Brrr

Gisteren geen blog want ik ben vroeg gaan slapen en met vroeg bedoel ik dan héél vroeg, voor de kindjes. Mijn maag was al aan het draaien de nacht daarvoor maar gisteren kwam er dan de hoofdpijn bij: migraine dus. Gisteren dus heel de dag in de zetel gelegen. Zelfs na 12 uur slapen was het deze morgen nog niet over, maar met een dafalgan toch te doen.

Vandaag dan: de kindjes naar school gedaan en weer niet te veel gedaan, een beetje gelezen in mijn psychologie boek en nog wat opgezocht voor onze reis. Lander en Lotte zijn weer enthousiast thuisgekomen. De eerste zin als Lotte thuiskomt is tegenwoordig niet meer "dag mama" maar "mama, krijg ik nu een koek", vandaag was die zin er al voor we binnen waren. Mijn eerste taak als ze thuiskomen, is Lotte een koek geven en een beker melk, bij Lander is dat fruit en melk.
Vandaag heeft Lander wat langer moeten wachten op zijn druiven, hij wou niet onmiddelijk komen, hij ging wel komen als ik ze voor hem had klaargezet en toen ik dat weigerde, hoorde ik wat gemompel 'gemene mama'. Geen druiven dus. Een half uur later vroeg hij plots waarom hij zijn druiven nog niet had gehad. Ik heb hem geantwoord dat hij daar eens moest overnadenken, zonder sorry en alstublief gingen ze er niet komen :-). Voor de rest van de avond geen enkel onvriendelijk woord meer van hem gehoord, toen ik hem in bed stak zelfs 'slaapwel, lieve mama'.

De tomatenplanten en de spin:
Al weken eten we slaatjes met tomaatjes uit onze tuin en dat betekent dus tomaatjes gaan oogsten, wassen en opeten. Vandaag zijn Lander en ik naar buiten gegaan om tomaatjes te halen, maar eerst moesten de tomaatjes (volgens Lander) eens goed water krijgen. Toen Lander daarmee bezig was, viel mijn oog op de miserabele toestand van de planten. Ik moest ze al weken geleden aftoppen maar ik kan het niet over mijn hart krijgen om bloemetjes of tomaatjes mee af te snijden. Resultaat is dat de planten maar blijven groeien. Ik dacht efkens van nog eens te proberen om iets aan de wanorde te doen. Toen voelde ik plots iets kriebelen, efkens kort (maar luid) geroepen en wat geschud en toen viel er iets in het gras. De spin deed daarna goed haar best om te ontsnappen in het gras maar omdat ze toch wel redelijk groot was konden we ze goed zien vluchten. Ik heb er snel een foto van genomen. Lander en ik hebben dan op het internet gezocht en kwamen bij de ongevaarlijke 'Spotted Orb Weaver' (geen close-up deze keer, ik wil niemand wegjagen):