Willem heeft een drukke week, hij moet deze week elke week naar Marietta, dat is 1,5 uur rijden van hier. Hij is dus meestal weg voor wij opstaan en komt pas thuis als het bedtijd is voor de kinderen. Gisterenavond is hij zelfs gewoon daar gebleven.

Vandaag gingen we normaal bezoek krijgen, Lottes bus-vriendinnetje ging komen spelen maar toen we al een half uur aan het wachten waren belde die mama dat ze niet gingen komen. Haar oudere zoon had teveel huiswerk. Twee kinderen hier serieus ontgoocheld. De playdate is wel niet afgelast maar uitgesteld tot vrijdag, als ze dan niet komen ga ik me daar persoonlijk gaan opwinden. Wel bizar dat ik al die mensen steeds bij ons over de vloer krijg, maar dat wij nooit bij hen worden uitgenodigd. Wij Belgen nodigen mensen uit, hier zijn ze blijkbaar straf in hun zelf uitnodigen.

Over het onweer (dat voorspeld was): het was heel de dag bewolkt en er was wel een klein beetje wind maar voor de rest was het wel rustig. Dus als jullie het nieuws zien over al die tornado's, dat was gelukkig ver van ons.

Super weer de laatste paar dagen, dus ik ben niet veel thuis :-). Ik heb vanmorgen de kinderen afgezet op school en ik ben dan nog eens op fototrip geweest.

Snel een fotootje van gisteren (Lotte haar idee natuurlijk):

Lula lake

Toen ik vorige maand naar die kraanvogels ging kijken, was er daar iemand die vertelde dat ik ook eens naar "Lula Lake" moest gaan. Dus ... we zijn daar vandaag eens naar gaan kijken. Vandaag omdat het maar twee keer in de maand (telkens op een zaterdag) open is voor publiek. Onze achterburen Liz en Brian zijn meegegaan ... en het was zeker de moeite. Lula lake en Lula Falls komen zeker in de top 5 van de mooiste plekjes die we al gezien hebben hier in de omstreken.

Foto's staan in volgorde:

Onderweg naar het meer en de watervallen, dit vonden we al de trip waard en toen wisten we nog niet dat het mooiste nog moest komen:

Eens allemaal samen, boven aan het watervalletje aan Lula Lake (wij dachten eerst dat het de waterval was en vonden het al super) :

Lula lake en het kleine watervalletje:

Lula Falls, om dit te zien moesten we naar beneden via een héél moeilijke afdaling (geen park maar een privé domein dus geen mooi afgebakende padjes):

Lente

Het was vandaag schitterend weer, 23 graden. Ik ben gaan helpen op school maar had wel mijn fototoestel mee om onmiddellijk daarna ergens naar toe te rijden. Veel te mooi weer om binnen te zitten en morgen is het alweer gedaan.

Ik ben eens naar het 'nature center' in Chattanooga gereden. We zijn daar anderhalf jaar geleden ook al eens samen geweest en ik wou daar allang eens terug naar toe.

De korste weg was door het state park hier in de buurt:

Foto genomen in het natuurcenter in Chattanooga:

Het resultaat na een blauwe lolly:

En hiervan heb ik spijt (ik vind dat ik zijn mond toch had moeten wassen tussen de twee foto's), maar hij staat er zo leuk op:

Field trip

Vandaag een drukke dag gehad. Ik moest deze morgen naar de bank (half uur rijden) om op een alternatieve manier geld over te schrijven (van onze Belgoische naar onze Amerikaanse rekening): eerst afhalen met de VISA aan de automaat en dan onmiddellijk binnen gaan om op onze rekening te laten zetten. Nu kunnen we tenminste het huisje betalen waar we over een paar weken naar toe gaan.

Daarna ben ik onmiddellijk doorgereden (half uur rijden) naar het centrum van Chattanooga om daar (veel te lang) te wachten op Lander en de rest van het tweede leerjaar. Als er een uitstap is mogen de mama's en papa's allemaal mee, alleen moeten die met de auto gaan, de kinderen moeten verplicht mee met de bus. Doel van de uitstap: een 3D documentaire met als titel 'under the sea', die echt wel enorm goed is. Het lijkt allemaal van zo dichtbij, alsof de haaien je echt gaan bijten.
Na de film moesten ze allemaal de bus op om te gaan ze picknicken in 'het park'. Blijkbaar zijn die andere ouders allemaal slimmer dan ik, want die wisten dat 'het park' eigenlijk een speeltuin is op een kwartier van de school. Dus ik weer de auto in, snel naar daar.
Omdat geen van die kinderen ooit een speeltuin gezien had, zo leek het toch :-), was het picknicken wel heel snel voorbij. De laatste kinderen hadden nog niet eens hun eten, als de eersten al op de speeltuin zaten. Lander heeft dus zo goed als niets gegeten want hij kon ook niet wachten.
We mochten na het spelen onze kinderen mee naar huis nemen, maar dan moesten we ze wel op de school gaan afhalen. Ik dus van de speeltuin naar de school, om daar dan van Lander te horen dat hij toch nog liever een uurtje op school bleef. Ik heb hem daar dus terug achtergelaten.

Lander en Stone op de speeltuin:

en zo zag onze straat er deze morgen uit:

President day

We hadden een druk weekend, op zaterdag kregen we bezoek van een collega van Willem, hebben we kort eens rondgereden en zijn we eens gaan wandelen in battlefield state park (daar waar ik al die herten fotografeer). Dat was tof, altijd leuk van Belgen op bezoek te hebben :-).

Gisteren kregen we dan bezoek van het Elly (van Lander zijn zwemgroepje) en de rest van haar familie. Lander en Elly zwemmen nu al een paar maanden samen en ik babbel dan met haar mama en soms papa, ik ben met die mama al eens alleen gaan eten en we wouden toch eens proberen wat dat zou geven van hen uit te nodigen. Dat viel dus goed mee, Lander en Elly hebben goed samengespeeld en Lotte en hun tweede dochtertje (net 5j) ook, alleen hun zoontje (2.5j) liep wat verloren.

Lander en Lotte zijn ondertussen weer helemaal genezen, aerosol en zit weer in de kast :-). Ze zijn vandaag wel nog mogen thuisblijven omdat het "presidents day" is, maar morgen mogen ze er weer invliegen.

Het was mooi weer en we zijn vandaag toch weer gaan wandelen (zonder Willem):

Blaadjes en takken in het water gooien langs de ene kant en dan langs de andere kant van de straat gaan wachten tot ze te voorschijn komen. Lander houdt Lotte wat vast, zodat ze niet kan vallen.

Hert (foto vanuit de auto genomen):

Onkruid uit onze tuin:

Spreekbeurt

Gisteren nog oudercontact gehad voor Lotte en nog met haar naar de dokter geweest. Over het oudercontact: juf had eigenlijk niets te melden dat we nog niet wisten. Samengevat in één zin: Lotte doet het super goed maar moet wel leren om te blijven zitten :-). Dat laatste vond haar juf eigenlijk nog niet zo erg, want ze is altijd klaar met haar werkt en heeft ook altijd alles gehoord. Alleen als voorbeeld voor de rest van de klas is het niet goed.
Over het doktersbezoek: Lotte heeft bij haar griep nu ook bronchitis en moet dus toch antibiotica nemen. Ze krijgt dat sinds gisteren en was vandaag al duidelijk beter.

Had ik al geschreven dat doktersbriefjes voor school, rechtstreeks naar de school gestuurd worden (dokter drukt op print en dat komt op onmiddellijk op de fax/printer van de school), dat werkt dus hetzelfde met voorschriften: voorschrift wordt onmiddellijk naar de apotheek van je keuze gestuurd. Tegen dat je daar aankomt, ligt alles klaar.

Landers juf had mijn email gisteren gelezen en had er voor gezorgd dat hij minder bang was. Ze hadden gisteren veel geoefend. Ik ga niet zeggen dat zijn voorlezen zo goed was als anders, maar hij heeft het toch niet slecht gedaan. Na die presentatie mochten ze allemaal onmiddellijk mee naar huis.
Na wat eten en wat rusten (elk efkens op hun bed), zijn we buiten gaan zitten/spelen in het zonnetje (15 graden in schaduw). Niet gemakkelijk want ze moesten van mij rustig spelen(geen trampoline en step) omdat ze nog allebei veel hoesten. Ze zijn heel de tijd bezig geweest met blaadjes verzamelen, mieren pesten en moddersoep maken.

's Avonds hadden we nog bezoek van een Belgische collega van Willem, die een week in Dalton is. Dat was leuk maar we zaten een klein beetje te laat in ons bed.

Lander als 'Sequoya', hij mocht verkleed gaan als zijn karakter. Het grote witte blad dat tussen hen staat, is volledig door hem, Stone en Preston gemaakt. De juf had hen enkel de foto gegeven, de naam en een hoop boeken. Daarmee moesten ze het doen. Je kan het niet goed zien, maar het is oa een tijdlijn en het alfabet dat die man gemaakt heeft.

Met blaadjes spelen:

We zijn allemaal moe!

Lander is vandaag naar school gegaan, maar het was voor de eerste keer dit jaar dat hij niet wou. Hij hoest nog veel en is duidelijk snel moe, maar kan ik hem daarom thuis houden? Dus toch van mijn hart een steen gemaakt en hem toch maar gestuurd. Deze avond werd het dan duidelijk dat het waarschijnlijk niet alleen was omdat hij moe is, maar omdat hij vrijdag een spreekbeurt moet geven. Iedereen moet vrijdag een paar zinnetjes vertellen over een bekende figuur waarover ze geleerd hebben in de klas. Lander moet iets zeggen over Sequoyah, een Cherokee indiaan die het eerste alfabet maakte voor de Cherokee taal. Maar hij ziet dat duidelijk niet zitten en wij snappen dat allebei, als er iets was dat ik als kind niet graag deed was het wel spreekbeurten. We hebben afgesproken met hem, dat hij ZELF aan zijn juf moet vragen om dat extra te mogen oefenen of om het mee naar huis te brengen om thuis samen te oefenen. Hij heeft een post-it op zijn boekentas gehangen om dat toch maar niet te vergeten. Ik heb zelf wel snel een email gestuurd naar zijn juf zodat ze weet hoe bang hij wel is, maar we hopen dat hij dus morgen zelf initiatief neemt.

Willem: die was deze morgen al om 6.30u weg en heeft ook een tijdje nodig gehad om er door te komen deze morgen, moe, hoesten en snotteren.

Lotte: die had al twee dagen geen koorts meer, maar was vandaag bij momenten wel héél lastig. Vooral als ze moest eten: deze morgen een half mini-potje cornflakes, deze middag een vierde van een boterham en deze avond 5 happen? Uiteindelijk heb ik haar deze avond de keuze gegeven, eten of gaan slapen. Het is gaan slapen geworden. Anderhalf uur later is ze wakker geworden met 39.8 C (onder oksel gemeten). Ik weet dus bij haar echt niet meer wanneer ze comedie speelt en wanneer niet, deze keer had ik ongelijk, ze zal zich echt wel niet goed gevoeld hebben. Ik ben er wel niet gerust in, na twee dagen zonder koorts, weer plots zo hoog gaan is geen goed teken. Toch efkens de dokter van wachten bellen.

Ikzelf had deze morgen enorme koppijn en dat heeft tot deze middag geduurd.

Nog een uitspraak van Lotte die aan het puzzelen is: de randjes hier en de onrandjes daar!

Uitleg van Lander omdat hij zijn pull niet uitkrijgt (en moe was): als ik nieuwe dingen leer dan vergeet ik andere dingen. Willem zijn reactie: Lander, ik ben zeker dat je niet vergeten bent hoe je jouw pull moet uitdoen. Lander: jij kan niet weten wat ik weet.

Lotte in een goeie bui, boekje aan het lezen in de zon:

Lotte in een pestbui, ze was onder de tafel aan het bokken omdat ze moest opruimen, het heeft zo ongeveer een halve dag geduurd voor die blokjes eindelijk wegwaren:

Valentijn

Lotte was vandaag een pak gemakkelijker dan gisteren, ze was al veel beter maar we gaan ze toch morgen nog thuis houden. Lander hebben we maandag toch wat te vroeg terug naar school gedaan, hij komt al twee dagen serieus uitgeput thuis. Hij had zelfs vandaag weer wat lichte koorts.

Het waren vandaag Valentijn feestjes op school en ik ben efkens naar Lander zijn klas geweest.

Aanschuiven voor cupcakes, chips en ander snoepgoed:

Sinds twee weken hebben alle klassen in de school een smart board, demonstratie:

Gaan we een spelletje spelen?

Die vraag heb ik vandaag weer veel gehoord, Lotte kan dus echt nog altijd géén minuut alleen spelen. De enige manier om zelf wat rust te krijgen, is door haar op de computer te laten spelen. Heel erg vermoeiend. Dat is lang aanschuiven bij de dokter ook, ik heb daar ook weer anderhalf uur gezeten, om te horen wat we allang wisten: griep. Maar ik moest gaan want ook zij heeft een doktersbriefje nodig voor school.
Ze heeft er, behalve gisterenavond, duidelijk wel minder last van dan Lander.

Klaar voor Valentijn: kaartjes, dozen en zelfgemaakte zeepjes (voor de juffen):

Griep - deel twee

Vorige nacht was weer een echt hoest concert, ergens rond 4 uur waren ze allebei al wakker. Eerst Lotte omdat ze niet kon stoppen met hoesten (minstens één keer per seconde) en efkens nadien was Lander daar ook. Lander had toen nog een klein beetje koorts, maar tegen de middag was dat bij hem helemaal verdwenen ... om dat terug te komen bij Lotte, pfft. Het viel deze middag nog mee bij haar, maar vanavond zag ze er even mottig uit als Lander een paar dagen geleden: vuurrood, rode ogen en 39 graden koorts (en dan had ze 40 minuten daarvoor al wat gekregen).

Lander en Willem zijn deze namiddag samen naar de cinema geweest, gaan kijken naar de Star Wars film in 3D. Volgens hen een enorme teleurstelling, weinig echt 3D aan te merken, Lander heeft zelfs bijna de hele tijd zonder 3D bril gekeken. Lotte heeft me ondertussen geholpen met het opvouwen van de was (toen was ze nog niet zo ziek). Daarna heb ik eens wat héél avontuurlijks gedaan: Lotte haar haar geknipt :-). Allé zo avontuurlijk was dat nu ook weer niet, ik heb het gewoon achteraan gelijk geknipt, even lang als vooraan. Volgens betrouwbare bron (Willem en Lander) valt het resultaat wel mee.

Lotte voor ze ziek werd:

Valentijn (bijna)

Het was vandaag berekoud, -2 maar door de wind voelde het aan als -10. Maar dat zijn jullie in België waarschijnlijk al gewoon? Hier is dat toch wel niet zo gewoon, de normale dag temperatuur voor 11 februari is 13 graden. Na zo een adnormaal warme maand januari, komt dat wel hard aan. Gelukkig is het maar voor een paar dagen, tegen woensdag is het koude front weer weg.

Dinsdag is het Valentijn en dan is er een feestje in de klas. Elk kindje moet (sociale druk) dan voor elk ander kindje een kaartje meebrengen en ze moeten ook een brievenbus hebben om die kaartjes in te stoppen. Ik ging ze eerst al die kaartjes zelf laten maken, maar toen ik zag dat een pakje van 32 slechts 1 dollar kost ..., toch geen goesting om me met zulke dingen bezig te houden. Lotte moest wel haar brievenbus bij wijze van huistaak zelf versieren. Haar juf had haar een hele hoop materiaal meegegeven. Lander heeft dat dan ook maar gedaan.

Verder is er vandaag overdreven veel op de computer en de iphone gespeeld, door Lander en Lotte maar ook door Willem. Ze hebben de online databank van onnozele spelletjes ontdekt :-). Ik ben wel efkens ontsnapt, wat foto's gaan nemen.

Lander had deze middag weer 39 koorts, maar het is met siroop al weg te krijgen. Het is vooral zijn hoesten dat vervelend voor hem is, hij is deze morgen om 4.30u komen vragen om te mogen aerosollen. Lotte is helaas nu ook aan het hoesten, duimen dat het bij haar daarbij blijft.

Lander en Lotte versieren hun doos:

Paasbloementjes in het park:

Amerikaans roodborstje, volgens onze vogelgids zouden die hier heel het jaar moeten zijn, maar we zien er tijdens de winter zelden ééntje. Net zoals vorig jaar, rond deze tijd, zijn er PLOTS een heleboel. Vandaag zaten er zeker 10 gelijk in onze tuin en toen ik foto's ben gaan nemen zag ik er wel honderd:

Griep

Het is al een paar nachten geleden dat we nog konden doorslapen. De nacht van dinsdag op woensdag had Lotte nachtmerries en de nacht erna stond Lander met veel koorts aan ons bed. Vannacht heeft hij dan ook niet doorgeslapen en om het nog leuker te maken, belden ze ook nog eens van Willems werk. We gaan dit weekend dus slaap proberen inhalen.

Gisteren ben ik dan met Lander naar de dokter geweest, hij hoestte veel en we kregen zijn koorts niet naar beneden (met medicatie nog altijd 38.5). We kunnen hier zeker niet klagen van de dokter, ze werken hier heel wat efficiënter. Als je binnen gaat wordt eerst door een verpleegster de koorts genomen (met een sensor), de druk op de oren wordt gemeten (ook met een automatisch apparaat) en ze nemen wat speeksel. Dat duurt allemaal samen twee minuten. Tegen dat de dokter er is, zijn er al een paar dingen uitgesloten of bevestigd. Omdat Lander behalve hoge koorts en rode ogen niets opvallend had, stuurde de dokter nog eens een verpleegster voor een griep test (snot verzamelen iets wat Lander helemaal niet leuk vond), 5 minuten later kwam ze dan weer met het resultaat: griep dus. Vervelend griepje, hij was voor de rest van de dag echt een hoopje ellende. Héél de dag niets gegeten. Vandaag was hij al een pak beter, al heeft het toch nog geduurd tot deze middag voor hij iets heeft willen eten en Lander heeft al niet teveel reserves. Hij had deze avond nog steeds koorts. Nu maar hopen dat de rest het niet krijgt.

Lander heeft vandaag wel wat gemist op school, net zoals vorig jaar hebben Lander en Lotte een prijs gekregen voor goed gedrag. Om de twee maanden geven ze twee kindjes van elke klas die prijs (vandaag was het de tweede keer dit jaar). De winnaars krijgen dan een t-shirt en hun naam wordt afgeroepen in een volle zaal, ze moeten dan naar voor lopen en daar wordt dan een foto genomen. Hij vindt het zelf niet zo erg dat hij dat gemist heeft, want hij schaamt zich daar teveel voor, zegt hij zelf. Hij wordt, naar eigen zeggen, al rood als hij een liedje moet zingen voor zijn klas, dus voor zoveel kindjes is het zeker nog erger. Hij beseft ook duidelijk dat hij daarin anders is dan de rest van zijn klas. Om een lang verhaal kort te maken: we mogen weer trots zijn op hen.

Poseren met hun nieuwe t-shirt, COMPLEET tegen hun zin:

De kardinaal vogels in onze tuin, zijn hun buikjes helemaal rond aan het eten, de etensbak voor de vogels is elke avond leeg. Ze komen ook veel dichter bij het huis dan gewoonlijk, meneer:

Mevrouw:

Vogels

Beetje perfectionistisch zeker, maar ik moest vandaag nog eens teruggaan naar dat vogelreservaat om nog eens te proberen om een betere foto te maken van die kraanvogels. Toen ik daar aankwam om 9 uur was het mistig en compleet stil, niets te horen of te zien dus. Ik heb moeten wachten tot de mist optrok voor ik kon zien dat ze er toch nog waren, toch nog een paar (nog 300 van de 10000). Behalve kraanvogels zaten er vandaag ook 5 jonge adelaars, een geluk dat er weer professionele birdwatchers, inclusief enorme verrekijkers, waren anders had ik die nooit herkend. De jonge vogels (minder dan 3 jaar) hebben nog niet die specifieke witte kop. Nog een weetje: de bald eagle is het symbool van de VS en komt hier waar wij wonen overwinteren.

Ander nieuws:
- Lander heeft nog steeds bijna geen huiswerk en herhaalt in de plaats een beetje de maaltafels, met een online spelletje (uiteraard).
- Lotte zoeft nog altijd met haar step door het huis en is nog moeilijk te motiveren om wat anders te doen. Elke verplaatsing gebeurt met haar step, als er wat moet gebeuren moeten we dus nog langer wachten dan vroeger. Als ze zoals vandaag een knip-en-plak werkje heeft als huistaak, dan moet ze dus de schaar gaan halen MET STEP, de lijm gaan halen MET STEP, ..., eindeloos veel tijd rekken.
- Lotte haar nieuwe leesboekjes blijken toch wat te moeilijk voor haar, het gaat te traag om nog leuk te zijn. Na wat opzoeken heb ik online gevonden dat ze eigenlijk voor eind tweede leerjaar bestemd zijn.
- Zwemmen: er zijn een heleboel nieuwe kindjes bijgekomen, Lander en Lotte kunnen daardoor niet meer op hetzelfde uur zwemmen. Ik ben daarom met Lotte gaan zwemmen en Willem met Lander. Beetje omslachtig maar ze gaan allebei heel graag, dus hebben we het er wel voor over.

Drie jonge adelaars die een dode kraanvogel aan het opeten zijn:

Mooi fotootje:

Nog eens vliegende kraanvogels:

Toen ik gisteren naar het weerbericht keek, voorspelden ze heel de dag regen maar toen we deze morgen keken, waren de regenwolkjes vervangen door zonnetjes. Geen weer om binnen te zitten dus.
Omdat het mijn verjaardag was, mocht ik kiezen waar we naartoe gingen: we zijn nog een laatste keer naar de kraanvogels gaan kijken (voor ze allemaal weg zijn) en we zijn gaan eten in een steak restaurant dat we nog nooit geprobeerd hadden: de Outback.
De kinderen vonden het niet zo leuk om terug naar die vogels te moeten kijken, maar Willem en ik vonden het fantastisch. We zagen ook voor de eerste keer een Amerikaanse arend. De meeste vogels zaten wel weer te ver om goed te zien, maar we hadden de verrekijker mee en er waren ook nog een paar andere mensen met super goeie verrekijkers en die vonden het niet erg om ons ook eens te laten kijken.
Thuis heb ik dan voor mezelf pannenkoeken gebakken, eigenlijk voor Lander, die vindt dat bij elke verjaardag pannenkoeken horen. Toen dat klaar was, zijn we naar de buren vertrokken (met stapel pannenkoeken) om naar de football te gaan kijken.

Kraanvogel:

Langs de weg:

Lotte aan het kleuren in de Outback:

Lente?

Heel de week goed weer, maar in het weekend: regen :-(. Gelukkig viel die regen vandaag nog mee. We zijn tussen de buien door toch eens gaan wandelen. Morgen wordt het slechter, dan gaat het waarschijnlijk heel de dag regenen. Maar de Amerikanen zullen dat niet erg vinden, het is morgen Super Bowl (=de finale van het Amerikaanse voetbal) en dan zit iedereen toch voor de televisie. Ik maar hopen dat Willem niet zou meedoen aan de gekte morgen, maar we zijn uitgenodigd bij onze achterburen speciaal voor de gelegenheid.

Tijdens de wandeling, hoorden we kabaal in de lucht, elk zwart stipje is een kraanvogels. Zouden ze nu al vertrekken naar het noorden? Een teken van de lente?

De paasbloemen staan al open, een teken van de lente?

Knipoogje:

Groundhog day

Het was vandaag groundhog day. Half winter en dan sturen ze Phil, de marmot, naar buiten om te voorspellen of de winter gedaan is of niet. Als er geen schaduw te zien is, dan is de winter bijna gedaan, ziet hij wel zijn schaduw dan is het pech en duurt het wat langer voor de winter komt. Phil heeft deze morgen helaas zijn schaduw gezien.
Er zijn blijkbaar nog andere landen die wat speciaals doen in het midden van de winter, in Frankrijk maakt iedereen blijkbaar vandaag pannekoeken.

Lottes juf heeft deze week besloten om Lotte niet meer te laten meelezen met de klas, ipv de leesboekjes van de klas krijgt ze nu échte boeken (met hoofdstukken) mee naar huis. Lotte is ongelooflijk trots dat ze dat mag doen. Haar eerste boek: "Junie B. Jones Is Captain Field Day", over een zot meisje dat in kindergarten zit (op Lottes lijf geschreven dus).

Het zwemmen was dan weer voor Lotte een grote teleurstelling, zij mag niet door naar de volgende groep terwijl Lander wel weer een groepje opschuift.

Pc-loze woensdag

Gisteren was het niet echt een leuke dag, veel discussies met Lotte. Ze was al tegendraads van het moment dat ze haar ogen opendeed en toen ze thuiskwam van school was 'de bui' nog niet over. Reden, als ik het aan haar vraag: ze gaat niet graag naar school :-(. Vanmorgen had ze ook geen zin om naar school te gaan, maar ze kwam wel blij thuis. Dus zo erg kan het niet zijn. Gelukkig is het over 2 weken oudercontact, ik kan dan eens vragen aan haar juf of er wat aan de hand is.

Over computerloze woensdag: de laatste tijd willen Lander en Lotte maar één ding meer doen, één bepaald spelletje op het internet: poptropica (www.poptropica.com). Zelfs de WII, de tv en de nintendo hebben volledig afgedaan. Lander zaagt me de oren van mijn kop om daar een abonnement voor de betalen, maar ik weiger. Het grote probleem is dat eens ze dat beginnen te spelen, ze niet meer stoppen en dat Lander ook Lotte niet kan gerust laten als ze aan het spelen is. Gisteren was dat allemaal plots teveel: Lander tegen Lotte aan het roepen omdat ze het spel niet op zijn niveau kan spelen, Lotte die in haar broek doet omdat ze te druk bezig is met dat (stom) spel. Vandaar dat ik een computerloze dag heb ingelast vandaag. Schitterend idee want ze hebben heel de avond héél leuk samen gespeeld. Ik was totaal overbodig.

Over het weer: voorspelling voor morgen +19 graden en in Dallas zelfs +20. Zagen we daarstraks op karrewiet (daar kijken Lander en Lotte elke dag naar en daar hebben we op pc-loze woensdag toch een uitzondering voor gemaakt) geen -6 staan voor België?

Bij gebrek aan een nieuwe foto, eentje van een week geleden: