Veterans day

Al een hele week staat het centrum van Ringgold, het stadje waar we wonen, vol met Amerikaanse vlaggen. Voor elke soldaat ooit overleden tijdens het werk, staat er een wit kruisje met een vlag. Op dat wit kruisje staat de naam van de soldaat en de oorlog waarin hij/zij gestorven is en dat is, op het eerste zicht, veel meer Vietnam en Korea, dan WWII of WWI. Ik moest deze morgen een pakje afhalen bij de post en heb mijn fototoestel meegenomen ;-). Ik ben thuisgekomen met een paar foto's maar zonder pakje, de post was helaas gesloten. Dat wordt wachten tot morgen om te weten wat er in 'het pakje' zit.

Na school ben ik nog met Lotte naar de dokter geweest voor die Hepatitis A spuit. Willem had het haar deze morgen verteld, maar ze heeft er weinig van gemaakt. Ze vond wel dat haar doekje mee moest. Toen we na een half uur wachten binnen mochten gaan, vroeg ze aan de verpleegster om het 'voorzichtig' te doen. Ze heeft geen kik gegeven (straffe madam ze) en minder dan een minuut later stonden we weer buiten. Dikke pluim toch voor de administratie van die dokterspraktijk: alles lag al klaar voor we binnenkwamen, ook de nieuwe papieren voor school, waar ze de komende 6 maanden weer binnen mag :-).

Ah, misschien ook eens melden dat onze allerlaatste terugvlucht ook al vast ligt, op 29 juni komen we definitief 'naar huis'. Maar eerst nog de voorlaatste keer met kerst: 17 dec - 1 jan. Afspraken kunnen vanaf nu via email gemaakt worden.

Foto in het 'historisch' centrum van Ringgold (ik zet historisch tussen haakjes want het is één straat met een paar oude stenen huisjes, echt het vermelden niet waard):

Vlaggetjes langs de straat: