Extra vakantie - dag 3

We hebben vandaag geprobeerd om gekleurde bellen te blazen maar ondanks wat creativiteit, verf en krijtstof in het bellensop doen, is dat niet gelukt. Maar een beetje knoeien vinden ze altijd leuk :-).
Deze middag zijn we naar Dalton gereden om inkopen te doen, dat was dringend nodig, de muizen vielen bij wijze van spreke dood in de kast. De dichtsbijzijnde supermarkt, de Food Lion, is echter nog gesloten omdat er ook daar schade was door de tornado. Omdat Willem toch in Dalton was, is hij ook afgekomen, we hebben dus met ons vier de winkel daar onveilig gemaakt.
Sinds twee weken wil Lander geplette speculoos op zijn boterham, hij heeft blijkbaar inspiratie opgedaan bij Jonas. Alleen had ik hem gezegd dat het enkel in het weekend mocht, maar je raad het nooit: ze verkopen speculoospasta in de supermarkt waar we deze middag waren. Ze hebben toen we thuiskwamen allebei boterhammen daarmee gegeten en het is goedgekeurd. Lander heeft zelfs zowel zijn als haar boterhammen gesmeerd. Ons klein ventje wordt echt groot!

Nog een anekdote van in de auto, ze spelen het spel: 'wie of wat ben ik?'. Lander: ik ben groot en grijs (hij denkt aan de eiffeltoren), Lotte (poging 1): een tornado?

Vandaag toch een speciaal applaus voor Lotte want ze heeft geen enkele keer in de berging gestaan of op haar bed gelegen EN ze heeft haar eten vandaag drie keer op een normaal tempo opgegeten.

Door een zeepbel kijken:

Extra vakantie - dag 2

We hebben vandaag ongeveer hetzelfde gedaan als gisteren: wat schooltje gespeeld en veel met de lego bezig geweest. Omdat het heel de dag geregend heeft, hebben ze wat meer tv mogen kijken dan anders.

Het was ook weer zwemmen vandaag, een nieuwe reeks en ze zitten nu in dezelfde groep. Gelukkig was Willem juist op tijd om mee te gaan, zo kon ik nog eens gaan lopen. Dat laatste doe ik normaal als de kinderen op school zijn maar omdat het nu al bijna een week geen school is, was ik nog niet kunnen gaan.
Toen ik terugkwam zag ik hoe de groepen voor het zwemmen ingedeeld waren, best grappig: Lotte is de kleinste in haar groepje en Lander is de kleinste in zijn groepje. Hopelijk krijgen ze nu wel voor de hele de periode dezelfde redder die de lessen geeft, want Lander heeft nu iemand die het goed uitlegt.

Extra vakantie - dag 1

Omdat er een paar scholen en het hoofdkantoor van de scholengemeenschap zwaar beschadigd zijn door de tornado van woensdag, is het de hele week geen school. Vakantie dus, maar mama denkt daar anders over, het is geen school, maar dat wil niet zeggen dat we helemaal niets moeten doen natuurlijk. Hoog tijd voor Lander om wat achterstand in te halen: zijn rekenniveau is duidelijk niet wat het zou moeten zijn (in vergelijking van België) en ook voor schrijven staat hij nog niet ver.

Deze voormiddag heb ik hem aan tafel gezet voor wat rekenen, voor wat eenvoudige splitsingen, omdat hij dat nog nooit heeft moeten doen. Lotte heeft natuurlijk ook meegedaan, ook zij heeft wat gesplits maar dan tot 5.
Na de middag hebben ze dan allebei wat gelezen en hebben we ook wat geschreven: met elke letter van het alfabet mochten ze één diertje verzinnen en dat dan opschrijven. Lotte heeft ook meegedaan maar dan in drukletters zoals ze dat hier gaat leren volgend jaar en uiteraard alleen maar de korte woordjes.

Alles in totaal zijn we zo een 40 minuutjes bezig geweest, de rest van de dag kan ik samenvatten met één woord: LEGO! Het is Lander zijn plan om deze week alles te maken wat hij heeft en naar het schijnt moet ik hem daar bij helpen. En ik ben het na één dag al héél erg beu!

De patatten staan in bloei!


Lander zijn dierenalfabet (die tweede aap is van mij), met hier en daar wat gomwerk omdat hij niet snel tevreden is (jaguar heb ik hem wel voorgeschreven):

Cumberland trail

Deze morgen hebben Willem en ik eens korte metten gemaakt met die puzzel die hier al een week lag te wachten.

Om 10 uur zijn we dan snel beginnen inpakken (wandelschoenen, boterhammen, fruit, water en zwemgerief) en zijn we vertrokken naar Signal Mountain voor een lange wandeling. We hadden diezelfde wandeling vorig jaar ook al eens gedaan en we vonden dat toen een hele leuke: 1.4 mijl langs een hindernissen parcours naar een hangbrug over een klein riviertje. Vorig jaar is Lotte halverwege wel beginnen klagen en we zagen er toen ferm tegenop om dezelfde weg terug te moeten. We hadden toen een broeder ontmoet die ons een kortere en vooral gemakkelijkere weg had getoond. Die had ons toen uitgelegd wat Poison Ivy (giftig plantje) was en dat zelfs getoond.
Vandaag hebben ze allebei heel het traject zonder zagen afgelegd. Lotte haar evenwicht is duidelijk een heel pak beter en ze kan nu het meeste ook stappen zonder een hand te geven. Dat maakt het voor iedereen leuker. De wandeling begon wel niet zo goed, in het begin van de wandeling zijn er een aantal trappen en één van die eerste trappen was compleet vernield doordat er een boom op was gevallen. Niet dat de kindjes dat erg vonden, hoe meer ze moeten klauteren of klimmen hoe beter. Ook verder op het wandelpad waren er sporen te zien van de storm van vorige week en misschien ook van enkele stormen daarvoor, heel veel omvergevallen bomen. Maar in de meeste gevallen was het pad gewoon vrijgemaakt, het stuk van de boom weggezaagd die op de weg lag of was er een alternatief padje voorzien.
Net zoals vorig jaar hebben we een pauze genomen aan dat riviertje om te eten en kozen we toch weer voor de gemakkelijk terugweg. Toen we bijna terug aan de auto waren, kwamen we diezelfde broeder tegen die ons vorig jaar de weg had getoond. Toch wel heel toevallig.

We zijn dan onmiddellijk doorgereden naar de YMCA om te gaan zwemmen, onze stappers hadden wel een beloning verdiend.

Hangbrug:






Het wandelpad:

Zwaar accident

Heel kort:
- deze voormiddag: YMCA (lopen voor ons, op de speeltuin voor de kinderen) en Earth Fare voor vlees
- deze namiddag: strijken en administratie (voor mij), buiten spelen (voor de kindjes) en het zwembad uitkuisen en wat meer oppompen(voor Willem)

Er is ook een 'zwaar' accident gebeurt vandaag, hij heeft hier toch zeker een half uur héél luid voor zitten krijsen.:

Lego

Lander en ik zijn vandaag gestart met het sorteren van de lego's. Lander wil alles nog eens maken en omdat ze volgende week ook heel de week thuis zijn was dat geen slecht idee. We hebben samen de salontafel opzij gezet en we zijn gestart. Voor Lander gaat die week rap gedaan zijn en hij zal geen tijd genoeg hebben. Voor Lotte wordt het lastiger, die weet zelfs niet wat doen als ik het haar zeg. Kleren aan doen wil ze niet, tafel zetten wil ze niet, opruimen wil ze niet, lezen wil ze niet, ..., maar met haar poppenbuggy over de lego's rijden wel.
Ik ga volgende week dus heel creatief moeten zijn.

We hebben vandaag een vlindertje van de verdrinkingsdood gered:

Na de storm

We hebben mega veel geluk gehad gisteren! Ik heb eens een kaartje gemaakt van waar de verwoestingen zijn en van waar wij wonen. Alles langs de blauwe lijn is kapot, wij wonen aan dat rode sterretje. De tornado was waarschijnlijk al aan de grond voor de blauwe lijn, maar daar komen geen beelden van toe. Wat zeker is, is dat de lijn niet stopt aan de rand van het tekeningetje, een paar kilometer verder zijn zelfs de meeste slachtoffers gevallen in een woonwijk. De meeste slachtoffers in Ringgold wel te verstaan. In Alabama de staat naast ons, is de ravage nog véél véél erger.



Net zoals bij andere rampen is het lokale rode kruis hier nu in volle actie om de mensen op te vangen, iedereen met een kettingzaak of met een opleiding in de medische sector werd gevraagd vandaag om zich te melden. Willem heeft er efkens aan gedacht om ook te gaan helpen, maar ze hadden geen 'gewone' mensen nodig. Wat er wel nodig is, zoals bij alle rampen: eten, drinken, kleren en bloed.

Behalve al dat vele nieuws zijn er eigenlijk maar twee dingen die rechtstreeks een impact op ons hebben:
- het waterzuiveringsstation zit zonder stroom dus mogen we geen water meer drinken van de kraan.
- het gebouw van de scholengemeenschap en twee scholen zijn volledig vernield, een paar van de andere scholen worden gebruikt als crisiscentrum oa door het rode kruis. De kinderen krijgen er zo nog een extra week vakantie bij. Hiet is de link van de website.

Genoeg daarover, wat meer over de kinderen:

Ze waren dus vandaag thuis en dat gaat dus nog voor minstens een week zo zijn. Ik heb ze deze voormiddag veel alleen laten spelen omdat ik zelf het nieuws zat te volgen en omdat ik ook redelijk wat gechat heb met het thuisfront. Maar tegen de middag was het duidelijk dat dat geen goeie strategie was. Het is niet grappig nu, maar ik schrijf het toch: het was alsof er een storm door ons huis gegaan was, overal lagen er stukjes isomo die ze in een doos gevonden hadden, lego en auto's. Ze waren ook constant aan het ruziemaken, veel geroep en geween dus.
Na het middageten, hebben we dan maar spelletjes gespeeld en veel gelezen en voorgelezen. Het nieuwe voorleesboek dat ik onlangs besteld had, 'de griezels' van Roald Dahl is bij Lotte een hit. Spijtig dat het zo een dun boekje is. Lander is nu gestart in één van de echte leesboekjes van school (van maan-roos-vis), 'wie dit leest is gek' en hij wou niet meer stoppen. Goed verhaal of wou hij niet naar bed? Allebei denk ik!

Het was vandaag de laatste zwemles van deze sessie. Maar ik heb ze ook al ingeschreven voor volgende maand. Niet dat ik veel vooruitgang zie, maar het is helemaal niet duur en ze zijn toch met iets bezig. Ik moet vanaf volgende week ook niet meer zolang in het zwembad zitten want ik heb ze in dezelfde groep mogen inschrijven, Lotte zat in een groep van 3-5 jaar en ze vonden haar daar dat te goed voor, ze mag nu bij de 6-10 jarigen. Ik ben toch benieuwd wat dat gaat geven.

Educatieve straf, elk op zijn niveau:


Carcasonne, Lotte neemt de kaartjes en Lander denkt na. Ze zijn dan samen 10 jaar en dus oud genoeg om het spel te spelen (Lotte haar woorden). In werkelijkheid was het team zo sterk als de sterkste schakel en die kwam verassend uit den hoek.