We (=mijn ouders, de kinderen en ik) waren ergens rond de middag in Gatlingburg, het dorpje dat aan de ingang van de Smoky Mountains ligt. We hebben eerst de sleutel opgehaald van onze cabin. Het bureau van de verhuurmaatschappij was maar tot 5u open en ik wou geen beperkingen op onze tijd in het park. Daarna zijn we het park ingereden. We deden eerst een wandeling van 1.3 mijl naar een waterval (Laurel Falls), 1.3 mijl omhoog en 1.3 mijl omlaag. We waren met andere woorden heel snel terug beneden :-).
Laurel Falls:
We hadden na die wandeling nog genoeg tijd om wat anders te doen, maar niemand had nog zin voor een andere wandeling. Dus hebben er voor gekozen om het op z'n Amerikaans te doen: een auto-nature trail. Dat klinkt lui en onnozel, en ik heb dat om die reden nog nooit eerder gedaan MAAR dat auto trail was wel fantastisch mooi. De weg door het bos was maar net breed genoeg voor één auto (eenrichtinsgverkeer) en hier en daar waren er kleine parkings, soms zelfs maar voor één auto. Behalve mooie beekjes, waar je via brugjes over moest, stonden er hier en daar nog oude huisjes. Meer hutjes dan huisjes eigenlijk, achtergelaten toen de bewoners onteigend werden door de national park service (dienst die de nationale parken hier in de US onderhoudt).
Beekje langs het nature trail (Roaring Fork Motorway):
We zijn dan naar onze cabin gereden om uit te laden en héél even te rusten tot we wisten wanneer Willem ging arriveren. Willem moest vrijdag nog werken en is achtergekomen met mijn auto. We zijn dan naar de McDonalds gereden in Gatlingburg en hebben daar buiten gewacht tot hij er was.
Zaterdag:
Voor mij een dag waar ik al lang naar aan het uitkijken was. Ik had me een paar maanden geleden ingeschreven voor een workshop fotografie. Niet de volledige workshop want die was van vrijdag tot maandag, maar enkel voor zaterdagvoormiddag. De fotograaf die de cursus gaf is hier in de US behoorlijk bekend, toch als het over natuurfotografie gaat. En wat gebeurt er als je hoge verachtingen hebt van iets ...
Ik ben om kwart voor 4u opgestaan, om in het pikkedonker (totaal geen straatverlichting) meer dan één uur te rijden naar het gebouw waar de rest van de cursisten verbleef. Toen ik daar om 5.15u aankwam was er niemand te bekennen. De deur van de cafetaria stond open maar behalve één iemand van het caferaria personeel was daar niemand. Ze hadden vrijdagmiddag beslist om pas om 6.15u te starten, omdat de weerman slecht weer voor zaterdag voorspeld had, en niemand had me verwittigd. Ik ben blijven wachten omdat ik het niet zag zitten om nog een uur over kronkelwegjes in het donker te rijden. Pas om 7u, nadat iedereen ontbeten had, zijn we dan vertrokken. Ik zat gelukkig in de auto bij een met een paar leuke mensen. We waren met 30 waaronder 4 leraars en we werden losgelaten in het bos zonder uitleg. De 4 echte fotografen gingen rondlopen en iedereen wat instructies geven maar ik heb héél de tijd niemand gezien. Totaal geen instructies gehad en dus maw NIETS bijgeleerd. Het enige goeds dat ik kan zeggen is dat ik een paar uur tijd gehad heb om op mijn gemak foto's te nemen. Spijtig ... van dat slecht weer hebben we totaal niets gezien!
Ondertussen hebben mijn ouders, Willem en de kinderen rustig ontbeten en zijn ze naar het hoogste punt(=Clingmans Dome) van de Smoky Mountains gereden. Daar staat een toren van waarop je 'normaal' een mooi uitzicht hebt over de bergen. Maar de toren lag volledig in wolken, gelukkig hadden ze onderweg wel een paar mooie uitzichten (totaal geen bewijzen want de fotograaf was er niet bij). We waren ongeveer op hetzelfde moment terug in Gatlingburg om samen te eten.
Na de middag zijn we 'alweer' gaan wandelen aan het bezoekerscentrum, een 'platte' en korte wandeling.
En we waren nog niet klaar, we zijn ook nog een ander auto-trail gaan doen, rond een enorme open plek in de Smokies 'Cades Cove'. De plek waar iedereen naar toe gaat om herten en beren te zien. Deze keer hadden we wel geluk, we zagen herten, wilde kalkoenen EN DRIE beren. De eerste twee beren waren zo ver weg dat het eigenlijk maar een paar zwarte vlekken waren maar de derde die we zagen zat relatief dichtbij, schatting 100 meter.
Beer:
Langs Cades Cove:
Ook in Cades Cove staan een paar oudere huizen, waaronder een molen:
We zijn daarna nog gaan eten in één van de vele restaurantjes in Gatlingburg. We kozen hetzelfde restaurant, in een brouwerij, dan een jaar geleden. Toen waren we echter met zoveel dat ze ons apart gezet hebben, nu zaten we in het restaurant zelf en dat was toch een aparte beleving. Veel lawaai (zowel muziek als mensen), slechts twee kinderen, veel bikers, ..., niet echt een familie restaurant dus, maar misschien is dat niet zo onlogisch voor een brouwerij. Het eten was wel héél lekker.
Vandaag:
De regen die ze voorspeld hadden voor gisteren was er vandaag. We moesten ons dus deze morgen zeker niet haasten :-). Het was motregen, dus hebben we ons toch weer gewaagd aan een wandeling, maar die is uiteindelijk toch kort geworden. Daarna zijn we naar huis gereden langs een langere maar mooiere weg, dan die waarlangs we kwamen. We reden langs de Foothills Parkway, waar er mooie uitzichten zijn op de Smoky Mountains.
Foothills Parkway
:
:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten