We stonden al vroeg in het park zelf, 9.30u (we logeren op 20 minuutjes). De kinderen hadden allemaal hun junior ranger boekje mee, daarin staat een pagina met een aantal afbeeldingen van blaadjes van bomen, ze moesten die aanduiden als we die tegenkwamen. Veel zoeken was niet nodig, want langs het nature trail dat we gedaan hebben stond af en toe een bordje naast een boom waarop de naam en een tekening van een blad stond. Ze hebben dus van bordje naar bordje gelopen.
Na dat nature trail zijn we weer naar het bezoekerscentrum gegaan (het wandelpad startte daar), we hadden gisteren gezien dat er iets te doen was voor kinderen. Het was blijkbaar 'national junior park ranger' dag. Dat kwam erop neer, dat de kinderen binnen in het bezoekerscentrum een paar leuke opdrachten konden doen: mannekes maken van de bladen van maïskolven en kleine potjes maken met klei. In ruil daarvoor kregen ze hun 'junior ranger' diploma. Op normale dagen moeten ze daar veel meer moeite voor doen. Bovendien was het nog eens leuk ook.
Snel gegeten in het zonnetje en dan zijn we doorgereden naar Cades Cove: een grote open plek in het bos waar er heel wat oude gebouwen staan. Al die oude gebouwen, kerkjes, hutten en zelfs een oude molen staan langs een autotrail, een wandeling dus met de auto. Auto in, auto uit dus, met steeds een klein wandelingetje daartussen in. In één van de kerkjes begon er net een huwelijk toen we toekwamen. Van de mevrouw aan de deur mochten we toch naar binnen. Blijkbaar hadden de bruid en de bruidegom niet veel familie en/of vrienden mee, en waren wij welkome gasten om het kerkje wat te vullen. We zijn dus blijven kijken voor ons tweede amerikaans huwelijk (en het eerste voor ons bezoek).
De kinderen hadden van Willem bij die oude molen een muntje gekregen om in het water te gooien en een wens te doen. Ik kan het niet laten om toch efkens hun wensen mee te delen:
- Niels: een lang en gezond leven
- Lander: spagetti zou het beste eten van de wereld moeten zijn of zo iets
- Jonas: wil de eerste minister zijn van de wereld
- Lotte: wou al het geld dat al in het water lag (en dat was behoorlijk veel)
We hadden ook geluk, we zagen een paar herten en wilde kalkoenen, en zelfs een BEER. Van die laatste heb ik helaas geen foto kunnen nemen, ik zat achter het stuur en de rangers waren teken aan het doen om verder te rijden. Willem wou uitstappen maar werd onmiddellijk tegengehouden, de beer zelf was nochtans op minstens 50 meter van het pad.
Voor het avondeten hebben we ook wat echt aangepast gedaan: Mc Donalds. Ik moet er waarschijnlijk niet bij vertellen dat het voor de kindjes een groot succes was.
Het was al goed koud buiten, niet veel meer dan 10 graden, toen we terug aan het huisje kwamen. Maar toch is de jacuzzi uitgetest, die buiten stond op het terras. Niels had daar heel de terugweg achter zitten vragen.
Ook nog efkens de stand van de pool meedelen: Willem-Henk 2-0
Kijk eens naar omhoog, is het dat blaadje?
Junior rangers:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten