Florida - dag 4 - Onderweg naar Cape Canaveral

Deze morgen na het ontbijt zijn we rustig gestart met inpakken. Toen Willem en Lander alles in de auto aan het proppen waren, kwam Lander ineens de kamer ingelopen, ik moest me met mijn fototoestel naar beneden haasten. Op de container naast het hotel zaten een aantal zwarte gieren, blijkbaar zat er iets in wat ze moesten hebben, maar hij was uiteraard gesloten.

We hadden Lander beloofd om nog naar het piratenmuseum te gaan en dat hebben we deze morgen dan ook gedaan. Dat was kort maar wel leuk. Lander en Lotte kregen een schatkaart van het museum en moesten naar 12 verborgen 'schatten' zoeken. Eigenlijk kwam dat er op neer dat er 12 doodskopjes in het museum zichtbaar waren, maar die waren wel klein genoeg dat je echt wel op zoek moest gaan. In de kast waar het doodskopje opstond zat dan iets dat van piraten was, zoals een oud domino spel of een kompas. De kinderen hebben dus dat gedaan en hebben verder bijna niet rondgekeken. Het was nochtans de moeite, het was heel mooi gemaakt, alsof je in een schip rondliep. Het meeste wat uitgestald stond was ook echt: echte zilverstukken, schatkisten, logboeken, kaarten,... en het zwaard van Jack Sparrow uit The Pirates of The Caribbean. Voor ons was het eigenlijk veel interessanter dan voor de kindjes.

Onze twee stop was iets zuidelijker; alweer een vuurtoren, deze keer een rode met slechts 194 trappen. Om deze te bezoeken moesten we een heel pak minder betalen dan gisteren en het was ook nog eens interessanter. Er stonden nog een aantal huisjes rond van mensen die de vuurtoren vroeger bedienden en er stonden ook nog een paar oude fresnel lenzen van vuurtorens.

Onze derde stop was eigenlijk niet echt een stop, maar een autorit "Blank Point Wildlive Drive" door een natuurreservaat waar er veel vogels broeden. Lander vond dat bij momenten nog leuk, hij had ook de verrekijker, maar Lotte was na 10 minuten al aan het vragen om naar het hotel te gaan, vogels zijn duidelijk niet haar ding. We hebben nochtans een heel aantal verschillende soorten gezien. Ik zou daar graag eens een hele dag naar toe gaan en gaan wachten tot er vogel dicht genoeg komt voor een mooie foto.

Laatste stop, een supermarkt om onze inkopen te doen voor de komende dagen want deze keer hebben we een hotel met een keukentje. De kamer valt goed mee, maar de keuken valt toch wat tegen, maar één van de twee vuren werkt. Proper zo maar eens spaghetti te maken. Uiteraard hebben we ook nog het zwembad eens uitgetest.

Lotte buiten het piratenmuseum:


In de vuurtoren:


Autowandelpad:


Het zwembad:

Florida - dag 3 - Saint-Augustine

Pannekoeken, dat is wat Lander al voor de tweede keer als ontbijt eet. Hij propt zich daarmee vol, en wij zijn allang blij dat hij wat gevonden heeft dat hij lust. Bij Lotte gaat het 's morgens wat moeilijker, één toastje met wat choco en wat cornflakes. Gelukkig hebben we een pot nutella mee of we zouden die toast er ook niet in krijgen.
Onze eerste stop vandaag was "big K", een supermarkt, met het vooruitzicht van nog meer strand vonden we dat we nog een extra parasol nodig hadden. Voor 8 dollar kan je niet sukkelen zeker? We zijn nu nog beter uitgerust voor de komende strandmomenten.
Maar eerst wat geschiedenis, we bezochten vandaag eerst het oudste gebouw gemaakt van gebakken stenen in Saint-Augustine, het 'light house' (1874). Saint-augustine zelf is gesticht in 1565 en er staan duidelijk veel oudere gebouwen maar die zijn allemaal van hout of van gekapt steen. Die vuurtoren verbleekt daar duidelijk wat tegen en het was ook wel duur om erin te mogen. Het was ook nog niet zeker dat Lotte mee naar boven mocht, eerst moest ze gemeten worden, gelukkig is ze de laatste maand nog spectaculair gegroeid (lees: de lat had een serieuse foutmarge) en haalde ze de 44 inch (vorige maand was ze nog 42,5, 1 inch=2,5cm). We moesten 219 trappen omhoog om een mooi zicht te hebben op de baai voor Saint-Augustine, maar lang hebben we daar niet van kunnen genieten, zowel Lander als Lotte waren bang. Van Lander weet ik dat al een tijdje maar het zou kunnen dat ook Lotte hoogtevrees heeft :-(. We stonden dus weer snel beneden.
Nog geschiedenis, van de vuurtoren, reden we door naar een tweede fort in Saint-Augustine. Fort Mantanzas, een mini-fort op een idylissche locatie, op een eilandje. Het fort is alweer gebouwd door de Spanjaarden, als voorpost voor het grote fort in de stad. Zowel de inkom van het fort als de ferry er naartoe waren compleet gratis. Dat is misschien omdat heteen beetje uit de weg van het toeristisch centrum lag, maar niet van het strand, ...., waar we onmiddellijk daarna naartoe zijn verhuisd. Lander heeft bijna de hele tijd bezig geweest met zand, schelpen, euh ja en skeletten ... Hij heeft daar een schedel gevonden van vermoedelijk een hond, gelukkig hebben we hem kunnen overtuigen om dat ding niet mee te nemen. In de zee wou hij niet, hij vind dat het zout prikt. Lotte die speelt dan wel weer graag in het water, ..., om dan kletsnat over de grond te rollen. Zand overal dus, maar ook in hun ogen, die zagen allevier rood, hopelijk is dat morgen over. Duimen want ik wil geen dokters zien deze reis.
Net zoals gisteren, zijn we na het strand rechstreeks naar het hotel gereden en moesten ze hun kleren uitdoen in het bad.

Vannacht slapen nog voor een derde keer in de holiday inn in Saint-Augustine en dan rijden we verder richting Cape Canaveral.

Binnen in de vuurtoren:


Willem en Lotte (bovenop Fort Mantanzas maar ik geef toe dat zie je niet):


Fort Mantanzas, met de oude Spaanse vlag:


Ons zandmannetje onder de nieuwe parasol, dat stipje in de verte dat zijn Lotte en Willem:

Florida - dag 2 - Saint-Augustine

De eerste nacht hotel viel nog redelijk mee, in ons eerste hotel hebben we een kamer met één heel groot bed en een sofa bed. Lander slaapt tussen ons in, in dat groot bed en Lotte, onze stamper, ligt helemaal alleen in dat sofabed. Ze waren er natuurlijk wel vroeg, rond 6 uur en langer dan 7 uur hebben we ze niet stil kunnen houden. Hopelijk krijgen we geen klachten van de buren.
Rond 8.30 waren we al onderweg naar het historische centrum van Saint-Augustine. Saint-Augustine is de eerste Spaanse nederzetting in Amerika en of het allemaal authentiek is weet ik niet, maar het is wel ontzettend mooi. Heel veel oude Spaanse gebouwen en zelfs een fort midden in dat centrum. Ik had gedacht dat het alleen hier en daar een mooi gebouw ging zijn, maar heel het stadje staat vol. Het is dan ook heel touristisch en zeker nu het verlengd weekend is hier, was het er ontzettend druk. Het rondwandelen vonden de kindjes wel niet zo leuk, maar het stadhuis en het fort vonden ze dan wel tof. Het stadshuis omdat ze daar de vissen mochten eten geven. Waarschijnlijk wacht die ambtenaar die dat doet, elke dag tot er een paar vrijwilligers toekomen om dat uit te besteden, we waren er nog geen minuut en hij stond daar al met een vol bekertje visvoer. Het fort omdat Lander dat zoiezo al leuk vindt en omdat we daar een demonstratie kregen; het afvuren van een kanon (zonder kogel maar met buskruit).
We hebben snel wat gegeten en zijn dan doorgereden naar Anastasia State Park, om daar op het strand te gaan zitten. Toen we daar toekwamen, stond er een bord dat er niemand meer binnen mocht omdat er al teveel volk was. Maar net toen wij aan de ingang stonden, mochten we toch door (de twee auto's voor ons niet), er was net iemand weggereden. Na wat gezeul, de parking was toch nog redelijk ver van het strand, hebben we ons dan geïnstalleerd. Lander en Lotte zijn onmiddellijk beginnen graven. We konden ze wel heel moeilijk overtuigen om in de zee zelf te gaan. We hebben ze eigenlijk zelfs verplicht en bij Lotte was dat met veel geween. Ze was in begin heel bang maar op het einde gelukkig niet meer. Ze vonden het zo plezant dat ze uren later nog moelijk te overtuigen waren om terug naar het hotel te gaan. We zijn ze daar toch eerst gaan afspoelen voor we iets gaan zoeken zijn om te eten.

Morgen gaan we wel beter ons best moeten doen om onzelf in te wrijven, zowel Willem als ik zijn verbrand. De tube zonnecreme die we gebruiken, factor 50, gaat duidelijk niet zo lang mee dan wat er op de verpakking staat.

De vrijwilligers die net het kanon hadden afgevuurd in het fort:


Zandmanneke:


Zandvrouwtje:

Florida - dag 1 - on the road

We waren toch wel weer later weg dan we voorspeld hadden, alles stond klaar maar we hebben toch nog op ons gemak ontbeten en ik heb Lander en Lotte nog in bad gestoken. Om 9u18 zijn we dan eindelijk onze straat uitgereden. Willem heeft nog snel de teller van de auto op 0 km gezet, zodat we op het einde van de reis eens kunnen zien hoeveel mijlen we in totaal afgelegd hebben.
Volgens de schatting moesten we 7u45 rijden vandaag maar we zaten maar zo een 6,5 uur in de auto. We zijn wel een paar keer gestopt maar telkens voor een heel korte periode. Voor het middageten gingen we langer stoppen maar Lander wou na een half uur al terug naar de auto omdat de vliegen hem lastig vielen. Heel kleine vliegjes waren het, niet veel groter dan fruitvliegjes maar ze waren wel heel vervelend. Om 5u23 stonden we al aan ons hotel, in Saint-Augustine, in het noorden van Florida. Veel was er onderweg ook wel niet te zien, het zuiden van Georgia is echt wel niet mooi.
De kinderen zijn heel de rit héél rustig en flink geweest. Ze hebben wat tv gekeken, wat op de nintendo gespeeld en wat in stripverhalen zitten lezen/kijken. Lotte is na een uurtje wel gestart met vragen 'hoe ver is het nog' en dat om de tien minuten maar toen we haar vroegen om dat niet meer te doen is ze daar dan ook mee gestopt. Super flink dus allebei :-).
We hebben onzen boel dan uitgeladen en zijn naar de Mc Donalds gereden. Voor de eerste dag van de reis konden we niet anders dan dat kiezen. We hebben ze daar dan ook heel efkens op de speeltuin laten spelen en zijn dan door gereden naar het centrum van Sint-Augustine. De bedoeling was om toch nog snel efkens de oceaan te kunnen zien maar toen we bij de brug aankwamen over het binnenwater, was die net omhoog om boten door te laten. Tussen de stad en de oceaan is er eerst nog een brede rivier en dan nog een lang uitgerekt eiland, ik kan het niet beter omschrijven. Omdat die brug openstond en het eigenlijk ook wel heel erg druk was, zijn we dan maar teruggereden naar het hotel om daar efkens te gaan zwemmen. Maar de eerste indruk, vanuit de auto dus, was alleszins positief. Er gaat iemand morgen veel foto's nemen :-).

Nog een weetje, elke staat van de VS heeft een spreuk, voor Florida is dat 'the sunshine state'. Hopelijk klopt dat ook voor de komende twee dagen. Vandaag was het alvast héél warm.
En nog eentje, over 'customer service'; awel dat is hier in de VS heel erg belangrijk. De klant is hier echt koning. Onze eerste stop, was eigenlijk in Kennessaw aan een winkel. Ik had online kleren besteld, maar die short voor mij was te groot, ipv die terug te sturen zijn we die gaan omwisselen in de winkel. Toen we door de winkel liepen zag ik een rek staan met regenjassen voor 57 dollar. Willem had er eigenlijk eentje nodig en na wat passen was snel beslist dat de jas mee ging. Aan de kassa bleek dat die jas eigenlijk 78 dollar kostte, we zeiden dat en de kassierster is snel gaan kijken. Bleek dat de jassen inderdaad zoveel stonden maar de regenboeken waren 57 dollar. Maar omdat ze toch ook vond dat het verwarrend was heeft die kassierster zonder enige discussie het verschil onmiddellijk terugbetaald. Dat is toch echt wel 'customer service'.

Lander deze middag:


Als belonning kregen ze een uur voor dat we arriveerden wat chips:

Joepie vakantie!

Vandaag zijn Lander en Lotte nog een laatste volledig dagje naar school geweest en Willem is zijn laatste dag gaan werken. Lander had zijn rapport mee en nog een paar van zijn tekeningen, de rest had hij gisteren allemaal al mee. Over zijn rapport zelf is eigenlijk weinig te zeggen, het was net hetzelfde als vorige keer. Eigenlijk is het een teleurstelling hoeveel informatie we van zijn juf of de school gekregen hebben. We weten toevallig via een omwegje dat hij in het begin van volgend jaar getest gaat worden, om te kijken of ze hem niet meer uitdaging moeten geven, maar zijn juf heeft niet eens de moeite gedaan om me dat te zeggen. Dat omwegje is er gekomen omdat Lottes juf me zei dat Lotte meer uitdaging nodig zal hebben (dat ze eigenlijk het jaar zelf kan overslaan) en dat ze waarschijnlijk daarvoor zal getest worden. Toen ik meer informatie daarover vroeg, bleek plots dat ze allebei op "het lijstje" staan. Maar Lander zijn juf was niet van plan om me dat te zeggen.

Ik ben zelf heel de dag druk bezig geweest, alles wassen, alles kuisen, valiezen inpakken en tussendoor nog met een paar mensen praten. Maar toen Lander en Lotte om drie uur thuiskwamen had ik al veel gedaan. Ze hebben dan nog al hun strandspeelgoed zelf uit hun zwembad gehaald, afgewassen en in een plastieken zak gedaan. Ze moesten ook allebei meehelpen kiezen voor hun kleren, maar eigenlijk komt dat er op neer dat we bijna al hun zomerkleren meenemen. Willem is vroeg gestopt met werken en heeft nog de boodschappen gedaan. Samengevat: alles staat klaar om te vertrekken naar ... Florida. We moeten morgenvroeg nog enkel de auto inladen en we zijn weg, of dat om 8 of 9 uur is dat zien we morgen nog wel.

Feestjes

Het was vandaag 'tijd om afscheid te nemen', een beetje raar om dat op de voorlaatste dag van het schooljaar te doen, maar dat is hier blijkbaar de gewoonte. Alle mama's en papa's waren uitgenodigd. Lottes juf had veel tijd in dat feestje gestoken, ze had de klas versierd en ze had een slideshow gemaakt met de foto's die ze verzameld had van het hele schooljaar. Ze hadden gisteren ook een paar extra foto's gemaakt, van alle kindjes met hoedje (zoals in de high school films) en met een rolletje dat hun diploma voorstelde, net alsof ze afstuderen. Heel leuk gedaan; de kinderen vonden het super om naar foto's van zichzelf te kijken en de juffen zelf en sommige van de mama's hebben heel de tijd zitten wenen. We krijgen morgen ook nog een cd met de hele slideshow op. Daarna riep de juf één voor één hun naam af en kregen ze dat diplomaatje echt en ze kregen nog een kadootje van de juf en nog eentje van de staat. Daarna was er nog taart, maar ik ben dan efkens ontsnapt om naar Lander zijn feestje te gaan.

Onderweg in de gang, riep er één van de mama's: 'they are waiting for you, to see your face when you see his face'. Voor de reden, zie foto. De laatstejaars (5de) hadden een spelletjes georganiseerd voor de lagere klassen en één van de leuke dingen die ze verzonnen hadden, was kindjes verven. De meeste hadden wat gekleurd haar of wat hartjes op hun wangen maar bij Lander hadden ze zich wat laten gaan.

Daarna zijn Lander en ik nog Lotte gaan halen in haar klas. Bij Lander zijn juf was dat niet zo, maar Lottes juf en assistent juf hadden het echt moeilijk, veel traantjes. Als je weet hoeveel uren ze bij hen geweest zijn is dat misschien niet zo adnormaal. Ze vonden allemaal de zeepjes die we gemaakt hadden mooi en origineel. Landers juf wou zelf eerst niet geloven dat hij dat zelf had gemaakt.

Toen ik in de auto naar huis vroeg aan Lotte of ik haar diploma mocht hebben, had ze het al niet meer. Met haar woorden: 'ik heb dat daar laten liggen, ik heb dat toch niet nodig, dat is gewoon een blad papier'.

Zelf heb ik ondertussen wat voorbereidingen gedaan voor onze reis. Nog een dagje school (buitenspeeldag) en zaterdag zijn we dan weg naar Florida.

Lotte en haar juf:


Groene Lander:


De verzameling boeken die meegaan op reis (2 voor Lotte, 4 voor Lander, 1 voor Willem en 3 voor mij):

Lander naar het aquarium

Lander mocht vandaag op uitstap naar het aquarium in Chattanooga, wij hebben daar een jaarabonnement en zijn daar al verschillende keren geweest, dus dat hij echt wat nieuws ging zien was helemaal niet waar. De juf had gevraagd om zoveel mogelijk ouders mee te hebben om de kinderen rond te leiden, dus ik had me als vrijwilliger opgegeven. Uiteindelijk waren bijna al de ouders van zijn klas daar, wat er op neer kwam dat ik alleen maar Lander in het oog moest houden. Lander zelf wou met zijn vriendjes samen gaan en zijn vriendjes wouden samen met hem. Resultaat: 4 kinderen (Lander, Stone, Alex en Parker) en 3 mama's. Spijtig voor Lander, ik doe wel heel hard mijn best, maar ik heb echt weinig gemeenschappelijk met die mama's, behalve dat onze kinderen heel goed overeenkomen. Die twee stonden af te spreken om play dates te houden, waar ik bij stond. Niet dat ze niet vriendelijk waren maar het was wel duidelijk dat ik er niet bijhoorde. Ik heb nog nooit erover willen klagen: maar dat is hier een echte dorpsmentaliteit!
Ik heb wel over de middag leuk staan babbelen met de tweelingzus van één van Lottes juffen (Toch wel raar zo een tweeling :-)) en met een andere mama van iemand van Landers klas, maar Lander komt helaas met haar zoon niet overeen.
De kinderen zelf hebben eigenlijk weinig gezien van het aquarium, ze keken eigenlijk alleen maar naar elkaar. Ik was eigenlijk zelf behoorlijk boos op Lander, hij heeft echt gewoon NIET naar mij geluisterd. Alleen dat kindje waar de mama niet van mee was, heeft bij momenten wat geluisterd. Ze waren echt alleen maar met elkaar bezig. Ik was echt van plan om hem wat 'ik moet beter luisteren' te laten schrijven, maar hij is daar onderuit gekomen door heel lief 'sorry' te komen zeggen toen we thuiskwamen. De rest van de avond is hij dan wel super flink geweest.

Lotte die had ondertussen 'water day' op school, ze mochten met waterpistolen op elkaar en op de juffen schieten. Dat zal ook wel leuk geweest zijn. Toen ze thuiskwam heeft ze onmiddellijk haar zwempak uit haar boekentas genomen en onmiddellijk weer aangedaan, om zo rond te lopen tot ze moest gaan slapen.

Nieuws dat nog wat moet bezinken: Lotte en Lander hebben een maand extra vakantie. Normaal gingen ze starten in augustus maar er is gisteren beslist dat ze dat uitstellen tot september, omdat er dan meer tijd is om die scholen terug te bouwen die vernietigd zijn door de tornado. Ongelooflijk want hun school heeft helemaal niets van schade. Wat erger is, ze nemen ook een extra week vakantie af met kerst, we hebben daar maar een week en twee dagen over.

Nog vandaag: Willem en ik hebben vorige zaterdag bij gebrek aan tijd en goesting om in de winkels rond te lopen, en ook een beetje omdat de kleren hier zo ouderwets zijn, een paar internet bestellingen (esprit USA :-)) gedaan. Dat is allemaal vandaag toegekomen en alleen maar een short voor mij is te groot, al de rest past perfect. Nu hebben we weer wat om aan te doen :-).

Geen enkele foto genomen vandaag, daarom nog eentje van gisteren, net na het eten van een geel ijsje:

5 jaar

Ons klein madammeke is 5 jaar, wat gaat de tijd toch snel. We hadden gisterenavond nog wat versiering opgehangen, ballonnen en slingers en ze was daar toch heel blij mee. Ze heeft nog snel haar kadootjes uitgepakt voor we naar school vertrokken. Ik heb ook een ballonnetje aan haar rugzak gehangen en ze mocht haar horloge dat ze van ons kreeg aanhouden tot in de klas. Ze is het onmiddellijk aan haar juffen gaan tonen ;-). Ze is daar echt super blij mee ;-), deze avond heeft ze om de tien minuten het uur meegedeeld, nog met de grote wijzer staat daar en de kleine daar, maar de volle en halve uren heeft ze al door.

Om twee uur (snack time) ben ik dan naar haar klas gereden met een frigobox vol ijs. Op verzoek van Lotte hé, ze wou geen pannekoeken en geen taart, ze wou ijs! Bij 30 graden is dat wel niet zo simpel.

Vanavond na het zwemmen heeft ze in de kleedkamer ook aan iedereen staan vertellen dat ze jarig was en nog veel meer. Ze heeft daar nog eens goed de aandacht naar haar toegetrokken. Toen we buiten gingen, zei er iemand: 'See you later, smarty'. Niet op haar mondje gevallen hoor die dochter van ons! Vorige week zei iemand van de andere ouders me ook al dat Lotte, met haar woorden, 'a tough cookie' is.

Ik had na school ook nog een oudercontact met taakjuf voor anderstalige kindjes van Lander, maar dat kwam er eigenlijk op neer dat ik mijn handtekening onder een paar papieren moest zetten. Gewoon al rechtstaand aan de deur van Lander zijn klas, terwijl zijn juf eigenlijk met haar klas bezig was. Dat was echt wel weer zoals ik het vooral niet verwacht. Maar het goede nieuws: hij is ontslaan, hij moet volgend jaar niet meer gaan. Zijn testje, blijkbaar al in februari gedaan, was niet goed, maar zeer goed.

Nog wat over het lego-spel dat Lotte van haar meter kreeg: Lander heeft dat klaargemaakt en nadien hebben we dat met ons drietjes gespeeld. Lander heeft weer eens bewezen hoe goed hij is in manipuleren, hij maakt Lotte wijs dat ze samen spelen tegen mij en net als hij ziet dat hij het kan halen, keert hij zich tegen haar. Beetje gemeen en hij weet het zelf ook, maar hij doet alles om te winnen.
Maar als ik dan hoor wat er vandaag op school gebeurd is: ze waren eens samen op de speeltuin (wat bijna nooit gebeurt) en Lander zorgt dan dat zijn vriendjes helpen om Lotte te duwen op de schommel. Dus lief kan hij ook zijn.

Er is weer niet veel gebeurd vandaag. De kindjes zijn flink naar school vertrokken en ik heb wat gestreken en ben wat bezig geweest met de voorbereidingen voor volgende week. Het begint serieus te korten, zaterdagmorgen zijn we weg, naar Florida .... maar eerst morgen: ons klein meisje dat 5 wordt ;-).

We krijgen het nog druk deze week: Willem moet een nieuwe collega begeleiden, hij gaat nog twee keer naar Marietta rijden en dus laat thuis zijn, en ik ga nog veel naar school moeten. Morgen voor Lottes verjaardag en voor toch een soort van oudercontact voor Lander, niet met zijn juf maar met de taakjuf voor engels. Overmorgen ga ik dan met Lander zijn klas mee op 'field trip' naar het aquarium en donderdag zijn er afscheidsfeestje waar de ouders ook naartoe mogen. En tussendoor moeten de valiezen ergens gepakt worden.

En nu gaan we ballonnen opblazen, zodat het toch een beetje feest is morgen!

Zeepjes

Deze voormiddag hebben Lotte, Lander en ik zeepjes gemaakt voor hun juffen. Lotte wou hartjes maken maar Lander had op de doos zeepjes gezien met allemaal kleine stukjes in en hij wou dat maken. We moesten dus eerst zeepjes maken, die in stukken snijden en die stukjes dan gebruiken om opnieuw een zeepje te maken. Veel werk dus.

Na de middag zijn we dan gaan zwemmen. Al de kindjes van Lotte haar klas waren uitgenodigd voor een 'einde van het jaar' feestje in het zwembad van een hotel in de buurt. De mama van één van de kindjes had nu al voor de derde keer dat zwembad afgehuurd en zijn klas uitgenodigd, maar de eerste twee keer hadden we al wat te doen. Die mama had ook eten en drinken voorzien en ze had zelfs voor alle kindjes een waterpistooltje gekocht. Lander en Lotte hebben zich super geamuseerd.

Mijlpaal, in het leven van Lander: zijn bijtje (knuffel) is er zo slecht aan toe, dat we voorgesteld hebben om het langs de kant te leggen. Lander was toen we het voorstelden niet gelukkig, hij heeft een tijdje zitten wenen. Maar deze avond is hij toch zonder problemen zonder zijn bijtje gaan slapen.

Hier is Lander zeep aan het snijden:


Het resultaat:


In het zwembad:

Heel snel een paar foto's want we krijgen seffens nog bezoek, onze achterburen komen BBQ-en.

Nu ook worteltjes uit de tuin:


Na vorige week een paar dagen minder dan 20 graden, nu weer de normale temperaturen voor de tijd van het jaar, 33 vandaag. De kindjes hebben het zwembad vandaag weer goed gebruikt:

Uit onze tuin, de rest gaan we toch maar laten zitten tot na onze reis:


Vandaag mijn auto ergens geparkeerd waar er veel vlindertjes zaten en blijkbaar denken ze dat mijn auto een bloemetje is:

Oudercontact Lotte

Omdat het vandaag oudercontact was voor Lotte, heeft Willem nog eens van thuis gewerkt. Zo kon hij ook eens mee gaan luisteren. Lotte haar juf had net zoals met kerst een heel hoopje bewijsmateriaal mee, zo een stapeltje papier van wel 4 cm dik. Ze loopt dan een lijstje af en telkens toont ze met een voorbeeld dat Lotte daar aan voldoet. Om een voorbeeld te geven voor wetenschap krijgen we dan een tekening van slangen en spinnen te zien en voor schrijven haar naam. Voor creativiteit een hoop vlekken en voor sociale vaardigheden, de hartjes die ze uitgeknipt had en kado gedaan had aan haar juf. De enige verrassing vond ik een tekening van een olifant waar je wel degelijk een olifant kon in herkennen. Verrassing omdat ze een paar maanden geleden, bij de verplichte tekenopdrachten steeds begon te wenen en ze nu toe af en toe wat probeert en het lukt haar nog goed ook. Besluit: ze is ruim geslaagd voor volgend jaar!

Zelf ben ik deze voormiddag een klein kadootje gaan kopen omdat ze allebei zo hard hun best gedaan hebben dit jaar en ik ben ook nog eens een half uurtje gaan lopen. Ze hebben dat kadootje vandaag al gekregen want de dag nadat het school gedaan is vertrekken we al op reis, zo kunnen er nog wat mee spelen. Lander zal morgen voor de laatste keer nog een kleine inspanning moeten leveren, een laatste testje en dan zal het echt wel uitbollen zijn volgende week. Voor hem is er wel weer geen oudercontact, zijn juf doet dat enkel als ze dat zelf nodig vind. Er zijn vandaag op school ook nog foto's genomen voor hun jaarboek.

Vanavond hebben we eens een experiment gedaan, ik durf het bijna niet zeggen: frietjes in den oven, maar dat gaan we ZEKER geen twee keer doen. Frieten horen daar niet en dat is bij deze nog eens bewezen.

Het einde-van-het-jaar kadootje:

Field day

Kort over gisteren: ik kon niet bloggen want Willem had mijn computer. Willem kan op zijn computer geen filmpjes kijken en als hij de voetbal wat wil volgen (inhalen van het weekend) heeft hij mijn computer nodig. Goed excuus, maar eigenlijk was het gisterenavond ook de allerlaatste lange aflevering, 2 uur, van desperate housewives :-).

Vandaag was het 'field day' op school en ik mocht blijven. Van Lotte haar klas waren er zeker 10 van de 20 mama's en dat was best wel leuk. Om één of andere reden klikt het met de mama's van de kindjes van Lottes klas beter dan die van Landers klas, toevallig zeker? Voor de kinderen zelf is dat ook leuk, heel de school is dan buiten, verdeelt in 6 groepen, per leerjaar. Met als enige uitzondering Lottes klas, die kindjes moesten steeds meedoen met de kindergarten klassen, ze zijn dan ook de enige PRE-K klas. Om de drie kwartier schuiven ze dan door naar de volgende activiteit. Ik heb een beetje gependeld tussen Lander en Lottes klas, om ze allebei eens bezig te kunnen zien. Het enige spijtige was vandaag het weer, het was zonnig maar sinds dit weekend is het hier uitzonderlijk koud, slechts 15 graden deze voormiddag. Als ze zo tussen die activiteiten wat moesten wachten, zag je toch dat er een paar stonden te bibberen.

Ik was maar na de middag, goed uitgehongerd, weer thuis. Vermits Lottes namiddag voor een groot deel bestaat uit rusten (op een matje) en Lotte dat toch niet graag doet, heb ik haar maar meegenomen. Lander is gebleven want voor hem ging de 'field day' nog verder in de namiddag.

Stoere jongens: Lander, Alex en Parker:


Zotte meisjes: Amelia, Alex en Lotte:

We waren niet van plan om veel te doen vandaag. Willem moest deze voormiddag ook nog een paar keer iets controleren voor zijn werk, dus ver moesten we niet lopen.

Maar deze namiddag was het duidelijk dat onze kinderen toch wat buitenlucht konden gebruiken, ze waren serieus geweldig. We hebben dan maar hun fiets ingeladen en zijn ergens naar toe gereden om te fietsen en ook wat te wandelen.

Lander en Lotte in het hoge gras, dat vol met wilde bloemetjes staat op dit moment. Het was niet zo goed weer, maar ze hebben hun kap op voor een andere reden: omdat er zoveel van die cicaden in de bomen zitten (stel dat die eruit springen).


Gewoon wat bomen:


Levende cidade, de bomen zaten er vol van:

Oogarts

We hebben zo onze wekelijkse zaterdagvoormiddag traditie, maar vandaag hebben we die toch maar moeten verbreken want er waren weer wat brandjes te blussen op Willems werk. We zijn dan maar thuis gebleven tot na de middag.

Kort na de middag is Willem dan eerst naar Dalton gereden om de autosleutels te laten bijmaken. We hebben voor allebei de auto's maar één sleutel en dat geeft ons toch een onveilig gevoel. Bij mijn auto kregen we er maar eentje en Willems tweede autosleutel werkt al bijna een jaar niet meer. Over veertien dagen vertrekken we op reis en Willem wil dan toch ergens een reserve sleutel hebben, stel dat hij zijn sleutels mee de zee in neemt :-). Ondertussen heb ik nog eens met Lander geschreven en gelezen. Dat lezen gaat bijhoorlijk vlot maar dat schrijven gaat echt niet vooruit. We doen dat echt te weinig om daar vooruitgang in te boeken.

Dan was er nog Willems oog, sinds we vorige week gaan zwemmen zijn zag zijn oog een beetje rood. Maar sinds vandaag stond er daar ook een wit klein blaasje op. We zijn dan eens beginnen rondbellen en we vonden een oogarts waar we naar toe mochten als we er konden zijn in minder dan 15 minuten. Maar vermits het 25 min. rijden zou zijn, kon dat niet en maakte Willem dan maar een afspraak voor maandag. Maar een oog is toch iets speciaals, en ik wou zeker zijn dat het tot maandag kon wachten. Dus toch de kinderen ingeladen en vlug vlug naar de oogarts. Onder het motto: de klant is koning en doet vandaag zijn goesting. Toen we toekwamen konden ze niet anders dan toch snel naar zijn oog kijken en maar goed ook: het zou niet genezen zijn zonder medicatie en hoe sneller hij medicatie had hij sneller hij er dan ook vanaf is. De theorie is dat het zwemmen zijn ogen heeft uitgedroogd en dat hij er dan door in te wrijven een krasje heeft opgemaakt.
Die oogarts was wel een beetje een grapjas, toen Willem ondezocht was en ze naar buiten kwamen, zei die oogarts heel serieus tegen mij dat Willem de komende dagen heel de tijd in de zetel moest liggen en bediend moest worden. Ik had onmiddellijk door dat het niet klopte maar de kinderen waren wel enorm onder de indruk. Lotte stelde voor om samen met hem in de zetel liggen, ze hadden echt niet door dat het een grapje was.

Na de oogarts heeft Willem mij afgezet aan de YMCA en is hij samen met de kinderen naar het containerpark gereden (alles zat al van 's morgens in de auto) en naar de winkel.

Dit is geen grenadine, maar vloeibaar voedsel voor kolibri's. Vandaag zagen we voor de eerste keer een kolibri, het diertje bleef even zweven net naast het raam, kippevelmoment:


Dit gaf me ook de kriebels maar dan op een andere manier:

Gisteren was het de verjaardag van Lottes juf en met een paar andere mama's hadden we een klein verjaardagsfeestje georganiseerd. De juf zelf had een gigantische taart (cake met een dikke laag kleurstof er bovenop) mee en wij zorgen voor chips en fruitsap. Of de kindjes het zelf leuk vonden weet ik niet, want de meeste waren nog in slaapmode. We hadden afgesproken om 1.45u maar normaal rusten de kindjes van 1 tot 2u. Toen ik de klas binnenkwam, was het muisstil en lagen ze allemaal te slapen behalve .... Lotte. Lotte mag blijkbaar elke dag om 2u helpen om de rest van de klas wakker te schudden.
Ondertussen liep Lander zijn juf in de gang met een doos vol papieren, ze was onderweg naar een lokaal met een pc om de resultaten van hun testen van deze week in te geven. Lander zijn resultaat is blijkbaar super goed maar de juf had wel tijdens de test iemand achter hem gezet omdat hij begon te dromen. Als hij weet dat er iemand achter hem staat, blijft zijn concentratie blijkbaar waar ze moet zijn.

Lotte was deze morgen weer zo erg aan het hoesten, dat we besloten hebben van haar alweer een dagje thuis te houden. Ze was snel akkoord en ze heeft er vandaag weer eens deftig van geprofiteerd, veel TV kijken, veel pc spelen, spelletjes spelen met mama, lang in bad zitten, ..., pas om 2 uur begon ze om broer te vragen. Na 4 dagen alleen thuis, was het alweer eens leuk om er eentje thuis te hebben. Kort na de middag is het vandaag ook nog eens beginnen regenen, met de nodige donder en bliksem. We hebben samen naar een filmpje gekeken op school tv over wat te doen als het bliksemt, want ze is de laatste tijd nogal bang.
Nu na de regen, is het zalig buiten! Van 35 graden naar 20 in minder dan een uur. De ramen staan open. De frisse lucht doet deugd!

Dit doet Lotte heel graag, afwassen (alles met water is een hit bij haar):


TV kijken op de computer, ook een hit, wel met veel concentratie:


Lander is vandaag naar de schoolverpleegster gemoeten omdat er een ander kindje per ongeluk met een blad papier in zijn oog had geslaan:

Warm

Sinds een week zijn het hier echt zomerse temperaturen, de airconditioning doet goed zijn werk! Buiten was het vandaag op het warmste van de dag, in de schaduw, 34 graden. Toen de kinderen van school kwamen, ben ik efkens buiten op ons trapje gaan zitten, maar dat was niet vol te houden, volgens mij kan je een ei bakken op de straatstenen.
Lander wil ook al een paar dagen niet meer naar buiten als hij thuiskomt. Hij ziet ook altijd vuurrood, in de schoolbussen is er blijkbaar geen airco.

Ik heb het zelfs nog warmer gemaakt vandaag, toch voor mezelf: gaan joggen (indoor uiteraard) en dan ben ik naar Dalton gereden waar Willem werkt om nog eens samen te gaan eten. Niets speciaals hoor, gewoon naar de Subway om een broodje.

Toevallig gezien deze morgen op facebook: er bestaat zo iets als cicaden. Dat is een nogal luidruchtig beestje dat om de 13 jaar uit de grond komt gekropen. En toevallig lag er gisteren een dood insect op onze oprit, na inspectie bleek dat het toch wel om een cicade gaat. Volgens het artikel in de morgen mogen we ons de komende dagen aan veel lawaai verwachten. Hier kan je het artikel lezen.

Cicade dood op onze oprit:


Wat zou hij hier van plan zijn?:

Kindergarten

Lotte is vandaag ingeschreven voor Kindergarten, het eerste verplichte jaar school. Wat ze dit jaar heeft gedaan was wel op dezelfde school als Lander, maar dat hoort eigenlijk niet bij het officieel onderwijs.
Ze heeft een klein testje moeten doen, de cijfers en letters lezen, wat tellen, knippen, naar een verhaaltje luisteren en vragen daarover antwoorden en nog een paar andere kleine dingetjes. Maar ze is met glans geslaagd. De juf die het testje deed was dezelfde als die van Lander vorig jaar en ze was onder de indruk van Lotte haar engels. Ze moest eens goed lachen toen ik zei 'and with the southern accent'! Nu nog hopen dat ze volgend jaar ook bij die juf mag zitten, want Lotte kijkt daar naar uit. Ik ben dat toch maar eens bij de directie gaan vragen, maar ze doen niet echt aan juf verzoeken. Wat ze wel vragen aan de ouders is om op een papiertje te schrijven, wat voor een soort juf we denken dat ons kind nodig heeft, zonder een specifieke naam te noemen. Ik heb dat dan maar voor allebei gedaan en de directrice heeft me daarbij nog geholpen ook. Er staat bij allebei geen naam op dat papiertje, maar het verzoek om een juf die ervaring heeft met anderstalige kindjes, wat bijna hetzelfde is :-). Gewoon duimen dus.

Het zwemmen was ook leuk vandaag, ze hadden Lotte voor de verandering eens in de groep ingedeeld bij Lander. Ik kan alleen maar zeggen dat ik soms medelijden heb met die lesgevers, ...., ze tatert maar, ze tatert maar. Maar voor ons is het plezant om te zien, je zou ze eens moeten zien crawl zwemmen, ik denk zelfs dat ik volgende keer de camera eens ga meenemen.
Ik ga me niet uitspreken over de kwaliteit van zijn slagen maar het ziet er toch naar uit dat Lander echt wel alleen kan zwemmen en dat in drie slagen: rugslag, crawl en schoolslag.

School

Het was vandaag eindelijk terug school en ze zagen het goed zitten. De laatste drie weken zijn goed ingezet.
Lotte was deze morgen voor zoveelste keer niet akkoord met mijn kledingkeuze voor haar, deze keer kwam ze wel met een verrassing: ze wou een kleedje :-)!

Lander zijn uitstapje van vorige week is niet uitgesteld maar gewoon afgelast, zijn testen helaas niet. Ik verwacht niet dat hij zich morgen zal amuseren ;-).

Over lezen:
Ik had via amazon een paar nieuwe engelse boekjes besteld voor Lander en hij heeft daar heel de avond in zitten lezen. De 'magic tree house' is echt een fantastische reeks, dat gaat over twee kindjes die in een boomhut een hoop boeken vinden en telkens als ze er eentje opendoen en zeggen 'I wish I was there' komen ze in een andere tijd terecht. Boeken dus over dinos, mummies, ridders en zelfs over Pompeii.
Behalve op de wc want daar heeft hij speciale boeken voor, "kijk en leer", hij heeft er zo vier en vroeger moest ik daar altijd uit voorlezen maar nu leest hij dus zelf de pagina's die hem interesseren. Af en toe komt er dan iets uit de wc, zoals "mama, wist je dat kippen geen tanden hebben?".
Ook Lotte had deze avond een leesbui. Toen ik die ging zoeken, lag ze op haar rug onder haar bed te lezen.

Benton Falls

We zijn er vandaag nog eens op uit getrokken. Doel: die groene vlek op de kaart op zo een uurtje van ons huis, 'cherokee national forest'. De oceoo rivier is daar plaatselijk heel breed en zorgt zo voor een groot meer midden in het bos. Wat ons dan op het idee bracht om eens een bootje te huren. Maar eerst een wandelingetje naar ... alweer watervallen, 'Benton Falls' deze keer.

Van dat wandelingetje van 1,4 mijl (enkel) hebben we zeker geen spijt, de waterval is echt wel de mooiste die we al zagen. Heel erg op mijn gemak was ik wel niet tijdens de wandeling: in 2006 werd er op hetzelfde wandelpad een vrouw en twee kindjes aangevallen door een beer. Er waren nochtans veel wandelaars vandaag waaronder ook een paar echte zotte amerikanen: die hun zonen gewoon lieten doen toen die op de waterval aan het klimmen waren.

De terugweg was er wel wat teveel aan voor de kindjes, Lander vond het te warm en Lotte had al helemaal geen zin om verder te stappen. Aan het begin van het wandelpad was er ook een klein meertje met een strandje en Lotte wou daar in gaan spelen maar Lander die wou dan weer onmiddellijk gaan varen. Kwestie van nog eens een discussie te hebben. Het compromie was dat ze efkens met hun voeten in het water mochten, maar dat was dan voor allebei ook weer niet goed. Lotte was boos omdat ze haar zwempak niet aan mocht en niet helemaal in het water mocht en Lander vond het saai want hij had geen speelgoed om in het zand te spelen.

We zijn dan maar doorgereden naar de plaats waar ze de boten verhuren en daar kregen we slecht nieuws: ze starten maar volgende week met de verhuur, de boten moesten nog allemaal een onderhoud krijgen. Het alternatief plan, om op het nabije strand te gaan spelen en te zwemmen was dan gelukkig wel goed. Het water stond wel zo hoog dat er geen strand was, onmiddellijk van de graskant het water in, maar ze hebben zich toch allebei goed geamuseerd.

Benton falls:


Onderweg van de watervallen naar de botenverhuur:


Zwemmers:

Voorbereidingen

Deze voormiddag zoals wekelijkse gewoonte: met het thuisfront gepraat, naar de YMCA geweest en snel (al zwetend) wat inkopen gaan doen.

In de namiddag ben ik in afzondering gemoeten, omdat Willem met de kindjes iets wou maken voor mijn moederkensdag. Omdat de school heel de week toe was, hadden ze niets gemaakt. Ik ben dan maar boven gaan zitten en heb nog wat opzoekingswerk gedaan voor onze reis naar Florida in juni.

Daarna zijn we nog eens gaan fietsen, dat was alweer lang geleden en ze moesten toch wat gemotiveerd worden om te starten. We zouden meer moeten doen.

Fietsen:




Waar we fietsen stonden er een paar werkloze schoolbussen:

Extra vakantie - dag 5

Het was vandaag dokterdag, om 8u moest ik in Chattanooga zijn bij de dermatoloog voor die plekken in mijn gezicht. Om 11u had ik dan weer een afspraak voor Lotte, niet omdat ze ziek is maar omdat ze een oor en oog onderzoek nodig had om naar kindergarten te mogen volgend jaar.
Over de dermatoloog; die wist na één blik op mijn gezicht al wat het is. In België ben ik daarvoor al bij twee verschillende dermatologen geweest en bij één allergoloog, verdeeld over minstens 7 jaar. Telkens weer blijkt dat het eczeem is en telkens weer moet ik cortisone smeren en telkens blijkt dat het niet helpt. Deze dokter beweert dat het 'Periorale dermatitis' iets wat vaak voorkomt bij vrouwen tussen 20 en 45. De pillen en de zalf die ik nu krijg, zouden na 20 dagen resultaat moeten geven. Ik ben eens benieuwd, dat zo toch straf zijn, dat iets waar ik 7 jaar mee sukkel in 20 dagen echt kan opgelost zijn en vooral dat belgische dokters dat niet weten. Nog beter, volgens deze dokter, zou die cortisone het alleen maar verergerd hebben.
Meer over de kinderarts; Lotte hoort en ziet perfect. Ze is weegt 19 kilo en is 108 cm, volgens de dokter is zo groot als een gemiddelde 6-jarige.

Toen Willem klaar was met werken, zijn we nog eens naar Dalton gereden. Ik had geen zin om te koken en ik wou eens gaan eten. In Dalton is een steakhouse (Longhorn) dat nog best te doen is, vandaar. Omdat we daar dan toch waren zijn we ook eens naar 'downtown Dalton' geweest om vlug eens te kijken of daar wat te zien is. Als je Dalton binnenrijdt staan er borden met 'historical downtown' en ik wou dat wel eens zien. We zijn daar niet lang gebleven, een kwartiertje, maar ik ben wel blij dat ik dat eens gezien heb.
Het eten zelf was een succes voor iedereen behalve Lander. Die had een hot dog gevraagd, dat eet hij anders super graag, maar het zag er niet uit zoals thuis en dus heeft hij niets gegeten.
Na het eten, zijn we eens langs de afrit van Ringgold gereden waar vorige week die tornado passeerde. Dat mag sinds een paar dagen weer, toch voor plaatselijk verkeer.

Downtown Dalton:


De vernieling van de tornado:

Extra vakantie - dag 4

Hetzelfde als gisteren, alleen zijn we vandaag toch een paar uur naar de speeltuin geweest.