Foto trip Ocoee

Lander en Lotte hadden vandaag rapport, voor de tweede keer dit jaar. Het was allemaal goed, maar dit zijn de pagina's waarop hun gedrag/inzet staan. Het is misschien niet goed leesbaar, maar links dat van Lander, een 'S' is het maximum en rechts bij Lotte alles in de laatste kolom, ook overal het maximum. Twee flinke en brave kindjes dus (stoef stoef).

Zelf ben ik er vandaag nog eens op uitgetrokken met de buurvrouw. We zijn vroeg, onmiddellijk nadat ik de kinderen had afgezet, vertrokken.

Dit is een deel van Ocoee Lake, dit staat normaal allemaal onder water:

De bodem van het meer (het had vorige nacht wat gevrozen):

Langs de Ocoee river:

Dallas part II

Willem is vandaag voor de tweede keer vertrokken voor een week Dallas, deze keer is het tot vrijdag dat we hem moeten missen. Niet dat Willem er veel zal aan hebben, maar in Dallas halen ze deze week elke dag de 20 graden. Alhoewel .. hij is van plan om eens 's avonds te gaan tennissen. Deze voormorgen was het dus weer wat strijken en valiezen inpakken.

Kort nadat Willem weg was, is er wel een klein ongeluk gebeurd op de trampoline, ik was al een keer of twee gaan zeggen dat het wat rustiger moest (ze waren aan het speelvechten) maar plots stond Lander binnen met de mededeling 'BLOED!'. Lotte had een bloedneus en tegen dat ik buiten was om het te stoppen, hing het al tot in haar haar. Vreselijk zicht. Wat er juist gebeurd is, ben ik niet te weten gekomen. Volgens hun verhaal, is dat plots begonnen. Hum? Vanaf nu dus geen twee kinderen meer samen op de trampoline, toch zeker niet zonder toezicht.

Bericht voor oma: Lander vindt het boek dat hij voor zijn kerst kreeg, super leuk. Hij heeft de eerste twee raadsels al opgelost op het vliegtuig en nu deze week deed hij er nog eens twee. Ik moet hem wel nog hier en daar helpen, om woorden uit te leggen.

Chattanooga

Deze voormiddag zijn we zoals altijd op ons gemakske de boodschappen gaan doen. Normaal gingen we deze namiddag nog eens gaan wandelen, maar er was vanmiddag een samenkomst van de fotoclub van Dalton in Chattanooga en ik ben toch eens gaan kijken. Veel nieuwe dingen heb ik niet geleerd, maar het was wel leuk. Willem is ondertussen met de kinderen gaan fietsen.

Nog een foto van gisteren:

Klein sterzonnetje dat vanachter de brug komt in Coolidge park (Chattanooga):

Zonsondergang, die berg noemen ze hier 'Lookout Mountain', iedereen die hier in de beurt woont herkent die vorm onmiddellijk:

Willem is gisterenavond net op tijd thuisgekomen om mee te gaan zwemmen. Gelukkig op tijd want ik had een beetje een onsteking aan mijn oog (zo moest ik niet rijden). Vandaag heeft hij eens van thuis gewerkt, zo was hij vanavond vroeg 'thuis', dat mocht wel na een weekje Dallas.

Fotoshoot met Lotte:

Gisterenmiddag ben ik eens gaan eten met één van de mama's waarmee ik elke dinsdag en donderdag in het zwembad zit. Dat was leuk, al was het eten echt vreselijk slecht, steak klaargemaakt met rode wijn (niet lekker maar dat zal wel aan mij liggen).
We zijn gisterenavond ook weer gaan zwemmen. Lander zijn groepje zwemt nu (bereidwillige medewerking van een andere mama) op hetzelfde moment als dat van Lotte, nu moet ik maar drie kwartier in het zwembad zitten wachten ipv anderhalf uur. Scheelt veel, Lotte kan op deze manier ook op tijd in haar bedje.

Lottes juf vertelde me deze morgen dat Lotte voor de eerste keer eens wat in het Nederlands in haar dagboek (schriftje waar ze wat mogen in tekenen of schrijven) had geschreven. Er stond: "mein mama ziet tante triu op de komputer. maaren zit in het swembat. het is heel heet" :-). Er stond ook een tekening bij van Maren in haar zwembad. Haar juf is echt wel héél goed in het stimuleren van Lotte, ik had Lotte twee weken geleden eens getoond hoe ze twee a's aan elkaar moet hangen en ze had dat aan haar juf getoond. Haar juf moet heel enthousiast geweest zijn want nu wil Lotte plots ook cursief schrijven. Als Lander schrijft gaat zij meedoen.

Lander dan, die heeft gisteren zijn tiende 'compliment' gekregen. Die krijgen ze voor een goede daad of uitzonderlijk goed gedrag. Als beloning mag hij daarvoor twee dagen lang met een medaille rondlopen. Toch iets om trots op te zijn :-). Ik ben deze morgen ook eens mee moeten gaan naar zijn klas, hij wou me het juist geïnstalleerde "smartboard" eens tonen. De juf weet wel nog niet hoe ze er mee moet werken, maar dat zal niet lang duren, volgende week krijgen ze cursus. Lottes klas zou er ook één krijgen, dat wordt wel leuk voor hen.

Vandaag was het warm, 18 graden en eens geen regen. Het was al even geleden dat ze nog eens op de trampoline konden springen en veel rondlopen in de tuin doe ik de laatste tijd ook niet. Deze vonden we onder de trampoline (uitgezaaid van vorig jaar):

Schrijfsels (eerste twee lijnen van Lotte):

Nat nat nat

Vorige nacht rond 4.30u ben ik wakker geworden van een hevig onweer, de grond daverde ervan. Ik word anders niet zo gemakkelijk wakker maar dit was wel écht luid. Ik ben dan maar opgestaan om overal de stopcontacten uit te trekken en om eens te kijken online hoelang dat onweer nog ging duren. Helaas zag ik toen dat we onder 'tornado watch' waren, vanaf dan heb ik voor de zekerheid maar om het half uur gecontroleerd. Niet meer geslapen dus.
De weg naar school lag er écht heel gevaarlijk bij. Op zeker 10 plaatsen liep het water over de straat van de ene gracht naar de andere. Toch begon de school op het normale uur, ik ging het nochtans voor één keer goed gevonden hebben dat ze een paar uur later zouden beginnen.
Tegen de middag was van al dat onweer niets meer te merken en scheen het zonnetje.

Lander, Lotte en ik hebben eerst na school geprobeerd om hun 'travel bugs' ergens in een 'cash' te stoppen langs de autostrade. We hebben daar helaas een half uur staan zoeken en hebben de schat niet gevonden. Bovendien was het kletsnat, Lotte haar sportschoenen stonden vol water en haar training hing tot boven haar rug vol met moddervlekken. Thuis dus alles, inclusief sportschoenen, de wasmachine in :-). We zullen deze week nog wel eens een poging, maar dan wel liefst als Willem thuis is. Met GPS is dat toch wel wat gemakkelijker :-).

Ze moesten daarna wel nog hun huiswerk maken (normaal doen ze dat eerst), maar dat is zonder morren gelukt. Lotte had nochtans veel werk, ze moest schrijven én tekenen. Lander die moet steeds minder en minder huiswerk, zijn juf heeft nu ook het "tegen de tijd" lezen afgeschaft.

Dallas

Willem is deze morgen al vroeg vertrokken naar Dallas, we moeten het dus deze week met ons drietjes alleen doen.

Het was vandaag wel helaas heel de dag grijs, dus veel konden we niet echt doen. We zijn deze namiddag wel naar de winkel geweest voor een nieuwe fietshelm voor Lotte en voor een groot wit tekenblad voor mij. We zijn ook naar de ToyRUs geweest, omdat ze met hun spaargeld (als ze hun huiswerk spontaan doen, krijgen ze altijd 25cent) wat wilden kopen. Lotte heeft zich een speciale kleurboek met magische stiften gekocht maar Lander heeft na lang rondkijken besloten om toch nog wat verder te sparen, alles wat hij wou kostte nog teveel.

Na het eten, hebben we samen opgeruimd, de kousen opgevouwen en brood gemaakt en toen dat allemaal klaar was, hebben we samen naar de tweede helft van Star Wars, The Attack of The Clones gekeken.

Lotte haar nieuwe helm, samen met mijn groot wit blad papier:

Carcasonne

Deze voormiddag zijn we eens niet naar de YMCA geweest, het regende en de kinderen hadden geen zin om naar buiten te gaan. Willem ging dan maar alleen naar het containerpark en naar de Earth Fare (om kip) gaan, maar toen ik zei dat 'wij dan ondertussen gingen opruimen', was er dan plots toch eentje dat mee wou. Hoe kan het ook anders, Lotte is allergisch tegen opruimen :-).

Terwijl Willem en Lotte wegwaren heeft Lander dan zijn 10 minuten gelezen en online een maaltafelspel gespeeld. Ik heb ondertussen nog wat gestreken want Willem zijn valies moest nog gemaakt worden, hij vertrekt morgenvroeg naar Dallas.

Deze namiddag was het dan efkens droog en daar hebben we van geprofiteerd om een kort wandelingetje te doen. Lotte is altijd blij als ze met haar step kan rondcrossen maar Lander was echt boos en vervelend omdat hij mee moest. Dat gebeurt anders nooit, hij is dan onderweg nog eens gevallen en op het einde heeft hij de koffer nog eens op zijn hoofd gehad. Hij was echt sukkelachtig vandaag. Volgens hem was hij deze morgen al van voor 5 uur wakker, misschien was het dat.

Thuis hebben we dan nog eens Carcasonne met hen gespeeld. Lander speelt dan op zijn eentje en Lotte neemt eigenlijk vooral de kaartjes uit de zak voor Willem. Lander vindt dat ook al echt leuk, hij probeert ook al echt om ons een hak te zetten. Hij wil ook geen "kinderspelletjes" meer spelen, spijtig want zo spelen ze zelden een spel samen (voor Lotte te moeilijk voor hem te gemakkelijk).

Lotte op haar step, je zou ze eens moeten zien rondcrossen:

en dat kunnen we dan zien onderweg:

Meisjesvriend

Ik had vandaag afgesproken met Stone's mama dat Stone (Landers beste vriend) mocht komen spelen na school. Ze had een briefje naar de juf gestuurd dat Stone mocht uitstappen bij ons, maar tegen 's avonds was de juf dat briefje al kwijt en vermits de buschauffeur dat niet had mocht hij hier niet afstappen. Lander, Lotte en ik zijn dan onmiddellijk naar Stone's huis gereden om hem te gaan halen. Daarna heb ik niemand meer gehoord of gezien tot Willem thuiskwam, ze hebben heel de tijd flink met hun drietjes gespeeld.

Uitspraak van Lotte: X van mijn klas heeft een meisjesvriend (= a girlfriend :-)).

Oneindig: Blijkbaar had Lottes juf onze dochter gisteren efkens goed liggen gehad met te vragen wat het grootste getal is. Lotte dacht dat ze het wist, een miljard, maar haar juf had toen gevraagd om daar nog eens 1 bij te tellen. Juf was blij dat ze Lotte eens aan het denken heeft kunnen zetten, maar ons madam zelf vond dat helemaal niet leuk. Ze wil dat nu snappen ook. Maar hoe leg je oneindig uit aan een kind van 5?

Scherm

Vandaag is mijn kerst/verjaardagskado toegekomen: een echt computerscherm. Om aan te sluiten aan mijn laptop en om de foto's die ik maak toch wat beter te kunnen zien.
Willem heeft vandaag nog eens van thuis gewerkt en ik ben foto's gaan nemen en gaan helpen op school.

Lotte had vandaag een echte off-day, toen ik ze op school zag deze middag was ze duidelijk al niet blij. Ze wou weer mee naar huis en toen ik zei dat het niet kon, wou ze weten hoeveel minuten ze nog moest blijven. Dat gebeurt de laatste tijd wel nog meer. Normaal is ze dan wel enthousiast als ze thuiskomt maar vanavond was ze echt een vat frustratie, het heeft geduurt tot we naar de zwemles reden. Toen was er PLOTS een andere Lotte. Het heeft me ook veel moeite gekost om haar huiswerk (5 zinnen lezen) te doen. In de zwemles deed ze dan weer echt haar best.

Toch nog efkens reageren om Tine haar berichtje van gisteren: het weer hier is heel wisselvallig, gisteren en vandaag was het koud en nu gaat het weer een paar dagen opwarmen en dan krijgen we waarschijnlijk weer regen en daarna weer wat kouder. Het koude front in het noorden (waar ze bedolven zitten onder een dik pak sneeuw) en het warme front in het zuiden (waar ze nog buiten zwemmen?) vechten een beetje met elkaar.

Fotootje van vandaag (met wilde ganzen):

Twee fotootjes van vandaag:

Geen zwemles

Weeral een dag met veel regen, dat begint echt wel saai te worden. Deze morgen was het serieus gevaarlijk toen ik de kinderen naar school bracht, gelukkig kan je ze hier aan de deur afzetten. Niemand hoeft zo nat te worden.

Ze hebben allebei een goede dag gehad en omdat het een korte week is kregen ze ook bijna geen huiswerk. Lander was na een paar minuten klaar en Lotte had helemaal niets doen. Ze zaten dus al vroeg achter de computer. Lotte was wel handig vergeten te zeggen dat ze eigenlijk niet mocht, allé vergeten is het woord niet. Toen ze gedaan had met spelen, wist ze het plots weer. Er is een nieuwe regel sinds we terug zijn uit België, ze moeten hun computer tijd verdienen door 's morgens flink te eten, met flink bedoelen we dan binnen een aanvaardbare tijd. Bij Lander helpt dat, bij Lotte duidelijk niet.

Het was ook zwemdag, maar net toen we wilden vertrekken kregen we telefoon van de zwemjuf om het zwemmen af te lassen. De YMCA was gesloten voor het slechte weer. Eigenlijk was ik daar niet ongelukkig over, het was toch gevaarlijk op de weg. Niet alleen door de regen, maar sinds een paar uur is het ook aan het donderen en bliksemen. In plaats daarvan hebben we wat gezelschap spelletjes gespeeld.

Morgen krijgen we gelukkig rustiger weer, koud maar zonnig.

Ons vogelhuisje

Het was vandaag "Marter Luther King day" en de kinderen hadden daarom geen school. Willem moest wel gaan werken, zoals zo vaak tegenwoordig moest hij naar Marietta en dan is hij al weg voor wij opstaan en komt hij maar thuis als wij gedaan hebben met eten. Lander en Lotte hebben deze voormiddag snel efkens wat schoolwerk gedaan (10 min. lezen en 10 min. schrijven in het Nederlands). In de namiddag is Lander dan gaan spelen bij zijn vriendje Stone. Ondertussen hebben we ook verder gewerkt aan ons 'project'. Ons vogelhuisje is toch goed gelukt hé? Lander en Lotte hebben samen gekozen voor welk vogeltje het huisje bestemd is. Ieder vogeltje heeft blijkbaar een huisje nodig met andere afmetingen. Lander heeft dan ook nog het type gekozen, het moest open kunnen bovenaan. We zijn dan alledrie samen al de materialen gaan kopen. Het uitmeten hebben Lander en ik dan weer gedaan, voor het uitsnijden zijn we zaterdag naar onze achterburen geweest, Brian heeft echt professioneel materiaal :-). Het verven hebben we dan weer met ons drietjes gedaan.
Nu nog alleen ophangen en hopen dat er een koppeltje voor ons huisje kiest.

Mega Toby & Mega Mindy:

Tand nummer vier viel deze morgen uit, van zodra Lander er aan kwam (hij had er al twee dagen lang aan zitten prullen):

Wandelen en steppen

We hadden gisterenavond bezoek van onze achterburen en die waren pas laat naar huis, vandaar dat ik gisteren niet geblogged heb.

Geen regen vandaag, dus zijn we gaan wandelen. Omdat het 's morgens en 's avonds toch wel koud is, zijn we maar na de middag vertrokken. Het was ook een kort wandelingetje, niet in het bos, maar gewoon langs de weg, zodat Lotte haar step mee kon nemen.

Lander tijdens de wandeling in Battlefield (dat park waar we veel naar toe gaan):

Race Lotte:

Dit zijn Amerikaanse roodborstjes of 'Robins':

Schuur onderweg, het vijvertje vooraan is een restant van de regen van deze week:

Koud

We zagen het gisterenavond al aankomen, als de weerman zegt dat het gaat vriezen dan beginnen de scholen een paar uur later. Lander en Lotte moesten vandaag pas om 10 uur op school zijn. Eigenlijk was dat voor niets nodig, de wegen lagen er héél goed bij, geen sneeuw, geen ijzel.

Eens een minder mooie kant van de US, er zijn héél veel fast food restaurants met een 'drive-in' (=je bestelt, betaalt en ontvangt je eten gewoon aan een venstertje al zittend in je auto) waar je hamburgers en andere rommel kan kopen in een papieren zak en frisdranken in een plastieken beker. Héél veel mensen eten dat 'voedsel' dan op in de auto en gooien het afval gewoon door het autoraam naar buiten. Het resultaat is om de kriebels van te krijgen; dit is onderweg van school naar huis:

Vriezen

Het is hier plots toch wel een beetje winter. Toen we deze avond naar het zwembad reden, was het aan het hagelen en vannacht gaat de temperatuur onder nul, -5. Daarnet de vuilzak buiten in de container gaan doen en die zat al dichtgevrozen. Wie weet staan we morgen op en ligt er een laagje sneeuw ... wie weet is er morgen wel geen school ...

Het zwemmen begint eindelijk zijn vruchten af te werpen: Lander is de laatste maand enorm vooruit gegaan, zijn slagen beginnen er steeds beter uit te zien. Lotte heeft vandaag ook voor de eerste keer het hele zwembad moeten overzwemmen. Wel nog altijd op een rare manier, ze leren crawl zwemmen maar zonder de ademhaling, ze moet dus af toe efkens watertrappelen om adem te halen en zwemt dan weer verder. Bij rugslag moet ze dat niet doen en dat ziet er dan wel meer als écht zwemmen uit.

Nog voor Griet: de puzzel is af en het is een leuke!

Hagel

De winter ziet er hier niet echt anders uit dan de huidige Belgische winter, niet koud genoeg en veel regen. Al sinds zateravond hebben we de zon niet meer gezien. Vandaag waren er zelf een paar hevige donderstormen. Ergens deze middag kletterden de hagelbollen tegen de voordeur en de ramen. Op Willem zijn werk was er niet veel daarna (zelfde bui?) 'code blue', iedereen moest verhuizen naar de lagere verdiepen.

Ik ben de laatste dagen overdag veel bezig geweest met plannen van onze komende reizen. Klinkt goed hé, reizEN :-). In 'spring break' (begin april) komen mijn ouders op bezoek en we gaan dan een weekje naar de oostkust van Georgia. Langer kunnen we dan niet weg want de kinderen hebben maar één week vakantie (en Willem heeft ook niet zoveel vakantie). Omdat hotels met twee koppels toch niet zo ideaal zijn, we willen graag 's avonds kunnen samenzitten, hebben we een vakantiehuisje gereserveerd (op St. Simons eiland).
Als de school uit is (eind mei) vertrekken we dan voor drie weken naar het westen van de US. Ik had al maanden geleden een RV gereserveerd en de vliegtuigtickets (naar Denver) geboekt maar de campings moesten nog vastgelegd worden. Daarvoor moest ik eerst de route bepalen en de campings zoeken. Dat was behoorlijk wat werk.

Lander en Lotte zijn gisterenavond voor de eerste keer dit jaar weer gaan zwemmen. De regeling is daar helaas veranderd, omdat Lander en Lotte een verschillend niveau hebben moeten ze op een ander tijdstip zwemmen, waardoor we dus héél lang in het zwembad zitten en Lotte eigenlijk wat te laat in haar bed kan.

Verder niets speciaal te melden.

Tellus museum

Regen, regen en regen, het is gisterenavond begonnen en het is nog bezig. Gelukkig hadden we nog een leuke binnenactiviteit op ons verlanglijstje staan: het tellus museum in Cartersville (een uurtje rijden).

Een héél mooi en rustig museum (waarschijnlijk omdat het zondag was en iedereen dan naar de kerk gaat). Met een heleboel doe-activeiten voor de kinderen, zoals mineralen zoeken en dino's opgraven. Twee dingen die ze al eens deden maar hier mocht je de kleine steentjes houden en tussen het zand van de dino's zaten haaietanden verstopt (waarvan ze er ook eentje mochten houden). Lander heeft dan ook zelf nog een mineraal gekocht in het museumwinkeltje.
In de zaal met de mineralen was hij ook weer niet te houden, hij heeft weer alles goed bekeken. Het leuke daar was, dat een heleboel van de stenen hier gevonden werd en dat de uitleg ook heel aangepast was aan de lokale situaties (geologie). Analoog in de zaal met dino-skeletten, veel gebaseerd op lokale vondsten.

We hebben ook wat gedaan wat we nog nooit deden: een bezoek aan het planetarium. Allé, het was eigenlijk een filmpje dat ze afspeelden over de zon boven onze hoofden. Maar voor het filmpje begon toonden ze wel de sterrenhemel van deze avond, met een beetje uitleg. Wel spectaculair als ze eens het verschil tonen tussen 'met lichtpolutie' en zonder.

Lotte die een dino vindt:

Steentjes zoeken in het zand, 'gemstone panning':

De periodieke tabel, in elk vakje zat een voorwerp dat met het element te maken heeft:

Tand drie

Snel bloggen want het is al laat.

We hadden een drukke voormiddag, we moesten een hele lijst met boodschappen afwerken:
- earth fare; eten gaan kopen
- best buy; nieuw pennetje gaan zoeken voor de nintendo, dat was verloren geraakt tijdens de reis naar hier
- YMCA; gaan inschrijven voor het zwemmen van deze maand
- Party City; sleutelhangers gaan kopen, waarvoor vertel ik morgen.
Lander heeft dan ook nog eens tien minuten geschreven en zijn maaltafels herhaald.

In de namiddag ben ik dan continu bezig geweest met plannen voor onze reis in de paasvakantie en onze reis volgende zomer.

Zoek het verschil (met gisteren):

Elvis

Dat weer hier dat kan soms zot zijn, deze morgen rond 8 uur was het -3 buiten, tegen deze namiddag was het +17. Met onze dikke winterjassen 's morgens, in onze t-shirt in de namiddag, toch wel straf en dat voor begin januari.

Deze avond zijn Lander en ik naar een fototentoonstelling geweest in Dalton. We waren helemaal niet onder de indruk van de foto's die ze daar toonden en verkochten (dat kan ik volgens mij minstens evengoed). Maar waar we wel van onder de indruk waren was van een oudere dame, Evelyn, die spontaan tegen ons begon te praten, ze heeft ons voorgesteld aan iedereen van de fotoclub (waar ik maandag eens naar toe ga gaan). Toen we weggingen gaf ze Lander en mij nog een foto van haar toen ze het zesde leerjaar zat (heel haar sjakosh zat vol met copies van die foto). Ze had in de klas gezeten met Elvis Presley :-). Ongelooflijk grappig! Het geeft ook heel goed weer hoe 'plattelands' dat hier wel is (als dat het belangrijkste is dat ze meegemaakt heeft in haar leven, ze was 77 jaar). Ze was ook wel héél goed in het geven van complimentjes, ze vond Lander lief en welopgevoed :-).

We hebben er deze morgen weer een uurtje bijgedaan, allemaal tot 6 uur geslapen. Nog een half uurtje erbij en we zitten op ons vroegere uur (van voor de kerstvakantie). Minder goed nieuws is dat Lotte en ik goed aan het snotteren zijn. Bij Lotte is daar nog eens hoesten bij. Net hetzelfde dus als toen we toekwamen in België veertien dagen geleden, haar antibiotica is nog maar net een week op. Duimen dat we morgen niet opnieuw bij den dokter zitten.

Ons project waar we gisteren hout voor kochten, is al een beetje gevorderd, we hebben de stukken die we nodig hebben getekend op de houten plank. In onderling overleg (Lander, Lotte en ik) hebben we de grootte bepaald en het model van 'ons project'. Het uitzagen van de stukken gaan we overlaten aan Brian onze achterbuur, die heeft professioneel materiaal daarvoor.

Lotte heeft maandag ook nog wat anders gemaakt: fotokaders die ze van haar kerst kreeg van haar meter maar die ze nog zelf in elkaar moest knutselen. Lotte en ik zijn vandaag de foto's gaan afhalen die ze wou voor in de kaders. Eerst ging ze in de ene zichzelf stoppen en in de andere haar papa, maar na hevig protest (vooral van Lander) is ze met een ander idee op de proppen gekomen: in de ene kader zitten haar vriendinnetje en zij, in de andere Lander en zijn beste vriend.

Het resultaat:

Koud

Het was vandaag, denk ik, de koudste dag die we hier al gehad hebben, ergens net boven het vriespunt de hele dag. Maar gelukkig wel zonnig.
De kinderen waren er deze morgen pas om 5 uur, wij al wat vroeger. Dat heeft ook zo zijn voordelen, tegen dat het tijd was om te vertrekken naar school was al mijn werk voor vandaag al bijna gedaan.

Ze waren allebei blij om terug naar school te mogen, Lander om Stone te zien en Lotte voor haar vriendinnetje Ilena. Ze hebben ook allebei een goeie dag gehad. Lander had wel voor de eerste keer dit jaar wat moeilijks moeten doen ;-), iets dat hem niet onmiddellijk lukte. Maar hij vond dat blijkbaar nog niet zo erg.

Lotte haar huiswerk is weeral plezant, ze heeft een week tijd om een project te doen over "haar zeedier". Uiteraard wist ze niet waar het over ging en ze wist al evenmin wat "haar zeedier was". Ze had wel vandaag op een kaartje een zeeschildpad zien staan, dus ga ik er vanuit dat dat "haar diertje" is. Er wacht me dus deze week nog een heleboel huiswerk :-).
Lander die heeft in tegenstelling tot Lotte alweer bijna geen huiswerk, alles was alweer gedaan in tien minuten. Hij moet nog enkel dictee oefenen tegen vrijdag. Daarom dat ik hem vanaf nu wat extra ga geven, hoofdletters leren schrijven. Hij was héél blij dat ik hem dat eindelijk wou tonen. Vandaag tien keer de hoofdletter A.

Na hun huiswerk zijn we nog efkens samen naar Lowes (doe het zelf) geweest, hout en verf gaan kopen. We gaan eens wat ambitieus proberen, wat dat vertel ik later nog wel.

Foto van gisteren:

Jetlag

We waren allemaal al vroeg wakker deze morgen, Willem rond 2 uur, de kinderen en ik ergens rond 4 uur. Genoeg uren geslapen, maar toch te weinig na zo een lange dag gisteren. Het resultaat was niet leuk, wij moe, de kinderen moe en héél vervelend. Behalve vervelend was Lander ook serieus brutaal en Lotte in een pestbui, ze hadden gelijk wat in te halen (ze zijn de twee weken in België heel gemakkelijk geweest, behalve aan tafel). Willem moest vandaag gelukkig nog niet gaan werken en de kinderen moesten niet naar school (equivalent van pedagogische studiedag).
Tegen 8 uur waren alle valiezen en rugzakken al uitgepakt, een groot deel daarvan was gisterenavond al gedaan, in een poging om mezelf nog wat wakker te houden.

Om de dag toch wat door te komen, zijn we toch een paar keer naar buiten geweest, deze voormiddag nog de winkel (een mens moet eten), deze namiddag eens gaan wandelen en een schat gaan zoeken.

Geocashing:
We hadden ook nog een 'belangrijk' taakje, in onze valies zat een smurfje dat op reis is naar de Bahama's. Voor iedereen die weet wat geocashing is: travel bug gedropped in cash, voor alle andere: GeoCaching is een spel waarbij je de "schat" zoekt aan de hand van de gegeven GPS coordinaten. Een travel bug is een voorwerp dat van "schat" naar "schat" verplaats wordt, tot het op een bepaalde bestemming komt. De smurf die met onze meereisde is gevonden in het park in Aalst en is op weg naar de Bahama's. Wij hebben hem wat geholpen door hem mee de oceaan over te vliegen, een schat te zoeken in de buurt hier en hem daar achter te laten. We hadden de schat zelf, een plastieken doos, snel gevonden, ze zat verstopt in een klein bosje. Misschien dat we in de toekomst wel meer "schatten" gaan zoeken.

Tijdens de wandeling (in het state park hier dichtbij). Let ook op het stralende weer (wel koud), hoe vaak hebben we de zon in België gezien? :

De reissmurf (zie hem droevig kijken omdat we hem achterlaten :-)):

Gelukkig nieuwjaar

Dat was letterlijk de langste 1 januari ooit, letterlijk dan toch want onze dag duurde vandaag 30 uur ipv 24 uur. Een beetje een rare dag om over te vliegen maar er was voor de rest van de week nergens plaats meer. We hebben van de feeststemming vandaag eigenlijk ook nergens wat gemerkt. Niet dat we dat erg vonden, we zijn de laatste veertien dagen van het ene feestje naar het andere gespurt. Voorlopig kunnen we efkens zonder frieten en taart. Alleen het gezelschap gaan we toch missen.

De vlucht zelf was vandaag toch wat hobbelig, veel turbulentie en ook véél te lang. Gewoonlijk staan we op 9 uur in de US, nu duurde het bijna 10 uur. Toch waren we een uur vroeger thuis dan al de vorige keren, we zijn nog nooit zo snel de luchthaven uitgeraakt (nergens aanschuiven). Lander en Lotte beginnen die lange vluchten duidelijk ook gewoon te worden, ze hebben dat allebei weer héél flink gedaan. Ze zijn er allebei ook nog in geslaagd om wakker te blijven tot thuis en om zelfs nog hun kerstpakje (van ons) uit te pakken, voor ze naar bed gingen.