Eten

Vandaag een blogje over eten en dan niet over amerikaans eten maar over de manier waarop onze kinderen eten.

Lander: die heeft een techniek ontwikkeld voor alles wat hij niet wil eten: gewoon niets doen en wachten tot wij vinden dat hij lang genoeg aan tafel zit. Dat werkt 's morgens héél goed want hij weet dat er een moment is waarop ik zeg "we moeten vertrekken of je bent te laat op school".

Lotte: nog erger dan Lander, zij eet ook niet als ze het lust. Het is alsof ze gewoon te lui is om haar vork in haar mond te stoppen. Na een half uur niets doen zit ze dan plots te zagen dat haar eten niet warm genoeg is. Grr! Het gebeurt zelfs bij dingen die ze héél graag eet, chips of chocolade, eerst zagen om dat te hebben en het dan na twee happen laten staan. Héél vervelend want we zitten op deze manier wel heel lang aan tafel.

Dat vroeg om nieuwe 'strenge' regels: als hun boterham, voor Lander inclusief korsten, 's morgens niet op tijd op is, mogen ze vanaf nu 's avonds niet meer op de WII. De nieuwe regel is nog maar twee dagen in voegen en Lotte heeft niet meer op de WII gespeeld en Lander slechts één keer. We straffen uiteraard onszelf ook wel een beetje, want Lotte loopt nu nog meer te zagen dat ze zich verveelt. Als het eten 's avonds niet op tijd op is, dan moet Lotte met bord en al in de berging gaan zitten. Daar heeft ze nu ook al twee dagen op rij gezeten en het werkt, het gaat dan plots toch wat sneller.

Efkens over school dan:
Lotte: de juf begint wat te klagen over haar, ze babbelt constant en loopt ook constant rond. De juf zit daarbij met een dilemma, dat babbelen dat is niet zomaar babbelen met andere kinderen maar dat zijn meestal interessante opmerkingen geven of vragen stellen. Ze vind Lotte druk maar wil wel haar nieuwsgierigheid niet de kop in drukken. Dat rondlopen dat is dan meestal ook opstaan om wat te gaan vragen aan de juf. Als ik het aan Lotte zelf vraag, dan weet ze helemaal niet dat ze dat doet, ze weet ook niet wanneer ze wel moet blijven zitten en wanneer niet. Bovendien verveelt ze zich ook vaak en ze kan duidelijk zeggen wanneer: "als ik klaar ben met mijn werkjes". Dringend tijd voor vakantie.

Lander: die blijft zich amuseren en de juf blijf ook héél positief. Zijn juf had wel een anekdote deze morgen: ze had gisteren een pop, een elfje, bovengehaald met zogezegde magisch krachten en Lander had haar nogal raar bekeken. Ze dacht eerst dat hij bang was van die pop, maar hij geloofde blijkbaar niets van wat ze zei. Thuis zei hij dat het toch wel héél raar was, dat al die kinderen geloven in een pop met magische krachten en vooral dat zijn juf zo kon liegen.