempo was gewoon niet bij te houden. Omdat er ook niet teveel volk was moesten ze ook bijna nooit aanschuiven.
Lander op de eerste glijbaar die we deden, heel braaf in vergelijking met waar ze nadien nog afkwamen:
De favoriet van Lander, Lotte en ik, 'the race':
Euh ja, hier kwamen ze allebei alleen af:
donderdag 2 juni 2011
Florida - dag 6 - Kennedy Space Center
Rustig dagje vandaag, toch deze morgen en deze avond. We logeren niet zo ver van het Kennedy Space Centrum, dus we moesten ons vooral niet haasten om daar vroeg te zijn. Met weinig moeite waren nog altijd op tijd om ons in de eerste rij te parkeren.
Na een grondige zonnecreme inwrijfactie konden we de bus op om voor een rondrit op de domeinen van NASA. Voor Lotte het tot nu toe saaiste moment van de reis, voor Willem het hoogtepunt! Lotte heeft een groot deel van de rondrit echt vervelend gedaan. Er was dan ook weinig te zien, behalve op de plaatsen waar ze je laten uitstappen natuurlijk. Op het lanceerplatform hadden ze gisteren net Atlantis klaargezet voor de lancering over een maand en je kon dat toch van redelijk dichtbij zien.
De laatste stop van die rondrit was in een gebouw waar ze de lancering van Apollo 8 nabootsten en dat was ook echt wel super. Je zag de echte controlekamer waar ze een groot scherm boven geplaats hadden met de echte beelden en in die controlekamer ging er een lampje branden waar de persoon zat die je op dat moment op de geluidstape hoorde. Maar Lander zijn gezicht begon pas echt te glunderen als hij onder de raket stond (zie foto). Vandaar moesten we terug met de bus naar het bezoekerscentrum, waar er nog een aantal dingen waren die we konden bezoeken, zoals een namaak shuttle en een simulator. Voor dat laatste moest iedereen 44 inch zijn om erin te mogen en Lotte haalde dat net. Maar toen we dan uiteindelijk binnen waren, lieten ze eerst een filmpke zien over de lancering van de shuttle en toen ze dat zagen wouden ze niet meer in de simulator, je zag dan ook die shuttle ondersteboven hangen. Willem is dus alleen moeten gaan, terwijl de kindjes en ik konden meekijken in een aparte kamer. We konden dezelfde film zien die Willem zag in de simulator en we zagen Willem zitten. Willem vond het super!
Wat veel mensen waarschijnlijk niet weten is dat het hele domein van de NASA ook een natuurreservaat is. De bus is twee keer moeten stoppen voor een overstekende schildpad, we zagen constant vogels (reigers, havikken, lepelaars,...) en in één van de kleine plasjes zwommen er zeekoeien. In dat NASA domein zijn er ook veel arenden, we hebben er helaas (behalve een opgezette) geen enkele gezien. Toen ik daarnet mijn foto's bekeek, van een paar vogels langs de kant van de weg, bleek dat er ook een aantal alligators opstaan.
We hebben daar zo ongeveer 6 uur rondgelopen en zijn dan toch maar huis gereden voor een rustige avond. Eerst dachten we om nog eens naar het strand te gaan maar het was ook wel eens leuk om eens efkens op ons gemak te zitten.
Lanceringsplatform met Atlantis:
Lotte en Willem onder de Saturn V raket die gebruikt werd in het apollo 8 project (eerste bemande vlucht rond de maan):
Lander zijn gezicht toen we net die raket zagen:
Na een grondige zonnecreme inwrijfactie konden we de bus op om voor een rondrit op de domeinen van NASA. Voor Lotte het tot nu toe saaiste moment van de reis, voor Willem het hoogtepunt! Lotte heeft een groot deel van de rondrit echt vervelend gedaan. Er was dan ook weinig te zien, behalve op de plaatsen waar ze je laten uitstappen natuurlijk. Op het lanceerplatform hadden ze gisteren net Atlantis klaargezet voor de lancering over een maand en je kon dat toch van redelijk dichtbij zien.
De laatste stop van die rondrit was in een gebouw waar ze de lancering van Apollo 8 nabootsten en dat was ook echt wel super. Je zag de echte controlekamer waar ze een groot scherm boven geplaats hadden met de echte beelden en in die controlekamer ging er een lampje branden waar de persoon zat die je op dat moment op de geluidstape hoorde. Maar Lander zijn gezicht begon pas echt te glunderen als hij onder de raket stond (zie foto). Vandaar moesten we terug met de bus naar het bezoekerscentrum, waar er nog een aantal dingen waren die we konden bezoeken, zoals een namaak shuttle en een simulator. Voor dat laatste moest iedereen 44 inch zijn om erin te mogen en Lotte haalde dat net. Maar toen we dan uiteindelijk binnen waren, lieten ze eerst een filmpke zien over de lancering van de shuttle en toen ze dat zagen wouden ze niet meer in de simulator, je zag dan ook die shuttle ondersteboven hangen. Willem is dus alleen moeten gaan, terwijl de kindjes en ik konden meekijken in een aparte kamer. We konden dezelfde film zien die Willem zag in de simulator en we zagen Willem zitten. Willem vond het super!
Wat veel mensen waarschijnlijk niet weten is dat het hele domein van de NASA ook een natuurreservaat is. De bus is twee keer moeten stoppen voor een overstekende schildpad, we zagen constant vogels (reigers, havikken, lepelaars,...) en in één van de kleine plasjes zwommen er zeekoeien. In dat NASA domein zijn er ook veel arenden, we hebben er helaas (behalve een opgezette) geen enkele gezien. Toen ik daarnet mijn foto's bekeek, van een paar vogels langs de kant van de weg, bleek dat er ook een aantal alligators opstaan.
We hebben daar zo ongeveer 6 uur rondgelopen en zijn dan toch maar huis gereden voor een rustige avond. Eerst dachten we om nog eens naar het strand te gaan maar het was ook wel eens leuk om eens efkens op ons gemak te zitten.
Lanceringsplatform met Atlantis:
Lotte en Willem onder de Saturn V raket die gebruikt werd in het apollo 8 project (eerste bemande vlucht rond de maan):
Lander zijn gezicht toen we net die raket zagen:
woensdag 1 juni 2011
Florida - dag 5 - Disney The Magic Kingdom
Dit was echt een dag speciaal voor Lander en Lotte. Ze waren deze morgen zoals gewoonlijk weer vroeg wakker en we zijn dan maar onmiddellijk opgestaan, hun kleren en een deel van wat we gingen meenemen lagen al klaar van gisterenavond. Om twintig voor 9 stonden we voor de ingang van het 'The Magic Kingdom' in Orlando. Niet slecht want na iets meer dan een uur rijden moesten we ook nog parkeren, de monorail nemen naar de ingang en binnengaan (ticket scannen en rugzak laten controleren). Lander en Lotte waren toch wel onder de indruk, Lander wou al onmiddellijk naar dat kasteel lopen. Maar als we hem vanavond vroegen of het was zoals hij op voorhand dacht, was zijn antwoord: 'nee, veel beter'. Bij de eerste twee attracties moesten we helemaal niet aanschuiven, het was pas vanaf 10uur dat we wat meer moesten aanschuiven, alhoewel dat veel beter meeviel dan wat we dachten. Het max. aantal minuten dat we hebben moeten aanschuiven vandaag was 35 minuten. Lander en Lotte hebben geen enkele keer gezaagd of moeilijk gedaan daarover. Er waren wel attracties waar je langer voor moest aanschuiven, maar die hebben we gewoon overgeslaan.
Ergens rond de middag stonden we aan te schuiven voor 'buzz lightyear' en toen zagen we dat heel wat mensen via een andere rij binnenkwamen en voorrang kregen op ons. Toen we aan mensen vroegen hoe dat kwam, bleek dat er daar een speciaal systeem bestaat van 'fast passes'. Je moet aan een attractie je inkomkaartje laten lezen en dan mag je later op de dag, soms een uur later, met voorrang binnen. Om de twee uur ongeveer kan je zo één keer bij een attractie kaartjes krijgen. Of dat echt rapper gaat weet ik niet, want je moet bij sommige attracties langer wachten, maar bij een andere mag je er dan bijna zo in. Leuk toch, we zijn zo nog een tweede keer naar 'buzz lightyear' geweest.
Lotte haar favoriete attractie, eentje waar je bijna niet moest voor aanschuiven: een 3D filmpje van Donald Duck. Dat was ook wel leuk, het leek soms alsof je donald en andere dingen in het filmpje kon aanraken. Er waren veel kindjes in de zaal die af en toe spontaan hun handen uitstaken om wat te pakken, grappig.
Lander zijn favoriete attractie: Pirates of the carribean.
Die van mij en Willem: Lotte een ijsje zijn eten :-).
Wat meer over het weer, dat was voor de eerste keer deze vakantie echt niet zo goed, het heeft toch minstens een uur pijpestelen geregend. Willem is snel tijdens het aanschuiven naar één van de winkeltjes gelopen om grote plastieken te kopen om over ons te doen. Dat was toch wel efkens vervelend, maar misschien was volle zon ook wel vervelend geweest. Een paar uur later was het toch weer stalend weer.
Om 6.30u reden we de parking van het park terug af, het was voor iedereen echt wel genoeg geweest. Lotte sliep voor één keer snel in.
Ergens rond de middag stonden we aan te schuiven voor 'buzz lightyear' en toen zagen we dat heel wat mensen via een andere rij binnenkwamen en voorrang kregen op ons. Toen we aan mensen vroegen hoe dat kwam, bleek dat er daar een speciaal systeem bestaat van 'fast passes'. Je moet aan een attractie je inkomkaartje laten lezen en dan mag je later op de dag, soms een uur later, met voorrang binnen. Om de twee uur ongeveer kan je zo één keer bij een attractie kaartjes krijgen. Of dat echt rapper gaat weet ik niet, want je moet bij sommige attracties langer wachten, maar bij een andere mag je er dan bijna zo in. Leuk toch, we zijn zo nog een tweede keer naar 'buzz lightyear' geweest.
Lotte haar favoriete attractie, eentje waar je bijna niet moest voor aanschuiven: een 3D filmpje van Donald Duck. Dat was ook wel leuk, het leek soms alsof je donald en andere dingen in het filmpje kon aanraken. Er waren veel kindjes in de zaal die af en toe spontaan hun handen uitstaken om wat te pakken, grappig.
Lander zijn favoriete attractie: Pirates of the carribean.
Die van mij en Willem: Lotte een ijsje zijn eten :-).
Wat meer over het weer, dat was voor de eerste keer deze vakantie echt niet zo goed, het heeft toch minstens een uur pijpestelen geregend. Willem is snel tijdens het aanschuiven naar één van de winkeltjes gelopen om grote plastieken te kopen om over ons te doen. Dat was toch wel efkens vervelend, maar misschien was volle zon ook wel vervelend geweest. Een paar uur later was het toch weer stalend weer.
Om 6.30u reden we de parking van het park terug af, het was voor iedereen echt wel genoeg geweest. Lotte sliep voor één keer snel in.
