De nacht van zaterdag op zondag is Willem bij Lotte op de kamer gaan slapen. De extra matras wordt dus ook gebruikt als we geen bezoek hebben :-). Maar het was nodig, ze werd om de 15 minuten wakker en onze kamer is te ver van de hare om ze goed te kunnen horen. De hele zondagvoormiddag heeft ze op ons gehangen en het lukte haar ook nog niet om haar eten binnen te houden. Toen we haar voorstelden om na de middag wat te gaan slapen was ze zelfs akkoord. Dat was 2,5 jaar geleden maar ons madam heeft gisteren een middagdutje gedaan. Ondertussen zijn Lander en ik, wat gaan winkelen in Chattanooga: ene winkel voor mij en twee voor hem: Bath, bed & beyond, Toy R Us and Academy Sport (voor een basketbal). Kwestie van het in huis wat stil te houden tijdens haar middagdutje. Ook daarna was ze nog niet haarzelf, dus we hadden gisteren al beslist dat we ze vandaag gingen thuishouden.
Vanmorgen dan heeft Willem Lander op school afgezet, zo kon Lotte blijven slapen. Tot kwart voor 8, haar persoonlijk record is hiermee verbroken. Het was trouwens een goed idee om haar thuis te houden want om het met haar woorden te zeggen 'haar beentjes hadden niet genoeg energie'. Zo slap als een vod dus :-(. Het is gewoon een luxe dat ik op zo een momenten gewoon kan beslissen van haar thuis te houden. Ze heeft mij wel veel nodig gehad; ik heb de vlaamse voorleesweek vandaag goed ingezet :-). En eerlijk: haar beentjes waren wel moe maar haar stembanden gelijk niet. Ze heeft ook wel een heel tijdje achter de pc gezeten, ik heb haar nog eens naar een aflevering laten kijken van de leesdas en ze heeft nog wat Robbie Konijn gespeeld.
We zijn ook efkens met ons twee naar de post geweest: het langverwachte pakske vanuit België is toegekomen (heel erg bedankt tante Trui en oma!). Eindelijk weer currysaus en winnie de pooh wafeltjes. En een pakske paprika chips, zalig. En gelukkig nog goed op tijd voor de sint: ongeveer de helft van de chocolade mannekes heeft het toch overleefd.
Over de sint gesproken, ze hebben hun brief geschreven, goed voor de sint want die weet het dan ook weer voor dit jaar. Lander wil alweer lego en Lotte die ziet het gewoon groot: een huis voor in de tuin, een schommel, een auto die zelf rijdt of nog beter: een kicker (tafelvoetbal dus). En ze wist van dat laatste ook perfect wat dat was. Toen ik naar de prijs wees en vroeg wat daar stond, las ze "99". En toen ik vroeg of ze dat niet wat veel vond, vroeg ze: 'de sint moet dat toch niet betalen?'. Daar sta je dan.
Lander had deze week ook al twee keer een probleem met de sint:
- hoe weet de amerikaanse post wie de sint is als de sint hier normaal niet komt. Het woord sint bestaat dat eigenlijk wel in het engels?
- tweede probleem: de sint is toch wel een oude man, wat als die nu plots doodgaat?
Lander is vandaag met zijn basketbal naar buiten gegaan om te oefenen. Dat is de eerste keer dat hij echt beslist dat hij iets wil kunnen en dat hij bereid is om er voor te oefenen. Normaal geeft hij op als hij merkt dat het niet vanzelf gaat. Hij had vandaag ook geen huiswerk want het is een super korte week (slechts twee dagen). Morgen zullen ze ook al niet teveel moeten doen want ze vieren thanksgiving in de klas. We hebben daarvoor net voordat Lander ging slapen nog wat popcorn gemaakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten