Westkust - Dag 6 - Van Mesa Verde naar Monument Valley

We hadden alweer geluk met de camping vorige nacht, héél rustig en met propere douches en wc's.

We hebben in totaal weer zo een drie uur gereden, door van alle soorten droog gebied: een stuk vlak, een stuk heuvelachtig, bruin zand, bruine rotsen, wit zand, witte rotsen, rood zand, rode rotsen ... We zijn ergens rond 2.15u, na een klein omwegje via 'Gooseneck State Park' op de camping midden in Monument Valley aangekomen.

We zijn dan eerst eens met de kindjes gaan zwemmen en dan zijn we vertrokken voor een toer in Monument Valley zelf. Niet met de RV want dat is niet toegelaten maar wel met een toer busje. We konden dat boeken op de camping en het busje (volledig open langs de zijkanten) kwam ons ook hier halen. De gids was één van de Navajo indianen zelf. Omdat het een 3,5 uur durende toer was met een gids, konden we ook een deel zien dat de meeste mensen niet zien. Hij wist ook wel hier en daar wat te vertellen over de cultuur van de Navajo indianen. Hij heeft ook een paar traditionele liederen gezongen maar dat was eigenlijk vreselijk. We waren bang dat de kinderen zich gingen vervelen na een tijdje maar dat viel goed mee, ergens halverwege hebben ze vriendschap gesloten met een paar Duitse kindjes en telkens als de bus stopte waren ze samen weg. De route zelf was hier en daar ook echt niet zacht te noemen (schudden van links naar rechts, duinen oprijden) en dat vonden ze allebei super leuk.

We hebben onderweg hier naartoe ook wat opzoekingswerk gedaan: 'de Navajo Nation' is het grootste indianen reservaat in de VS en is deels onafhankelijk. Het grootste deel van dat gebied is in Arizona, maar er is ook een deeltje in Utah en New Mexico. Voor we naar hier vertrokken hadden we eens gekeken naar de tijdzones waar we in terecht gingen komen en het was opgevallen dat een deeltje van Arizona niet mee deed met het zomeruur en een deel wel. Dat heeft dus te maken met die Navajo Nation: Arizona doet niet mee met het zomeruur maar de Navajo indianen wel (omdat hun stamleden in Utah en New Mexico dat ook doen). Als we onze gids mogen geloven wonen de Navajo indianen wel heel westers maar hebben ze toch nog een aantal oude tradities.

Gooseneck State Park:

Monument Valley:

Westkust - Dag 5 - Van Durango naar Mesa Verde

Vandaag hebben we Mesa Verde National Park bezocht, een behoorlijk groot gebied waarin er honderden oude (700-1400 AC) rotswoningen zijn gevonden. Ze noemen ze hier 'Cliff Dwellings'. Niet al deze huisjes kan je bezoeken, slechts een aantal zijn bereikbaar of zichtbaar. We hebben één plaats met woningen bezocht "Cliff Palace", wat het grootste 'dorp' is. Ze vermoeden dat het een soort van samenkomst plaats was voor alle bewoners van Mesa Verde. Veel bewijzen kunnen ze daarvoor echter niet vinden, alles was al leeggehaald voordat het gebied beschermd werd.

We zijn deze morgen eerst het 'Junior Ranger' boekje gaan afhalen aan het bezoekerscentrum en Lander en Lotte hebben dat voor een groot deel alleen in gevuld terwijl we aan het rijden waren. Deze namiddag rond 5u zijn we dan hun boekje gaan inleveren en zijn ze opnieuw plechtig ingewijd als Junior Ranger. Deze keer mochten ze ook een groot dik boek ondertekenen.

We hebben ook nog een wandeling gedaan van 4km, het 'Petroglyph Point Trail'. Johan en Trui hadden ons dat aangeraden en dat was inderdaad de moeite. De kinderen hebben zich daar tot bijna op het einde goed geamuseerd. Het grootste deel van de wandeling was op en af over stenen met hier en daar trapjes, dat vinden ze allebei super. Pas op het einde van de wandeling was het een eindje plat in de vlakke zon en dan hadden ze er toch wel genoeg van.

Langs 'Petroglyph Point Trail':

Cliff Palace:

Westkust - Dag 4 - De foto's

Westkust - Dag 4 - Van Alamosa naar Durango

Vandaag zijn we van Alamosa naar Durango gereden. Volgens google maps een ritje van 3 uur,  waar wij dus 7,5 uur over gedaan hebben. Veel gestopt dus! Ongeveer 2/3 van de route was door bos/berg gebied. Het hoogste punt langs onze route was ergens rond de 4000 meter. We zijn daar kort gestopt om eens in de sneeuw te lopen. Het leukste van de dag waren de kleine Amerikaanse Eekhoorntjes (chipmunks) aan de parking van een wandelpad naar een waterval. Die beestjes kwamen, als je wat kon stilzitten, zo uit je hand eten. Het mooiste vond ik dan weer het bergmeertje waar we gegeten hebben.
We hebben de laatste dagen wel meer diertjes gezien: herten en vermoedelijk een impala gisteren en vandaag elanden. Van al die dieren helaas geen foto's, de chauffeur stopt niet voor wilde dieren langs de kant van de weg ... En ook niet als ze op de weg lopen. Er is vandaag een hert tegen onze RV gelopen. Het stak net over als wij voorbereden aan een te hoge snelheid om te stoppen en op een onveilige plaats om uit te wijken. Het hert liep wel onmiddellijk weg en aan de RV hing enkel wat haar. Zielig voor het dier.
Foto's volgen morgen, ik moet alles via de iphone doen en dat is niet gemakkelijk.

Westkust - Dag 3 - Van Colorado Springs naar Alamosa

We hadden vandaag toch een redelijk lange rit voor de boeg en met een RV is dat toch niet het zelfde als met de auto. Bergop doet onze rammelkast het namelijk niet zo goed :-). Willem heeft deze morgen nog snel de Safeway (supermarkt keten hier) onveilig gemaakt en we zijn nog snel de eerste keer gaan tanken. De omgeving van de camping (behalve dat park dat we gisteren deden) was echt wel niet mooi, veel oude gebouwen en ook veel daklozen.

Na een mooie rit van ongeveer 4u, dat is met stoppen bij, stonden we aan de ingang van het 'Great Sand Dunes National Park'. We zijn daar eerst naar het bezoekerscentrum gereden om boekjes op te halen voor het 'Junior Ranger Program'. Lander en Lotte zijn al junior ranger in 5 verschillende nationale parken en we proberen er nu nog een paar bij te doen. Na ons middagmaal, stokbrood in onze RV, hebben we de Meneer Zand en Mevrouw Water eerst wat laten spelen met ... zand en water. Dat zand is logisch voor de duinen, dat water wat minder, maar het is er wel! Net voor de duinen stroomt er een beekje, Medano Creek. Dat beekje ontstaat in de naburige bergen door het smeltwater van de sneeuw en komt dus enkel voor in de lente. Het speciale van dat beekje is dat het golfjes heeft, het zand houdt het water soms een minuut tegen en dan ineens breekt het kleine dammetje van zand. Leuk om te zien.

We hebben twee wandelingen gedaan, eerst een hele korte met ons voeten in de dat beekje en een klein stukje zo stroomopwaarts gestapt. Heel gemakkelijk en kort. De tweede wandeling was een heel ander verhaal. We zijn helemaal tot boven op één van de hogere duinen gestapt. Niet de hoogste want we zijn verkeerd gestart, maar degene die we deden was toch ook al super hoog. We hebben zo een anderhalf uur naar boven gestapt, ongelooflijk vermoeiend. Het uitzicht was wel niet zoals ik het me had voorgesteld, daarvoor stonden we blijkbaar toch op de verkeerde duin. Maar het was toch fantastisch. De grootste beloning voor de kinderen was het terug naar beneden gaan! Niet langs de gemakkelijke weg maar langs de steilste stukken, al lopend of al rollend. Ze zijn hier en daar zelfs nog een stukje terug naar boven geklauterd om toch nog wat meer naar beneden te kunnen lopen. Iets wat ik helemaal niet wist over zand en duinen (of is dat alleen hier) maar als de kinderen met hun twee handen vol zand heel snel in hun handen klapten, was dat alsof ze een scheet lieten. Het zelfde effect krijg je als je er in het zand springt of heel snel naar beneden loopt. Denk dat geluid er maar bij als je naar de foto's kijkt :-).

Na onze wandeling hebben we nog gekookt en gegeten in onze RV op de parking van de zandduinen, met uitzicht dus! Daarna zijn we naar de nieuwe camping gereden in Alamosa (CO) op 2300 meter boven zeespiegel.

Westkust - Dag 2 - Colorado Springs

We hebben vorige nacht niet te veel geslapen, er was enorm veel wind en onze RV schudde telkens als er een nieuwe windvlaag tegen de RV bonkte. Je kon een nieuwe windvlaag soms al een paar seconden op voorhand horen, toch wel akelig. Deze morgen was dat totaal over, windstil en hel blauwe hemel. Het was wel wat frisjes.

We zijn vandaag twee keer naar de 'Garden of the gods' gereden, een natuurpark col rode rotsen op 10 minuten van de camping. Deze voormiddag zijn we gaan wandelen en deze avonds zijn we nog eens teruggekeerd om het bezoekerscentrum te bezoeken en om wat foto's te nemen. Deze morgen was er de fun eigenlijk al na 10 minuten af, toen Lotte tegen de vlakte ging. Ze is op steentjes gevallen en juist onder haar knie heeft ze een deftige wonde, meer dan juist alleen maar het vel eraf. Maar het kon erger, de rand van het wandelpad stond vol met cactussen. Ze zijn dan allebei maar beginnen zagen dat ze het niet leuk vonden. Tot ze wat op de rotsen mochten klimmen, dan was het weer leuker.

Na die wandeling zijn we naar de Walmart gereden om BBQ-gerief. We hebben ons zo een klein BBQ-tje gekocht voor 10 dollar en dat op de camping uitgetest. Er is duidelijk nog meer oefening nodig, ons vlees was gelijk gekookt ipv gebakken! Ook de patatten waren geen succes, na een half uur koken waren die nog niet zacht. Alles is wennen. Na ons middageten is Willem met de kinderen gaan zwemmen terwijl ik de afwas heb gedaan. We hadden geluk want het zwembad is maar sinds vandaag open.

We waren nog van plan van een museum te bezoeken over het wilde westen maar we waren net te laat om daar nog binnen te mogen. Dus zijn we nog eens terug gereden naar de "Garden of the gods". Willem heeft daar met de kinderen wat kaartspelletjes gespeeld in de RV, terwijl ik wat foto's heb genomen.

Morgen gaan we een eindje rijden en slapen we op een andere camping. Degene die we hier hadden was alleszins een hele goeie, zwembad, speeltuin en propere toiletten!

Rotsklimmen:

In het zwembad:

Overzicht Garden of the gods:

Westkust - Dag 1 - Van Atlanta naar Colorado Springs

We zijn deze morgen rond 8u vertokken voor de toch wel lange tocht naar het westen. Ons vliegtuig stond gepland voor kwart na 12, maar we zijn eerst langs een collega van Willem gereden die ons naar de vlieghaven gevoerd heeft. Zo sparen we de veel te dure parking aan de vlieghaven uit. De kindjes zijn heel braaf geweest en de vlucht viel goed mee. Enkel op het einde was er wat turbulentie. Lander en Lotte hadden gisteren nog allebei een nieuw nintendo spelletje gekregen en ze zijn daar bijna heel de reis mee bezig geweest. Lander eigenlijk zelfs een beetje TE veel, hij heeft denk ik niets gemerkt van de hele trip.

We hebben een taxi genomen aan de vlieghaven, de verhuurmaatschappij van de mobilhome was nog 40 min. van de vlieghaven. Ergens rond 3.30u (plaatselijke tijd) zaten we dan eindelijk in onze RV of moet ik zeggen onze rammelkast want het ding rammelt overal. We zijn nog inkopen gaan doen voor de komende dagen en waren op de camping in Colorado Springs rond 7.30u. De kindjes hebben nog heel even op de speeltuin gespeeld terwijl wij de bedden hebben opgedekt. Lander is bijna onmiddellijk in slaap gevallen maar Lotte is zoals gewoonlijk een probleem, het is nu 9u (voor haar biologische klok 11u) en ze slaapt nog niet. 

Ingepakt!

Alles is opgeruimd en de valiezen staan klaar. Morgenvroeg rond 8u vertrekken we naar de vlieghaven, richting Denver. Normaal zouden we op alle campings internet verbinding moeten hebben, maar we weten al dat campings en internet niet altijd samen gaan. We doen ons best om zoveel mogelijk te bloggen.

Zes!

Het was weer druk vandaag en toch vonden we wat tijd om Lottes verjaardag te vieren. Snel samengevat:
- Camera naar fotowinkel gedaan voor onderhoud
- de vogelhuisjes afgewerkt
- gewassen en al wat gestreken
- naar de klasfeestjes geweest (einde van het schooljaar feestjes)
- naar de dokter geweest met Lander. Hij kloeg al een week over pijn in zijn borstkas, maar de dokter heeft niets gevonden: longen en hart zijn okee.

We hebben niemand uitgenodigd voor Lottes feestje maar ze had Magnums mee naar school voor haar klasgenootjes. We hadden het huis versierd met ballonnen, er waren "cupcakes" en kaarsjes en we hebben een mega-watergevecht gehouden in de tuin. Dat gevecht is begonnen met waterballonnen en geëindigd met de tuinslang, we waren allemaal doorweekt. Ze heeft ook het eten mogen kiezen en wat langer mogen opblijven.

Afgewerkte huisjes:

Het feestvarken:

De ballonnen:

Auto Verkocht!

Willem en ik zijn deze morgen naar Alabama gereden. We hadden met de koper van mijn auto afgesproken aan een krediet agentschap om daar de sleutels te wisselen voor een cheque. Dat is hier blijkbaar zo de gewoonte, de verkoper gaat mee naar de bank (of krediet agentschap) van de koper, om zeker te zijn dat de cheque die hij ontvangt echt is. Daarna zijn we onmiddellijk naar de bank gereden om hem op onze rekening te zetten en ook naar de verzekering om die te stoppen. Willem heeft ook nog gebeld naar het bureau dat de inschrijvingen van de auto's hier regelt om te weten wat we met de nummerplaat moeten doen. De auto is uitgeschreven en we mogen de nummerplaat houden als souvenir. Héél het auto verhaal is dus achter de rug.

Onderweg naar Alabama zijn er veel winkels met 'fireworks':

Dit is iets dat Lotte vorige week in de klas moest doen. Ze moesten allemaal een verhaal schrijven in word en daar dan in paint een tekening bij maken. Dit is haar resultaat:

Vogelhuisjes, de planning van onze reis en de auto

Willem is vandaag helemaal tot in South Pittsburg (TN) gereden om iemand te ontmoeten die eventueel mijn auto wil kopen. Ze wou de auto eerst eens zien en eens mee rijden, maar ze wou ook niet te ver daarvoor rijden en we hadden halverwege afgesproken. Ondertussen heeft ze toegezegd en gaan we haar morgen de auto brengen, alweer ergens halverwege maar we spreken nu af aan de bank om zeker te zijn dat we geen ongedekte cheque krijgen.

Deze avond is ook iemand de twee overgebleven boekenkasten komen halen en morgenavond komt er iemand ons ladenkastje van onze slaapkamer halen. Het wordt leger en leger. Nu nog de bedden, de tafel in de eetkamer en de zetel maar die plaatsen we pas online na onze vakantie. We wachten ook nog op nieuws van de verhuismaatschappij, we weten nog niet of we onze stoelen mogen meenemen of niet. Als die niet mee mogen gaan die ook onmiddellijk na onze reis online.

Ik heb vandaag de vogelhuisjes geverfd en in elkaar gezet. Zonder de kinderen, wat toch wat gemakkelijker is. Zij hebben de kleuren en de combinaties gekozen. Het gele en het witte zijn voor Lander zijn juf en Liz, de andere twee zijn voor Lottes juffen.

Tussen door heb ik ook nog wat verdergepland voor onze reis, nog één park te gaan en ik ben klaar. Misschien interessant om te weten: we gaan naar een andere tijdzone. Vanaf zaterdag is het verschil met België 8 uur en het gaat zelfs een paar dagen 9 uur zijn.

De vogelhuisjes na het verven:

Hetzelfde maar met nagels:

Vogelhuisjes en de planning van onze reis

Behalve de normale dingen (zoals gaan helpen op de school en de strijk) heb ik vandaag ook de vogelhuisjes (kado's voor de juffen) in de primer gezet en de reis nog wat verder gepland. De kinderen hebben eindelijk allebei geen huiswerk meer. Lander die heeft zelfs al zijn doos met potloden terug mee naar huis. Bij hem is het duidelijk gedaan met werken. Nog vier dagen spelen en het schooljaar zit erop dus.

Ongeveer de helft van de stukken:

De route van onze reis:

Sleep over

Lander is gisterenavond voor de eerste keer in zijn leven ergens anders dan bij familie gaan slapen. Hij heel blij, mama wat minder. Stone zijn ouders zijn niet echt mensen die zich aan hun afspraak houden. Ze gingen hem gisterenavond rond 5u komen halen, maar waren er pas om 6.30u. Maar nog veel erger, ze gingen hem om 10.30u afzetten en om 11.30u was hij er nog niet. Ik ben hem dan maar zelf gaan halen want we moesten nog weg en ik was eigenlijk toch een beetje ambetant. Lander zelf vond het wel leuk, ze hadden gisterenavond marshmallows gebakken boven een kampvuur in de tuin en ze hadden zelf mogen kiezen hoelang ze opbleven.

Juist na het middageten ben ik dan samen met Lotte naar Brian gegaan, met een heel vervelend taakje voor hem: houtplankjes snijden. We gaan vogelhuisjes maken voor hun juffen. Ik plaats later deze week wel eens een foto.

Deze namiddag zijn we dan naar Claudio en Annemie (de zus van mijn schoonzus haar schoonbroer) gegaan om te BBQ-en. Lander was wel moe, maar ze hebben zich toch allebei enorm goed geamuseerd en wij ook. De kinderen hebben een heel tijdje in het zwembad gespeeld, terwijl wij konden genieten van het goeie weer. Wel vanuit de schaduw want het was warm.

Party

Lang geleden ... maar we hebben het druk gehad de laatste dagen.

Donderdag was het schoolreis voor Lander en zoals gewoonlijk mochten ouders mee. Ik heb wel lang getwijfeld, ik had gewoon geen zin om terug naar diezelfde zoo (exact dezelfde schoolreis als bij Lotte) te gaan en achter kinderen aan te lopen. Maar Lander wou dat ik meeging. Hj wou dat ik zijn boterhammen meebracht, want anders moest hij een boterham met pindakaas eten van de school. Voor er iemand wat zegt: er waren verschillende ouders die snel naar de Mc Donalds gereden zijn achter een hamburger, frietjes en een cola voor hun kinderen. Dan vond ik een vers boterhammetje meebrengen niet zo erg.
Er waren wel niet zoveel ouders mee als bij Lotte, dus kreeg ik er nog een paar kinderen bij: Stone (omdat zijn mama te laat was) en Preston (een heel rustig manneke). Na de schoolreis mocht ik Lander gaan ophalen op school en omdat Stone zijn mama ergens naar toe moest, is Stone ook meegekomen. Ik heb dan gelijk ook, Lotte 'uitgechecked'. Stone en Lander zijn uren zoet geweest met waterspelletjes. Het begon met een waterrevolvertje met een kleine straal en het eindigde met emmers :-).

Gisteren ben ik dan naar de dermatoloog geweest, de inkopen gaan doen voor het feestje van vandaag en 's avonds is Brian (onze achterbuur) komen eten. Zijn vrouw is al 5 weken in Florida bij hun dochter en we hebben hem al een paar keer uitgenodigd om te komen eten.

Vandaag was het dan Lander en Lotte hun afscheidsfeestje. Leuk maar toch niet het verhoopte resultaat, slechts 5 kindjes (van de 37 klasgenootjes) zijn komen opdagen. Er waren nog een drietal andere kinderen (vriendje van Lander van vorig jaar, Lottes beste vriendinnetje en haar broer), maar de opkomst blijft wel zielig. Waarschijnlijk is dat toch omdat we hier niet volledig aanvaard zijn, nog steeds die rare buitenlanders :-). Toch was het leuk, niet alleen voor de kinderen maar ook voor ons. Lottes vorige juffen zijn ook eens langsgekomen.

The waterboys (met kousen en al):

Klaar voor het feestje;

Donderdagavond toch even tijd gevonden om naar Battlefield te gaan:

Huistaak

Sorry, ik moet eens klagen .. over Lotte haar huistaak. Het is na deze week, nog één week school, bij Lander in de klas zijn ze serieus aan het uitbollen en wat doet Lottes juf: nog meer huistaak geven. Ze moest deze week al elke avond een paar zinnetjes schrijven en daar een tekening bij maken. Maandag was het: "wat wil je later worden en waarom?" (alsof Lotte dat al weet). Gisteren was het 'career day' en dan komen er een aantal mensen over hun beroep praten. Haar huiswerk: "wat was je favoriete beroep en waarom?". Vandaag moest ze een "addition story" en een "substraction story" schrijven en daar telkens een tekening bij maken. Naast dat huiswerk, moet ze ook elke avond haar woordjes oefenen en lezen, ..., wij vinden dat veel te veel (en doen bijgevolg alleen de dingen die de juf "kan zien").

Verkoop

Er zijn al een héél pak reacties gekomen van mensen die in onze straat wonen en dingen willen kopen. We hadden erbij gezet dat we een weekend organiseren waarop iedereen alles kan ophalen, maar de dingen die we niet meer nodig hebben doen we al onmiddellijk weg. Gevolg: ons huis wordt nu al leger. Onze nachttafeltjes, onze salontafel, een kindertafeltje met stoel, één van de boekenkasten en de TV zijn al weg. Er zijn ook al een heel aantal dingen die iemand wil kopen maar die we pas over een 4-tal weken wegdoen. We kunnen niet klagen, het zijn alleen maar de grote stukken, zoals de bedden, de zetel en de auto waar nog niemand heeft voor gebeld, maar die gaan we over 3 weken online zetten. Eigenlijk hadden we zo een verkoop moeten doen voor we hier kwamen wonen, want nu pas leren we een aantal van de mensen in onze straat kennen. Er woont zelfs iemand die Nederlands verstaat (uit Zuid-Afrika).

Bye

Deze namiddag zijn we naar het verjaardagsfeestje geweest van Thomas, een Frans jongetje dat bij Lotte in de zwemles zat. Behalve een verjaardagfeestje was het ook wel het afscheid, zij verhuizen volgende week (na naderhalf jaar hier) naar Boston.

Verzameling spullen die in de tuin verstopt zaten en die ze samen gezocht hebben;

Taart:

Ik dacht gisteren dat het de laatste keer was dat er iemand in ons huis zou rondlopen, maar dat was weer mis, vandaag was het termietencontrole. Blijven hopen dat het de laatste keer is.

Deze morgen ben ik ook weer gaan helpen in de pc klas (dat is nu al een tijdje twee keer per week) en we waren plots één van de kindjes kwijt. Hij stond al een tijdje aan de deur te mokken en geen van de juffen keek er naar en plots was hij weg. Twee keer de juffen hun fout, ze hadden hem eerst heel enthousiast verteld dat hij mee mocht naar de special olympics en uiteindelijk bleek dat hij een jaar te jong daarvoor is. Maar het manneke is duidelijk 'speciaal' en ze kunnen er duidelijk niets mee aanvangen als hij in een boze bui is (anders eigenlijk ook niet, hij verstaat geen enkele van hun opdrachten). Dus negeren ze hem maar. Zoektocht dus naar dat ventje en ik stond weer alleen in de klas :-(. Het was vandaag ook weer een heel vervelende opdracht 'schrijf een verhaal in word'. Voor Lotte een hel, die heeft echt zoveel liever dat ze haar een duidelijke opdracht geven dan zo iets vaags.

Deze namiddag ben ik dan met de auto naar de garage gereden voor die laatste band nog te laten vervangen. Ik heb de auto afgezet en ben dan de straat overgestoken (levensgevaarlijk, nergens zebrapaden) naar de dichtsbijzijnde winkel om bordjes en servieten te kopen voor Lander zijn klasfeestje (einde schooljaar) over twee weken.

Nog eens een "Mocking Bird":

Voorbereidingen

Niets speciaals te melden, we doen nog steeds verder met de voorbereidingen voor onze verhuis. Gisteren is er nog iemand komen kijken naar het huis en dat was vermoedelijk (hopelijk) de laatste keer. We hebben brieven gemaakt met de dingen die we verkopen en Lander en Lotte hebben die overal (in onze straat) in de brievenbus gestoken. Ik heb ook geprobeerd om diezelfde brieven mee te geven met de kinderen van Lander en Lottes klas, maar dat mocht niet. Wat wel mag is een afscheidsfeestje geven op de speeltuin van de school. Ondertussen is ook onze inventaris af (met de inschatting van onze inboedel voor de verzekering) en alles voor de Belgische belastingen is ook in orde.

Uitnodiging voor het feestje:

Voorbereidingen en voorbereidingen ... en belastingen

- Deze voormiddag is er een gespecialiseerde firma ons huis komen keuren. Twee mannen hebben gedurende 3.5 uur in en rond ons huis rondgelopen. Alles is gecontroleerd, elke deur, elke kraan, elk licht, .... De eventuele nieuwe kopers willen duidelijk waar voor hun geld.

- Willem is vandaag bezig geweest met onze Belgische belastingen (daar ontsnappen we niet aan)

- Ik heb alweer een paar dozen ingeladen. Deze keer de kleren die we niet meer nodig gaan hebben.

- We hebben vandaag de lijst met dingen die we verkopen al naar één iemand doorgestuurd (sinds gisteren klaar) en de TV, de tooster, de tuinslang en het strijkijzer zijn misschien al verkocht.

- Willem heeft vanavond ook mijn auto online geplaatst, spannend.

- Ik heb ook wat verder gepland aan onze reis.

... en de kinderen zijn af en toe braaf geweest

Super lezers

We hebben hier twee super lezers, drie als ik mezelf mee tel. Lander is met veel winst de top lezer in huis. Hij zit soms een heel tijdje stil in de zetel met zijn Jommekes. Lotte zit eigenlijk nooit met een boek in de zetel, maar wel op de wc en in de auto. Dat wc-gebeuren kan bovendien ook héél lang duren, eens er daar eentje zit met een boek, blijft die daar soms zitten.

Ze lezen ook allebei goed voor hun leeftijd. Lander had vandaag DIBLES testing, dat is wat analoogs aan de AVI testen in België, en hij las 145 woorden per minuut. We weten niet wat het gemiddelde is maar dat was goed boven de minimum eis van 87 wpm. Lotte moet haar DIBLES nog krijgen, maar volgens haar juf is ze met voorsprong de sterkste lezer van de klas. Haar juf vindt dat zo speciaal omdat het niet Lottes moedertaal is, maar ik denk dat ze haar na twee jaar niet meer 'anderstalig' meer mag beschouwen.

Deze morgen ben ik zoals elke maandag (is per kwartaal anders) gaan helpen in de PC klas. Toen ik op school toekwam was Lottes juf of hulpjuf er nog niet. Normaal moeten ze dan allemaal op de gang blijven wachten. Om 5 voor 8 is één van de andere juffen naar me toe gekomen en vroeg me of ik binnen wou gaan met de kinderen. Ze kwam mee binnen en nam de telefoon om te bellen naar de directrice, om te vragen of ze klas mocht achterlaten bij één van de ouders. Juf Veerle stond daar dan met 20 kids. Ik heb ze allemaal hun boekentas laten uitladen, heb dan samen met hen gewacht tot de bel ging om dan de Amerikaanse rituelen te doen. Ik was ze net aan het klaarmaken om naar de pc klas te gaan, toen eindelijk de eerste juf aankwam (8.10u). Die is meegelopen naar de pc klas en is dan gaan ontbijten, pas om 8.20u kwam de andere juf aan en was ik niet meer alleen met de kids. Dat is mij gelukt maar ik stel me toch vragen bij zulke toestanden. Als juf laat je de klas toch niet zomaar achter bij om het even wie?

Wat schrijfsels van Lotte (Lander en ik hebben in het begin van het schooljaar die spelling al eens gedaan, maar dat is snel verwaterd. Daarom dat we sinds vorige week gestart zijn met herhalen en Lotte wou vandaag meedoen. Ik heb de woordjes die ik geschreven heb weggedaan.) :

Ik heb vandaag ook 5 minuten in de tuin gezeten en dit is het resultaat (3 soorten in 5 minuten):

Zondag = rustdag???

We hebben een druk weekend achter de rug. Gisteren zijn we gaan winkelen, Willem had een paar nieuwe broeken, hemden en t-shirts nodig. Dat is iets dat we zeker niet mochten uitstellen tot deze zomer, want kleren zijn hier een heel pak goedkoper. Vooral jeans broeken, om een idee te geven: 4 stuks voor 80 dollar (en in euro is dat nog minder). Lander en Lotte hebben van dat winkelen weinig gemerkt, ze hebben constant spelletjes gespeeld op de nintendo en Willems iphone. In de namiddag zijn de kinderen van de buren en het kindje van de overburen komen spelen, dus ben ik met de computer buiten gaan zitten om ze wat in het oog te kunnen houden. Ondertussen heb ik wat van de reis gepland. Willem heeft een paar dingen proper gemaakt zodat ze wat mooi zijn op de foto's die we aan het maken zijn voor de verkoop van onze spullen: zoals de auto en de grasmachine.

Vandaag zijn de plannen een paar keer gewijzigd, we gingen eerst een lange wandeling maken. Maar omdat het toch wel weer heel warm was, dachten we om naar een meertje te rijden zodat ze wat in het water konden spelen en wij wat konden lezen. Maar eigenlijk konden we nog een heel pak voorbereiden voor de verhuis ... dus hebben we besloten om de kinderen thuis in het zwembad te laten spelen en thuis eens rustig van het goed weer te genieten. Maar eerst dus wat werken. Uiteindelijk is er van dat rustig lezen op ons terras niets in huis gekomen. We zijn uiteindelijk heel de dag bezig geweest. Er staan al een 6-tal dozen klaar in de garage en alles staat eindelijk op foto.

Ondertussen hebben er zo ongeveer heel de dag, drie extra kinderen rond gelopen. Ze hebben wel allemaal mooi samen gespeeld maar uiteindelijk was dat toch wel weer extra werk ook, vooral de opkuis nadien dan. Toch wel een beetje destructie: heel het terras en het zwembad lag vol met aarde, gras en vogelzaad. Ze hadden moddersoep gemaakt maar er wel het vogelzaad en het stoepkrijt bijgekapt. Er lagen ook een paar plastieken flesjes in het gras gegooid en stokjes van één of andere vieze soort snoep, ... en één van de kinderen hun emmertjes was kapot. Ik kan alleen maar hopen dat de onze dat op een ander nooit zouden doen en ik hoop dat de onze toch een beetje beleefder zijn (veel mag ook).

Field Day

Het was vandaag een lange en vermoeiende dag voor Lander en Lotte. Ze hadden "Field Day" op school en 's avonds mochten ze naar het verjaardagfeestje van Rebecca, Lotte's vriendinnetje van op de bus. Wij mochten ook blijven en omdat we terug uit ons huis moesten, hebben we daar gebruik van gemaakt. En voor één keer was het nog leuk ook! Ik heb heel lang zitten babbelen met Lotte's vorige juf en de ouders van Rebecca zijn ook heel vriendelijk.

Vandaag is er iemand van de verhuisfirma komen kijken om een inschatting te maken van de verhuis. Nu weten ze welk verpakkingsmateriaal ze allemaal gaan nodig hebben op den dag (dat wordt vermoedelijk 27 juni) zelf en ze kunnen ook al een offerte doorgeven aan Willems werk. We hebben er een drietal dingen laten opzetten waarvan we niet weten of dat gaat goedgekeurd worden: het tapijt, de stoelen in de living en de trampoline. Alledrie dingen die we anders moeten verkopen hier en opnieuw moeten kopen in België.

Lotte zag er vandaag al een héél pak beter uit dan gisteren. Ze had deze morgen wel nog een hese stem, maar verder was er niets meer aan te zien. Ze is ook uitzonderlijk braaf geweest en heeft haar record "alleen spelen" verpulverd. De ipad zit daar voor een groot deel tussen, maar ook toen ze met wat anders moest spelen, kon dat.

Ze hebben vandaag ook allebei nog eens voor model gespeeld:

Lotte:

Lander:

Lotte heeft gisteren weer constant gehoest, het was weer zo erg dat ik gisteren al een afspraak gemaakt heb met de dokter. Goed ingeschat van mij, want gisterenavond om tien uur begon ze plots te wenen, koorts dus. Ze heeft een keelontsteking maar volgens de dokter kan het niet zijn dat ze al twee weken hoest, ook al is het alleen 's morgens en 's avonds, voor de keelonsteking echt uitbreekt. Er is volgens de dokter meer aan de hand en ze stuurt ons door naar een allergoloog. Ik denk wel dat we gaan wachten tot we terug in België zijn want de planten en bomen die hier groeien zijn niet exact dezelfde als in België.

Weer wat over de voorbereidingen:
- Het huis is dus verkocht, de kopers wouden deze avond ook al weer komen kijken, maar we hebben dat geweigerd. Ik zag het niet zitten om ergens naartoe te gaan met een zieke. Ze komen nu vrijdagavond. Dus moeten we weer ons huis uit, en ook komende donderdag (héél de voormiddag).
- De winterkleren zijn ingepakt, er nu al twee valiezen klaar.
- Foto's genomen van de bedden en de nachttafeltjes (om die online te verkopen).

Piep: