Niet vorige nacht maar de nacht daarvoor is Willem wakker geworden omdat hij het koud had. Hoog tijd dus om de donsdekens terug boven te halen en dat hebben we gisterenavond dus nog snel gedaan. De nachten beginnen hier dus ook koeler te worden en de dagen eigenlijk ook, maar dat betekent dus echt genieten (24 graden). Ik heb vandaag een paar uurtje buiten gezeten en er is ook wat onkruid verdwenen.
Deze morgen was er duidelijk een probleem met de blog, offline gezet wegens adnormale actitiveiten van mijn account. Er is vanop mijn gmail account ook een junk-email verstuurd naar iedereen die ooit eens in de to of from van mijn emails stond. Ik hoop dat het probleem opgelost is met het veranderen van mijn paswoord.
Ander nieuws vandaag is er niet: de kindjes kwamen blij terug van school (alhoewel Lotte vanmorgen weer niet wou gaan) en Lander zijn huistaak ging vlot. Ze hebben spelletjes gespeeld, ruzie gemaakt en naar mahnamahna gekeken op youtube. Ik zelf heb net wat teveel gechat naar mijn goesting, maar het was wel een aangename verrassing om kleine Maren na twee weken nog eens terug te zien. Gisteren ook al Merlijntje eens kunnen zien: webcam is toch wel een goede uitvinding :-).
woensdag 29 september 2010
dinsdag 28 september 2010
Eerste brief van Lander
School en Veerle:
Het doel is om die cursus 'inleiding in de psychologie' waarvoor ik me ingeschreven heb toch tegen kerst in te studeren. Ik weet nog niet of het mogelijk is om examen af te leggen tijdens de kerstvakantie, maar voorlopig zet ik dat toch als doel. Ik ben vandaag en gisteren dus eindelijk gestart met hoofdstuk één. Het concentreren blijkt toch wel moeilijker dan gedacht, niet meer gewoon maar ik ben blijkbaar ook veel dingen vergeten die eigenlijk niets ter zake doen maar wel opgezocht moeten worden. Om een voorbeeld te geven: als het over Copernicus gaat, dan moet ik plots opzoeken hoeveel planeten Galileo ook weer gevonden had met zijn telescoop.
Nog iets dat met dit alles heel weinig te maken heeft: ik dacht efkens van ruitjespapier te kopen om samenvattingen te maken en mannekes te tekenen maar ruitjespapier is hier niet te verkrijgen. Dat mag tegenstrijdig klinken voor iemand die graag streepjes ziet, maar lijntjes papier is echt mijn ding niet, nog liever gewoon wit dan maar. Ik kan het niet laten, maar het lijkt alsof dit een weerspiegeling is van het belang dat ze hier aan wiskunde hechten: helemaal ondergeschikt dus aan leren lezen en spellingcompitities.
School en Lander:
Ik ga deze week eens een mailtje sturen naar zijn juf om te weten te komen of hij goed geintegreerd is in de klas en of hij goed mee doet. Ik ben ook juist via hem te weten gekomen dat hij vier dagen van de week uit de klas moet voor de speciale klas voor niet-engelstalige kindjes. Is toch iets wat ik eens wil navragen, is toch niet de bedoeling dat hij veel van het gewone klasgebeuren mist natuurlijk. Het is alvast niet de leeslessen die hij mist, hij kent de tekst die hij moet lezen bijna elke dag uit zijn hoofd. Ik heb al een paar keer de zinnetjes in een word document over geschreven en hier en daar wat details veranderd om hem het eens echt te doen lezen. Wat ons wel opvalt is dat het lezen hier veel belangrijker is dan de wiskunde, er is een redelijk groot niveauverschil. Ze beginnen een pak vroeger met lezen (vorig jaar al) maar voor wiskunde zitten ze hier echt niet veel verder dan het niveau in België.
Lander heeft vandaag zijn eerste brief geschreven, naar twee van zijn vriendjes in België. Zie foto's, er is duidelijk nog wat werk aan zijn spelling :-).
School en Lotte:
De laatste paar dagen was Lotte gelijk een liedje aan het zingen waar we eerst niet veel van begrepen, pas na veel luisteren zijn we er achter gekomen wat dat ze zei: 'cows in the kitchen, moo moo, cows in the kitchen, that's what we do Tom Farmer'. Wat ook opgevallen was, ze komt sinds vorige week steeds met één van de engelse boekjes bij mij met de mededeling: 'IK WIL NU OOK ENGELS KUNNEN LEZEN'. Ik had daar nog geen aandacht aan geschonken want ik wil dat ze volgend jaar toch nog iets te doen heeft op school. Vandaag ben ik ook te weten gekomen waarom ze dat wil. Ik ben eens gaan vragen aan haar juf of ik de teksten kan krijgen van de liedjes die ze leren, zodat we minder moeten puzzelen als ze wat zingt en zodat we haar ook de vertaling kunnen geven. Maar bleek dat het liedje dat ze zong geen liedje is maar de tekst van een boekje. Een boekje met veel herhaling zodat alle kindjes het van buiten kennen en het zogezegd kunnen voorlezen aan de klas. Ze hadden ook al een filmpje gemaakt van Lotte die dat voorleest aan de rest van de klas. Maar Lotte is nu blijkbaar in de war want doen alsof je kan lezen is natuurlijk niet echt lezen, haar oplossing: ook leren lezen in het engels en dus veel bij mama gaan zagen. Behalve dat is ze ook bezig met rekensommetjes (gezien van Lander) en ze komt me af en toe vragen om er een paar op te schrijven. En dan schrijft ze er ook een paar 'moeilijke' op voor mij, zoals '100 + 100'.
Foto's (enkel word opgedaan en nadien eens goed gelachen):
Het doel is om die cursus 'inleiding in de psychologie' waarvoor ik me ingeschreven heb toch tegen kerst in te studeren. Ik weet nog niet of het mogelijk is om examen af te leggen tijdens de kerstvakantie, maar voorlopig zet ik dat toch als doel. Ik ben vandaag en gisteren dus eindelijk gestart met hoofdstuk één. Het concentreren blijkt toch wel moeilijker dan gedacht, niet meer gewoon maar ik ben blijkbaar ook veel dingen vergeten die eigenlijk niets ter zake doen maar wel opgezocht moeten worden. Om een voorbeeld te geven: als het over Copernicus gaat, dan moet ik plots opzoeken hoeveel planeten Galileo ook weer gevonden had met zijn telescoop.
Nog iets dat met dit alles heel weinig te maken heeft: ik dacht efkens van ruitjespapier te kopen om samenvattingen te maken en mannekes te tekenen maar ruitjespapier is hier niet te verkrijgen. Dat mag tegenstrijdig klinken voor iemand die graag streepjes ziet, maar lijntjes papier is echt mijn ding niet, nog liever gewoon wit dan maar. Ik kan het niet laten, maar het lijkt alsof dit een weerspiegeling is van het belang dat ze hier aan wiskunde hechten: helemaal ondergeschikt dus aan leren lezen en spellingcompitities.
School en Lander:
Ik ga deze week eens een mailtje sturen naar zijn juf om te weten te komen of hij goed geintegreerd is in de klas en of hij goed mee doet. Ik ben ook juist via hem te weten gekomen dat hij vier dagen van de week uit de klas moet voor de speciale klas voor niet-engelstalige kindjes. Is toch iets wat ik eens wil navragen, is toch niet de bedoeling dat hij veel van het gewone klasgebeuren mist natuurlijk. Het is alvast niet de leeslessen die hij mist, hij kent de tekst die hij moet lezen bijna elke dag uit zijn hoofd. Ik heb al een paar keer de zinnetjes in een word document over geschreven en hier en daar wat details veranderd om hem het eens echt te doen lezen. Wat ons wel opvalt is dat het lezen hier veel belangrijker is dan de wiskunde, er is een redelijk groot niveauverschil. Ze beginnen een pak vroeger met lezen (vorig jaar al) maar voor wiskunde zitten ze hier echt niet veel verder dan het niveau in België.
Lander heeft vandaag zijn eerste brief geschreven, naar twee van zijn vriendjes in België. Zie foto's, er is duidelijk nog wat werk aan zijn spelling :-).
School en Lotte:
De laatste paar dagen was Lotte gelijk een liedje aan het zingen waar we eerst niet veel van begrepen, pas na veel luisteren zijn we er achter gekomen wat dat ze zei: 'cows in the kitchen, moo moo, cows in the kitchen, that's what we do Tom Farmer'. Wat ook opgevallen was, ze komt sinds vorige week steeds met één van de engelse boekjes bij mij met de mededeling: 'IK WIL NU OOK ENGELS KUNNEN LEZEN'. Ik had daar nog geen aandacht aan geschonken want ik wil dat ze volgend jaar toch nog iets te doen heeft op school. Vandaag ben ik ook te weten gekomen waarom ze dat wil. Ik ben eens gaan vragen aan haar juf of ik de teksten kan krijgen van de liedjes die ze leren, zodat we minder moeten puzzelen als ze wat zingt en zodat we haar ook de vertaling kunnen geven. Maar bleek dat het liedje dat ze zong geen liedje is maar de tekst van een boekje. Een boekje met veel herhaling zodat alle kindjes het van buiten kennen en het zogezegd kunnen voorlezen aan de klas. Ze hadden ook al een filmpje gemaakt van Lotte die dat voorleest aan de rest van de klas. Maar Lotte is nu blijkbaar in de war want doen alsof je kan lezen is natuurlijk niet echt lezen, haar oplossing: ook leren lezen in het engels en dus veel bij mama gaan zagen. Behalve dat is ze ook bezig met rekensommetjes (gezien van Lander) en ze komt me af en toe vragen om er een paar op te schrijven. En dan schrijft ze er ook een paar 'moeilijke' op voor mij, zoals '100 + 100'.
Foto's (enkel word opgedaan en nadien eens goed gelachen):
zondag 26 september 2010
Ruby Falls
Vandaag was een keerpunt in het weer hier, veel regen en een lagere temperatuur. Het is nu afgekoeld en blijkbaar zal dat zo blijven, geen temperaturen meer boven de 30 graden maar eerder iets in de 20 graden. Ondanks de hoge temperaturen de laatste paar weken, zijn er al redelijk wat herfstkleuren te zien rondom ons. Dat belooft voor over anderhalve week; we hopen op mooie herfstkleuren in yosemite.
Willem en ik voelden ons allebei niet zo super vandaag, we hebben allebei een verkoudheid die blijkbaar toeslaat op onze zwakke plekken: bij Willem betekent dat rode ogen en een loopneus, ik heb al heel de dag keelpijn. Ondanks dat en ondanks de regen zijn we vandaag toch weggeweest, naar één van de grote attracties hier in de buurt: Ruby Falls = een waterval midden in een grot. Leuk om eens gezien te hebben, alleen spijtig van al die stomme lichtjes overal en van de onnodige muziek. Hier en daar waren er toch wel mooie druipsteenformaties te zien, alleen moesten ze die dan persé een naam geven en een bordje bijzetten: een beetje veel te commercieel naar onze goesting allemaal. Maar de kindjes hebben de wandeling naar de waterval vlot gedaan en ik heb hier en daar toch een fotootje kunnen nemen. Ik heb vandaag voor de eerste keer mijn statief getest, niet dat het super foto's heeft opgeleverd, daarvoor moest het allemaal te snel gaan.
Brood:
Na een paar mislukte pogingen een paar maanden geleden, maar vooral nadat er een essentieel stukje van de broodmachine in de vuilbak was beland, had ik het broodbakken efkens opgegeven. Maar we zijn er terug aan begonnen, deze avond voor de eerste keer toch eetbaar brood gegeten en de machine staat ook al klaar voor morgenvroeg. Een enorme verbetering ten opzichte van het sponsbrood dat ze hier in de winkels durven verkopen. Het brood was alleen een klein beetje kleverig, zal nog wat expirementeren worden voordat ik de ideale combinatie gevonden heb, maar we blijven zoeken.
Foto:
Willem en ik voelden ons allebei niet zo super vandaag, we hebben allebei een verkoudheid die blijkbaar toeslaat op onze zwakke plekken: bij Willem betekent dat rode ogen en een loopneus, ik heb al heel de dag keelpijn. Ondanks dat en ondanks de regen zijn we vandaag toch weggeweest, naar één van de grote attracties hier in de buurt: Ruby Falls = een waterval midden in een grot. Leuk om eens gezien te hebben, alleen spijtig van al die stomme lichtjes overal en van de onnodige muziek. Hier en daar waren er toch wel mooie druipsteenformaties te zien, alleen moesten ze die dan persé een naam geven en een bordje bijzetten: een beetje veel te commercieel naar onze goesting allemaal. Maar de kindjes hebben de wandeling naar de waterval vlot gedaan en ik heb hier en daar toch een fotootje kunnen nemen. Ik heb vandaag voor de eerste keer mijn statief getest, niet dat het super foto's heeft opgeleverd, daarvoor moest het allemaal te snel gaan.
Brood:
Na een paar mislukte pogingen een paar maanden geleden, maar vooral nadat er een essentieel stukje van de broodmachine in de vuilbak was beland, had ik het broodbakken efkens opgegeven. Maar we zijn er terug aan begonnen, deze avond voor de eerste keer toch eetbaar brood gegeten en de machine staat ook al klaar voor morgenvroeg. Een enorme verbetering ten opzichte van het sponsbrood dat ze hier in de winkels durven verkopen. Het brood was alleen een klein beetje kleverig, zal nog wat expirementeren worden voordat ik de ideale combinatie gevonden heb, maar we blijven zoeken.
Foto:
zaterdag 25 september 2010
Gewone zaterdag
We hebben vandaag niet echt iets speciaals gedaan maar toch was het een drukke dag. Vanmorgen om 10 uur moesten de kindjes weer voetballen: bij Lander gaat dat elke week beter, bij Lotte gaat dat elke week minder goed. Ze vind het helemaal niet erg om midden op dat veld te staan en daar efkens wat toneel te spelen voor iedereen. Van wie zou ze dat toch hebben? Willem heeft de tweede keer voor coach gespeeld vandaag.
Na de middag zijn Willem en Lander naar de winkel geweest, Lotte heeft een heel tijdje met de VTech bezig geweest en ik heb wat gekuisd. Normaal doe ik dat niet in het weekend maar gisteren wou ik dat ook niet doen (omdat Willem thuis zat te werken). Willem had behalve het eten voor deze week ook soepgroenten voor mij mee, en die moesten allemaal gesneden worden om in te vriezen. Maar eerst hebben Lander en ik wat Nederlands geschreven en gelezen. Tijdens het snijden en invriezen, hebben Lander en Lotte naar een film gekeken die ze net gekregen hadden (Toy story 2) en Willem heeft wat buiten gewerkt. Er was in onze tuin vanachter plots een groot gat in de grond, wel zo een twintig centimer diep, duidelijk door één of ander dier gegraven maar welk dier kan ik niet zeggen. Willem heeft dat gat dicht gedaan en de randjes van het gras wat mooi afgewerkt.
Mijn ventje heeft dan het avondeten gemaakt, terwijl ik me heb beziggehouden met wat nodige administratie. Na het eten heb ik de kindjes dan nog in bad gestopt en Lotte haar haar gedroogd.
Allemaal kleine dingen die toch onzen dag goed gevuld hebben.
Voor morgen voorspellen ze regen, we hebben een leuke binnenactiviteit voor morgen in gedachten.
Na de middag zijn Willem en Lander naar de winkel geweest, Lotte heeft een heel tijdje met de VTech bezig geweest en ik heb wat gekuisd. Normaal doe ik dat niet in het weekend maar gisteren wou ik dat ook niet doen (omdat Willem thuis zat te werken). Willem had behalve het eten voor deze week ook soepgroenten voor mij mee, en die moesten allemaal gesneden worden om in te vriezen. Maar eerst hebben Lander en ik wat Nederlands geschreven en gelezen. Tijdens het snijden en invriezen, hebben Lander en Lotte naar een film gekeken die ze net gekregen hadden (Toy story 2) en Willem heeft wat buiten gewerkt. Er was in onze tuin vanachter plots een groot gat in de grond, wel zo een twintig centimer diep, duidelijk door één of ander dier gegraven maar welk dier kan ik niet zeggen. Willem heeft dat gat dicht gedaan en de randjes van het gras wat mooi afgewerkt.
Mijn ventje heeft dan het avondeten gemaakt, terwijl ik me heb beziggehouden met wat nodige administratie. Na het eten heb ik de kindjes dan nog in bad gestopt en Lotte haar haar gedroogd.
Allemaal kleine dingen die toch onzen dag goed gevuld hebben.
Voor morgen voorspellen ze regen, we hebben een leuke binnenactiviteit voor morgen in gedachten.
vrijdag 24 september 2010
Willem werkt van thuis
Willem moest deze morgen heel vroeg beginnen met werken en daarom dat hij van thuis is beginnen werken en dat is voor de rest van de dag zo gebleven. Voor mij leuk, want af en toe kan ik dan eens iets zeggen. Ik ben wel zelf een paar keer weggeweest: deze morgen om de kindjes weg te brengen, dan om naar mijn pilates les te gaan en om naar de winkel te gaan om eten voor deze avond (goulash gemaakt).
Willem is dan voor de eerste keer de kindjes eens buiten gaan opwachten toen de bus eraan kwam, Lander en Lotte vonden dat super leuk. Ze hebben daarna nog veel buitengespeeld, het was een tijdje geleden maar het zwembad was vandaag weer een hit.
Foto
Willem is dan voor de eerste keer de kindjes eens buiten gaan opwachten toen de bus eraan kwam, Lander en Lotte vonden dat super leuk. Ze hebben daarna nog veel buitengespeeld, het was een tijdje geleden maar het zwembad was vandaag weer een hit.
Foto
donderdag 23 september 2010
woensdag 22 september 2010
Brrr
Gisteren geen blog want ik ben vroeg gaan slapen en met vroeg bedoel ik dan héél vroeg, voor de kindjes. Mijn maag was al aan het draaien de nacht daarvoor maar gisteren kwam er dan de hoofdpijn bij: migraine dus. Gisteren dus heel de dag in de zetel gelegen. Zelfs na 12 uur slapen was het deze morgen nog niet over, maar met een dafalgan toch te doen.
Vandaag dan: de kindjes naar school gedaan en weer niet te veel gedaan, een beetje gelezen in mijn psychologie boek en nog wat opgezocht voor onze reis. Lander en Lotte zijn weer enthousiast thuisgekomen. De eerste zin als Lotte thuiskomt is tegenwoordig niet meer "dag mama" maar "mama, krijg ik nu een koek", vandaag was die zin er al voor we binnen waren. Mijn eerste taak als ze thuiskomen, is Lotte een koek geven en een beker melk, bij Lander is dat fruit en melk.
Vandaag heeft Lander wat langer moeten wachten op zijn druiven, hij wou niet onmiddelijk komen, hij ging wel komen als ik ze voor hem had klaargezet en toen ik dat weigerde, hoorde ik wat gemompel 'gemene mama'. Geen druiven dus. Een half uur later vroeg hij plots waarom hij zijn druiven nog niet had gehad. Ik heb hem geantwoord dat hij daar eens moest overnadenken, zonder sorry en alstublief gingen ze er niet komen :-). Voor de rest van de avond geen enkel onvriendelijk woord meer van hem gehoord, toen ik hem in bed stak zelfs 'slaapwel, lieve mama'.
De tomatenplanten en de spin:
Al weken eten we slaatjes met tomaatjes uit onze tuin en dat betekent dus tomaatjes gaan oogsten, wassen en opeten. Vandaag zijn Lander en ik naar buiten gegaan om tomaatjes te halen, maar eerst moesten de tomaatjes (volgens Lander) eens goed water krijgen. Toen Lander daarmee bezig was, viel mijn oog op de miserabele toestand van de planten. Ik moest ze al weken geleden aftoppen maar ik kan het niet over mijn hart krijgen om bloemetjes of tomaatjes mee af te snijden. Resultaat is dat de planten maar blijven groeien. Ik dacht efkens van nog eens te proberen om iets aan de wanorde te doen. Toen voelde ik plots iets kriebelen, efkens kort (maar luid) geroepen en wat geschud en toen viel er iets in het gras. De spin deed daarna goed haar best om te ontsnappen in het gras maar omdat ze toch wel redelijk groot was konden we ze goed zien vluchten. Ik heb er snel een foto van genomen. Lander en ik hebben dan op het internet gezocht en kwamen bij de ongevaarlijke 'Spotted Orb Weaver' (geen close-up deze keer, ik wil niemand wegjagen):
Vandaag dan: de kindjes naar school gedaan en weer niet te veel gedaan, een beetje gelezen in mijn psychologie boek en nog wat opgezocht voor onze reis. Lander en Lotte zijn weer enthousiast thuisgekomen. De eerste zin als Lotte thuiskomt is tegenwoordig niet meer "dag mama" maar "mama, krijg ik nu een koek", vandaag was die zin er al voor we binnen waren. Mijn eerste taak als ze thuiskomen, is Lotte een koek geven en een beker melk, bij Lander is dat fruit en melk.
Vandaag heeft Lander wat langer moeten wachten op zijn druiven, hij wou niet onmiddelijk komen, hij ging wel komen als ik ze voor hem had klaargezet en toen ik dat weigerde, hoorde ik wat gemompel 'gemene mama'. Geen druiven dus. Een half uur later vroeg hij plots waarom hij zijn druiven nog niet had gehad. Ik heb hem geantwoord dat hij daar eens moest overnadenken, zonder sorry en alstublief gingen ze er niet komen :-). Voor de rest van de avond geen enkel onvriendelijk woord meer van hem gehoord, toen ik hem in bed stak zelfs 'slaapwel, lieve mama'.
De tomatenplanten en de spin:
Al weken eten we slaatjes met tomaatjes uit onze tuin en dat betekent dus tomaatjes gaan oogsten, wassen en opeten. Vandaag zijn Lander en ik naar buiten gegaan om tomaatjes te halen, maar eerst moesten de tomaatjes (volgens Lander) eens goed water krijgen. Toen Lander daarmee bezig was, viel mijn oog op de miserabele toestand van de planten. Ik moest ze al weken geleden aftoppen maar ik kan het niet over mijn hart krijgen om bloemetjes of tomaatjes mee af te snijden. Resultaat is dat de planten maar blijven groeien. Ik dacht efkens van nog eens te proberen om iets aan de wanorde te doen. Toen voelde ik plots iets kriebelen, efkens kort (maar luid) geroepen en wat geschud en toen viel er iets in het gras. De spin deed daarna goed haar best om te ontsnappen in het gras maar omdat ze toch wel redelijk groot was konden we ze goed zien vluchten. Ik heb er snel een foto van genomen. Lander en ik hebben dan op het internet gezocht en kwamen bij de ongevaarlijke 'Spotted Orb Weaver' (geen close-up deze keer, ik wil niemand wegjagen):
maandag 20 september 2010
Het was vandaag weer een rustig dagje: ik heb de laatste boekjes voor Lander zijn klas geplooid en geniet en Lander en Lotte hadden een goed dagje op school. Na school zijn Lander zijn klasgenootje en zijn broer weer komen spelen en ook deze keer ging dat vlot. Ze spelen niet altijd alle vier samen maar ze maken ook geen ruzie. De oudste van de twee (9 jaar) is zot van de strijkparels en kan zich daar heel lang mee bezighouden. Het huiswerk van Lander en zijn klasgenootje gingen deze keer ook wat vlotter als vorige maandag. Niet bij Lander die doet dat altijd vlot :-). Hij heeft vandaag zelfs een tweede keer zijn huistaak gemaakt: hij heeft zijn boekje nog eens herlezen voor papa en maakte dan nog wat extra rekensommetjes ook. Zijn juf had gezegd dat hij mocht kiezen uit twee werkjes en hij heeft ze dan maar allebei gedaan. De extra aandacht van papa (normaal doe ik het huiswerk) heeft ons madam ook weer extra jaloers gemaakt; ik moest haar ook onmiddellijk wat sommetjes opschrijven :-).
We zijn ondertussen ook ferm aan het aftellen, volgende week vrijdag 1 oktober komt Bram ,voor 1 dagje, op bezoek en de week erna vertrekken we voor een ons weekje naar de westkust.
Om efkens te stoefen, dit is het weerbericht voor de komende week, we gaan nog steeds vlotjes boven de 30:
We zijn ondertussen ook ferm aan het aftellen, volgende week vrijdag 1 oktober komt Bram ,voor 1 dagje, op bezoek en de week erna vertrekken we voor een ons weekje naar de westkust.
Om efkens te stoefen, dit is het weerbericht voor de komende week, we gaan nog steeds vlotjes boven de 30:
zondag 19 september 2010
Wandelen - Peddelen - Zwemmen
Vandaag zijn we voor de tweede keer sinds we hier zijn naar Fort Mountain State Park gereden. Het was weer super goed weer en we hebben allevier van het buiten zijn genoten. We hebben eerst een uurtje gewandeld 'rond het meer', dan gevaren 'op het meer' en dan hebben Lander en Lotte zich nog wat uitgeleefd met zand en water 'naast en in het meer'.
Foto's:
Foto's:
zaterdag 18 september 2010
Leuk dagje
Eerst efkens het vervolg van Lander zijn huiswerk: hij is gisteren zonder kadootje naar huis gekomen, zijn inspanningen om nog dat 5de compliment binnen te krijgen waren dus tevergeefs :-(. Misschien lukt het volgende week wel?
Deze morgen dan: voetbal en er is nieuws, Willem heeft vandaag voor coach gespeeld. Hun ploegje 'de orange ploeg' moest vandaag tegen de rode ploeg spelen (vorige week was het de witte ploeg). Ze spelen verdeeld op twee verschillende terreinen en Willem mocht op één van de terreinen coachen. Niet gemakkelijk: één van zijn spelers wou al voor de tweede week op rij het plein niet op en dan is er nog Lotte ... Leuk om naar te kijken, maar om te motiveren? Als de bal toevallig tegen haar voeten rolt dan kijkt ze eens naar beneden en stapt gewoon verder.
Na de middag hebben we ze efkens laten rusten, elk 15 minuten op bed liggen. Lander was tijdens het eten veel te veel aan het neuten. Het zou best kunnen van de honger maar dat kwartiertje rust kon zeker gaan kwaad. Hij was alleszins veel vrolijker nadien. De kindjes hebben dan allebei een beetje Nederlands gelezen en daarna hebben we met ons vier een paar spelletjes Jakkiebak (het kaartspel) gespeeld.
Er is dan nog veel buiten gespeeld en Willem heeft dan de BBQ aangezet, ideaal als de afsluiter van een rustig dagje.
Foto (Lotte poseert, spijtig dat zij nu ook niet meer zo spontaan lacht naar de camera):
Deze morgen dan: voetbal en er is nieuws, Willem heeft vandaag voor coach gespeeld. Hun ploegje 'de orange ploeg' moest vandaag tegen de rode ploeg spelen (vorige week was het de witte ploeg). Ze spelen verdeeld op twee verschillende terreinen en Willem mocht op één van de terreinen coachen. Niet gemakkelijk: één van zijn spelers wou al voor de tweede week op rij het plein niet op en dan is er nog Lotte ... Leuk om naar te kijken, maar om te motiveren? Als de bal toevallig tegen haar voeten rolt dan kijkt ze eens naar beneden en stapt gewoon verder.
Na de middag hebben we ze efkens laten rusten, elk 15 minuten op bed liggen. Lander was tijdens het eten veel te veel aan het neuten. Het zou best kunnen van de honger maar dat kwartiertje rust kon zeker gaan kwaad. Hij was alleszins veel vrolijker nadien. De kindjes hebben dan allebei een beetje Nederlands gelezen en daarna hebben we met ons vier een paar spelletjes Jakkiebak (het kaartspel) gespeeld.
Er is dan nog veel buiten gespeeld en Willem heeft dan de BBQ aangezet, ideaal als de afsluiter van een rustig dagje.
Foto (Lotte poseert, spijtig dat zij nu ook niet meer zo spontaan lacht naar de camera):
donderdag 16 september 2010
Compliments
Lander krijgt voor goed gedrag een 'compliment' van zijn juf. Als hij er zo 5 verzameld heeft, mag hij een speelgoedje kiezen. Hij heeft er zo ondertussen 4 verzameld en is blijkbaar druk op zoek naar het 5de. Er heeft een kindje van zijn klas gezegd dat je door teveel huiswerk te doen een compliment kan krijgen. Je kan het al raden zeker?Lander wou vandaag dus plots veel huistaak maken :-). Hij moest sommetje verzinnen en opschrijven, 5 stuks, hij heeft dan maar een héél blad volgeschreven. Ik hoop dat zijn juf morgen onder de indruk is.
Er is heel de week boekenverkoop op school en ik ben eens gaan kijken. Twee eerste leesboekjes gekocht voor Lander, één voor mij en eentje van Geronimo Stilton, met de titel 'The Race across America'. Ik vind dat wel leuk voor hem voor over een jaar te lezen.
Er is heel de week boekenverkoop op school en ik ben eens gaan kijken. Twee eerste leesboekjes gekocht voor Lander, één voor mij en eentje van Geronimo Stilton, met de titel 'The Race across America'. Ik vind dat wel leuk voor hem voor over een jaar te lezen.
woensdag 15 september 2010
Kapper, poging 1
Heel zielig van mij, maar ik ben deze morgen niet naar de pilates-les geweest, gewoon geen zin. In plaats van dat ben ik dan beginnen strijken, wat dan weer een super excuus is om naar televisie te kijken. Je kan blijkbaar alle afleveringen van 'So you think you can dance' online bekijken ;-). Reality, ik weet het maar van zodra die live shows beginnen is dat gewoon machtig om naar te kijken. Lander en ik keken vorig jaar altijd samen, Willem was meestal op zaterdagavond weg en Lander mocht dan wat langer opblijven om samen naar de opgenomen aflevering te kijken. Na het strijken ben ik dan begonnen met alweer boekskes vouwen, er komt gelijk geen einde aan.
Lander, Lotte en ik hebben vandaag een eerste poging gedaan om iets te doen aan de wildernis op Lotte haar hoofd. Dat haar van haar is zo vatbaar voor statische electriciteit, vreselijk. Helaas hebben we de 'walk-in' kapper niet gevonden, erger nog we zijn verloren gereden. Ik had vooraf gekeken op de kaart en wist perfect waar ik moest zijn, alleen bevond de kapper zich daar niet en toen ik wat verder reed, kwam ik op een 'one way highway'. Van daar was het sukkelen om de weg terug te vinden. We zijn dan maar naar huis gereden, we doen een andere poging later deze week.
Lander zijn huistaak ging weer super vlot, dat kost ons nog steeds maar 5 minuutjes. Het is maw nog steeds te gemakkelijk maar hij klaagt er niet over. Hij amuseert zich duidelijk met zijn vriendjes. Het is wel weer zo dat de juf hem onderschat, vorige week vroeg ze me hoe zijn tellen in het engels was. Toch wel een beetje een vraag die me niet zo een goed gevoel geeft over haar kwaliteiten als juf. Ze stond trouwens deze morgen een kindje de les te spellen, ik had niet graag in dat manneke zijn plaats geweest.
Lotte: die zat deze morgen in de auto naar school te klagen dat ze niet graag meer naar school gaat. Ze heeft het serieus moeilijk met dat uur dat ze daar moet rusten. De amerikaanse kindjes vallen gewoon in slaap maar zij kan dat duidelijk niet. Een uur stilliggen voor haar is echt wel een bijna onmogelijke opdracht, welk kind kan dat eigenlijk wel? Toen ze thuiskwam was ze dan alweer aan het klagen over het tekenen, ze had vandaag weer moeten tekenen en ze had blijkbaar weer geweigerd. Hopelijk waait dat snel over. Misschien moet ik toch al eens met de juf gaan praten over dat rusten? Haar een boekje laten lezen moet toch kunnen?
Lander, Lotte en ik hebben vandaag een eerste poging gedaan om iets te doen aan de wildernis op Lotte haar hoofd. Dat haar van haar is zo vatbaar voor statische electriciteit, vreselijk. Helaas hebben we de 'walk-in' kapper niet gevonden, erger nog we zijn verloren gereden. Ik had vooraf gekeken op de kaart en wist perfect waar ik moest zijn, alleen bevond de kapper zich daar niet en toen ik wat verder reed, kwam ik op een 'one way highway'. Van daar was het sukkelen om de weg terug te vinden. We zijn dan maar naar huis gereden, we doen een andere poging later deze week.
Lander zijn huistaak ging weer super vlot, dat kost ons nog steeds maar 5 minuutjes. Het is maw nog steeds te gemakkelijk maar hij klaagt er niet over. Hij amuseert zich duidelijk met zijn vriendjes. Het is wel weer zo dat de juf hem onderschat, vorige week vroeg ze me hoe zijn tellen in het engels was. Toch wel een beetje een vraag die me niet zo een goed gevoel geeft over haar kwaliteiten als juf. Ze stond trouwens deze morgen een kindje de les te spellen, ik had niet graag in dat manneke zijn plaats geweest.
Lotte: die zat deze morgen in de auto naar school te klagen dat ze niet graag meer naar school gaat. Ze heeft het serieus moeilijk met dat uur dat ze daar moet rusten. De amerikaanse kindjes vallen gewoon in slaap maar zij kan dat duidelijk niet. Een uur stilliggen voor haar is echt wel een bijna onmogelijke opdracht, welk kind kan dat eigenlijk wel? Toen ze thuiskwam was ze dan alweer aan het klagen over het tekenen, ze had vandaag weer moeten tekenen en ze had blijkbaar weer geweigerd. Hopelijk waait dat snel over. Misschien moet ik toch al eens met de juf gaan praten over dat rusten? Haar een boekje laten lezen moet toch kunnen?
dinsdag 14 september 2010
Boekskes plooien
Er is deze week boekenbeurs op Lander zijn school en Lander was gisteren met de klas eens gaan kijken. Ze hadden wat in de boeken mogen kijken en hij had besloten dat hij een boek van Thomas de trein wou. Ik had hem deze morgen gezegd dat ik wel eens zou langsgaan en dat hij het dan mocht hebben maar deze morgen toen ik hem afzette wou hij plots niet naar de klas, hij wou dat ik eerst mee ging voor dat boek :-). Hij was superblij toen ik hem 5 dollar gaf om zelf dat boek te betalen.
Ik heb vandaag ongeveer 4 uur bezig geweest met het vouwen van leesboekskes voor Lander zijn klas.
Foto:
Ik heb vandaag ongeveer 4 uur bezig geweest met het vouwen van leesboekskes voor Lander zijn klas.
Foto:
maandag 13 september 2010
Maandagen
Een maandag ziet er vanaf vandaag voor mij anders uit, na school krijg ik er twee extra kindjes bij: twee jongens van 6 en 9 jaar. Ik was er op voorhand een beetje bang voor want ik kan met beide jongens duidelijk niet zo goed communiceren zoals met Lander en Lotte, maar het viel bijzonder goed mee. Ze zijn alle vier super flink geweest. Het enige wat een beetje moeilijk was, waren de huistaken, ééntje motiveren is niet hetzelfde als drie motiveren. Ik denk dat ik daar de komende weken echt een uitdaging mee ga hebben.
De rest van de dag was zoals gewoonlijk rustig: naar mijn pilates les geweest, opgeruimd, wat bezig geweest met de was en wat electronisch gebabbeld.
De rest van de dag was zoals gewoonlijk rustig: naar mijn pilates les geweest, opgeruimd, wat bezig geweest met de was en wat electronisch gebabbeld.
zondag 12 september 2010
Pool party
Deze morgen was het weer efkens hectisch, we moesten om 10u weg maar we zijn maar weer alles beginnen klaarmaken tegen 9.15u (veel te laat weer dus). Het lag ook een beetje aan de formule één die op de televisie bezig was.
Het was één uur een driekwart rijden naar de poolparty maar de kindjes zijn heel braaf geweest, daar zorgen de nintendo en een draagbaar dvd-spelertje wel voor. Ze beginnen goed te wennen aan het lange auto-zitten, een goed teken voor onze westkust-trip. De pool-party zelf dan: héél leuk, de kindjes hebben heel de namiddag in het zwembad gezeten en wij hebben wat nieuwe belgen ontmoet. De poolparty werd georganiseerd door BCA, de belgium club of Atlanta, en werd gehouden in de mooie tuin van één van de leden.
Enige minpuntje, ik ben vergeten van ook mijn gezicht in de wrijven en ik zie er nu een beetje tomaatachtig uit.
Foto:
Het was één uur een driekwart rijden naar de poolparty maar de kindjes zijn heel braaf geweest, daar zorgen de nintendo en een draagbaar dvd-spelertje wel voor. Ze beginnen goed te wennen aan het lange auto-zitten, een goed teken voor onze westkust-trip. De pool-party zelf dan: héél leuk, de kindjes hebben heel de namiddag in het zwembad gezeten en wij hebben wat nieuwe belgen ontmoet. De poolparty werd georganiseerd door BCA, de belgium club of Atlanta, en werd gehouden in de mooie tuin van één van de leden.
Enige minpuntje, ik ben vergeten van ook mijn gezicht in de wrijven en ik zie er nu een beetje tomaatachtig uit.
Foto:
zaterdag 11 september 2010
Eerste wedstrijd
Deze morgen hebben Lander en Lotte hun eerste wedstrijd mogen voetballen. Om het kort samen te vatten: Lander amuseert zich enorm. Hij legt nogal wat afstand af :-), hij probeert altijd op tijd terug te zijn om mee te gaan verdedigen. Lotte, die ligt eigenlijk liever in het gras. Ze loopt en spring de hele dag, maar als ze moet lopen dan heeft ze geen zin. We moeten wel toegeven dat het enorm warm was, de wedstrijd begon om 10u maar toen was het eigenlijk al te warm om te zitten.
Na de middag heeft Lander nog efkens Nederlands moeten lezen, maar hij had er vandaag helemaal geen zin in en het ging dan ook niet zo goed als normaal. Daarna zijn we naar de YMCA geweest, met de bedoeling om samen te gaan fitnessen en de kindjes in de speeltuin te droppen maar de speeltuin is blijkbaar op zaterdag gereserveerd voor verjaardagsfeestjes. Willem is dan naar buiten gegaan met hen en ik heb ondertussen les 3 van start to run op de loopband gelopen. Daana zijn we nog wat gaan winkelen (vlees en groenten in earth fare en kousen in target). Lotte was ondertussen al goed toegetakeld, ze had een halve fles gatorate over haar leeggegoten. Maar zelfs dan valt ze niet op in de winkel, er lopen daar nog mensen met echt vuile kleren.
Meer is er vandaag niet te melden want het is tennis en het is hoog niveau :-).
Foto's:
Na de middag heeft Lander nog efkens Nederlands moeten lezen, maar hij had er vandaag helemaal geen zin in en het ging dan ook niet zo goed als normaal. Daarna zijn we naar de YMCA geweest, met de bedoeling om samen te gaan fitnessen en de kindjes in de speeltuin te droppen maar de speeltuin is blijkbaar op zaterdag gereserveerd voor verjaardagsfeestjes. Willem is dan naar buiten gegaan met hen en ik heb ondertussen les 3 van start to run op de loopband gelopen. Daana zijn we nog wat gaan winkelen (vlees en groenten in earth fare en kousen in target). Lotte was ondertussen al goed toegetakeld, ze had een halve fles gatorate over haar leeggegoten. Maar zelfs dan valt ze niet op in de winkel, er lopen daar nog mensen met echt vuile kleren.
Meer is er vandaag niet te melden want het is tennis en het is hoog niveau :-).
Foto's:
donderdag 9 september 2010
Drukke dag
Drukke dag ... voor mij toch: gaan helpen op de school, naar het ziekenhuis op controle en dan 's avonds naar een feestje hier in de buurt.
Eerst de school:
Lotte had me niet gezien toen ik de VIP folders kwam halen om samen te stoppen, maar toen ik terug kwam zag ze me helaas wel. Helaas want ze begon te wenen. Ze zat aan een tafeltje met vier andere kinderen met voor haar een wit blad. De andere kindjes waren druk bezig aan het krabbelen maar zij deed niets. Ze had een boekje bij haar met foto's van dieren in, blijkbaar was het de bedoeling dat ze dieren ging tekenen. Maar net zoals bij Lander toen hij zou oud was: dat lukt niet goed, dus ze doet dat niet. 'ik kan dat niet' (zucht). Thuis help ik haar dan met een paar vragen te stellen of om een paar lijnen te tekenen, maar ik kan dat moeilijk op school gaan doen natuurlijk. Toen ik er iets over zei tegen de juf, bleek dat het nog af en toe gebeurde. Op zo een moment is het toch moeilijk om ze achter te laten. Wat me trouwens ook opviel toen ik de klas binnenkwam: het was er muisstil, 20 kindjes van tussen de 4 en 5 jaar en muisstil?
Ziekenhuis dan:
Deze keer waren we snel binnen en buiten, slechts 10 minuutjes moeten wachten. Beslist is om van mijn wondje af te blijven en te hopen dat het vanzelf geneest. Waar heb ik dat nog gehoord?
Feestje dan:
Een paar huizen verder gaf er iemand een feestje met twee doelen: een paar van de buren samen krijgen en juwelen verkopen. Slecht idee voor iemand die de kriebels krijgt van die verkoopfeestjes maar wel ideaal om eens iemand van de buren te zien. Het is nergens zo goed als thuis, maar het viel wel mee. Willem is ondertussen met de kindjes naar de voetbal geweest en ze hebben een outfit gekregen (ik wist pas dinsdag dat ze die gingen krijgen). Zaterdag spelen ze hun eerste wedstrijd, ik maak dan wel een fotootje. Om iedereen al voor te bereiden: denk aan onze noorderburen en dan ken je het kleur al!
Eerste rapport:
Lander had vandaag zijn eerste rapport van het jaar mee, er stond wel niet veel op: S+ overal. Of 'excellent' op alles. Niet zo een grote verassing voor ons. Wat wel een verassing is, is zijn geschrift, het blijkt niet uit de foto (op een bord is het moeilijker) maar hij schrijft echt wel mooi (iets wat hij duidelijk niet van mij heeft :-)).
Foto:
Eerst wat uitleg, ik had hem gevraagd om eens te schrijven: 'I am Lander, I like my mom'. Het resultaat zijn de eerste twee regels (zoek de fout :-)). De S1, S2 en S3 die hij voor zijn zinnen zet, is blijkbaar iets dat ze op school moeten doen, sentence 1, .... Dat laatste zinnetje kwam er spontaan bij. Het antwoord daarop is 'nee' gebleken.
Eerst de school:
Lotte had me niet gezien toen ik de VIP folders kwam halen om samen te stoppen, maar toen ik terug kwam zag ze me helaas wel. Helaas want ze begon te wenen. Ze zat aan een tafeltje met vier andere kinderen met voor haar een wit blad. De andere kindjes waren druk bezig aan het krabbelen maar zij deed niets. Ze had een boekje bij haar met foto's van dieren in, blijkbaar was het de bedoeling dat ze dieren ging tekenen. Maar net zoals bij Lander toen hij zou oud was: dat lukt niet goed, dus ze doet dat niet. 'ik kan dat niet' (zucht). Thuis help ik haar dan met een paar vragen te stellen of om een paar lijnen te tekenen, maar ik kan dat moeilijk op school gaan doen natuurlijk. Toen ik er iets over zei tegen de juf, bleek dat het nog af en toe gebeurde. Op zo een moment is het toch moeilijk om ze achter te laten. Wat me trouwens ook opviel toen ik de klas binnenkwam: het was er muisstil, 20 kindjes van tussen de 4 en 5 jaar en muisstil?
Ziekenhuis dan:
Deze keer waren we snel binnen en buiten, slechts 10 minuutjes moeten wachten. Beslist is om van mijn wondje af te blijven en te hopen dat het vanzelf geneest. Waar heb ik dat nog gehoord?
Feestje dan:
Een paar huizen verder gaf er iemand een feestje met twee doelen: een paar van de buren samen krijgen en juwelen verkopen. Slecht idee voor iemand die de kriebels krijgt van die verkoopfeestjes maar wel ideaal om eens iemand van de buren te zien. Het is nergens zo goed als thuis, maar het viel wel mee. Willem is ondertussen met de kindjes naar de voetbal geweest en ze hebben een outfit gekregen (ik wist pas dinsdag dat ze die gingen krijgen). Zaterdag spelen ze hun eerste wedstrijd, ik maak dan wel een fotootje. Om iedereen al voor te bereiden: denk aan onze noorderburen en dan ken je het kleur al!
Eerste rapport:
Lander had vandaag zijn eerste rapport van het jaar mee, er stond wel niet veel op: S+ overal. Of 'excellent' op alles. Niet zo een grote verassing voor ons. Wat wel een verassing is, is zijn geschrift, het blijkt niet uit de foto (op een bord is het moeilijker) maar hij schrijft echt wel mooi (iets wat hij duidelijk niet van mij heeft :-)).
Foto:
Eerst wat uitleg, ik had hem gevraagd om eens te schrijven: 'I am Lander, I like my mom'. Het resultaat zijn de eerste twee regels (zoek de fout :-)). De S1, S2 en S3 die hij voor zijn zinnen zet, is blijkbaar iets dat ze op school moeten doen, sentence 1, .... Dat laatste zinnetje kwam er spontaan bij. Het antwoord daarop is 'nee' gebleken.
dinsdag 7 september 2010
Cursus toegekomen
Het cursusmateriaal (boek van 1,2 kg) voor mijn eerste cursus aan de open universiteit is vandaag toegekomen. In theorie kan ik dus vanaf morgen starten met studeren. Vandaag al eens in de cursus gebladerd en gezien dat niet alles onbekend is, maar het wordt toch een hele opgave voor iemand die nog niet teveel van buiten heeft moeten leren in haar leven. Meer hier over later.
Lotte had haar vandaag niet zo goed geamuseerd op school, ze had haar ook blijkbaar pijn gedaan. Niet iets waar ze normaal over zou klagen maar is misschien gebeurd net voordat ze naar huis kwam. Ze had ook weer vannacht aan ons bed gestaan, misschien gewoon moe dus. Ook Lander had vannacht aan ons bed gestaan en het was er ook aan te zien. Hij had vandaag een niet zo afgelijnde huistaak en dan is het een pak moeilijker. Hij moest op een tekenblad 'dingen' die in zijn kamer zijn opschrijven en eventueel een tekening bij maken. Als er wat fantasie bij mag komen kijken, lukt het onmiddellijk minder goed. Uiteindelijk is het dan toch gelukt maar hij heeft er wel bijna overal de nederlandse woorden bijgeschreven ipv de engelse. Ik heb er niets van gezegd, vooral niet omdat de nederlandse woorden zonder fouten waren (bed, klok, ...) en we daar best trots op zijn. Zijn lezen en schrijven gaat ondertussen wel heel goed.
Vanavond was het ook weer voetbaltraining, en Lander doet daar super zijn best: hij amuseert zich en blijft maar lopen :-). Lotte loopt er helaas wat ongeïnteresseerd bij, een beetje zoals ze haar in de klas in België beschreven en misschien hier niet willen toegeven. Zaterdagvoormiddag spelen ze hun eerste match, wordt vervolgd dus ...
Lotte had haar vandaag niet zo goed geamuseerd op school, ze had haar ook blijkbaar pijn gedaan. Niet iets waar ze normaal over zou klagen maar is misschien gebeurd net voordat ze naar huis kwam. Ze had ook weer vannacht aan ons bed gestaan, misschien gewoon moe dus. Ook Lander had vannacht aan ons bed gestaan en het was er ook aan te zien. Hij had vandaag een niet zo afgelijnde huistaak en dan is het een pak moeilijker. Hij moest op een tekenblad 'dingen' die in zijn kamer zijn opschrijven en eventueel een tekening bij maken. Als er wat fantasie bij mag komen kijken, lukt het onmiddellijk minder goed. Uiteindelijk is het dan toch gelukt maar hij heeft er wel bijna overal de nederlandse woorden bijgeschreven ipv de engelse. Ik heb er niets van gezegd, vooral niet omdat de nederlandse woorden zonder fouten waren (bed, klok, ...) en we daar best trots op zijn. Zijn lezen en schrijven gaat ondertussen wel heel goed.
Vanavond was het ook weer voetbaltraining, en Lander doet daar super zijn best: hij amuseert zich en blijft maar lopen :-). Lotte loopt er helaas wat ongeïnteresseerd bij, een beetje zoals ze haar in de klas in België beschreven en misschien hier niet willen toegeven. Zaterdagvoormiddag spelen ze hun eerste match, wordt vervolgd dus ...
Labor day
Het was gisteren Labor day hier in de US: Willem had verlof en de kindjes moesten dus ook niet naar school.
Maar in tegenstelling tot in België blijven alle winkels hier open. Heel spijtig voor de mensen die wel moeten werken maar wij zijn efkens gaan winkelen. Efkens want we waren het snel beu: gaan winkelen met Lander en Lotte is tegenwoordig geen pretje. De bedoeling was nochtans om een voetbaloutfit voor hen te kopen maar we kwamen zonder thuis.
Wat we ook deden en waar ik héél blij mee ben: een bezoekje aan de Earth Fare (=the healthy supermarket). Vanaf nu gaan we regelmatiger naar daar rijden: het vlees is daar gegarandeerd zonder antibiotica of groeihormonen, veel beter dan het vlees dus in de gewone supermarkten hier in de buurt (dikwijls ook al ingevrozen geweest voor je het koopt). Ik heb gisterenmiddag kunnen genieten van een stukje vers stokbrood met een biologisch eitje, gewoon zo goed als in België.
Nog een winkel die we deden: schoolbox, een supermarket voor schoolgerief. Dat is echt iets voor thuisonderwijs mama's: volgestopt met educatief materiaal. (Ze kunnen daar in België wat van leren, daar kan je de werkboekjes van maan-roos-vis enkel bestellen in 5 exemplaren (héél nuttig als je er maar 1 nodig hebt).) Maar wij hadden enkel verf en verfborstels nodig, want deze mama vind dat het hoog tijd is om van verven met de vingers over te schakelen naar verven met een echt verfborstel. Het resultaat mag er wezen:
Aan Lander had ik een opdrachtje gegeven: een herfsttekening, eikels en appels vallen uit de bomen. Bij Lotte heb ik bij de trein en de boom eerst wat lijnen getekend, ze moest dan enkel nog inkleuren. De regenboog deed ze alleen.
Maar in tegenstelling tot in België blijven alle winkels hier open. Heel spijtig voor de mensen die wel moeten werken maar wij zijn efkens gaan winkelen. Efkens want we waren het snel beu: gaan winkelen met Lander en Lotte is tegenwoordig geen pretje. De bedoeling was nochtans om een voetbaloutfit voor hen te kopen maar we kwamen zonder thuis.
Wat we ook deden en waar ik héél blij mee ben: een bezoekje aan de Earth Fare (=the healthy supermarket). Vanaf nu gaan we regelmatiger naar daar rijden: het vlees is daar gegarandeerd zonder antibiotica of groeihormonen, veel beter dan het vlees dus in de gewone supermarkten hier in de buurt (dikwijls ook al ingevrozen geweest voor je het koopt). Ik heb gisterenmiddag kunnen genieten van een stukje vers stokbrood met een biologisch eitje, gewoon zo goed als in België.
Nog een winkel die we deden: schoolbox, een supermarket voor schoolgerief. Dat is echt iets voor thuisonderwijs mama's: volgestopt met educatief materiaal. (Ze kunnen daar in België wat van leren, daar kan je de werkboekjes van maan-roos-vis enkel bestellen in 5 exemplaren (héél nuttig als je er maar 1 nodig hebt).) Maar wij hadden enkel verf en verfborstels nodig, want deze mama vind dat het hoog tijd is om van verven met de vingers over te schakelen naar verven met een echt verfborstel. Het resultaat mag er wezen:
Aan Lander had ik een opdrachtje gegeven: een herfsttekening, eikels en appels vallen uit de bomen. Bij Lotte heb ik bij de trein en de boom eerst wat lijnen getekend, ze moest dan enkel nog inkleuren. De regenboog deed ze alleen.
zondag 5 september 2010
Johns mountain trail
Het was vandaag zalig weer (27 graden), hoog tijd om nog eens een wandelingetje te gaan maken. Fototoestel, verrekijker en eten ingepakt en vertrokken naar de start van een wandeling die ik via het internet had gevonden. Het was de bedoeling om een wandeling naar een waterval te maken, maar toen we er ongeveer waren zagen een bord staan met 'Johns Mountain Overlook'.
Dat klonk goed dus zijn we daar ingeslaan. En we hebben daar geen spijt van gehad. Het straatje waar we insloegen was eigenlijk een bosweg (geen asfalt alleen steentjes). Na een 5 tal minuten tussen de bossen begonnen we toch te twijfelen maar net dan kwamen we een drietal ruiters tegen, die begonnen spontaan tegen ons te praten. Grappig zo, vanuit onze auto. Nog zo een tien minuten verder rijden en we kwamen op een kleine parkeerplaat met een super uitzicht en de start van een wandelpad. We hebben niet meer naar dat ander wandelpad gezocht, we zijn van daaruit vertrokken voor een wandeling van ongeveer twee uur. Onderweg kruisten we dan toch het wandelpad dat we oorspronkelijk in gedachten hadden, de waterval was opgedroogd (te weinig regen de laatste weken). 
De kindjes hebben allebei goed gewandeld, onderweg stopten ze af en toe om wat eikels en andere noten in hun zakken te proppen. Het was leuk.
Thuis eerst een ijsje gegeten en dan wat opgeruimd en buiten gekuisd: de auto afgespoeld (zat volledig onder het stof), de garage uitgekuisd (stofnetten en spinnewebben verwijderd), de voordeur afgewassen, de brievenbus gewassen (idee van de kindjes) en de fietsen gewassen (als we maar met water kunnen knoeien). Toen dat allemaal klaar was, was het hoog tijd om te eten: BBQ! Voor de eerste keer in maanden was het buiten niet te warm en konden we de ramen ook overdag openzetten. De airco heeft vandaag eens niet aangestaan.
Dat klonk goed dus zijn we daar ingeslaan. En we hebben daar geen spijt van gehad. Het straatje waar we insloegen was eigenlijk een bosweg (geen asfalt alleen steentjes). Na een 5 tal minuten tussen de bossen begonnen we toch te twijfelen maar net dan kwamen we een drietal ruiters tegen, die begonnen spontaan tegen ons te praten. Grappig zo, vanuit onze auto. Nog zo een tien minuten verder rijden en we kwamen op een kleine parkeerplaat met een super uitzicht en de start van een wandelpad. We hebben niet meer naar dat ander wandelpad gezocht, we zijn van daaruit vertrokken voor een wandeling van ongeveer twee uur. Onderweg kruisten we dan toch het wandelpad dat we oorspronkelijk in gedachten hadden, de waterval was opgedroogd (te weinig regen de laatste weken). 
De kindjes hebben allebei goed gewandeld, onderweg stopten ze af en toe om wat eikels en andere noten in hun zakken te proppen. Het was leuk. Thuis eerst een ijsje gegeten en dan wat opgeruimd en buiten gekuisd: de auto afgespoeld (zat volledig onder het stof), de garage uitgekuisd (stofnetten en spinnewebben verwijderd), de voordeur afgewassen, de brievenbus gewassen (idee van de kindjes) en de fietsen gewassen (als we maar met water kunnen knoeien). Toen dat allemaal klaar was, was het hoog tijd om te eten: BBQ! Voor de eerste keer in maanden was het buiten niet te warm en konden we de ramen ook overdag openzetten. De airco heeft vandaag eens niet aangestaan.
zaterdag 4 september 2010
Doedelzak muziek en ruitjes
We hebben het rustig gehouden vandaag en zijn naar een festival ('Appalachian Celtic Festival and Highland Games') geweest hier in Ringgold (naast het terrein waar Lander en Lotte voetballen). Open eens de website en je krijgt direct een idee van de sfeer (is met geluid!). Er waren optredens van een paar groepjes (muziek en dans), er was een keltische trouw (echt), we zagen een paar disciplines van highland games en we zagen mannen met geruite rokken. Die trouw op zich was niet veel speciaals, behalve de klederdracht en het naar de tent lopen begeleid met doedelzak speler. Het was een tent, zeker geen altaar, en het zat vol met mensen die niets te maken hadden met de trouw, maar die kwamen voor het festival. Ik begrijp niet dat je zoiets op die manier doet. Ik was vooral ontgoocheld omdat er na de ceremonie niet op zijn schots gedanst werd. De games zelf waren wel eens leuk van te zien, alhoewel dat eerder een tentoonstelling is van bruut geweld maar er deden daar toch wel een paar speciale gevallen aan mee. Aan de rand van het festival stonden een paar reclame standjes van een paar van de schotse clans, boven op hun kraam staan dan alle achternamen van de mensen die tot die clan behoren. Toch wel een beetje speciaal dus. Ze hebben ook allemaal hun eigen schots ruitje en dat wat ik 6 jaar lang heb moeten dragen (humaniora) zat er niet bij.
De muziek dan, de groep Highland Reign was leuk om naar te luisteren.
Omdat de kindjes het eigenlijk toch al snel beu waren, zijn we dan nog héél kort gaan wandelen. Het festival was naast een wandelpad dat naast een klein riviertjes loopt. Goed voor steentjes gooien (Lander en Lotte) en foto's nemen (ikke).
Daarna thuis nog wat gespeeld (de kindjes), boek gelezen (Willem), op internet gesurfd naar info over fotografie (ikke), wat werkjes gemaakt (Lander, Lotte en ikke) en wat nederlands gelezen (Lander en Willem).
Foto:
De muziek dan, de groep Highland Reign was leuk om naar te luisteren.
Omdat de kindjes het eigenlijk toch al snel beu waren, zijn we dan nog héél kort gaan wandelen. Het festival was naast een wandelpad dat naast een klein riviertjes loopt. Goed voor steentjes gooien (Lander en Lotte) en foto's nemen (ikke).
Daarna thuis nog wat gespeeld (de kindjes), boek gelezen (Willem), op internet gesurfd naar info over fotografie (ikke), wat werkjes gemaakt (Lander, Lotte en ikke) en wat nederlands gelezen (Lander en Willem).
Foto:
 |  |
vrijdag 3 september 2010
Bloemen
Na twee dagen met hoofdpijn is een dag zonder hoofdpijn altijd een super dag: veel gekuisd (er was wat in te halen) en ondertussen naar muziek geluisterd.
Willem was vandaag uitzonderlijk vroeg thuis, het is een lang weekend (labour day) hier en ze hadden vandaag vroeger mogen stoppen. Hij stond plots binnen met bloemetjes voor mij :-) :-). De kindjes hebben dan nog wat buiten gespeeld met Willem: voetballen en zwembad en na het eten zijn er nog een aantal gezelfschapsspelletjes gespeeld (UNO en dier op dier). Nog een klein beetje en we kunnen ze leren kaarten :-).
Meer nieuws is er niet, tot morgen.
Willem was vandaag uitzonderlijk vroeg thuis, het is een lang weekend (labour day) hier en ze hadden vandaag vroeger mogen stoppen. Hij stond plots binnen met bloemetjes voor mij :-) :-). De kindjes hebben dan nog wat buiten gespeeld met Willem: voetballen en zwembad en na het eten zijn er nog een aantal gezelfschapsspelletjes gespeeld (UNO en dier op dier). Nog een klein beetje en we kunnen ze leren kaarten :-).
Meer nieuws is er niet, tot morgen.
donderdag 2 september 2010
Hoofdpijn (deel 2)
Deze morgen naar mijn pilates les geweest en het ging redelijk maar ergens na de middag ben ik net zoals gisteren hoofdpijn beginnen krijgen. Van die hoofdpijn die niet weg gaat met een dafalgan, om zot van te komen. Het is pas tegen de avond een beetje verbeterd. Ik ben wel deze namiddag efkens gaan helpen op de school maar ik was vandaag echt blij dat ik daar vanaf was.
Behalve een klein incidentje op de speeltuin met een buil op Lander zijn hoofd als gevolg, hebben Lander en Lotte een goede dag gehad. Lander en zijn vriendjes spelen blijkbaar al een hele maand het zelfde spelletje: weglopen van de meisjes. Hij is super goed bezig, want elke week staat er op zijn VIP folder 'uitstekend gedrag'.
Ze zijn vanavond ook weer gaan voetballen en ook dat doet hij goed, hij sjot wel niet zo goed tegen de bal als de meeste 6-jarigen maar hij weet wel waar hij zich moet plaatsen op het veld en hij luistert naar wat de coach hem zegt. Lotte en luisteren dat gaat niet zo goed samen, maar ze valt zeker niet op, de rest luistert zeker niet beter dan haar.
Behalve een klein incidentje op de speeltuin met een buil op Lander zijn hoofd als gevolg, hebben Lander en Lotte een goede dag gehad. Lander en zijn vriendjes spelen blijkbaar al een hele maand het zelfde spelletje: weglopen van de meisjes. Hij is super goed bezig, want elke week staat er op zijn VIP folder 'uitstekend gedrag'.
Ze zijn vanavond ook weer gaan voetballen en ook dat doet hij goed, hij sjot wel niet zo goed tegen de bal als de meeste 6-jarigen maar hij weet wel waar hij zich moet plaatsen op het veld en hij luistert naar wat de coach hem zegt. Lotte en luisteren dat gaat niet zo goed samen, maar ze valt zeker niet op, de rest luistert zeker niet beter dan haar.
woensdag 1 september 2010
UNO
Ik ben deze morgen opgestaan met hoofdpijn en last van mijn maag en dat is de rest van de dag zo gebleven. Het resultaat zijn een hele reeks kleine 'domme' ongelukjes, ik ben al lomp maar met hoofdpijn erbij slaag ik erin om nog lomper te zijn. En mijn kinderen zijn al helemaal geen steun in zo een situatie, toen de worst (die in de microgolf moest) in de pot met kokend water belandde, het water rondspatte en ik eens luid riep en vloekte, bleven zij gewoon geconcentreerd bezig met hun spelletjes. Ze keken niet eens efkens op. Een sterk ongoochelde mama :-(.
Ik heb nadien ook nog eens mogen horen, van Lander, dat ik nooit eens iets voor hem doen, pfft. Na een lange opsomming van alles wat ik voor hem doe, was hij toch efkens stil. En hij heeft het begrepen want na het eten, stelde hij voor dat hij eens een boekje ging voorlezen voor mij ipv omgekeerd.
En nu nog de titel verklaren: UNO is hier de laatste dagen echt wel de hit, ze krijgen er niet genoeg van.
Foto (sprinkhaan voor de voordeur en voedsel voor de vijfstreepskink, zie foto een paar dagen geleden):
Ik heb nadien ook nog eens mogen horen, van Lander, dat ik nooit eens iets voor hem doen, pfft. Na een lange opsomming van alles wat ik voor hem doe, was hij toch efkens stil. En hij heeft het begrepen want na het eten, stelde hij voor dat hij eens een boekje ging voorlezen voor mij ipv omgekeerd.
En nu nog de titel verklaren: UNO is hier de laatste dagen echt wel de hit, ze krijgen er niet genoeg van.
Foto (sprinkhaan voor de voordeur en voedsel voor de vijfstreepskink, zie foto een paar dagen geleden):
