Westkust - Dag 6 - Van Mesa Verde naar Monument Valley

We hadden alweer geluk met de camping vorige nacht, héél rustig en met propere douches en wc's.

We hebben in totaal weer zo een drie uur gereden, door van alle soorten droog gebied: een stuk vlak, een stuk heuvelachtig, bruin zand, bruine rotsen, wit zand, witte rotsen, rood zand, rode rotsen ... We zijn ergens rond 2.15u, na een klein omwegje via 'Gooseneck State Park' op de camping midden in Monument Valley aangekomen.

We zijn dan eerst eens met de kindjes gaan zwemmen en dan zijn we vertrokken voor een toer in Monument Valley zelf. Niet met de RV want dat is niet toegelaten maar wel met een toer busje. We konden dat boeken op de camping en het busje (volledig open langs de zijkanten) kwam ons ook hier halen. De gids was één van de Navajo indianen zelf. Omdat het een 3,5 uur durende toer was met een gids, konden we ook een deel zien dat de meeste mensen niet zien. Hij wist ook wel hier en daar wat te vertellen over de cultuur van de Navajo indianen. Hij heeft ook een paar traditionele liederen gezongen maar dat was eigenlijk vreselijk. We waren bang dat de kinderen zich gingen vervelen na een tijdje maar dat viel goed mee, ergens halverwege hebben ze vriendschap gesloten met een paar Duitse kindjes en telkens als de bus stopte waren ze samen weg. De route zelf was hier en daar ook echt niet zacht te noemen (schudden van links naar rechts, duinen oprijden) en dat vonden ze allebei super leuk.

We hebben onderweg hier naartoe ook wat opzoekingswerk gedaan: 'de Navajo Nation' is het grootste indianen reservaat in de VS en is deels onafhankelijk. Het grootste deel van dat gebied is in Arizona, maar er is ook een deeltje in Utah en New Mexico. Voor we naar hier vertrokken hadden we eens gekeken naar de tijdzones waar we in terecht gingen komen en het was opgevallen dat een deeltje van Arizona niet mee deed met het zomeruur en een deel wel. Dat heeft dus te maken met die Navajo Nation: Arizona doet niet mee met het zomeruur maar de Navajo indianen wel (omdat hun stamleden in Utah en New Mexico dat ook doen). Als we onze gids mogen geloven wonen de Navajo indianen wel heel westers maar hebben ze toch nog een aantal oude tradities.

Gooseneck State Park:

Monument Valley:

Westkust - Dag 5 - Van Durango naar Mesa Verde

Vandaag hebben we Mesa Verde National Park bezocht, een behoorlijk groot gebied waarin er honderden oude (700-1400 AC) rotswoningen zijn gevonden. Ze noemen ze hier 'Cliff Dwellings'. Niet al deze huisjes kan je bezoeken, slechts een aantal zijn bereikbaar of zichtbaar. We hebben één plaats met woningen bezocht "Cliff Palace", wat het grootste 'dorp' is. Ze vermoeden dat het een soort van samenkomst plaats was voor alle bewoners van Mesa Verde. Veel bewijzen kunnen ze daarvoor echter niet vinden, alles was al leeggehaald voordat het gebied beschermd werd.

We zijn deze morgen eerst het 'Junior Ranger' boekje gaan afhalen aan het bezoekerscentrum en Lander en Lotte hebben dat voor een groot deel alleen in gevuld terwijl we aan het rijden waren. Deze namiddag rond 5u zijn we dan hun boekje gaan inleveren en zijn ze opnieuw plechtig ingewijd als Junior Ranger. Deze keer mochten ze ook een groot dik boek ondertekenen.

We hebben ook nog een wandeling gedaan van 4km, het 'Petroglyph Point Trail'. Johan en Trui hadden ons dat aangeraden en dat was inderdaad de moeite. De kinderen hebben zich daar tot bijna op het einde goed geamuseerd. Het grootste deel van de wandeling was op en af over stenen met hier en daar trapjes, dat vinden ze allebei super. Pas op het einde van de wandeling was het een eindje plat in de vlakke zon en dan hadden ze er toch wel genoeg van.

Langs 'Petroglyph Point Trail':

Cliff Palace:

Westkust - Dag 4 - De foto's

Westkust - Dag 4 - Van Alamosa naar Durango

Vandaag zijn we van Alamosa naar Durango gereden. Volgens google maps een ritje van 3 uur,  waar wij dus 7,5 uur over gedaan hebben. Veel gestopt dus! Ongeveer 2/3 van de route was door bos/berg gebied. Het hoogste punt langs onze route was ergens rond de 4000 meter. We zijn daar kort gestopt om eens in de sneeuw te lopen. Het leukste van de dag waren de kleine Amerikaanse Eekhoorntjes (chipmunks) aan de parking van een wandelpad naar een waterval. Die beestjes kwamen, als je wat kon stilzitten, zo uit je hand eten. Het mooiste vond ik dan weer het bergmeertje waar we gegeten hebben.
We hebben de laatste dagen wel meer diertjes gezien: herten en vermoedelijk een impala gisteren en vandaag elanden. Van al die dieren helaas geen foto's, de chauffeur stopt niet voor wilde dieren langs de kant van de weg ... En ook niet als ze op de weg lopen. Er is vandaag een hert tegen onze RV gelopen. Het stak net over als wij voorbereden aan een te hoge snelheid om te stoppen en op een onveilige plaats om uit te wijken. Het hert liep wel onmiddellijk weg en aan de RV hing enkel wat haar. Zielig voor het dier.
Foto's volgen morgen, ik moet alles via de iphone doen en dat is niet gemakkelijk.

Westkust - Dag 3 - Van Colorado Springs naar Alamosa

We hadden vandaag toch een redelijk lange rit voor de boeg en met een RV is dat toch niet het zelfde als met de auto. Bergop doet onze rammelkast het namelijk niet zo goed :-). Willem heeft deze morgen nog snel de Safeway (supermarkt keten hier) onveilig gemaakt en we zijn nog snel de eerste keer gaan tanken. De omgeving van de camping (behalve dat park dat we gisteren deden) was echt wel niet mooi, veel oude gebouwen en ook veel daklozen.

Na een mooie rit van ongeveer 4u, dat is met stoppen bij, stonden we aan de ingang van het 'Great Sand Dunes National Park'. We zijn daar eerst naar het bezoekerscentrum gereden om boekjes op te halen voor het 'Junior Ranger Program'. Lander en Lotte zijn al junior ranger in 5 verschillende nationale parken en we proberen er nu nog een paar bij te doen. Na ons middagmaal, stokbrood in onze RV, hebben we de Meneer Zand en Mevrouw Water eerst wat laten spelen met ... zand en water. Dat zand is logisch voor de duinen, dat water wat minder, maar het is er wel! Net voor de duinen stroomt er een beekje, Medano Creek. Dat beekje ontstaat in de naburige bergen door het smeltwater van de sneeuw en komt dus enkel voor in de lente. Het speciale van dat beekje is dat het golfjes heeft, het zand houdt het water soms een minuut tegen en dan ineens breekt het kleine dammetje van zand. Leuk om te zien.

We hebben twee wandelingen gedaan, eerst een hele korte met ons voeten in de dat beekje en een klein stukje zo stroomopwaarts gestapt. Heel gemakkelijk en kort. De tweede wandeling was een heel ander verhaal. We zijn helemaal tot boven op één van de hogere duinen gestapt. Niet de hoogste want we zijn verkeerd gestart, maar degene die we deden was toch ook al super hoog. We hebben zo een anderhalf uur naar boven gestapt, ongelooflijk vermoeiend. Het uitzicht was wel niet zoals ik het me had voorgesteld, daarvoor stonden we blijkbaar toch op de verkeerde duin. Maar het was toch fantastisch. De grootste beloning voor de kinderen was het terug naar beneden gaan! Niet langs de gemakkelijke weg maar langs de steilste stukken, al lopend of al rollend. Ze zijn hier en daar zelfs nog een stukje terug naar boven geklauterd om toch nog wat meer naar beneden te kunnen lopen. Iets wat ik helemaal niet wist over zand en duinen (of is dat alleen hier) maar als de kinderen met hun twee handen vol zand heel snel in hun handen klapten, was dat alsof ze een scheet lieten. Het zelfde effect krijg je als je er in het zand springt of heel snel naar beneden loopt. Denk dat geluid er maar bij als je naar de foto's kijkt :-).

Na onze wandeling hebben we nog gekookt en gegeten in onze RV op de parking van de zandduinen, met uitzicht dus! Daarna zijn we naar de nieuwe camping gereden in Alamosa (CO) op 2300 meter boven zeespiegel.

Westkust - Dag 2 - Colorado Springs

We hebben vorige nacht niet te veel geslapen, er was enorm veel wind en onze RV schudde telkens als er een nieuwe windvlaag tegen de RV bonkte. Je kon een nieuwe windvlaag soms al een paar seconden op voorhand horen, toch wel akelig. Deze morgen was dat totaal over, windstil en hel blauwe hemel. Het was wel wat frisjes.

We zijn vandaag twee keer naar de 'Garden of the gods' gereden, een natuurpark col rode rotsen op 10 minuten van de camping. Deze voormiddag zijn we gaan wandelen en deze avonds zijn we nog eens teruggekeerd om het bezoekerscentrum te bezoeken en om wat foto's te nemen. Deze morgen was er de fun eigenlijk al na 10 minuten af, toen Lotte tegen de vlakte ging. Ze is op steentjes gevallen en juist onder haar knie heeft ze een deftige wonde, meer dan juist alleen maar het vel eraf. Maar het kon erger, de rand van het wandelpad stond vol met cactussen. Ze zijn dan allebei maar beginnen zagen dat ze het niet leuk vonden. Tot ze wat op de rotsen mochten klimmen, dan was het weer leuker.

Na die wandeling zijn we naar de Walmart gereden om BBQ-gerief. We hebben ons zo een klein BBQ-tje gekocht voor 10 dollar en dat op de camping uitgetest. Er is duidelijk nog meer oefening nodig, ons vlees was gelijk gekookt ipv gebakken! Ook de patatten waren geen succes, na een half uur koken waren die nog niet zacht. Alles is wennen. Na ons middageten is Willem met de kinderen gaan zwemmen terwijl ik de afwas heb gedaan. We hadden geluk want het zwembad is maar sinds vandaag open.

We waren nog van plan van een museum te bezoeken over het wilde westen maar we waren net te laat om daar nog binnen te mogen. Dus zijn we nog eens terug gereden naar de "Garden of the gods". Willem heeft daar met de kinderen wat kaartspelletjes gespeeld in de RV, terwijl ik wat foto's heb genomen.

Morgen gaan we een eindje rijden en slapen we op een andere camping. Degene die we hier hadden was alleszins een hele goeie, zwembad, speeltuin en propere toiletten!

Rotsklimmen:

In het zwembad:

Overzicht Garden of the gods:

Westkust - Dag 1 - Van Atlanta naar Colorado Springs

We zijn deze morgen rond 8u vertokken voor de toch wel lange tocht naar het westen. Ons vliegtuig stond gepland voor kwart na 12, maar we zijn eerst langs een collega van Willem gereden die ons naar de vlieghaven gevoerd heeft. Zo sparen we de veel te dure parking aan de vlieghaven uit. De kindjes zijn heel braaf geweest en de vlucht viel goed mee. Enkel op het einde was er wat turbulentie. Lander en Lotte hadden gisteren nog allebei een nieuw nintendo spelletje gekregen en ze zijn daar bijna heel de reis mee bezig geweest. Lander eigenlijk zelfs een beetje TE veel, hij heeft denk ik niets gemerkt van de hele trip.

We hebben een taxi genomen aan de vlieghaven, de verhuurmaatschappij van de mobilhome was nog 40 min. van de vlieghaven. Ergens rond 3.30u (plaatselijke tijd) zaten we dan eindelijk in onze RV of moet ik zeggen onze rammelkast want het ding rammelt overal. We zijn nog inkopen gaan doen voor de komende dagen en waren op de camping in Colorado Springs rond 7.30u. De kindjes hebben nog heel even op de speeltuin gespeeld terwijl wij de bedden hebben opgedekt. Lander is bijna onmiddellijk in slaap gevallen maar Lotte is zoals gewoonlijk een probleem, het is nu 9u (voor haar biologische klok 11u) en ze slaapt nog niet.