Omdat de piste zo klein is, mogen er maar 275 mensen op en zelfs dan moet je nog geluk hebben dat er voldoende materiaal is. Wij waren op tijd maar ik hoorde wel mensen zeggen dat er geen materiaal meer was (in hun maat). Normaal moeten de kindjes 5 jaar zijn om de latten op te kunnen (wegens geen materiaal), een geluk dat Lotte niet al te klein is. Het ging dus net! Die latten van haar waren best wel klein: 50cm en die van Lander waren zeker niet veel groter.
Iedereen die de eerste keer komt skiën was verplicht om een ski-les te gaan volgen, dus wij mooi gaan aanschuiven met de kinderen, bergop, ski naast ski met de andere mensen. Maar dat hebben we geen tweede keer gedaan, dat was veel te vermoeiend met twee kinderen die de helft van de tijd stonden te zagen. Die leraar die Lotte wat uitleg gaf deed dat wel super goed, maar toen we beneden kwamen toonde hij me snel toch maar eens hoe ik samen met haar naar beneden moest glijden :-). En Lander, tja, die durfde niet.
Dus skis uit, te voet een stuk naar boven, skis weer aan en dan tussen de benen van papa en mama naar beneden. Eerst enkel van papa, want ik durfde ook niet onmiddellijk met ene erbij maar dat viel eigenlijk nog wel mee. In het begin mocht het niet te hoog zijn en niet te snel, maar tegen het einde toe kon het niet hoger en niet sneller. We hebben ook Lander verpicht om het alleen te proberen en hij bleef eigenlijk nog goed overeind. Moest hij zo bang niet zijn, hij zou er al met weg zijn :-).
We hebben op de piste gegeten, we hadden zoals gewoonlijk boterhammetjes met nutella mee. We dachten dat we een uurtje op de piste gingen zijn maar we zijn er in totaal zo een 4 uur geweest. Zeker voor herhaling vatbaar (al vrees ik dat het skiseizoen daarvoor te kort zal zijn).
Foto's (met Lander zijn toestelletje gemaakt en ik kon niets zien op het schermpje, dus op goed geluk):
Geen opmerkingen:
Een reactie posten