Ondanks de zware dag gisteren, waren we deze morgen al allemaal vroeg wakker. Lander was er al om 1.30, maar moest in bed blijven liggen en is na een tijdje toch terug in slaap gevallen. Lotte was er om 4 uur. Om 5 uur is de energiebom Lander dan losgebarsten: is sneltempo heeft hij alle hoeken van het huis onderzocht en het speelgoed uit de kasten gerukt. Om 5.30 zijn we dan allemaal opgestaan (Lotte had teveel honger) en toen waren er al geen geheimen meer voor hem.
Ze hadden hun speelgoed 3 weken niet gezien en dat was super: heel de dag geen ruzie (behalve in de auto naar de winkel). Veel hebben we niet gedaan: een paar dozen uitgepakt, eens naar de supermarkt (food lion = de amerikaanse versie van delhaize), naar de best buy voor een wasmachine/droogkast en een gsm voor mij.
Morgen schakelen we hier over naar zomeruur, dus konden we ze vandaag ook al een uurke vroeger in bed steken: in plaats van 6 uur moeten we maar 5 uur schuiven.
Een paar dingen die Willem ondertussen nog geregeld had (terwijl hij ook nog is gaan werken):
- rond ons huis is er gespoten voor ongedierte oa spinnen
- een amerikaanse TV gekocht = een grote TV gekocht
- nog wat IKEA spul in elkaar gestopt
- een koffiemachine gekocht
- de goederen (onze 28 dozen) zijn aangekomen, daarvan al een deel uitgepakt
En klopt het cliche dat de amerikanen niets van aardrijkskunde kennen:
"Belgium? where in Germany is that located?"
zondag 14 maart 2010
Goed aangekomen (12 maart)
De ochtend van ons vertrek: 5.15 's morgens: Lotte heeft 38,6 graden koorts en heeft 's nachts nog overgegeven. Ik had er echt geen zin in, maar toch zijn we vertrokken, nog eens uitstellen en Willem zijn werk voor de kosten laten opdraaien zou me alleen maar een schuldgevoel geven. Lotte nog snel een suppo gegeven en opa heeft de valiezen (3 stuks) ingeladen. Om 5.45 zijn we dan in Bilzen vertrokken.
Vlucht zelf was saai en vermoeiend, na film 2 was ik het al meer dan beu. Lotte is ergens na 2 uur toch efkens in slaap gevallen, om dan na een half uur plots te beginnen krijsen, met haar doekje te gooien en me te slaan. Ze is dan terug in slaap gevallen voor nog een half uurke, toen ik haar vroeg waarom ze weende, wist ze niet eens dat ze dat gedaan had. Lander heeft geen minuut geslapen , helaas, en stilzitten was er ook al niet bij: ik heb meer dan ene boze blik gekregen van het koppel dat voor ons zat: heel de tijd dat klaptafeltje naar boven en dan weer naar beneden, ik zou dat ook niet graag hebben. Na 6 uur heb ik ze dan efkens laten rondlopen, met de bedoeling om dat 5 minuutjes toe te staan, maar na 2 minuten stond er al een stewardess bij mij om te zeggen dat het echt niet kon. pfft.
Oneindig lang duurt zo een vlucht, ik was mega opgelucht toen de piloot aankondigde dat het nog 25 minuten ging duren en mega-ontgoocheld toen het berichtje kwam dat het nog een extra uur ging duren omdat we niet kondern landen. Hevige regenval in Atlanta :-(. Vanaf dan elke 5 minuten: 'please fasten your seat bell, heavy turbulence'. Vooral het allerlaatste half uurke was het vreselijk, Lotte is beginnen wenen en Lander was aan het lachen. En wat zegt mijn klein ventje dan: 't is waar ook we kunnen nog neerstorten ook en dan zijn we allemaal dood", grr.
Eens veilig op de grond hadden we ook niet zoveel geluk, met twee kinderen ben je niet de rapste en als er dan verschillende vliegtuigen gelijk landen dan mag je achteraan in de rij gaan aanschuiven aan de paspportcontrole (customs), 1,5u met twee kinderen die al uren in bed moeten liggen. Ik snap niet dat ze mensen die alleen reizen met kinderen niet uit de rij halen, en ik was niet alleen, een ander Belgisch koppel had duidelijk medelijkden met me. Lotte en Lander lagen gewoon constant op de grond en ik kon er niets op zeggen want Lotte kon echt van vermoeidheid niet staan en ik had geen handen vrij om ze nog te dragen. Dan moesten we onze valiezen nog ophalen, op een karretje plaatsen en ergens anders weer op een band laten zetten. Waarom het zoa onnodig complex maken snap ik niet. Nog eens door de security en dan met een soort ondergrondse trein naar de aankomsthal waar Willem al meer dan 3 uur op ons stond te wachten. Bij de security waren ze ook al niet te vriendelijk, ik had de kinderen hun schoenen niet uitgedaan en ze stonden tegen me te roepen.
Opluchting ..
In de auto van Atlanta naar Ringgold zijn ze dan alletwee eindelijk in slaap gevallen, Lander rond 5.30 uur en Lotte rond 6.30 (+6 uur tijdsverschil). Lotte is toch adnormaal, om 5 uur opgestaan (na een korte nacht omdat ze ziek was) en dan pas 19 uur later in slaap vallen, ok dat uurke in het vliegtuig, maar dan nog is een sterke prestatie.
Iets na 7 locale tijd heeft Willem dan de kinderen naar binnen gedragen en konden ze naar bed. Twee uur later heb ik het dan ook voor bekeken gehouden.
Vlucht zelf was saai en vermoeiend, na film 2 was ik het al meer dan beu. Lotte is ergens na 2 uur toch efkens in slaap gevallen, om dan na een half uur plots te beginnen krijsen, met haar doekje te gooien en me te slaan. Ze is dan terug in slaap gevallen voor nog een half uurke, toen ik haar vroeg waarom ze weende, wist ze niet eens dat ze dat gedaan had. Lander heeft geen minuut geslapen , helaas, en stilzitten was er ook al niet bij: ik heb meer dan ene boze blik gekregen van het koppel dat voor ons zat: heel de tijd dat klaptafeltje naar boven en dan weer naar beneden, ik zou dat ook niet graag hebben. Na 6 uur heb ik ze dan efkens laten rondlopen, met de bedoeling om dat 5 minuutjes toe te staan, maar na 2 minuten stond er al een stewardess bij mij om te zeggen dat het echt niet kon. pfft.
Oneindig lang duurt zo een vlucht, ik was mega opgelucht toen de piloot aankondigde dat het nog 25 minuten ging duren en mega-ontgoocheld toen het berichtje kwam dat het nog een extra uur ging duren omdat we niet kondern landen. Hevige regenval in Atlanta :-(. Vanaf dan elke 5 minuten: 'please fasten your seat bell, heavy turbulence'. Vooral het allerlaatste half uurke was het vreselijk, Lotte is beginnen wenen en Lander was aan het lachen. En wat zegt mijn klein ventje dan: 't is waar ook we kunnen nog neerstorten ook en dan zijn we allemaal dood", grr.
Eens veilig op de grond hadden we ook niet zoveel geluk, met twee kinderen ben je niet de rapste en als er dan verschillende vliegtuigen gelijk landen dan mag je achteraan in de rij gaan aanschuiven aan de paspportcontrole (customs), 1,5u met twee kinderen die al uren in bed moeten liggen. Ik snap niet dat ze mensen die alleen reizen met kinderen niet uit de rij halen, en ik was niet alleen, een ander Belgisch koppel had duidelijk medelijkden met me. Lotte en Lander lagen gewoon constant op de grond en ik kon er niets op zeggen want Lotte kon echt van vermoeidheid niet staan en ik had geen handen vrij om ze nog te dragen. Dan moesten we onze valiezen nog ophalen, op een karretje plaatsen en ergens anders weer op een band laten zetten. Waarom het zoa onnodig complex maken snap ik niet. Nog eens door de security en dan met een soort ondergrondse trein naar de aankomsthal waar Willem al meer dan 3 uur op ons stond te wachten. Bij de security waren ze ook al niet te vriendelijk, ik had de kinderen hun schoenen niet uitgedaan en ze stonden tegen me te roepen.
Opluchting ..
In de auto van Atlanta naar Ringgold zijn ze dan alletwee eindelijk in slaap gevallen, Lander rond 5.30 uur en Lotte rond 6.30 (+6 uur tijdsverschil). Lotte is toch adnormaal, om 5 uur opgestaan (na een korte nacht omdat ze ziek was) en dan pas 19 uur later in slaap vallen, ok dat uurke in het vliegtuig, maar dan nog is een sterke prestatie.
Iets na 7 locale tijd heeft Willem dan de kinderen naar binnen gedragen en konden ze naar bed. Twee uur later heb ik het dan ook voor bekeken gehouden.
donderdag 11 maart 2010
laatste dag in België of toch weer niet?
Spijtig maar helaas toen we gisterenavond in Bilzen aankwamen had Lotte 39,6 koorts. Snel naar de dokter dus, diagnose: veel te veel slijm in haar longen en maar weer antibiotica. We zagen het toen nog zitten, in plaats van aerosollen, puffers zodat we de behandeling kunnen verder zetten op het vliegtuig. Maar nu vandaag, nog steeds veel koorts en er kwam nog iets nieuws bij: overgeven. Gisteren at ze nog, vandaag niet meer. Misschien een reactie op de antibiotica of gewoon een buikgriepje erbij?
Dilemma: stap ik morgen om 10.10u met een ziek kind op het vliegtuig? Misschien is ze morgen genezen of niet? Om 8.30u gaat het reisbureau morgen open, exact om dat uur is het de laatste kans om onze ticketten nog eens uit te stellen, maar normaal moeten we dan al in Zaventem zijn. Hopen zeker ...
Dilemma: stap ik morgen om 10.10u met een ziek kind op het vliegtuig? Misschien is ze morgen genezen of niet? Om 8.30u gaat het reisbureau morgen open, exact om dat uur is het de laatste kans om onze ticketten nog eens uit te stellen, maar normaal moeten we dan al in Zaventem zijn. Hopen zeker ...
dinsdag 9 maart 2010
Laatste schooldag
Vandaag was het Lander en Lotte hun allerlaatste schooldag; vooral Lander heeft er van genoten. Ze hebben er een echt feest van gemaakt, de kindjes van zijn klas hadden allemaal een vlagje gemaakt met langs ene kant de Belgische vlag en langs de andere kant de Amerikaanse. Lotte was helaas vandaag half ziek, na een nachtje hoesten heb ik haar toch haar laatste dag laten gaan, maar ze was kapot toen ik ze ging halen. Allebei kregen ze een fotoboek met fotos van de klas, leuk om in Amerika af en toe eens naar te kijken, super lief van de juffen. Toen hij ging slapen zei Lander: "ik mis nu al mijn vriendjes".
Zo kwam Lotte thuis:
Ondertussen regelde Willem:
- Lotte haar inschrijving in de loterij: voor PK (prekindergarten) is er een loterij in Georgia, ongeveer 1/3 van de kindjes heeft maar plaats, maar iederen krijgt dus evenveel kans om in te schrijven. Op 30 maart mogen we gaan kijken naar de trekking.
- de ophaling van ons afval: ze nemen dat niet zomaar mee, je moet dat gaan aanvragen. Maar dat is nu ook in orde. Is wel allemaal door elkaar in 1 container, sorteren doen ze nog niet.
- een bankrekening, zodat we onze onkosten kunnen betalen
Zo kwam Lotte thuis:
 |
Ondertussen regelde Willem:
- Lotte haar inschrijving in de loterij: voor PK (prekindergarten) is er een loterij in Georgia, ongeveer 1/3 van de kindjes heeft maar plaats, maar iederen krijgt dus evenveel kans om in te schrijven. Op 30 maart mogen we gaan kijken naar de trekking.
- de ophaling van ons afval: ze nemen dat niet zomaar mee, je moet dat gaan aanvragen. Maar dat is nu ook in orde. Is wel allemaal door elkaar in 1 container, sorteren doen ze nog niet.
- een bankrekening, zodat we onze onkosten kunnen betalen
maandag 8 maart 2010
IKEA weekend
Zoals gezegd is Willem zaterdag met een collega naar de IKEA geweest, blijkbaar een race tegen de tijd: IKEA open om 10 uur en de gehuurde vrachtwagen moest terug zijn om 5 uur. Dat was dus alles uit de rekken plukken: 4,5u hebben ze er overgedaan en 3 keer aan de kassa gestaan, resultaat een paar kleine foutjes/afwijkingen van mijn lijstje:
- onze slaapzetel blijkt nu een gewone zetel (brengen we nog in orde voor ons eerste bezoekers)
- we hebben een heel modern bed, stijl jaren 70
- Lotte haar schattige lakentjes zijn wat anders van kleur en tekening
- ... nog een paar die ik nog niet weet?
Veel puzzelwerk later (verdeeld over de rest van het weekend) kunnen we zitten, eten en slapen :-). Nu nog mijn taak om het ook nog wat gezellig te maken.
Zoek de fout:
- onze slaapzetel blijkt nu een gewone zetel (brengen we nog in orde voor ons eerste bezoekers)
- we hebben een heel modern bed, stijl jaren 70
- Lotte haar schattige lakentjes zijn wat anders van kleur en tekening
- ... nog een paar die ik nog niet weet?
Veel puzzelwerk later (verdeeld over de rest van het weekend) kunnen we zitten, eten en slapen :-). Nu nog mijn taak om het ook nog wat gezellig te maken.
Zoek de fout:
zaterdag 6 maart 2010
Dag 1
Willem is donderdag rond 2 uur plaatselijke tijd geland in Atlanta, een collega is hem komen afhalen en ze zijn er nog in geslaagd om onze 'amerikaanse' auto af te halen:
Gisterenmorgen is hij dan de sleutels gaan afhalen van het huis en dat ziet er volgens hem goed uit. Oef!
En dan heeft hij samen met Kimberly, iemand van de verhuisfirma, het water en de electriciteit in orde gebracht. We wisten dat niet op voorhand maar dit is toch wel een meevaller, we moeten zelf niet uitzoeken hoe we bijvoorbeeld het water moeten laten aansluiten, Kimberly heeft een lijstje mee dat ze moet afwerken en brengt Willem gewoon naar de juiste plaats en ze voert het woord. Je moet eens proberen het volgende in België dit te doen op 1 dag:
- naar de watermaatschappij gaan en het water ONMIDDELLIJK laten aansluiten
- naar de electriciteitsfirma rijden en de electriciteit laten aansluiten (na het weekend)
Dat is toch zeker een maand administratie in ons landje??
Vandaag staat de IKEA op de planning, daar heeft Willem gisteren ook de voorbereidingen voor getroffen: een truck gaan huren bij U-Haul en hij is een electrische schroevendraaier gaan kopen (op advies van zijn vrouwtje, die zag Johan hier gisteren een tafeltje in elkaar steken en zag na een half uur een zakdoek rond de schroevendraaier :-)). En nee, ik maak me geen zorgen om hem alleen te laten kiezen, hij heeft een lijstje mee :-). En jullie weten ook al wat hij dan morgen gaat doen, gelukkig blijft die collega om te helpen.
Ook maandag heeft hij al een heel programma (met de hulp van Kimberly):
- eens gaan rondrijden in de buurt, dat staat op het lijstje van de verhuisfirma (is deel van de service blijkbaar)
- Lander in de school gaan inschrijven en Lotte in de loterij
- bank rekening openen
- telefoon, kabel en internet: providers kiezen en aansluiten
- gas aansluiten
- iets regelen voor ons afval, geen idee wat dat is
En dinsdag:
- gaan kijken voor een amerikaans rijbewijs
- huurders verzekering regelen (en misschien ook een soort van familiale?)
Ondertussen probeer ik thuis de kinderen bezig te houden en hier en daar nog wat in orde te brengen. Geen van beide vlot zoals ik wil, de kinderen hebben nog niet doorgeslapen sinds Willem weg is :-(, het zijn korte nachten.
Gisterenmorgen is hij dan de sleutels gaan afhalen van het huis en dat ziet er volgens hem goed uit. Oef!
En dan heeft hij samen met Kimberly, iemand van de verhuisfirma, het water en de electriciteit in orde gebracht. We wisten dat niet op voorhand maar dit is toch wel een meevaller, we moeten zelf niet uitzoeken hoe we bijvoorbeeld het water moeten laten aansluiten, Kimberly heeft een lijstje mee dat ze moet afwerken en brengt Willem gewoon naar de juiste plaats en ze voert het woord. Je moet eens proberen het volgende in België dit te doen op 1 dag:
- naar de watermaatschappij gaan en het water ONMIDDELLIJK laten aansluiten
- naar de electriciteitsfirma rijden en de electriciteit laten aansluiten (na het weekend)
Dat is toch zeker een maand administratie in ons landje??
Vandaag staat de IKEA op de planning, daar heeft Willem gisteren ook de voorbereidingen voor getroffen: een truck gaan huren bij U-Haul en hij is een electrische schroevendraaier gaan kopen (op advies van zijn vrouwtje, die zag Johan hier gisteren een tafeltje in elkaar steken en zag na een half uur een zakdoek rond de schroevendraaier :-)). En nee, ik maak me geen zorgen om hem alleen te laten kiezen, hij heeft een lijstje mee :-). En jullie weten ook al wat hij dan morgen gaat doen, gelukkig blijft die collega om te helpen.
Ook maandag heeft hij al een heel programma (met de hulp van Kimberly):
- eens gaan rondrijden in de buurt, dat staat op het lijstje van de verhuisfirma (is deel van de service blijkbaar)
- Lander in de school gaan inschrijven en Lotte in de loterij
- bank rekening openen
- telefoon, kabel en internet: providers kiezen en aansluiten
- gas aansluiten
- iets regelen voor ons afval, geen idee wat dat is
En dinsdag:
- gaan kijken voor een amerikaans rijbewijs
- huurders verzekering regelen (en misschien ook een soort van familiale?)
Ondertussen probeer ik thuis de kinderen bezig te houden en hier en daar nog wat in orde te brengen. Geen van beide vlot zoals ik wil, de kinderen hebben nog niet doorgeslapen sinds Willem weg is :-(, het zijn korte nachten.
woensdag 3 maart 2010
Willem vertrekt alleen morgen
We kregen gisteren niet zo goed nieuws: een klein stom wondje stuurt onze planning in de war. Het is al een maand geleden maar toch is een wondje van een kleine operatie al voor den tweede keer ontstoken. Om zeker te zijn dat we geen dokters of verpleegsters moeten zoeken vanaf onze eerste dag in de US raden de dokters me aan om nog efkens hier te blijven. Op het eerste moment was dat efkens tranen bedwingen maar nu zien we er alleen maar de voordelen van in: Willem vertrekt morgen alleen en gaat proberen om al een heleboel te regelen voordat wij toekomen. Als alles goed loopt hoeven de kindjes en ik niet meer op hotel als we toekomen maar kunnen we onmiddellijk naar onze nieuwe thuis.
Is wel een beetje raar omdat we al van veel mensen afscheid hadden genomen en nu moeten zeggen dat ik toch een weekje langer blijf. Zo zijn al onze buren zaterdagavond op bezoek geweest en kregen we een lekker ontbijt:
Lander heeft ook al afscheid mogen nemen van Ollie, de klaspop, die was heel het weekend bij ons thuis. Normaal mag die mee als ze verjaren maar deze keer maakte zijn juf een uitzondering:
Willem zijn eerste opdracht gaat zijn om ons huis te vullen met meubelen. We hebben besloten om meubelen te gaan halen in de IKEA in Atlanta, omdat het te ver (100 miles) is om te laten leveren gaan Willem en een vriendelijke collega dit weekend 'a truck' huren en het lijstje dat ik klaar gemaakt heb gaan halen. Het is niet zeker dat Willem er zelf zonder amerikaans rijbewijs iets ga kunnen huren en die collega heeft wel een amerikaans rijbewijs. Dat wordt wel een hele lange dag voor hen: ik zie het al voor mij, 1 bed halen, betalen, naar auto brengen, volgende bed halen betalen en naar auto brengen, ... . We hebben ook eens gekeken voor een alternatief dichter in de buurt, maar behalve veel duurder zijn die amerikaanse meubelen echt wel ouderwetser :-).
Van zodra Willem in het land is gaan ze ook onze 28 dozen van een depot in Atlanta naar ons huisje verhuizen. Onze goederen mogen blijkbaar niet het land in als wij niet in het land zijn.
Is wel een beetje raar omdat we al van veel mensen afscheid hadden genomen en nu moeten zeggen dat ik toch een weekje langer blijf. Zo zijn al onze buren zaterdagavond op bezoek geweest en kregen we een lekker ontbijt:
Lander heeft ook al afscheid mogen nemen van Ollie, de klaspop, die was heel het weekend bij ons thuis. Normaal mag die mee als ze verjaren maar deze keer maakte zijn juf een uitzondering:
Willem zijn eerste opdracht gaat zijn om ons huis te vullen met meubelen. We hebben besloten om meubelen te gaan halen in de IKEA in Atlanta, omdat het te ver (100 miles) is om te laten leveren gaan Willem en een vriendelijke collega dit weekend 'a truck' huren en het lijstje dat ik klaar gemaakt heb gaan halen. Het is niet zeker dat Willem er zelf zonder amerikaans rijbewijs iets ga kunnen huren en die collega heeft wel een amerikaans rijbewijs. Dat wordt wel een hele lange dag voor hen: ik zie het al voor mij, 1 bed halen, betalen, naar auto brengen, volgende bed halen betalen en naar auto brengen, ... . We hebben ook eens gekeken voor een alternatief dichter in de buurt, maar behalve veel duurder zijn die amerikaanse meubelen echt wel ouderwetser :-).
Van zodra Willem in het land is gaan ze ook onze 28 dozen van een depot in Atlanta naar ons huisje verhuizen. Onze goederen mogen blijkbaar niet het land in als wij niet in het land zijn.