Spring trip - dag 1

Om kwart na 9 was de auto volledig ingeladen en konden we vertrekken voor de lange trip naar ons vakantiehuisje. En we waren niet alleen, ..., het was ontzettend druk, we hebben zelfs een tijdje in de file gestaan. Met vier op de achterbank was het ook wel een beetje krap, vooral vervelend voor degene die naast Lotte mocht zitten want die zit geen seconde stil.
We zijn een aantal keer gestopt, een eerste keer in het outlet tanger winkelcentrum in Locust Grove, een tweede keer in High Falls State Park om te eten en dan ook nog eens aan een klein meertje langs de kant van de autostrade. Onderweg zagen we auto's van zeker 19 verschillende staten (Ohio, Indiana, Illinois, New York, Massuchusets, Pensylvenia, Maryland, Virginia, West Virgina, North Carolina, South Carolina, New Jersey, Connecticut, Kentucky, Florida, Michigan, Minnesota, Louisiana, Georgia), het zou best kunnen dat ik er nog een paar vergeten ben. Het viel wel op dat er op de ene autostrade (I75) naar Florida auto's van andere staten reden dan langs de andere autostrade naar Florida (I95). Maar blijkbaar gaan er van overal in de US mensen op vakantie naar Florida.

Om kwart na 6u waren we dan eindelijk aan ons huisje, goed op tijd om toch nog efkens naar het strand te gaan. We stonden op minder dan 10 minuten wandelen op het strand.


Subway in High Falls State Park:

Gans, Lander en Lotte waren de overschot van hun boterhammen aan de ganzen aan het voederen en ze kwamen wel héél erg dicht:

Zonsondergang op Saint-Simons:

Paaseitjes en hamburgers

Deze voormiddag mochten we gaan kijken naar het paaseitjes zoeken in Lottes klas. "Gaan kijken" zei de juf, maar eigenlijk bedoelde ze "komen helpen". Gelukkig was ons moe mee, want er waren een heleboel plastieken paaseieren om te verstoppen. De juf had een brief meegegeven met de vraag om er 12 mee te brengen, maar niemand kan gelijk goed tellen hier want er waren er véél véél meer.
Nadat alle eieren gevonden waren, moesten ze allemaal weer in de mand om opnieuw te verstoppen. Maar deze keer moesten de kinderen dat zelf doen, eerst de meisjes en dan moesten de jongens zoeken en dan omgekeerd. Voor een paar van die kinderen was dat toch wel een probleem, ze eerst allemaal zoeken en dan ze terug afgeven, héél moeilijk.
Toen ze klaar waren kwam ook Lander met zijn klas buiten spelen. Zijn juf heeft een paar zinnen Zuid-Afrikaans tegen ons moe gesproken en dat was echt wel bijna perfect Nederlands :-).

Deze avond waren we uitgenodigd bij Liz en Brian om te gaan eten. Omdat Liz weet dat ik zo een moeilijke ben, maakt ze gewoonlijk hamburgers, op zijn Amerikaans tussen een broodje (maar wel met veel groenten erbij). Dat was zoals gewoonlijk weer gezellig en ik denk dat onze ouders zich ook wel geamuseerd hebben (vooral met te luisteren dan).

Ondertussen staat ook bijna alles klaar om morgenvroeg te vertrekken naar het Zuidoosten van GA. De kinderen en Willem hebben een week vakantie en we hebben een vakantiehuisje gehuurd op een eiland (Saint-Simons) langs de oostkust.

Eitjes rapen:

The girls (terwijl ze aan het wachten waren):

Nieuwe bezoeker in onze tuin (Bruinkop-koevogel):

Hertjes kijken

Rustdag of toch weer niet. Omdat we zaterdagmorgen vertrekken voor een weekje naar het Zuidoosten van Georgia, moet er vandaag en morgen een heel pak gebeuren. Kuis- en wasdag dus.
Maar dat wil niet zeggen dat we compleet niets gedaan hebben, deze morgen hebben we de kinderen afgezet aan de school en zijn we onmiddellijk naar het state park hier gereden om eens wat herten te zoeken. Mijn ouders zijn hier al een week en ze 'hadden' er nog geen enkel gezien. Omdat we toch in het park waren, zijn we ook nog een uurtje gaan wandelen.
Rond 1 uur ben ik samen met mijn moe de VIP folders gaan maken op school. Zo heeft ze dat ook eens gezien.

Willem heeft ondertussen deze voormiddag zijn praktijk examen gaan afleggen van een cursus waarvoor hij ingeschreven was. Het theorie examen was al een tijdje gedaan en hij had nog geen tijd gehad voor dit tweede deel. Hij had daar nu ook helemaal geen tijd voor, maar het moest voor het einde van deze maand. Het is wel gelukt, geslaagd dus.

De kinderen zijn vandaag ook voor de allerlaatste keer gaan zwemmen. Lander zwemt al redelijk goed. Lotte zou nog wat meer kunnen oefenen maar we vinden het toch een beetje te laat (van 7.15u - 8u) voor haar, we zijn altijd maar om 8.30u thuis. Ze mochten nochtans weer allebei naar de volgende groep.

Vanuit de auto:

Ook vanuit de auto:

Shopping

Vandaag zijn mijn moe en ik véél te ver gereden (2u) om eens te gaan shoppen. Het was leuk en we hebben een paar goeie deals kunnen doen (zoals 4 paar schoenen voor 54 euro) maar we gaan dat toch geen twee keer doen, we zijn er allebei nogal moe van. Het winkelcentrum waar we naartoe geweest zijn (Premium outlets in Dawsonville, GA) heeft 150 outlet winkels, we hebben nog geen tiende daarvan kunnen doen.

De kinderen kregen vandaag ook rapport (weer supergoed) en Willem kreeg vandaag evaluatie (ook goed) op zijn werk.

Cumberland Trail

We zijn gaan wandelen vandaag, het stukje van het Cumberland Trail dat we een paar weken geleden ook al eens deden. Niet zo een lange wandeling: 3 mijl maar wel eentje waar je constant moet kijken waar je je voeten zet.

Hier en daar was het pad wat avontuurlijk:

Maar daarvoor krijg je wel deze uitzichten:

Ongeveer na twee uur wandelen, hier hebben we gegeten:

Cloudland Canyon State Park

We zijn vandaag naar Cloudland Canyon State Park geweest. Voor de kinderen was het pas de tweede keer (voor ons de derde keer) maar het was voor hen al twee jaar geleden. Lander wist nog wel dat hij daar geweest was, maar Lotte helemaal niet meer. We hebben eerst het korte gemakkelijke overzicht wandelingetje gedaan, bovenaan de canyon. Dan hebben we aan één van de picknicktafels gegeten (deze keer hadden we wel Subway mee, vorig jaar hadden we ons misrekend) en daarna hebben we ons gewaagd aan het toch wel stevige 'waterfall trail'. Met "stevig", bedoel ik ook wel echt "stévig", in het begin van de wandeling staat er een waarschuwing: niet voor hartpatiënten en mensen in slechte conditie. Maar het is niet de heenweg dat het probleem is, maar de terugweg. Zo ongeveer 75% van de wandeling bestaat uit trappen, van de tweede waterval naar boven, 547 trappen. Als ik er de trappen van de eerste waterval terug naar boven bij gok, zullen het er wel zo een 600 geweest zijn, 600 naar beneden en nog eens 600 naar boven. De wandeling terug naar boven hebben we héél traag gedaan, zodat ons moe genoeg kon uitrusten. Na het eerste deel dacht ze dat ze nooit de bovenkant ging halen, maar uiteindelijk is dat nog goed meegevallen.

We hebben dan thuis nog een tijdje in het zonnetje gezeten (aangenaam maar toch niet super warm, 23 graden), om dan af te sluiten met een lekkere BBQ.

Overzicht:

Aan waterval 2:

Bijna terug boven?

Wandelingetje

Geen fantastisch weer vandaag, dus we hadden geen spectaculaire plannen. Deze voormiddag is de kapper geweest voor Willem en Lander (lees de tondeuse is uit de kast gehaald) en hebben we gezorgd dat er eten is voor de komende week (lees we hebben de menu samengesteld en zijn alles wat nodig is gaan inslaan in de Earthfare).

Omdat het deze namiddag toch nog te doen was, hebben we het ons geriskeerd en zijn we toch naar het Battlefield State Park gereden voor een wandelingetje. We hebben geluk gehad, het bleef héél de wandeling droog. We hebben dezelfde wandeling gedaan die we al een paar keer deden en waarvan we de afstand al goed kunnen inschatten. Omdat ik niet teveel foto's heb genomen (statief niet mee) waren we wel sneller terug dan gewoonlijk. Maar ik denk ook dat de kinderen alweer een beetje sneller stappen.

Zo zag er de lucht deze avond uit, bizar:

Aquarium

Wegens niet zo goed weer vandaag (beetje regen maar heel de dag bewolkt) hebben we vandaag een binnenactiviteit gedaan: het aquarium in Chattanooga.
We waren er wel véél te vroeg (ik had niet gekeken wanneer het open ging, foutje :-(), dus hebben we ook al wat rondgewandeld in de buurt van het aquarium: eens de voetganger brug over de Tennessee River (Walnut Bridge) overgewandeld en eens tot aan het Hunter Museum gestapt.

Het was wel ontzettend druk in het aquarium, veel scholen, veel losgelaten kinderen. Er waren ook een paar van de aquariums gesloten omdat ze ze volledig aan het uitkuisen waren. Maar ondanks dat was het toch weer impressionant.

Walnut bridge:

Papegaai in het aquarium:

Beetje uitrusten:

Tandarts

Toen ik deze morgen opstond, lagen de kinderen bij oma en opa in bed. Met hun vier in Lander zijn bed, toch wat krap. Ze hadden nog redelijk goed geslapen, wel een paar keer wakker geworden.
Mijn moe en ik hebben Lander en Lotte naar school gebracht en zijn efkens blijven kijken tot het 8 uur was, om het ochtendritueel op school eens te kunnen zien.

Deze voormiddag zijn we dan een eerste keer (we gaan dat nog wel eens doen) naar het Battlefield State Park geweest, om daar eens rond te toeren. Beetje het standaardprogramma voor als er bezoek is: eens naar bezoekerscentrum, eens rondrijden en eens naar de toren. Tot daar toe alles goed! Maar toen we deze middag aan het eten waren (op de korst van ons lekker brood) brak ons moe haar tand (een kroon). Snel een tandarts gebeld, in de hoop dat er een snelle oplossing voor kon gevonden worden (het is toch voor 5 weken). We mochten wel nog vandaag gaan. Maar het was toch geen goed nieuws, de tandarts kon wel een tijdelijk uitneembaar kunstgebit met één tand maken, maar hij durfde de kroon zelf er niet terug inzetten. Ons moe gaat dus 5 weken moeten lachen met haar mond toe :-).

Deze morgen:

Wandelingetje rond den blok:

Bezoek

Ergens rond 1.30u zijn mijn ouders in Atlanta geland, maar ze waren pas om kwart na 5 bij ons thuis (veel aanschuiven om het land in te mogen). Willem heeft een halve dag verlof genomen en is ze gaan halen. Lander en Lotte werden zo goed als half zot als ze toekwamen en waren de rest van de avond redelijk geweldig. Ze zijn wel goed gaan slapen (ondanks het feit dat ze in dezelfde kamer slapen vanaf nu). Mijn ouders hebben het nog volgehouden tot 9.30u, eens kijken wanneer ze morgenvroeg wakker zijn :-).

Aftellen ...

.. nog twee dagen en mijn ouders arriveren. Ik zou eigenlijk al wat aan het voorbereiden moeten zijn, maar het is daarvoor veel te goed weer.

Willem heeft gisterenavond nog met de kinderen hun zwembadje buiten gezet (opblazen en vullen met water). Het was nog niet gevuld en de kinderen van de buren en nog van ergens anders, 4 in totaal stonden volledig in zwemoutfit voor onze deur. Het was dan al 6.30u en we waren niet van plan om Lander en Lotte nog in het zwembad te laten, wegens ijskoud en tijd om te eten! We hebben ze dus helaas weer naar huis moeten sturen. Ik vind het ook niet zo leuk om zoveel kinderen gelijk in een zwembadje van 2 op 3m te laten, vooral omdat het vorig jaar dezelfde waren die met hun geweld het bad kapot kregen.

Ergens rond twee uur ben ik dan gaan kijken of het water al warm genoeg was en toen zag ik het ... het moest weer lukken, Willem was vergeten om de stop onderaan toe te doen ... een leeg zwembad. Ik heb het dus volledig opnieuw moeten vullen, gevolg ... nog steeds te koud toen ze toekwamen van school.

Nog wat foto's van dit weekend:

Twee kerkjes (er stonden er zo vier op een rij):

Great Horned Owl:

Achtergelaten auto, het bos is er weer rond gegroeid:

Callaway Gardens

We hebben vorige nacht gelukkig allemaal wat beter geslapen. Gelukkig!

Vandaag gingen we normaal twee dingen bezoeken 'Callaway Gardens' en 'The little white house state park', maar aan dat state park zijn we niet meer geraakt. Veel te lang in 'Callaway Gardens' gebleven. 'Callaway Gardens' is eigenlijk een heel groot bos/park met een paar vijvers (één met strand), een golfterrein, een paar aangelegde tuinen en een vlindertuin. Allemaal supermooi onderhouden en overal met wandel en fietspaden.

De vlindertuin:
Dat vonden we allevier super! In de gang naar de tuin (uiteraard binnen) waren er een aantal glazen kasten waar al de kokonnen in verzameld werden. We hebben daar een tijdje staan kijken tot er een vlindertje helemaal uit zijn kokon gekropen was. Er vlogen honderden en honderden vlindertjes rond in de tuin, véél verschillende soorten. Het zou me wel verwonderen moesten al die soorten inheems zijn. Als je lang genoeg bleef stilstaan kwam er wel eens eentje op jou zitten. Lander had daar wel het geduld voor. Lotte daarentegen, die was na een tijdje aan het zagen omdat er geen vlindertje op haar wou gaan zitten. Maar uiteindelijk is het haar toch gelukt.

Aja, Lander heeft toen besloten dat we véél bloemen in onze tuin moeten hebben. Hij wou zelfs onmiddellijk naar huis rijden om langs de Lowes te stoppen om bloemen te kopen :-).

De roofvogel show:
De roofvogel show was buiten, aan een rij witte bankjes, iedereen moest gaan zitten en moest zijn armen stilhouden. Er werden een viertal roofvogels getoond, twee uilen en twee haviken. Alle vier dieren die ze niet meer in de vrije natuur konden loslaten. Het eerste, een héél klein uiltje kon niet meer vliegen omdat het aangereden was door een auto. De andere drie konden wel nog vliegen en die lieten ze een paar keer over onze hoofden vliegen, iets wat onze kinderen super vonden. Nummer twee een havik ('red tailed hawk') was blind langs één kant. Nummer drie, een grote uil ('Great Horned Owl') was als kuiken meegenomen door mensen en wist niet meer dat hij een uil was. Wat er met de vierde, ook een havik ('harris hawk') aan de hand was, weet ik niet meer, maar die amuseerde zich echt wel bij het héén en weer vliegen. Volgens Lander vloog hij zelf zo dicht boven zijn hoofd dat de vleugel hem raakte.

Azalea trail:
We waren niet van plan om dit nog te doen, maar er was een koppel bij die roofvogelshow dat vertelde dat ze speciaal hiervoor naar Callaway Gardens waren gereden. Dus zijn we dit toch maar eens gaan bekijken en dat was een goed idee! We hebben daar efkens gewandeld tussen de bloeiende (hoe kan het ook anders) azalea's, rood, wit en alle mogelijke tinten van roze. Echt wel fantastisch!

Lander heeft ondertussen al wat bloemetjes uitgekozen voor in onze tuin :-).

Vlindertje op Lander:

Harris hawk:

Azalea trail:

Overzicht op Azalea trail:

Providence Canyon

We hebben weer geluk met ons hotel, proper en niet te ver van onze bestemming van vandaag. Maar toch weer één klein foutje, ik had er niet bij stil gestaan dat het buitenzwembad nog niet ging open zijn :-(. Nochtans zou buiten zwemmen bij deze temperaturen al goed kunnen, 30 graden vandaag!
Lotte heeft zoals gewoonlijk, de eerste nacht op hotel, niet goed geslapen. Ze heeft lang wakker gelegen en ze is ook een paar keer wakker geweest. Resultaat is dat Willem en ik ook niet goed geslapen hebben. De enige die vanmorgen dus goed wakker was, was Lander.
Ergens rond 9.30u waren we al op onze bestemming: Providence Canyon (soms ook Georgia's "Little Grand Canyon" genoemd), de hoofdreden waarom we dit weekendje doen. Providence Canyon stond al twee jaar op ons lijstje en dit was waarschijnlijk het laatste weekend waarop het nog kon. Woensdag komen mijn ouders toe en we hebben dan al een hele boel andere dingen gepland.

We hebben eerst een wandeling gedaan van 3 mijl, rond de Canyon. Wel in de verkeerde richting, het duurde tot bijna op het einde van de wandeling tot we de mooie uitzichten hadden. De kindjes hebben wel weer goed gestapt. Onderweg kwamen we een paar auto's tegen die al jaren en jaren in het bos staan en die ze niet meer kunnen weghalen omdat de natuur alles over heeft genomen. Ze zouden meer schade doen (bomen wegkappen) aan de natuur als ze de auto's zouden weghalen.
Na de wandeling hebben we eerst wat gegeten en dan hebben we een deeltje opnieuw gedaan om ook eens in de Canyon zelf te kunnen wandelen. Dat eten was wel een beetje een probleem, we zijn gewoon dat we hier overal om de 5 km een Subway (broodjeszaak) tegen komen, maar onderweg van het hotel naar Providence Canyon was er helemaal niets, geen winkels. We hebben ons dus moeten redden met wat we meehadden, croissants, bananen en rijstkoeken. Water hadden we gelukkig wel voldoende mee, de drinkbussen zijn een paar keer bijgevuld vandaag.
In de canyon zelf, stroomde op een paar plaatsen een beetje water, niet veel hoor, een paar mm. We hadden onze wandelschoenen aan dus konden we er gemakkelijk doorstappen. Alleen ... hebben ze er natuurlijk ook wat in zitten spelen. Het resultaat, rode vlekjes tot boven in hun haar. Ik vrees dat ik hun kleren niet meer ga proper krijgen.

Daarna hebben we ze nog wat op de speeltuin daar gelaten en dan zijn we gaan eten in ons favoriete restaurant 'Longhorn', voor ons steak met frieten, voor Lander macaroni&Cheese en voor Lotte kip met frietjes. Het is eigenlijk het enige restaurant waar we af en toe eens gaan eten, ook een keten, maar toch geen fast food. Daarna zijn we nog ijsjes gaan kopen in de supermarkt, jawel, Magnum met Belgische chocola.

Lander en Lotte nog proper voor de start van de wandeling:

Overzicht op de Canyon:

Schommelbank voor het bezoekerscentrum (net na het eten):

In de Canyon:

Ingepakt

Het waren een paar mooie en warme dagen. Het is eigenlijk al een beetje op het randje van niet te warm. Klein detail zijn de onweersbuien 's avonds, veel bliksem en donder.

We hebben woensdag beslist om toch nog eens op weekend te gaan. Alle valiezen staan klaar, we vetrekken seffens als de kindjes thuiskomen van school. We gaan richting zuiden waar het nog een klein beetje warmer is.

Deze is van woensdag:

Zomer?

Vandaag een super goeie dag, 27 graden. Tijd voor korte broeken dus!

Lander die in zijn ijsje roert en me opmerkt (dat ijsje heeft hij nadien niet meer willen opeten, geen ijsjes meer voor hem):

Nieuw boekje 'The Lorax', veel concentratie. Ze waren er eerst ruzie voor aan het maken, Lotte mocht eerst maar hij kon duidelijk niet wachten (staat mee te lezen):

en nog meer concentratie:

Willem heeft deze voormiddag toch nog eens geprobeerd om ons onkruid te spuiten, niet dat we onze gazon perfect willen maar zoals het er nu uitziet is het zelf niet eens gazon te noemen.
Stone zijn papa is hem deze middag komen halen, ik denk dat hij zich wel geamuseerd heeft. Lander alleszins zeker wel, die heeft nog een uur nadien lopen bokken omdat Stone weg was. Alleen Lotte vindt het beter zo, logisch want ze mocht en kon ook niet altijd meespelen. Ze heeft een heel tijdje deze voormiddag lopen zagen.

Deze namiddag hebben we de fietsen nog eens ingeladen, dat was al een héél tijdje geleden. Het was nog langer geleden dat Willem niet meegelopen heeft, we hebben ze laten fietsen op een cirkelvormig stukje aan één van de scholen. Nadien konden ze nog wat spelen op de speeltuin van de school en konden wij op een bankje in het zonnetje zitten. Jep, 20 graden en volle zon vandaag en het vooruit zicht is nog beter.

Eerst fietsen ...:

.. dan op de speeltuin:

Cumberland Trail (take 3)

Gisterenavond zijn Lander, Lotte en ik samen met Marie en haar twee zoontjes naar de Lorax gaan kijken. Ik weet niet of ze die film ooit gaan uitbrengen in België, maar dat is gebaseerd op een gelijknamig boek geschreven door Dr.Seuss. Die schreef een heleboel boekjes voor beginnende lezers. We vonden het allemaal héél leuk. Geen enkele van de 4 kinderen heeft tijdens de film bewogen.

Deze voormiddag waren Willem en ik nog wat onkruid van tussen ons gras aan het trekken, toen onze overbuur plots riep: 'Do you guys know that you can spray these weeds?'. Hij vond het blijkbaar vreselijk om aan te zien dat wij dat één per één aan het uittrekken waren. Toen we zeiden dat de onkruidverdelver niet werkte, vroeg hij of we roundup kennen (die stomme belgen toch). Het gras dat we in onze tuin hebben wordt bruin in de winter en tijdens die periode kan het blijkbaar niet doodgaan als je roundup gebruikt. Toch eens over nadenken.

Deze namiddag zijn we Stone gaan ophalen aan zijn huis voor een lange wandeling (2.8 mijl, 3 uur) en een 'sleep over'. Ze (=Stone en Lander) zagen daar al een tijdje voor en we vonden het dit weekend wel passen. De wandeling die we deden, deden we al twee keer maar we blijven het de mooiste en leukste wandeling vinden. Leuk omdat het niet gewoon vlak is maar omdat er hier en daar over rotsen geklauterd moet worden. De kinderen hielden zich ondertussen zelf goed bezig, met spelletjes zoals 'follow the leader' en 'simon says'. Hier en daar waren ze toch wel een beetje te geweldig, twee jongens kunnen elkaar toch 'wild maken'. Lander is normaal toch veel rustiger en het zou met niet verwonderen moest dat bij Stone ook zou zijn. Het tempo van de wandeling werd vooral door Lander en Stone bepaald en dat was bij momenten echt wel wel hoog.

Fruitpauze:

Naar boven kruipen was gemakkelijker dan naar beneden, haar schoen was al beneden:

Deze voormiddag ben ik samen met Marie, een Franse, naar het 'nature center' geweest in Chattanooga. We babbelen al een tijdje tijdens de zwemles en we hebben 'toevallig' zo het zelfde idee over het eten, de kleren en de mensen hier. We hebben samen een rustige wandeling van een paar uur gedaan in dat natuurcentrum. Super leuk!

Lotte had vandaag leuk huiswerk (toch voor mij), ze moest samen met iemand van de familie 'teamwork' doen. Ik heb ze samen met haar broer laten opruimen ;-). Het minder leuke was dat ze daar nadien een paar zinnetjes moest over schrijven en schrijven doet ze nu eens echt niet graag.

Schildpadjes die zich aan het warmen zijn in de zon:

Specht:

Huiswerk:

Uniek moment vandaag, Lander en Lotte waren elk apart mooi aan het spelen. Het gebeurt vaak dat Lander mooi alleen speelt, maar dan hangt Lotte ergens rond mij, maar vandaag heeft ze zich een heel tijdje alleen beziggehouden.

Snel even over het zwemmen, ze zijn weer allebei een groep opgeschoven. Lotte mag nu op hetzelfde uur (maar in een andere groep) zwemmen als Lander. Dat maakt het voor ons wel een pak gemakkelijker, we kunnen meer op het gemak eten en ik moet daar zolang niet zitten. Ze mocht overgaan als ze de lengte kon overzwemmen, wat ze dus nu kan onmiddellijk in drie verschillende slagen: crawl, schoolslag en rugslag. Nu ze dat kan gaan ze sleutelen aan haar techniek. Lander gaat nu leren draaien.

Snel een foto, dit is dus haar tijdens haar "alleen" spel, met autootjes dus:

Lander zat ondertussen ergens in zijn kamer op de grond met zijn lego's te spelen:

Weinig nieuws te melden vandaag, we kunnen ook niet altijd weg zijn natuurlijk.

Willem heeft deze namiddag heel de tijd in de tuin beziggeweest en de kinderen hebben zowat overal gelopen. Stone, Lander zijn vriendje is komen spelen en af en toe liep de jongste van de buren ook in onze tuin. Dat laatste was niet slecht want zo had Lotte ook iemand om mee te spelen. Wat ik minder leuk vond, was dat Stone zijn papa hem anderhalf uur later kwam halen dan afgesproken. Niet dat ik het erg vond van Stone hier te hebben, maar op den duur begin je toch wat ongerust te worden.

Toen Stone naar huis was, zijn we nog snel gaan kijken om ook Lander zijn travel bug op te sturen. Ik had een schat online gevonden die groot genoeg was en niet ver rijden, maar Willem zijn iphone toonde die niet. We hebben er wel twee andere gevonden maar geen enkele was groot genoeg om Lander zijn travel bug in te stoppen. Volgende keer beter.

Vandaag geen foto's genomen, ene van gisteren dus:

Benton Falls

Vannacht was het weer toch weer niet zo plezant, nog veel donder en bliksem, maar we mogen niet klagen als we kijken naar de naburige staten. Er zijn gisteren en vannacht weer op veel plaatsen in de US mensen gestorven of mensen gewond en een heel pak mensen is hun huis kwijt. "Tornado Outbreak" was hier vandaag het woord in het nieuws.

Wij zijn vandaag nog eens naar Ocoee geweest, we hadden daar afgesproken met een collega van Willem. Die had deze voormiddag al redelijk wat rondgereden en met de tips van Willem en een paar andere collega's, al wat mooie dingen bezocht. We hebben samen dan nog eens de wandeling gedaan naar de Benton Falls, een wandeling die wij al een paar keer deden maar die toch nog altijd mooi blijft (en gemakkelijk te doen voor de kinderen).

Die collega van Willem doet ook aan geocaching en we hebben eindelijk één van onze twee travelbugs achtergelaten, Lotte haar "hippo". We hebben twee caches (schatten) gezocht maar bij de eerste viel Willem zijn iphone uit (niet opgeladen) en die van Sam had geen connectie, maar de tweede konden we wel vinden (toen hadden we wel connectie). Lotte haar "hippo" is dus onderweg naar Deinze, maar dat kan gerust een héél tijdje duren, want het doel van "hippo" is om eerst een paar toeristische attracties in de US te bezoeken. Morgen verzenden we Lander zijn skateboard.

Nog eentje van gisterenavond:

Benton Falls (doordat het gisteren geregend heeft met nog meer water dan anders):

Lander die het logboek van de geocache tekent: