Westkust - Dag 3 - Van Colorado Springs naar Alamosa

We hadden vandaag toch een redelijk lange rit voor de boeg en met een RV is dat toch niet het zelfde als met de auto. Bergop doet onze rammelkast het namelijk niet zo goed :-). Willem heeft deze morgen nog snel de Safeway (supermarkt keten hier) onveilig gemaakt en we zijn nog snel de eerste keer gaan tanken. De omgeving van de camping (behalve dat park dat we gisteren deden) was echt wel niet mooi, veel oude gebouwen en ook veel daklozen.

Na een mooie rit van ongeveer 4u, dat is met stoppen bij, stonden we aan de ingang van het 'Great Sand Dunes National Park'. We zijn daar eerst naar het bezoekerscentrum gereden om boekjes op te halen voor het 'Junior Ranger Program'. Lander en Lotte zijn al junior ranger in 5 verschillende nationale parken en we proberen er nu nog een paar bij te doen. Na ons middagmaal, stokbrood in onze RV, hebben we de Meneer Zand en Mevrouw Water eerst wat laten spelen met ... zand en water. Dat zand is logisch voor de duinen, dat water wat minder, maar het is er wel! Net voor de duinen stroomt er een beekje, Medano Creek. Dat beekje ontstaat in de naburige bergen door het smeltwater van de sneeuw en komt dus enkel voor in de lente. Het speciale van dat beekje is dat het golfjes heeft, het zand houdt het water soms een minuut tegen en dan ineens breekt het kleine dammetje van zand. Leuk om te zien.

We hebben twee wandelingen gedaan, eerst een hele korte met ons voeten in de dat beekje en een klein stukje zo stroomopwaarts gestapt. Heel gemakkelijk en kort. De tweede wandeling was een heel ander verhaal. We zijn helemaal tot boven op één van de hogere duinen gestapt. Niet de hoogste want we zijn verkeerd gestart, maar degene die we deden was toch ook al super hoog. We hebben zo een anderhalf uur naar boven gestapt, ongelooflijk vermoeiend. Het uitzicht was wel niet zoals ik het me had voorgesteld, daarvoor stonden we blijkbaar toch op de verkeerde duin. Maar het was toch fantastisch. De grootste beloning voor de kinderen was het terug naar beneden gaan! Niet langs de gemakkelijke weg maar langs de steilste stukken, al lopend of al rollend. Ze zijn hier en daar zelfs nog een stukje terug naar boven geklauterd om toch nog wat meer naar beneden te kunnen lopen. Iets wat ik helemaal niet wist over zand en duinen (of is dat alleen hier) maar als de kinderen met hun twee handen vol zand heel snel in hun handen klapten, was dat alsof ze een scheet lieten. Het zelfde effect krijg je als je er in het zand springt of heel snel naar beneden loopt. Denk dat geluid er maar bij als je naar de foto's kijkt :-).

Na onze wandeling hebben we nog gekookt en gegeten in onze RV op de parking van de zandduinen, met uitzicht dus! Daarna zijn we naar de nieuwe camping gereden in Alamosa (CO) op 2300 meter boven zeespiegel.