Willem vertrekt alleen morgen

We kregen gisteren niet zo goed nieuws: een klein stom wondje stuurt onze planning in de war. Het is al een maand geleden maar toch is een wondje van een kleine operatie al voor den tweede keer ontstoken. Om zeker te zijn dat we geen dokters of verpleegsters moeten zoeken vanaf onze eerste dag in de US raden de dokters me aan om nog efkens hier te blijven. Op het eerste moment was dat efkens tranen bedwingen maar nu zien we er alleen maar de voordelen van in: Willem vertrekt morgen alleen en gaat proberen om al een heleboel te regelen voordat wij toekomen. Als alles goed loopt hoeven de kindjes en ik niet meer op hotel als we toekomen maar kunnen we onmiddellijk naar onze nieuwe thuis.

Is wel een beetje raar omdat we al van veel mensen afscheid hadden genomen en nu moeten zeggen dat ik toch een weekje langer blijf. Zo zijn al onze buren zaterdagavond op bezoek geweest en kregen we een lekker ontbijt:


Lander heeft ook al afscheid mogen nemen van Ollie, de klaspop, die was heel het weekend bij ons thuis. Normaal mag die mee als ze verjaren maar deze keer maakte zijn juf een uitzondering:


Willem zijn eerste opdracht gaat zijn om ons huis te vullen met meubelen. We hebben besloten om meubelen te gaan halen in de IKEA in Atlanta, omdat het te ver (100 miles) is om te laten leveren gaan Willem en een vriendelijke collega dit weekend 'a truck' huren en het lijstje dat ik klaar gemaakt heb gaan halen. Het is niet zeker dat Willem er zelf zonder amerikaans rijbewijs iets ga kunnen huren en die collega heeft wel een amerikaans rijbewijs. Dat wordt wel een hele lange dag voor hen: ik zie het al voor mij, 1 bed halen, betalen, naar auto brengen, volgende bed halen betalen en naar auto brengen, ... . We hebben ook eens gekeken voor een alternatief dichter in de buurt, maar behalve veel duurder zijn die amerikaanse meubelen echt wel ouderwetser :-).

Van zodra Willem in het land is gaan ze ook onze 28 dozen van een depot in Atlanta naar ons huisje verhuizen. Onze goederen mogen blijkbaar niet het land in als wij niet in het land zijn.