Apple pie

Lottes juf vroeg deze morgen of ik niet wou komen helpen vandaag, ze hadden al heel de week over appelen geleerd en vandaag gingen ze als afsluiter appeltaartjes maken. Elk kindje mocht twee kleine taartjes maken, die werden dan allemaal samen op een grote plaat gelegd en in de cafetaria in de grote oven gestopt. De juf had dat allemaal duidelijk goed voorbereid en dat ging nog redelijk vlot.
Lotte zelf was duidelijk nog niet in haar haak, ze hoest minder maar haar stem klinkt helemaal hees. Toen ik weg was heeft ze blijkbaar ook nog taartjes mogen gaan uitdelen bij de directie en de mensen van 'the office'. Zij alleen met de hulpjuf, ze vond dat geweldig.

Deze avond zijn we met de kinderen naar de speelgoedwinkel geweest, met de dollars die ze deze maand verdiend hadden door flink huiswerk te maken, voor hun spullen te zorgen en flink te zijn op school, mochten ze iets kopen. Lander wist het al wat hij wou van voor hij de winkel binnenliep maar bij Lotte heeft het toch efkens geduurd voor ze wist wat ze ging kopen. Lander heeft een soort van transformer gekocht, Lotte stickers en een autootje. Lander was wel in de auto al niet meer tevreden over zijn aankoop omdat het niet exact hetzelfde was als dat van zijn vriendje Stone.

De juf legt uit wat ze moeten doen:

Volle concentratie bij Lotte:

Zeehond

Nee, we hebben geen zeehond gezien, we hebben er ééntje. Het is van het vrouwelijk geslacht en noemt Lotte. Ze is thuisgekomen van school en is niet gestopt met hoesten tot ze uiteindelijk deze avond in slaap is gevallen. Met véél hoesten bedoel ik dan (echt niet overdreven), zo een drie keer in 2 seconden. De kans bestaat dat ik haar morgen gewoon thuis houdt, zo op school zitten moet toch ook niet leuk zijn voor haar.

Ik ben vandaag zoals elke donderdag gaan helpen in de pc klas, vandaag moesten ze een tekening maken van een appel of een appelboom in paint. Voor de helft van de klas een onmogelijke taak want die kunnen hun muis nog niet goed besturen. Ook wel best vermoeiend voor mij want ze staan soms met 5 te roepen dat ze hulp nodig hebben en wachten kunnen kindjes van die leeftijd nog niet goed. Ik denk altijd dat Lotte een ongeduldige is, maar als ik dan andere kinderen van haar leeftijd zie, moet ik eerder het omgekeerde besluiten.

Ze hadden ook allebei alweer 'super' voor gedrag deze week (ze krijgen dat op donderdag) en Lander had een heel goed resultaat op zijn leestest (hij zit nu al boven het niveau dat ze op het einde van het jaar moeten hebben). Of dat laatste is omdat hij super goed is of omdat het is omdat de eisen laag liggen weet ik niet. Maar wij houden het bij zeker goed genoeg :-). Lotte heeft deze week een gelijkaardig testje moeten afleggen, ze noemen dat hier de DIBELS, dat wordt 3 keer per jaar gedaan om de evolutie van de kinderen te meten (en het niveau van de school).

Beetje dromen tijdens de opwarming:

Volle actie:

en ondertussen loop ik wat rond om wat foto's van de omgeving te nemen:

Vanalles

Er is al een paar dagen weinig of niets te melden. In een paar zinnen samengevat:
- maandag is de voetbal afgelast (dat doen we morgen), wegens teveel regen
- vandaag en gisteren was het weer dan weer normaal, we zijn wel twee ochtenden gestart met veel mist, maar in de namiddag is het dan wel weer zonnig en warm (27)
- Lander had gisteren zijn boekentas niet mee, Lotte vandaag haar pull. Als ze een week alles meehebben 's avonds krijgen ze een beloning, maar voorlopig lukt het hen nog geen dag :-(.
- gisterenavond hadden we bezoek van twee belgische collega's van Willem, we spreken daar dit weekend ook mee af om wat leuks te gaan doen
- Lotte heeft vandaag iets nieuws geleerd op school en ze was daar ongelooflijk enthousiast over, ze hebben over de zenuwen geleerd :-)
- Lotte is weer aan het hoesten, dat sleept al aan van het eerste weekend van het schooljaar en ze geraakt er weer niet vanaf, het is weer verergerd
- ik ben gisteren in de mist nog eens wat foto's gaan nemen (alweer herten)
- Ongelooflijk frusterend nieuws: ik heb vandaag een uur bezig geweest met het uitkuisen van de fritex, daarna een uur bezig geweest met het snijden van frieten, toen we de fritex aanzetten viel hij al na een paar minuten uit. Geen frieten dus, maar erger, die voltage converter is ook weer kapot, ik kan dus ook weer niet meer strijken. Vorige keer kregen we wel een nieuwe maar we moesten dan wel de transport kosten betalen en het ding weegt veel :-(.

Hertje (foto van gisteren):

DeSoto state park

We zijn vandaag eens gaan wandelen in Alabama, niet zo ver van de plaats waar we vorig jaar eens gingen skiën. We zijn eerst naar de watervallen gaan kijken in het state park, dat was al de moeite, dan zijn we naar het bezoekerscentrum gegaan om een kaart te halen met de wandelingen. We hebben een wandeling gedaan van net meer dan twee uur, naar nog een paar zwaar overroepen watervalletjes in het park. De wandeling zelf was wel super mooi en de kindjes hebben dat weer flink gestapt. Ze hadden wel in het begin van de wandeling efkens ruzie, over wie er vooraan mag lopen, maar Willem heeft dan snel een beurtsysteem ingevoerd (elk tien minuten), daarna waren ze super flink.
Na de wandeling mochten ze nog efkens op de speeltuin en dan zijn we doorgereden naar een canyon in de buurt, waar je enkele mooie uitzichten had.

De watervallen:

Canyon in Little River National Preserve:

Toen Lander deze morgen zag tegen wie hij moest voetballen was hij op slag enthousiast, hij moest spelen tegen zijn beste vriendje Stone. Wie er gewonnen heeft is onduidelijk (5-4 of 5-5 beetje de tel kwijt), maar er was duidelijk al een verbetering te zien ten opzichte van vorige week, vooral bij Lander. Hij heeft een tijdje mogen aanvallen maar dat is duidelijk niet zijn ding, hij is wat te voorzichtig ;-). Maar verdedigen lukt wel redelijk, hij blijft gewoon staan tot ze bij hem komen (niet zo goed), maar kijkt dan wel héél goed voor hij schopt (wel super goed).
Na een paar dagen wat minder weer was het vandaag weer super, ik schat zo een 28 graden. Iedereen is dus vandaag weer veel buiten geweest, Willem heeft samen met de kinderen mijn auto eens gewassen (duidelijk iets dat we moeten melden, want dat gebeurt maar twee keer per jaar) en hij heeft het gras afgereden.

We zijn ook ondertussen nog aan het plannen om wat te doen tijdens de herfstvakantie. We hadden eerst nogal grootste plannen, Niagara Falls en Washington, maar we zijn na wat onderzoek toch tot de constatatie gekomen dat dat niet zo realistisch is. Om een idee te geven, de watervallen zijn 13 uur van ons verwijderd en Washington DC 10 uur. Toch een beetje ver voor een weekje. We hebben onze ogen dan maar gericht op de Smoky Mountains, dat hebben we al een paar keer gedaan maar nog nooit in de herfst.

Lander en Stone:

Belangrijke mededeling:

Weinig nieuws te melden, ik ben zoals elke donderdag een paar keer naar school gereden. Deze voormiddag om te helpen in de pc-klas en om mee te gaan naar de bibliotheek omdat er daar boekverkoop is en de juf had wat hulp nodig om haar troepen onder controle te houden. Deze namiddag dan nog eens voor die folders, dat was deze keer toch wat moeilijker dan anders, er zaten wat werkjes van de kinderen bij en van de helft was het echt wel ontcijferen om hun naam te kunnen lezen.

Lotte doet het duidelijk goed in de klas, ze amuseert zich en ze heeft al een vriendinnetje, Emma. Lander amuseert zich ook, maar daar weten we wel een pak minder van, die vertelt veel minder over school dan Lotte. Al altijd zo geweest en dat zal waarschijnlijk zo blijven. Hij speelt vooral nog met Stone die vorig jaar ook al in zijn klas zat.

Dit is meneer de kardinaalvogel, snel door de venster gefotografeerd, hij kwam schuilen voor de regen:

Dit is huiswerk na twee weken kindergarten, de cijfers kennen, weten hoeveel dat is en ze dan nog kunnen lezen ook:

In het nieuws

Eens een speciaal item over wat er hier de laatste week in het nieuws is:

De doodstraf:
In het nieuws vandaag was het constant over Troy Davis, een amerikaan die 10 jaar geleden waarschijnlijk een politieagent heeft doodgeschoten. Waarschijnlijk want ze zijn het niet meer zeker, 7 van de 9 getuigen hebben hun getuigenis gewijzigd. Maar hij zit nu dus al 10 jaar op "death row" en vanavond zouden ze hem executeren. Voorlopig is zijn executie 'on hold'. Georgia, waar wij wonen, is dus één van de staten waar de doodstraf nog niet is afgestraft.

De satelliet:
Vrijdag gaat er een oude NASA satelliet terug op aarde vallen. Ik versta niet dat er zo weinig over wordt verteld in het Belgische nieuws want hier is dat al een paar dagen constant daarover. In totaal zouden zo een 26 stukken (grootste 150 kilo) effectief op aarde vallen. Hopelijk nergens waar er mensen wonen, al is dat niet zeker.

De primeries:
Derde populair item deze dagen, de primeries. Efkens uitleggen, ergens in oktober of november volgend jaar zijn er hier in de VS presidentsverkiezingen. Bij de republikeinen zijn de verschillende kandidaten zich aan het voorstellen en ze houden ook veel debatten op tv en radio, waarin ze hun verschillende standpunten verdedigen. Voor de democraten is het simpel, daar is Obama opnieuw kandidaat. Ergens in februari kiezen dan de republikeinen hun kandidaat, dat noemen ze de primeries. Van dan af is het Obama tegen hem of haar (want naar het schijnt zo Sarah Palin zich de komende dagen ook nog kandidaat stellen).

Lotte

Het was lang geleden maar vandaag ben ik over de middag nog eens naar Dalton gereden om samen met Willem te eten. Niets speciaals, we zijn gewoon samen met een collega van hem een broodje gaan halen bij de Subway en hebben dat buiten opgegeten. Ik ben daarna daar nog naar de winkel geweest. Tegenwoordig gaan we helemaal niet meer naar de winkels dichtbij maar rijden we ofwel naar Chattanooga (20min.) of naar Dalton (25 min.). Soms doet Willem ook gewoon de boodschappen na het werk, omdat we ons dan een rit uitsparen (hij moet er toch passeren).

Lander wou na school bij een vriendje gaan spelen en Lotte en ik zijn eens naar daar gegaan om eens met die mama te checken of het kon. Het kon en Lander is daar een tijdje gebleven. Lotte was efkens boos, ze wou natuurlijk ook blijven. Maar na een tijdje vond ze het toch wel leuk om eens met mama alleen te zijn. Wij hebben samen opgeruimd, haar huistaak gemaakt en dan op ons gemakje buiten een ijsje gegeten.

Lotte, één keer normaal ...:

... en één keer normaal :-):

Vogels in de tuin

Vandaag een eerste poging gedaan om wat vogels te fotograferen, behalve kramp in mijn armen en nekpijn door een geforceerde houding, was de eerste poging toch al redelijk:

Mevrouw de kardinaalvogel:

Amerikaanse matkop:

Tweekleurige mees:

Huismus:

Huistaak voor mama's

Huiswerk, pfft, ik vind Lotte haar huistaak eigenlijk niet echt voor haar maar voor mij, het is altijd iets dat ze niet alleen kan doen. Zoals drie keer een boekje voorlezen en dan samen de prentjes bekijken en bespreken. Of haar uitleggen wat hoofdletters zijn. Veel werk dus voor mij. Ook Lander kan zijn huistaak niet volledig alleen, hij moet bijvoorbeeld elke avond een tekstje zo snel mogelijk lezen en iemand moet dat timen en het aantal fouten opschrijven. Hij moet tegen het einde van de week ook woordenschat kennen en spelling, dus dat moet ik dan toch ook eens overhoren. Ik denk dat ze het alletwee op dat vlak niet getroffen hebben met hun juf, allebei juffen die veel werk geven.
De jongste van de buren wou (dat is hier tegenwoordig een elke dag zo) al weer onmiddellijk komen spelen na school, maar ik heb dat vandaag toch eens geweigerd. Ik wil toch eerst dat het huiswerk gedaan is.

Lander had vanavond ook weer voetbaltraining, hij is het helaas nu al beu. Om het met zijn woorden te zeggen 'sporten dat is helemaal niet leuk'. Vorig jaar was hij de oudste en bijgevolg ook de sterkste van de groep en dat vond hij leuk. Maar in deze groep gaat hij een serieuse inspanning moeten doen om de rest bij te houden en dat ziet hij dus niet zitten. Extra oefenen al zeker niet. Maar opgeven mag hij van ons niet.

Vandaag een heel mooi vogeltje in onze tuin gezien, een specht:

Red Clay State Park & Praters Mill

Het is hier de laatste veertien dagen helemaal niet meer zo warm, het was vandaag op het warmst ergens rond de 27 graden. Héél goed te doen dus om eindelijk weer te gaan wandelen overdag of dingen te gaan bezoeken. Net zoals vorig jaar rond deze periode, begint het er buiten zoals herfst uit te zien, maar voelt het niet aan als herfst. Raar gevoel toch.

Vandaag zijn we eens naar Red Clay State Park gereden, dat is niet zo ver, maar toch waren we er nog niet geweest. Ons doel was om daar wat oude huisjes te bezoeken van indianen en om dan ook nog eens een stevige wandeling te doen. Dat eerste was een beetje een teleurstelling, er stonden wel een paar huisjes maar dat waren allemaal reconstructies en voor een stevige wandeling was het park toch wat te klein. Niet dat het niet leuk was natuurlijk, alleen al buiten zijn is leuk. De kindjes vinden altijd wel weer wat takken om mee te zeulen of crossen rond.
De huisjes zouden er wel echt gestaan hebben op die plaats en waren eigendom van Cherokee indianen, van Cherokee indianen die hun eigen land hadden gekocht want al de rest is weggejaagd (zie wikipedia). De meeste stamleden wonen vandaag nog steeds veel meer naar het westen, waar ze 170 jaar geleden naartoe verjaagd werden. Toch wel niet zo een mooi stukje geschiedenis.

Na het state park zijn we doorgereden naar een watermolen die daar niet zo ver vandaag was, daar hebben we buiten gegeten en hebben we wat rondgekeken. Behalve de oude molen, waren er ook nog een aantal oude schuurtjes (barns) en er stond ook nog een oude treinwagon en een oude traktor.

Red Clay State Park:

Oude traktor:

Lotte vooraan op de oude trein:

Nog een fotootje van thuis, het eerste wat Lander nu doet als hij thuiskomt is op de trampoline gaan liggen met de verrekijker, een deken en het boek met de vogels die hier voorkomen, hopen dat hij een vogeltje ziet in ons vogelfotografie hoekje:

Voetbal

Om 8.30u moest Lander deze morgen op het veld staan voor zijn eerste voetbalwedstrijd. Lander en ik zijn daar alleen naar toe vertrokken want Lotte en Willem waren nog niet klaar, die zijn nadien nog eens even langsgekomen en die hebben dan samen de boodschappen gedaan. Met Lotte naast het veld een uur zitten wachten is ook helemaal niet te doen.

Deze namiddag zijn we dan nog eens gaan fietsen met hen en ook even gaan wandelen. Tijdens het wandelen hebben we takken verzameld om een vogelfotografie plekje in onze tuin te maken. Nu nog enkel een manier vinden om mezelf weg te stoppen.

Kort filmpje, want Lander heeft eigenlijk niet zoveel aan de bal geweest, hij moest verdedigen; ik wou ook geen filmpje online zetten van andere kinderen die voetballen:

Het vogelfotografie plekje:

Twee perfectionistjes

Ik ben vandaag ook weer twee keer op school gaan helpen, ik ben gaan helpen in de pc klas van Lotte en de VIP folders gaan samenstellen. Deze week ging die pc klas toch wat vlotter, ze mochten op een educatieve website spelen (www.starfall.com), Lotte vond dat duidelijk veel leuker dan vorige week, want ze keek geen enkel keer op. Nu viel het nog meer op dan vorige week welke kinderen er thuis soms op de pc mogen en welke niet. Na minder dan twee minuten zat er al ééntje op een andere website (disney), maar er zijn er ook een paar die niet eens weten wat een computermuis doet. Ik ben een kwartier bezig geweest met hetzelfde kindje en hij snapte nog steeds niet dat je met de muis moet bewegen om dat pijltje te verzetten, hij wees steeds met zijn vinger naar het scherm.
De juf had efkens tijd om me te zeggen wat voor een slim kind ik wel heb. Maar blijkbaar is ze ook ongelooflijk perfectionistisch. Ik verschiet daar niet van :-). Lander die had vandaag een héél bundeltje papier mee met alle werkjes van de laatste week en hij had in al die dagen één fout gemaakt, allé fout kan je het niet echt noemen, hij had per ongeluk wat overgeslaan. Awel dat ene rood cijfertje, daar heeft hij het dus duidelijk moeilijk mee, hij verzint dan zelf dingen waarom dat zo is, ipv dat gewoon te aanvaarden. Twee perfectionistjes dus :-). Verder heeft Lander nog steeds last van zijn buurmeisje in de klas, hij beweert dat hij constant gepest wordt door haar. We zijn overeengekomen dat als het hem echt teveel wordt dat hij dan zelf initiatief neemt en met de juf gaat gaan praten. Hij vond dat een goed idee.

Voor de rest hadden we een redelijk drukke avond, de kinderen van de buren die zijn komen spelen en Lander is ook weer gaan voetballen. Zaterdag is het trouwens de eerste wedstrijd, misschien maak ik dan eens een klein filmpje.

Sight words

Ik heb de kindjes afgezet op school deze morgen en ben onmiddellijk doorgereden naar het state park hier om wat foto's te gaan nemen. Het is de eerste keer dat ik 's morgens ga kijken en dat was een goed idee, er is toch duidelijk meer licht dan 's avonds. Alleen voor mijn sandalen was het niet zo een goed idee, kletsnat van in het natte gras te lopen.

Ze zijn goed thuisgekomen, Lotte heeft flink haar huistaak gemaakt (zie filmpje), Lander die heeft geen huistaak meer dus hebben we 10 minuten maaltafels geoefend. Wat ze deze week ook moeten van buiten leren, is hun lunch nummer. Elke keer als ze iets moeten betalen in de refter, moeten ze dat nummer opgeven en niet hun naam. Dat is toch héél even oefenen want het bestaat uit 7 cijfers. In de refter is het zo een beetje zoals in een lunch garden in België, je neemt wat je wil en moet dan gaan aanschuiven aan de kassa. Lander en Lotte eten daar wel nog steeds niet, maar ze moeten wel aanschuiven voor hun drankje.

Willem was vandaag veel beter dan gisteren, hij is héél vroeg opgestaan om te gaan werken en is pas laat thuisgekomen. Bij Lander en Lotte lijkt het ook beter dan de vorige dagen, al moet ik wel nog 100 keer vragen om een zakdoek te nemen, Lander snuift het liever op en Lotte die probeert haar tong in haar neus te krijgen.

Mooi hé:

Dit is dus de start van de fameuse 'sight words', van buiten leren dus, bij Lotte bleek dat enkel nodig voor bleu, gray, white en orange, de andere kan ze echt lezen:

Snotteren

Snotterende kindjes:
Dat is een hele goeie titel vandaag. Lander snottert, Willem snottert en ook Lotte snottert nog steeds. Lander en Lotte zijn vandaag wel naar school gegaan, zolang ze geen koorts hebben ga ik dat toch blijven doen. Willem die had vorige nacht maar een paar uur geslapen en die is deze morgen toch niet naar zijn werk vertrokken. Hij zou normaal gezien naar Marietta gereden hebben maar dat is anderhalf uur rijden en eigenlijk zou hij daar toch alleen maar wat collega's besmet hebben. Hij heeft wel al zijn vergaderingen van thuis gedaan.

Slordige kindjes:
Toen ze gisteren thuiskwamen hadden ze allebei hun pull vergeten, zij op de ene speeltuin, hij op de andere. Die van Lander heb ik gisterenavond al teruggevonden bij de verloren voorwerpen, die van Lotte niet. Deze avond kwamen ze weer allebei zonder pull thuis, Lander heeft de zijne in de klas laten liggen, Lotte nu ook een tweede op de speeltuin. Haar juf stuurde me al een email dat ze beide pulls gevonden had. Dat vraagt om een beloningssysteem, als ze een week alles (pull en drinkbus) mee hebben 's avonds, dan krijgen ze een vierde van een dollar. Ze krijgen ook telkens een "quarter" als ze hun huiswerk zonder morren maken. Maken moet zoiezo maar als het zonder protest is, krijgen ze dus "een quarter". (na één week, weet Lotte nu ook dat 25 maal 4, 100 is, en dat 100 cent gelijk is aan 1 dollar).

Foto's:
Ik moest vandaag naar de winkel en ben eerst nog héél even langs de dam gereden in Chattanooga om wat foto's te nemen. Bedoeling was om een industrial landschap te fotograferen voor een fotowedstrijd, maar ik ben uiteindelijk bij de reigers blijven plakken.

De kindjes van de buren:
Toen Lander en Lotte nog geen uur thuis waren stonden de kinderen van de buren weer aan de deur, of ze mochten komen spelen. Lander had toen zijn huistaak nog niet gemaakt, maar hij heeft dat toch nog moeten doen dan mij. Ik vraag me eigenlijk af of dat tijdens de week komen spelen, eigenlijk wel zo een goed idee is? Hoe doen andere ouders dat? We hebben ze uiteindelijk terug naar huis gestuurd toen het tijd was voor ons om te eten.

De tandenfee:
Lander zijn tweede tand is er nu ook eindelijk uit, maar ik krijg die pas als hij zijn snoep krijgt. Ruilhandel dus.

Foto van een paar van de reigers bij de dam, er zaten er zeker 15:

Info avond

Lotte is vrijdagavond terug gekomen van school al snotterend en sindsdien is dat elke dag een klein beetje erger. Nu is ook Lander vanavond thuisgekomen met snottebellen en Willem heeft ook constant zijn zakdoek nodig. Duimen dat het bij alledrie daar bij blijft. Toen ik dat deze avond vertelde aan een andere mama, bleek dat haar zoon ook vrijdag op die manier was thuisgekomen en vandaag toch al thuis was. Maar Lotte is wel naar school geweest.

Willem heeft van thuisgewerkt, zodat hij eens vroeg kon thuiszijn want het was vanavond zowel voetbal voor Lander als infodag op school voor Lander en Lotte. Willem is met de kinderen naar de voetbal geweest, terwijl ik ben gaan luisteren naar wat de juffen te vertellen hadden.

Over de infoavond: ze hebben allebei een goeie en leuke juf en Lander een goeie klas. Ze gaan dit jaar heel veel moeten schrijven en lezen, maar voor wiskunde heb ik weinig tot geen verwachten. Het overgrote deel van wat ze gaan leren gaan ze dus volgend jaar niet nodig hebben en ze gaan een heel pak ontbreken van wat ze in België leren.

Het huiswerk is ook vandaag gestart en dat was bij allebei al de moeite. Lotte moet elke dag 'sight words' oefenen, lezen en dan nog wat extra's. Om een voorbeeld te geven, ze moet tegen het einde van de week al een tiental kleuren kunnen lezen. Ik noem dat wel niet echt lezen, want ze leren ze niet eerste de letters, doel is van ze gewoon vanbuiten te kennen. Lander kreeg een boekje met verschillende werkblaadjes in maar het is wel de bedoeling dat hij dat spreidt over de hele week, hij moet dus ook al leren plannen. Hij heeft vandaag alles gedaan wat hij leuk vindt, de wiskunde is dus al gedaan :-). Zijn juf gaat ze voor wiskunde binnenkort wel alleen maar huiswerk geven als blijkt dat ze het nog niet volledig onder de knie hebben. Misschien moet ik dat dan maar vervangen door de maaltafels.

Over de voetbal; Lander was blijkbaar heel ontgoocheld, ze mochten allemaal met een voorstel komen voor een naam van het team en er was niemand die op zijn voorstel had gestemd. Hij wou 'dragon team' maar het werd 'Sumurai team'.

Kolibri:

Civil War

We zijn vandaag samen met Anne-Mieke, Claudio en hun kinderen (belgen die in Dalton wonen) gaan kijken naar de reconstructie van een veldslag van de amerikaanse burgeroorlog.

Bij de start van de veldslag zag je links en rechts niet veel meer dan een paar kanonnen, maar na het eerste kanonschot zag je langzamerhand zowel links als rechts een leger aanrukken. Langs de ene kant het zuiden en langs de andere kant het noorden. In totaal deden zo een 400 mensen (bijna allemaal mannen) en zo een 15-tal paarden mee. De strijd begon rustig maar na een tijdje hoor je constant geweerschoten met af en toe daartussen nog een kanonschot. Er hing bij momenten ook een mist boven het terrein.

Uiteindelijk heeft het noorden deze veldslag gewonnen maar dat is niet altijd zo, op zaterdag laten ze het zuiden winnen, op zondag het noorden.

Naast het terrein van de veldslag was er ook een dokter met zijn materiaal zoals het er 150 jaar geleden moet uitgezien hebben en een fotograaf die nog foto's nam met een oud toestel. Ook het drankstandje was aangepast aan het thema, ouderwetse bierflessen die je kon gaan bijvullen.
Daarna zijn we nog allemaal naar ons thuis gereden om te BBQ-en.

Om toch een minpuntje te noemen, we zijn allemaal verbrand.

Tijdens het gevecht hing er soms een enorme rookwolk over het terrein:


Saluut op het einde:


Het bier, euh ... limonade in een oude bierfles:


De fotograaf toont de net gemaakte foto:

Filmpje

Dit is een filmpje van twee dagen geleden, van toen ze thuiskwamen van hun eerste schooldag. Kan iedereen dat zien?

Lotte is vandaag in een rare stemming thuisgekomen. Toen ik vroeg wat ze vandaag gedaan had, kwam ze met een heel verwarrend verhaal, de juffen waren héél streng geweest vandaag en verder was er nog iets dat ze niet wou vertellen. Uiteindelijk hebben we het er kunnen uitprutsen, er waren een aantal kindjes heel stout geweest (ik had deze week al gezien dat er een paar speciallekes tussen zitten) en de juffen waren boos geweest. Ze hadden "een box" getekend op het bord en de namen van die kindjes erin gezet. Lotte denkt dat ze die kindjes echt in een doos gingen steken en ze is bang geworden. Ik ga maandag op de infoavond toch eens aan de juf vragen wat er gebeurd is.

Lander zijn vriendje en zijn wat oudere zus zijn vandaag heel efkens komen spelen. Ze zijn efkens hier gebleven, zodat hun mama de andere kinderen (volgens mij zijn ze met vier) kon gaan halen. Lander en Stone hebben heel de tijd met de lego gespeeld en Lotte heeft heel de tijd getetterd tegen die zus.

Het stikt hier op dit moment van de springhanen en krekels, eentje van vooraan in onze tuin:

Pc lab

Vandaag de eerste keer gaan helpen in de pc klas bij Lottes klas. Haar juf is wel heel moedig, die wou een groepje 5-6 jarigen leren van hun naam te schrijven in word en die naam dan van lettertype te wijzigen en van kleur. En dat terwijl sommige kinderen duidelijk nog nooit een muis gezien hebben en sommige andere hun naam niet kunnen schrijven. Het enige kind die dat blijkbaar al eens gedaan heeft, noemt toevallig Lotte. Ze hadden allemaal een stokje met een vlinder op, dat ze omhoog moesten steken als ze hulp nodig hadden. Ondanks het feit dat ze geen hulp nodig had, stak Lotte meerdere keren dat ding in de lucht, om dan aan mij te kunnen zeggen dat ze "het beu was". Ze had de hele opdracht na twee minuten gedaan en de les duurde net geen 50 minuten, ik versta goed dat ze dat niet leuk vond.
's Middags ben ik dan terug gekeerd om nog een tweede keer die VIP folders te gaan maken. Toen vloog ze ook weer in mijn armen toen ze me zag.
Ik heb ook Lander zijn juf deze morgen gezien en die zei dat de eerste dag met hem heel goed was geweest.

Ze kwamen wel weer allebei heel tevreden thuis, Lotte had haar vriendinnetjes van vorig jaar gezien op de speelplaats en dat maakt duidelijk heel haar dag goed. Ze was wel helemaal niet tevreden over het gedrag van haar klasgenootjes, ze zijn in de gang vandaag een heel eind moeten terug stappen omdat ze het niet stil genoeg hadden gedaan, voor Lotte een hele ontgoocheling want zij was wel stil geweest. Lander zijn juf had hem blijkbaar gezegd hoe leuk ze het vond dat hij stenen verzamelde. Hij is dan weer helemaal niet tevreden dat Rosie tussen hem en Stone zit in de klas, vooral omdat ze niet zo lief is. Volgens hem was ze haar snot aan het afwrijven aan hem, als dat klopt is dat inderdaad niet zo leuk, alleen ben ik bij Lander niet zo zeker of dat wel waar is. Ik heb hem gezegd dat hij de volgende keer maar heel luid 'stop, Rosie' moet roepen zodat de juf het hoort.

Ze waren nog niet lang thuis en de telefoon ging; Lander zijn coach om te zeggen dat de voetbal vandaag startte. Onmiddellijk daarna kwamen de kinderen van de buren vragen of Lander en Lotte niet konden komen spelen. Nog geen tien minuten later zaten ze allemaal op de trampoline en was de buurvrouw ook bij ons voor een babbeltje. We zijn dan maar zonder huistaak te maken vertrokken naar de voetbal. Het terrein waar ze de voetbal doen is niet zo ver van de autostrade en Willem is Lotte daar komen halen, hij heeft haar meegenomen naar huis en is dan aan het eten begonnen. Na het eten moest ik dan nog dat huiswerk maken met Lotte (Lander had er geen). Ze moest haar familie tekenen, iets dat ze helemaal niet leuk vindt, maar vandaag wonder boven wonder met veel enthousiasme heeft gedaan.

Lotte haar huistaak (Willem vindt dat ze veel oog heeft voor detail, omdat ze mijn rug scheef getekend heeft, maar als je goed kijkt zie je dat ze een grijs potlood heeft gebruikt voor zijn haar. Lotte tekent eerst haar mannetjes in hun blootje, compleet met navel, en daarna tekent ze er kleren over, alsof ze hen aankleedt.):

Eindelijk school

Ze waren wild enthousiast deze morgen, ze stonden allebei stipt om half 8 met hun boekentassen aan voor de deur. Ik wist nog van vorig jaar dat we op tijd weg moesten vertrekken want dat er file ging zijn en dat was ook zo. Net op tijd, 8 uur, was Lotte in haar klas, Lander een paar seconden eerder. Hun klassen zijn schuin over elkaar.
's middags ben ik dan terug naar school gegaan want ik had beloofd om de VIP folders (mapjes met info van de school die elke week mee naar huis moeten) te maken. Dat moet deze week nog eens.

En dan ben ik thuis gaan wachten tot ze terug thuis kwamen. Ze zijn net zo zot terug gekomen als ze 's morgens vertrokken zijn. Het was dus goed geweest, Lander wist wel al te vertellen dat hij een strenge juf had.

En dan was er huiswerk, ..., vanaf nu dus elke dag voor allebei, vanaf dag één dus. Bij Lander al onmiddellijk een bron van protest, hij moest in een papieren zak een aantal dingen steken die hij leuk vindt of die hem beschrijven. Hij gaat daar dan in de klas over moeten vertellen. Hij heeft liever dat de juf hem een blad straf meegeeft dan zoiets, denk ik.
Lotte dan, die had een plastieke zakje mee met lintjes, papiertjes, knopen en een uit papier gesneden manneke. Opdracht: ouders maak een evenbeeld van je kind. Tof, vooral omdat Willem laat thuis was vandaag. Dan had ze ook nog een hele map met uitleg over kindergarten mee, over hoe we moeten lezen met haar en hoe ze haar letters moet schrijven. Vanaf nu moet ze elke dag lezen of wij moeten voorlezen. Ze vliegen er onmiddellijk in hier.
We hebben ook een contract meegekregen, ééntje dat de ouders, het kind en de juf moet ondertekenen, waarin ik beloof van elke dag met hen te lezen en nog veel meer, zie foto.

Klaar voor vertrek:


Het contract:

Regen en wind

Er was gisterenavond behalve veel regen ook nog veel wind. Je hoorde de windstoten, boven, naast en zelfs onder het huis razen. Ik ben beginnen piekeren over de boom die in onze tuin stond en lag al een heel tijdje wakker toen ik opgestaan ben en me bij Lander ben gaan liggen. Als die boom achter in onze tuin zou vallen in onze richting, dan zou die onze slaapkamer kunnen meehebben.
Maar heel veel heb ik niet geslapen; om 5.30u ben ik wakker geworden omdat het licht in de gang aan het pinken was en de broodmachine aan het piepen was. De electriciteit is seconden nadien uitgevallen. We hebben dus het hele ochtendritueel met kaarslicht en pillampen moeten doen. En vooral zonder koffie :-(. Het brood was gelukkig bijna klaar toen de electriciteit uitviel, enkel de korst was niet zo goed gebakken als anders. Willem heeft wel het brood moeten snijden met een gewoon mes. Pas toen Wilem op zijn werk toekwam kon hij checken of de scholen open waren of niet, maar hij kon deze morgen de straat van de school zelfs niet inrijden omdat de grachten overstroomd waren, dus hij kon het al raden, geen school dus vandaag. Zonder tv en internet was de dag toch wat langer dan anders. Het was deze voormiddag ook te donker om te lezen of te tekenen. Toch wel vervelend. Pas om 4.20u gingen de lichten dan eindelijk weer aan. Gestopt met regenen is het nog steeds niet, maar het is al sinds deze morgen geen stortregen meer en voorlopig staat er niets meer op de website van de scholen. Dus zoals het er nu uit ziet, is het dus morgen echt hun eerste dag.

Lee

De school start morgen alvast twee uur later dan normaal. Wat een start van het nieuwe schooljaar! Behalve veel regen zijn er ondertussen ook deftige windstoten, overblijfselen van de tropische storm Lee. Wij wonen gelukkig hoog, maar in lager gelegen gebieden denk ik dat er een heleboel mensen vannacht weinig gaan slapen.

Maandag 5 september

De geplande regen is er gekomen :-(, deze morgen toen ik mijn ogen opendeed was dat het eerste wat ik hoorde. We zijn onmiddellijk gestart met het inladen van onze spullen. We mochten nochtans in de cabin blijven tot 11uur, maar de wegen naar de cabin waren niet geasfalteerd en Willem was bang dat we er na uren regen niet meer weg zouden kunnen. Onze auto heeft achterwielaandrijving en op een nat zandwegje zou dat wel eens een probleem kunnen zijn. Om 8.30u waren we al onderweg naar de Tallulah Gorge. Een geluk dat het nog zachtjes regende en we geen internet in de cabin hadden, anders zouden we waarschijnlijk recht naar huis gereden zijn.

Het druppelde nog steeds toen we daar aankwamen, maar wij echte belgen hadden natuurlijk onze regenjassen, gesloten wandelschoenen een paraplu mee. Het was gewoon wat uitkijken voor mijn fototoestel. Zoals bij de watervallen die we al bezochten was er ook hier weer een enorm trappensysteem gebouwd om de toeristen zo dicht mogelijk bij de mooie uitzichten te krijgen en deze keer was het uitzicht echt wel fantastisch. Het was ook door de regen veel rustiger dan de vorige dagen. Super de moeite dus, zeker het mooiste wat we dit weekend zagen.

Op de terugrit naar huis, is het dan harder en harder beginnen regenen. Op bepaalde momenten lag de weg er ook héél gevaarlijk bij, we hebben er dus langer over gedaan dan we dachten. De straat die we nodig hebben om van de autostrade naar onze straat te rijden stond hier en daar al onder water. Dat belooft voor morgen, als het zo blijft regenen, vrees ik dat ze de vakantie nog met een extra dag gaan verlengen.

Tallulah Gorge:

Zondag 4 september

Vandaag was het niet volledig volgens de planning die ik gemaakt had, grootste reden: het verkeer in Helen. Het is alsof heel Georgia besloten heeft om dit weekend naar hier te komen.

Deze morgen waren we bij de vroegsten om te gaan kijken naar de "Anna Ruby Waterfalls". Toen we toekwamen was er nog bijna niemand, maar op de terugweg zagen we al dat het wandelpad vol mensen liep. De parking stond al bijna vol. Deze watervallen waten niet zo hoog als die van gisteren maar wel een pak mooier. Na het bezoek aan de watervallen hadden we nog een wandeling gepland in het state park waar de watervallen waren. De wandeling zelf zo ongeveer 2,2 mijl duurde met de nodige stops (oa blaadjes in het water gooien) toch al snel twee uur. Met de wandeling heen en weer naar de watervallen erbij, hebben we toch zeker 5 kilometer gestapt vandaag. Het einde van de wandeling was dan ook lastig, bergop en iedereen had honger. De bedoeling was om snel een broodje te gaan halen in de subway in Helen. Maar omdat er zoveel file was, duurde het zeker een uur voor we dat broodje hadden en we terug aan de cabin waren om het op te eten. Helen is gewoon vreselijk, er is één hoofdweg die langs twee kanten gewoon toe zit.

Nadat we op het gemak gegeten hadden, dachten we van nog eens een poging te doen om Helen te bezoeken en om "tubing" (=op een plastieken band de rivier afdrijven) te gaan doen. Maar na tien minuten aanschuiven, hebben we tocn maar besloten om wat anders te gaan doen. Het ging veel te lang duren om daar te geraken. Het alternatief plan was om eens te gaan varen op het meer van het state park waar we deze morgen al eens gaan wandelen waren. Alweer pech, al de boten en pedalo's waren uitverkocht voor de dag. Gelukkig was er nog het strand, meer hebben de kinderen eigenlijk niet nodig; Lotte water en Lander zand en ze zijn content.

Daarna zijn we nog snel (relatief hier) naar de winkel geweest om wat kip, zodat we deze avond ook wat te eten hadden. Het resultaat is dat we nog steeds Helen zelf niet echt gezien hebben, morgenvroeg nog eens proberen maar of dat gaat lukken is wat anders. Ze voorspellen morgen namelijk heel veel regen.

Ergens onderweg naar de Anna Ruby Falls:

Putten graven:

Zaterdag 3 september

Alles stond gisterenavond al klaar om te vertrekken, enige wat we deze morgen nog moesten doen was de auto inladen. We hebben nog op ons gemak ontbeten, om dan te vertrekken naar Helen.
We zijn een eerste keer gestopt aan het Amicolola Falls State Park, zoals de naam doet vermoeden een park met een grote waterval. We hebben onze auto onderaan aan het bezoekerscentrum gezet en zijn te voet naar boven gestapt. In totaal ongeveer een mijl, maar toch wel een stevige mijl met veel trappen onderweg. Volgens de boekjes is die waterval drie keer hoger dan de grote Niagara watervallen, maar uiteraard een heel pak minder breed. Doordat het al een tijdje niet meer geregend heeft hier, zelf héél véél minder breed. We vermoeden dat de waterval veel spectaculairder is na een stevige regenbui, we waren zelf een beetje teleurgesteld. Het was er bovendien ook enorm druk. Omdat er aan de parking beneden een klein speeltuintje was en we beloofd hadden dat ze daar efkens op mochten, waren de kinderen ook wel héél snel beneden. Zo snel dat Lotte op een zeker moment dacht van op haar buik naar beneden te glijden :-(. Weeral twee open knieën.

We hebben daar ook nog snel wat gegeten aan die speeltuin en dan zijn we doorgereden voor de volgende stop, Dahlonega. In Dahlonega hebben we de Consolidated Goldmine bezocht, een overblijfsel van de "gold rush". Ze hebben in 1980 blijkbaar nog eens geprobeerd om de mijn te heropenen. De prijs van het goud was toen heel hoog, maar toen ze eindelijk klaarwaren met opruimen was de goudprijs al weer zo laag dat er totaal geen geld mee te verdienen is. Als toeristische attractie daarentegen ;-). De rondleiding in de mijn zelf duurde zo een 40 minuutjes, je kan nog de rails zijn van de karretjes die ze gebruikten en hier en daar zie je nog wat dynamiet gaten. In de prijs inbegrepen was een sessie 'gold panning', we kregen alle vier een schotel met zand en moesten met behulp van water het zand eruit schudden zodat er alleen maar een paar goudschilfertjes overbleven. Lander die heeft in zijn schoteltje zand ook nog een paar mini gekleurde steentjes gevonden. We hebben nu allevier een klein proefbuisje met 5 miniscule goudschilfertjes, waarde 0 euro. Een heel pak minder dan de eerste goudzoekers hier, blijkbaar is er een tijd geweest waar je gewoon een riviertje in moest stappen een steen moest opheffen en je kon een steen goud vinden. Die periode heeft wel niet lang geduurd, volgens de gids, anderhalve week. De streek is hier toen op korte tijd overspoeld door goudzoekers, duizenden. Na ons bezoek aan die mijn, zijn we nog efkens op zoek gegaan naar een spookdorp 'Aurore' dat er niet ver van ligt, maar behalve de saloon was er niet veel meer te zien. We hebben dan snel nog eens door Dahlonega zelf gewandeld. Ook weer iets ongelooflijk toeristisch, een binnenplaatsje met een paar oude victoriaanse huizen en wat oude winkeltjes. De sfeer was wel leuk, naast het goudmuseum, was de plaatselijke muziekschool of muziekgroep, een openlucht concertje aan het geven.

Iedereen was moe, dus zijn we dan naar onze cabin gereden. We hebben gelukkig niet te lang moeten zoeken, de straat, niet geasfalteerd, stond niet in onze GPS. De cabin waar we logeren staat midden in de bossen, onze buren zitten minstens op 20 meter van ons en we kunnen ze door de bomen niet zien. Heel privé dus. De cabin heeft ook een hot tub op de terras. Het heeft geen 10 minuten geduurd voor iedereen daar in zat. één klein probleempke; we zijn Lander zijn zwembroek vergeten. Hij heeft die gisteren nadat ik alles klaar had gelegd nog aangedaan en we zijn die vergeten terug te steken. Hij dus in de hot tub in zijn onderbroek. We hebben den dag afgesloten met spaghetti en een spelletje. Nu nog hopen dat de kinderen goed slapen want ze moeten samen in een bed.

Een deel van de Amicolola falls:

Helemaal bovenaan de watervallen:

Gold panning:

Playdate

Vandaag is één van Lander zijn vriendjes eindelijk eens komen spelen. Ik had mijn telefoonnummer al twee maanden geleden achter gelaten bij hen thuis maar zijn mama had nooit gebeld. Toen we Stone en zijn mama gisteren tegen kwamen zei ze dat ze het heel de zomer druk gehad hadden maar dat ze morgen (vandaag dus) wel thuis waren. Stone is dus vandaag dus komen spelen. Zowel Stone als Lander vonden dat super. Alleen Lotte vond dat in het begin wat vervelend, ze heeft haar broer duidelijk liever voor zichzelf. Ik had dus weer efkens een kind aan mijn broek hangen ;-). Maar toen de jongens voor het zwembad kozen was ze toch overtuigd, ze heeft toch een tijdje goed kunnen meespelen.

Morgenvroeg vertrekken we voor een land weekendje (3 dagen) de bergen (lees heuvels) in. De bedoeling is dat we naar grote watervallen gaan kijken, dat we oude goudmijnen gaan bezoeken en wie weet ook wat goud gaan vinden (Lander gaat dat leuk vinden maar weet dat voorlopig nog niet). We gaan een dorp bezoeken dat er uitziet zoals de meeste dorpen in Zwitserland en misschien gaan we ook eens raften met de kinderen. Dat laatste is niet zeker want voor maandag voorspellen ze regen, veel regen zelfs. Blijkbaar heeft Irene een zus en een broer, Katia en Lee, twee tropische stormen die klaarzitten in de Mexicaanse golf. Wij gaan van een echte storm hier niet veel zien, maar het kan dus wel serieus gaan regenen. Het wordt ook vanaf maandag plots een pak kouder, maar 25 graden meer; nu gaat de thermometer nog elke dag boven de 35.

Lotte heeft me geholpen met het kiezen van de kleren. Zij heeft beslist welke t-shirts zij, Lander en ik dit weekend gaan aan hebben. Bij Willem was er niet veel te kiezen want die heeft er tegenwoordig niet zoveel meer. Die draagt tijdens de week ook meestal een hemd (dresscode :-)).

Lotte duidelijk tussen twee vuren:

Lotte heeft vandaag haar eerste mini-boekje in het engels gelezen en ingekleurd met een dikke fluostift.

Open House

Het was vandaag 'open house' op school. Alle kinderen mogen dan kun nieuwe klas bezoeken en hun nieuwe juf ontmoeten. Van Lander wisten we al een tijdje wie het ging worden, de klaslijsten hingen al een tijdje aan de schoolpoort maar voor Lotte was het nog spannend.

Lander zijn juf is een Zuidafrikaanse die hier al 15 jaar woont, maar toch nog duidelijk een ander engels spreekt als de rest van de mensen hier. Niet zo plat zuiders maw. Haar kinderen waren 5 jaar toen ze naar haar verhuisden, ze weet dus beter dan de andere juffen in te schatten wat de moeilijkheden zijn voor Lander. De woordenschat die ze dit jaar krijgen is blijkbaar een pak moeilijker dan vorig jaar, maar ze gaat hem wel helpen als het nodig is. Ze weet ook al dat hij het niet gaat vragen als hij het niet begrijpt dus houdt ze hem extra in het oog. Lander heeft ook één van zijn drie vriendjes van vorig jaar bij hem in de klas en er zit er ook eentje waar hij het jaar voordien bij zat.

Lotte dan, die heeft ook de juf gekregen die we zo graag voor haar wouden. Blijkbaar had ik het gewoon moeten vragen aan haar, want voor haar was het allang duidelijk dat Lotte bij haar zou zitten. Toen ze de klassen aan het indelen waren, was Lotte de eerste op haar lijst. Ze mocht blijkbaar mee kiezen en heeft onmiddellijk gezegd: dat is er eentje voor bij mij. Van de meisjes van vorig jaar zit er geen enkel bij haar in de klas, maar er zitten wel een aantal van de jongens bij haar. Haar juf had ook al weet van een meisje dat wat van hetzelfde soort was als Lotte en hoopt dat die twee goed gaan overeenkomen. Lotte haar juf van vorig jaar heeft dit jaar een andere functie gekregen en heeft geen klas meer, maar gaat elke namiddag meehelpen in Lottes klas. Zij begeleidt dit jaar "special aid kids" en die zitten blijkbaar allemaal bij Lotte in de klas. Dat wil dan wel zeggen dat haar juf extra tijd krijgt voor de rest van de klasgroep. Voor Lotte is dat dan toch weer een extra gekend gezicht.

Ik wist dat als Lotte die juf ging hebben, dat het voor mij ook wat leuker ging worden. Vanaf nu donderdag mag ik gaan helpen tijdens de computerles en 's middags maak ik ook de VIP folders voor Lottes klas. Ook aan Landers juf heb ik gezegd dat ik hier en daar wat kon helpen. Nog goed nieuws, blijkbaar gaat Lotte toch niet elke dag moeten rusten. Ze doen dat maar heel af en toe.

Lander heeft zich gisteren een heel tijdje bezig gehouden met een kaart die hij een jaar geleden voor zijn verjaardag kreeg. Hij had daar tot nu toe eigenlijk niet naar gekeken, maar nu lag ze open op zijn bed. Bij de kaart, hoorde een blad met stickertjes van de vlaggen van de landen. Omdat er per werelddeel een apart deel was op de kaart, kreeg ik heel de tijd: "mama, Oeganda waar ligt dat?', Zwitserland waar ligt dat? ....". Plots riep hij ineens: 'Waw, het ijseiland ligt zelfs nog in Europa! Zo ver is dat niet om op vakantie te gaan!'.

Beetje nieuws uit de tuin, er groeien twee paprika's en aan de bloemetjes te zien komen er nog wel een paar bij:

Dit is een project van Lotte, een paar weken geleden had ze plots het idee dat ze appelpitjes moest planten. Dit zijn drie beginnende appelbomen:

De rommel die allemaal mee moest naar school, links Lander, rechts Lotte: