NFL

Willems verjaardag is al een tijdje geleden maar is gisteren gaan genieten van zijn verjaardagskado, een 'American football'-wedstrijd in een echt stadium. Hij is gisteren al rond 9 uur vertrokken en was pas thuis rond 7.30u en heel de tijd heeft het hier geregend. Willem wou niet terug naar België verhuizen, zonder dat eens gedaan te hebben.

Minder goed nieuws van gisteren is dat Lander nu ook ziek is. Hij had gisteren koorts en dus mocht ik alleen de strijd aangaan om hem wat medicatie te geven. Dat is na 7 jaar nog altijd een echte uitdaging. Hij heeft nog liever heel de dag hoofdpijn en koortst dan één theelepeltje medicatie te moeten slikken. Omdat hij ook nog eens ferm aan het hoesten is, heb ik hem vandaag thuisgehouden.

En nu het absolute toppunt van plan-trekkerij: op een bepaald moment komt Lander met één van de keukenhanddoeken uit de wc. Toen ik vroeg wat er aan de hand was, stond hij wat schuldig te kijken, maar na efkens kwam toch het antwoord van Lotte: ze had Lander doen schrikken terwijl hij aan het plassen was en hij had naast de wc geplast. Toen ik vroeg, je hebt dat toch niet opgekuisd met die handdoek, weer Lotte: "nee nee ze, we hebben dat eerst weggekuisd met de schotelvod en dan pas afgedroogd. Goed hé, mama?".

SMSjes: ik had het vandaag al voorspeld (de hoeveelheid regen dat gevallen is vandaag is enorm en de toestand van de weg is dan héél slecht), morgen begint de school later. Het is wel al een hele verandering met vorig jaar, toen moest ik bij elk vermoeden gaan kijken op de website van de school, nu krijg ik een SMSje. Alle veranderingen en nieuws worden via een SMS-systeem uitgestuurd. Heel gemakkelijk.

Eens een foto die niet uit mijn camera komt (maar uit Willems iPhone):

Thanksgiving holiday

Donderdag was het thankgiving en we waren voor de eerste keer uitgenodigd om echt thanksgiving te gaan vieren bij onze achterburen. Ik zag er wat tegenop, omdat ik me nog altijd ziek voelde. Maar uiteindelijk is dat toch heel goed meegevallen. Toen ik aan mijn dagelijks hoestsaldo begon, had Liz zelfs een magisch flesje hoestsiroop klaar staan. Behalve Liz en Brian waren er ook nog een nicht van Liz en haar man, ook twee sympathieke mensen. Het was gezellig en de kinderen hebben zich goed gedragen (we hadden nintendo, dvd's en boeken mee), meer kan je niet verwachten hé. Het menu: voorspelbaar, een hele opgevulde kalkoen, puree, 'sweet potatoes', bonen en veenbessen (denk ik, ik ken al meer engelse woorden dan een jaar geleden maar er blijven gaten in mijn woordenschat zitten). Omdat het tijdstip waarop de kalkoen klaar is (blijkbaar) nogal moeilijk te voorspellen is, is ook het tijdstip waarop er gegeten wordt bij elk gezin anders :-). Ergens om 10 uur belde Liz om te melden dat we twee uur vroeger moesten komen.

Gisteren zijn we dan met de kinderen naar de cinema geweest. Bedoeling was om naar 'Arthur Christmas' te gaan kijken, maar toen Lander de andere opties zag was hij niet meer te overtuigen, het moest 'Puss in Boots' zijn. Hij is zot van de Shrek films en 'Puss in Boots' is een afgeleide daarvan, bovendien had zijn vriendje die film ook al gezien. De kinderen vonden het allebei een leuke film maar eigenlijk was hij helemaal niet zo goed als de Shrek films. Aja, in de voormiddag is Willem zogezegd met zijn auto naar de garage geweest maar eigenlijk is hij naar de speelgoedwinkel geweest om voor sint te spelen. Het was gisteren 'black friday' en dan zijn er mega-koopjes te doen, alleen helaas niet op de dingen die de sint nodig had.

Ik denk dat Willem hem vandaag wat verveelde want hij heeft de garage uitgekuisd en de kerstversiering opgehangen.

De kalkoen:

Shopping

Willem had vandaag verlof genomen om eens met mij zonder de kinderen te gaan winkelen. De timing had beter gekund want ik ben al heel de week aan het sukkelen met een verkoudheid. Maar ik kan moeilijk 'nee' zeggen tegen winkelen als hij daarvoor speciaal een dag congé heeft genomen.
We hebben de kindjes afgezet op school en zijn onmiddellijk doorgereden, naar Kenessaw, meer dan een uur rijden om wandelschoenen te gaan kiezen ;-). Redelijk zot, ik weet het, maar wandelschoenen kopen via het internet zag ik nu echt niet zitten. Voor kleren, boeken en speelgoed vind ik dat niet meer zo adnormaal maar schoenen toch liever niet. We hebben ook nog een ontdekking gedaan, naast de REI (Amerikaanse AS Adventure en de plaats waar mijn nieuwe schoenen vandaag komen) is er een supermarkt voor wijn. Je leest het goed, geen winkel, maar een echte supermarkt, zoals alles hier in het groot dus. Ik heb echt nog nooit zoveel flessen bij elkaar zijn liggen. Het wordt nog beter, behalve de enorme collectie wijn, hebben ze ook nog een groot aantal biersoorten en niet alleen Amerikaanse, ook Belgische. We gaan vanavond eens testen of Leffe hier even goed is als in België.
We hebben nog een paar winkels gedaan voor wat kadootjes, maar we waren toch goed op tijd thuis. Ruim op tijd voor de kindjes.

Wat tafelconversaties:
Eerst wat duiding ;-), het is een rare (zotte?) gewoonte maar veel Amerikanen hebben hier twee namen, hun paspoortnaam en hun nickname. Om het lekker ingewikkkeld te maken, lijken die namen ook niet noodzakelijk op elkaar. Om een voorbeeld te geven, Max (van Lottes klas) noemt eigenlijk Thomas. Willem was dat een beetje aan het uitleggen aan Lander.
Willem: de Amerikaanse naam voor Willem is William, maar de meeste Williams worden 'Bill' genoemd, zoals Bill Clinton.
Lander: Hi Dollar Bill

Andere minder leuke conversatie, ééntje die toch wel wat de mentaliteit van de mensen hier weer geeft:
Lander: we zijn allemaal broers en zussen van elkaar
Ikke: leg dat eens uit? (in de hoop van iets interessants te horen)
Lander: God heeft daarvoor gezorgd
Ikke: euh, hoe kom je daarbij?
Lander: X zegt dat (X zijn beste vriendje)

Meestal houd ik me toch in om niet te oordelen maar ik kan het echt niet laten: dat zelfde vriendje kreeg deze week een nieuw WII spelletje, call of duty, een spel dat een soort simulatie is van de tweede wereldoorlog. Je mag een nationaliteit kiezen en wat andere gaan afschieten. Sorry, maar ik kan dat niet begrijpen, ik versta niet dat je zo een spel koopt voor een 7 of 8-jarige, en ik versta het al zeker niet bij mensen die beweren super religieus te zijn.

Thanksgiving party

Het was vandaag 'thanksgiving party' in Lottes klas. Willem is deze middag van Dalton naar huis gereden om mee te kunnen en heeft een filmpje gemaakt met zijn iphone:

Liedje één: "I am glad I am not a turkey on Thanksgiving day".
Liedje twee: "one fat turkey went strutting by. He shook his feathers and he winked his eye. He flapped his wings and his head gave a wobble. He looked at me and said gobble gobble gobble"

Pelgrim "Lotte":

De brieven voor de sint zijn eindelijk geschreven...:

... en de kapper is geweest (= de tondeuse werkt weer en Willem heeft Lander zijn haar kortgewiekt. Lander en Lotte hebben geholpen met het zijne):

Er staan eindelijk eens wat nieuwe foto's online, ga naar Onze foto's.

Slyding wolf

Het was vandaag 'parents lunch' op school, en ondanks het feit dat ik me niet goed voelde ben ik toch geweest. Anders ging Lotte daar alleen zitten. Willem die was al de vierde keer deze week naar Marietta, dat wil zeggen, al weg voor ik opsta en pas laat terug thuis ook. De kinderen waren allemaal verkleed als, om het met Lottes woorden te zeggen 'American Indians'. Ze hadden ook allemaal een indianennaam gekregen, die van Lotte 'Slyding wolf'. Ik vind eigenlijk dat de juf haar vergist heeft, het is eigenlijk 'Crazy Chicken' ;-).

Lander en Lotte zijn er deze week in geslaagd om eens elke dag alles mee naar huis te brengen dat ze 's morgens mee hebben. Geen vergeten jassen, pullen of drinkbussen. Eindelijk! Lander heeft ook weer een t-shirt terug gevonden die hij al een paar weken kwijt was. Alles is dus weer eens thuis.

Slyding wolf:

Trouble

Lander is blijkbaar gisteren voor de eerste keer dit schooljaar blijkbaar gestraft geweest. Om het met zijn woorden te zeggen "ik was in trouble'. Hij was serieus ontgoocheld en kwaad en er kwamen zelf een heleboel traantjes bij te pas. Vandaag echter was hij al veel minder kwaad, de juf is de straf blijkbaar vergeten. Blijkbaar krijgen ze in het begin van de week 5 stokjes en is het de bedoeling om die 5 die week te behouden, als er wat mis loopt verliezen ze er ééntje. Zijn juf is dat nu vergeten weg te nemen bij hem. Resultaat is dat hij waarschijnlijk morgen op zijn VIP folder toch een S+ zal hebben staan en dus van ons daarvoor een beloning gaat krijgen. Om een lang verhaal samen te vatten, hij was dus niet kwaad omdat hij 'in trouble' was, maar omdat hij die beloning niet meer zou kunnen krijgen.

Rapporten dan: ze hadden allebei vandaag hun rapport bij. Dat is bij allebei, zoals we al dachten, super goed. Bij Lotte is er blijkbaar maar één ding dat ze nog niet kan (of niet zeker genoeg van is om te tonen dat ze het kan), ze kent de namen van de amerikaanse muntjes (dime, penny, ...) nog niet goed genoeg ;-).

Ik ben vandaag ook serieus geschrokken. Toen ik deze morgen naar huis reed, is mijn auto serieus beginnen slippen. Met serieus bedoel ik dat ik alle kanten van de weg gezien heb en seconden lang de controle kwijt was. Het bizarre is, dat het op een recht stuk was en dat ik helemaal niets speciaals gedaan heb (en al zeker niet te hard reed). Het had wel geregend en er liggen overal veel blaadjes op de weg. Ik heb gewoon héél héél véél geluk gehad, dat ik niet in de gracht terecht ben gekomen of tegen een boom.

Zo zag mijn auto eruit toen ik thuiskwam, ik moet toch den berm wat meegehad hebben:

Weinig nieuws de laatste dagen. De maandagen zijn wat rustiger nu we niet meer naar de voetbal moeten. We hadden dus gisterenavond de tijd om nog eens de lego te sorteren, we dat zijn Lander en ik. Lotte die vindt lego 'stom' of anders gezegd die heeft het geduld niet om te zoeken en Willem die was gewoon laat thuis. Vandaag was het dan weer druk, want we moesten gaan zwemmen.

Efkens over Lotte haar huiswerk, ze moest vandaag een verhaal schrijven (met begin, midden en einde) over 'toen ik ziek was'. Ik vind dat echt niets voor een 5-jarige, maar je moet eens kijken wat ze er van maakt. Toch nog niet zo slecht nee?

Nazomer

We waren van plan om vandaag naar een museum te gaan maar omdat het zo mooi weer was (22 graden), zijn we toch gewoon gaan wandelen. Dat museum kan later nog wel eens op een dag dat het minder goed buiten is.
Zot doen:

Grappig maar nochtans niet geposeerd. Ze staan te wachten op wat wind, om dan de vallende blaadjes op te vangen:

Eindelijk stonden er eens wat herten in de zon:

Gewoon een stomme anekdote vandaag:
Het pakske waar ik gisteren voor naar de post ben gereden en terug, was eigenlijk een aangetekende brief. De brief kwam zogezegd uit Japan en de man aan de balie vroeg me (standaard zinnetje): "Do you want to accept this letter. Here is the name of the sender.". Hij zei dat en wees ondertussen naar een paar Chinese tekens in de hoek. Euh... Het bleek uiteindelijk een geboortekaartje te zijn van een neef van Willem die in China woont.

Veterans day

Al een hele week staat het centrum van Ringgold, het stadje waar we wonen, vol met Amerikaanse vlaggen. Voor elke soldaat ooit overleden tijdens het werk, staat er een wit kruisje met een vlag. Op dat wit kruisje staat de naam van de soldaat en de oorlog waarin hij/zij gestorven is en dat is, op het eerste zicht, veel meer Vietnam en Korea, dan WWII of WWI. Ik moest deze morgen een pakje afhalen bij de post en heb mijn fototoestel meegenomen ;-). Ik ben thuisgekomen met een paar foto's maar zonder pakje, de post was helaas gesloten. Dat wordt wachten tot morgen om te weten wat er in 'het pakje' zit.

Na school ben ik nog met Lotte naar de dokter geweest voor die Hepatitis A spuit. Willem had het haar deze morgen verteld, maar ze heeft er weinig van gemaakt. Ze vond wel dat haar doekje mee moest. Toen we na een half uur wachten binnen mochten gaan, vroeg ze aan de verpleegster om het 'voorzichtig' te doen. Ze heeft geen kik gegeven (straffe madam ze) en minder dan een minuut later stonden we weer buiten. Dikke pluim toch voor de administratie van die dokterspraktijk: alles lag al klaar voor we binnenkwamen, ook de nieuwe papieren voor school, waar ze de komende 6 maanden weer binnen mag :-).

Ah, misschien ook eens melden dat onze allerlaatste terugvlucht ook al vast ligt, op 29 juni komen we definitief 'naar huis'. Maar eerst nog de voorlaatste keer met kerst: 17 dec - 1 jan. Afspraken kunnen vanaf nu via email gemaakt worden.

Foto in het 'historisch' centrum van Ringgold (ik zet historisch tussen haakjes want het is één straat met een paar oude stenen huisjes, echt het vermelden niet waard):

Vlaggetjes langs de straat:

Volgens het weerbericht was het vandaag de laatste 'warme' dag, dus ben ik er nog eens op uitgetrokken. Met warm bedoelen we dan 22 graden, heel aangedaan in het zonnetje:

Opkuis van de tuin

Deze voormiddag heeft Willem de tuin (en het tuinmateriaal) 'winterklaar' gemaakt. Al het speelgoed van de kinderen is binnengehaald, de voederbakjes van de vogels zijn uitgewassen (dat van de kolibri's is weg want die zijn toch vertrokken naar het zuiden) en mijn groententuin is verwijderd; planten verwijderd, bakken uit elkaar gevezen en aarde verspreid. Volgend jaar ga ik toch geen groenten kunnen planten, 't is te zeggen, ik ga er wel kunnen planten maar tegen de tijd dat er iets eetbaars gaat groeien zijn we terug in België. De kindjes hebben geholpen met het verspreiden van de aarde, ze hebben de putten in de tuin nog eens gevuld. Af en toe is dat zoiezo eens nodig want er komen vanzelf putten bij en die zijn gevaarlijk als ze willen voetballen of 'footballen'. De putten worden vermoedelijk gemaakt door konijnen maar ik heb er nog nooit eentje gezien, ze zijn ook pas opgevuld als we zeker waren dat er ook niets levends in zat.

Na de middag zijn we dan nog eens naar het bos gegaan om te gaan fietsen en om efkens kort te gaan wandelen. Zolang het weer overdag goed genoeg is, moeten we daar toch van profiteren :-). 's Avonds zijn we dan nog bij onze achterburen gaan eten en gaan "poolen". Ze hebben vorige week in een 'moving sale'(uitverkoop bij iemand thuis die gaat verhuizen) een pooltafel met alles erbij kunnen kopen voor een prijsje en dat moest dringend eens uitgetest worden. Toch weer een goed gevuld weekend dus.

Aja nog dit: het uurverschil is vanaf nu weer 6 uur, we zijn vannacht ook overgeschakeld naar het winteruur.

Zelfportret:

Deze 'dingen' lagen vandaag (vorige week nog niet) in het bos, wat het is weet ik nog niet, maar het was groot genoeg om zeker niet onder die bomen te gaan lopen waar ze lagen:

Laatste keer voetbal (van het seizoen)

Gisterenavond zijn onze achterburen nog onverwacht op bezoek gekomen, ... en het is laat geworden, te laat om te bloggen. Maar het was wel leuk :-).

Het was deze morgen, voor Lander, de laatste voetbalwedstrijd van het seizoen (dat moet je letterlijk nemen, er is herfstvoetbal, lentevoetbal en zomervoetbal). Omdat het de laatste keer was, was het geen gewone wedstrijd maar een tornooike. Omdat er maar 4 ploegen waren in Lander zijn reeks, waren dat uiteindelijk maar 2 wedstrijden. Willem is deze morgen gaan kijken naar wedstrijd één, die hebben ze gewonnen en daarom mochten ze de finale spelen. Ook Lotte en ik zijn naar de finale gaan kijken. Het was tegen Stones team en het was ongelooflijk spannend, na een uur spelen, met héél veel gemiste kansen, stond het 1-1. Normaal is dat de volledige lengte van de wedstrijd. Ze hebben dan besloten om er toch nog 10 minuten extra bij te doen. Net in de laatste minuut van die 10, heeft Stone zijn team dan toch gescoord. Maar iedereen kreeg toch een trofee :-). De coach had ook wel iets liefs te zeggen over elk kind dat meegedaan had, toch wel tof.

Lander zijn team (er ontbreekt wel iemand):

Lotte ondertussen:

Ons klein ventje is toch niet altijd lief te noemen. Lotte maakt een kaartje met bloementjes en hartjes en schrijft langs ene kant 'ik vin ooma heel lief', hij mag er dan ook wat opzetten en wat schrijft hij (naar zijn papa gericht):

Halloween:
Op school was het dinsdagmorgen duidelijk dat het de avond voordien Halloween was, bij Lotte in de klas zat iedereen heel stil achter zijn lessenaar, terwijl er normaal toch rondgelopen en gebabbeld wordt. In lander zijn klas waren er zelfs vier kindjes afwezig, allemaal te laat in hun bed? Dinsdagavond hebben de kinderen en ik ook eens de enorme berg snoepen gesorteerd: een deel voor de frigo (oa snickers en kit kat), een deel voor de kast en een deel dat op één of andere manier weg moest omdat toch niemand het ging opeten. Vorig jaar heb ik maanden na Halloween nog een hoop in de vuilbak gegooid en we wouden dat nu toch vermijden. Willem heeft dat derde deel woensdag gewoon meegenomen naar zijn werk. Hij heeft alles in een grote kom bij het koffiemachien gezet met de boodschap 'Too ….. much ….. candy ….. Can’t ….. eat ….. anymore… Please ….. help', tegen 's avonds was alles weg.

De 'no call list':
hier in de US krijg je constant reclame op je telefoon of gsm. Dat kan je vermijden door je op de 'do not call list' in te schrijven, dat hebben we met onze gsm's en onze thuistelefoon vorig jaar al gedaan. Maar blijkbaar zijn er toch bedrijven die daar zich niets van aantrekken. Willem werd al maanden gestalked door een bedrijf dat alarmsystemen verkoopt. De laatste week was het zelfs dagelijks, hij zei telkens dat hij op de 'no call list' stond maar daar werd niet op gereageerd. Hij was het uiteindelijk zo beu dat hij online is gaan kijken hoe hij een klacht kan indienen. In die tekst stond dat ze zeker moeten stoppen als je zegt dat ze je niet meer mogen bellen (Willem dacht dat hij dat al gedaan had, door te zeggen dat hij op die lijst stond). Toen Willem dus héél letterlijk zei 'I don't want you to call me anymore', was de onmiddellijke reactie: "Okay, I will remove this number from our list". Toeval of niet maar een dag later, belden ze naar mijn gsm. Maar ook mijn nummer is verwijderd na dat letterlijk zinnetje.

Huiswerk:
Dat lukt deze week toch wel een pak beter als vorige week. Omdat we maandag, dinsdag en donderdagavond nog weg moeten (voetbal en zwemmen), moeten ze dat van mij onmiddellijk maken als ze thuiskomen en dat lukt toch gelijk beter.
Lotte haar huiswerk was vandaag weer grapig (HEEL IRONISCH): "maak een boekje, op één blad schrijft je kind 'I see a ...', het kind vult daar een woord in en maakt er een tekening bij, op het tweede blad schrijft één van de ouders 'You see the ...' en maakt daar een tekening bij. Ik heb nog geprobeerd om het huiswerk vandaag uit te besteden aan Willem maar die was uiteraard niet akkoord. Lotte heeft voor een 5-jarige echt wel véél huiswerk, ze moet sight words oefenen (omdat het zo goed gaat is dat oefenen gelukkig beperkt tot één keer lezen op maandag), lezen (dat moet op een lijst geschreven worden en de juf kijkt dat na), een boekje van school lezen (iets dat voor haar TE gemakkelijk is) en dan nog een taak. Het is die taak die ik het probleem vind, dat is heel vaak een knutselopdracht of tekenopdracht, gisteren een mannetje maken met blaadjes van de bomen, vandaag dat boekje, daar kruipt tijd in. Lander is altijd véél sneller klaar, dan haar.