Cursus toegekomen

Het cursusmateriaal (boek van 1,2 kg) voor mijn eerste cursus aan de open universiteit is vandaag toegekomen. In theorie kan ik dus vanaf morgen starten met studeren. Vandaag al eens in de cursus gebladerd en gezien dat niet alles onbekend is, maar het wordt toch een hele opgave voor iemand die nog niet teveel van buiten heeft moeten leren in haar leven. Meer hier over later.

Lotte had haar vandaag niet zo goed geamuseerd op school, ze had haar ook blijkbaar pijn gedaan. Niet iets waar ze normaal over zou klagen maar is misschien gebeurd net voordat ze naar huis kwam. Ze had ook weer vannacht aan ons bed gestaan, misschien gewoon moe dus. Ook Lander had vannacht aan ons bed gestaan en het was er ook aan te zien. Hij had vandaag een niet zo afgelijnde huistaak en dan is het een pak moeilijker. Hij moest op een tekenblad 'dingen' die in zijn kamer zijn opschrijven en eventueel een tekening bij maken. Als er wat fantasie bij mag komen kijken, lukt het onmiddellijk minder goed. Uiteindelijk is het dan toch gelukt maar hij heeft er wel bijna overal de nederlandse woorden bijgeschreven ipv de engelse. Ik heb er niets van gezegd, vooral niet omdat de nederlandse woorden zonder fouten waren (bed, klok, ...) en we daar best trots op zijn. Zijn lezen en schrijven gaat ondertussen wel heel goed.

Vanavond was het ook weer voetbaltraining, en Lander doet daar super zijn best: hij amuseert zich en blijft maar lopen :-). Lotte loopt er helaas wat ongeïnteresseerd bij, een beetje zoals ze haar in de klas in België beschreven en misschien hier niet willen toegeven. Zaterdagvoormiddag spelen ze hun eerste match, wordt vervolgd dus ...

Labor day

Het was gisteren Labor day hier in de US: Willem had verlof en de kindjes moesten dus ook niet naar school.

Maar in tegenstelling tot in België blijven alle winkels hier open. Heel spijtig voor de mensen die wel moeten werken maar wij zijn efkens gaan winkelen. Efkens want we waren het snel beu: gaan winkelen met Lander en Lotte is tegenwoordig geen pretje. De bedoeling was nochtans om een voetbaloutfit voor hen te kopen maar we kwamen zonder thuis.

Wat we ook deden en waar ik héél blij mee ben: een bezoekje aan de Earth Fare (=the healthy supermarket). Vanaf nu gaan we regelmatiger naar daar rijden: het vlees is daar gegarandeerd zonder antibiotica of groeihormonen, veel beter dan het vlees dus in de gewone supermarkten hier in de buurt (dikwijls ook al ingevrozen geweest voor je het koopt). Ik heb gisterenmiddag kunnen genieten van een stukje vers stokbrood met een biologisch eitje, gewoon zo goed als in België.

Nog een winkel die we deden: schoolbox, een supermarket voor schoolgerief. Dat is echt iets voor thuisonderwijs mama's: volgestopt met educatief materiaal. (Ze kunnen daar in België wat van leren, daar kan je de werkboekjes van maan-roos-vis enkel bestellen in 5 exemplaren (héél nuttig als je er maar 1 nodig hebt).) Maar wij hadden enkel verf en verfborstels nodig, want deze mama vind dat het hoog tijd is om van verven met de vingers over te schakelen naar verven met een echt verfborstel. Het resultaat mag er wezen:
Aan Lander had ik een opdrachtje gegeven: een herfsttekening, eikels en appels vallen uit de bomen. Bij Lotte heb ik bij de trein en de boom eerst wat lijnen getekend, ze moest dan enkel nog inkleuren. De regenboog deed ze alleen.

Johns mountain trail

Het was vandaag zalig weer (27 graden), hoog tijd om nog eens een wandelingetje te gaan maken. Fototoestel, verrekijker en eten ingepakt en vertrokken naar de start van een wandeling die ik via het internet had gevonden. Het was de bedoeling om een wandeling naar een waterval te maken, maar toen we er ongeveer waren zagen een bord staan met 'Johns Mountain Overlook'.
Dat klonk goed dus zijn we daar ingeslaan. En we hebben daar geen spijt van gehad. Het straatje waar we insloegen was eigenlijk een bosweg (geen asfalt alleen steentjes). Na een 5 tal minuten tussen de bossen begonnen we toch te twijfelen maar net dan kwamen we een drietal ruiters tegen, die begonnen spontaan tegen ons te praten. Grappig zo, vanuit onze auto. Nog zo een tien minuten verder rijden en we kwamen op een kleine parkeerplaat met een super uitzicht en de start van een wandelpad. We hebben niet meer naar dat ander wandelpad gezocht, we zijn van daaruit vertrokken voor een wandeling van ongeveer twee uur. Onderweg kruisten we dan toch het wandelpad dat we oorspronkelijk in gedachten hadden, de waterval was opgedroogd (te weinig regen de laatste weken). De kindjes hebben allebei goed gewandeld, onderweg stopten ze af en toe om wat eikels en andere noten in hun zakken te proppen. Het was leuk.
Thuis eerst een ijsje gegeten en dan wat opgeruimd en buiten gekuisd: de auto afgespoeld (zat volledig onder het stof), de garage uitgekuisd (stofnetten en spinnewebben verwijderd), de voordeur afgewassen, de brievenbus gewassen (idee van de kindjes) en de fietsen gewassen (als we maar met water kunnen knoeien). Toen dat allemaal klaar was, was het hoog tijd om te eten: BBQ! Voor de eerste keer in maanden was het buiten niet te warm en konden we de ramen ook overdag openzetten. De airco heeft vandaag eens niet aangestaan.

Doedelzak muziek en ruitjes

We hebben het rustig gehouden vandaag en zijn naar een festival ('Appalachian Celtic Festival and Highland Games') geweest hier in Ringgold (naast het terrein waar Lander en Lotte voetballen). Open eens de website en je krijgt direct een idee van de sfeer (is met geluid!). Er waren optredens van een paar groepjes (muziek en dans), er was een keltische trouw (echt), we zagen een paar disciplines van highland games en we zagen mannen met geruite rokken. Die trouw op zich was niet veel speciaals, behalve de klederdracht en het naar de tent lopen begeleid met doedelzak speler. Het was een tent, zeker geen altaar, en het zat vol met mensen die niets te maken hadden met de trouw, maar die kwamen voor het festival. Ik begrijp niet dat je zoiets op die manier doet. Ik was vooral ontgoocheld omdat er na de ceremonie niet op zijn schots gedanst werd. De games zelf waren wel eens leuk van te zien, alhoewel dat eerder een tentoonstelling is van bruut geweld maar er deden daar toch wel een paar speciale gevallen aan mee. Aan de rand van het festival stonden een paar reclame standjes van een paar van de schotse clans, boven op hun kraam staan dan alle achternamen van de mensen die tot die clan behoren. Toch wel een beetje speciaal dus. Ze hebben ook allemaal hun eigen schots ruitje en dat wat ik 6 jaar lang heb moeten dragen (humaniora) zat er niet bij.

De muziek dan, de groep Highland Reign was leuk om naar te luisteren.

Omdat de kindjes het eigenlijk toch al snel beu waren, zijn we dan nog héél kort gaan wandelen. Het festival was naast een wandelpad dat naast een klein riviertjes loopt. Goed voor steentjes gooien (Lander en Lotte) en foto's nemen (ikke).

Daarna thuis nog wat gespeeld (de kindjes), boek gelezen (Willem), op internet gesurfd naar info over fotografie (ikke), wat werkjes gemaakt (Lander, Lotte en ikke) en wat nederlands gelezen (Lander en Willem).

Foto:

Bloemen

Na twee dagen met hoofdpijn is een dag zonder hoofdpijn altijd een super dag: veel gekuisd (er was wat in te halen) en ondertussen naar muziek geluisterd.

Willem was vandaag uitzonderlijk vroeg thuis, het is een lang weekend (labour day) hier en ze hadden vandaag vroeger mogen stoppen. Hij stond plots binnen met bloemetjes voor mij :-) :-). De kindjes hebben dan nog wat buiten gespeeld met Willem: voetballen en zwembad en na het eten zijn er nog een aantal gezelfschapsspelletjes gespeeld (UNO en dier op dier). Nog een klein beetje en we kunnen ze leren kaarten :-).

Meer nieuws is er niet, tot morgen.

Hoofdpijn (deel 2)

Deze morgen naar mijn pilates les geweest en het ging redelijk maar ergens na de middag ben ik net zoals gisteren hoofdpijn beginnen krijgen. Van die hoofdpijn die niet weg gaat met een dafalgan, om zot van te komen. Het is pas tegen de avond een beetje verbeterd. Ik ben wel deze namiddag efkens gaan helpen op de school maar ik was vandaag echt blij dat ik daar vanaf was.

Behalve een klein incidentje op de speeltuin met een buil op Lander zijn hoofd als gevolg, hebben Lander en Lotte een goede dag gehad. Lander en zijn vriendjes spelen blijkbaar al een hele maand het zelfde spelletje: weglopen van de meisjes. Hij is super goed bezig, want elke week staat er op zijn VIP folder 'uitstekend gedrag'.

Ze zijn vanavond ook weer gaan voetballen en ook dat doet hij goed, hij sjot wel niet zo goed tegen de bal als de meeste 6-jarigen maar hij weet wel waar hij zich moet plaatsen op het veld en hij luistert naar wat de coach hem zegt. Lotte en luisteren dat gaat niet zo goed samen, maar ze valt zeker niet op, de rest luistert zeker niet beter dan haar.

UNO

Ik ben deze morgen opgestaan met hoofdpijn en last van mijn maag en dat is de rest van de dag zo gebleven. Het resultaat zijn een hele reeks kleine 'domme' ongelukjes, ik ben al lomp maar met hoofdpijn erbij slaag ik erin om nog lomper te zijn. En mijn kinderen zijn al helemaal geen steun in zo een situatie, toen de worst (die in de microgolf moest) in de pot met kokend water belandde, het water rondspatte en ik eens luid riep en vloekte, bleven zij gewoon geconcentreerd bezig met hun spelletjes. Ze keken niet eens efkens op. Een sterk ongoochelde mama :-(.

Ik heb nadien ook nog eens mogen horen, van Lander, dat ik nooit eens iets voor hem doen, pfft. Na een lange opsomming van alles wat ik voor hem doe, was hij toch efkens stil. En hij heeft het begrepen want na het eten, stelde hij voor dat hij eens een boekje ging voorlezen voor mij ipv omgekeerd.

En nu nog de titel verklaren: UNO is hier de laatste dagen echt wel de hit, ze krijgen er niet genoeg van.

Foto (sprinkhaan voor de voordeur en voedsel voor de vijfstreepskink, zie foto een paar dagen geleden):