Ik heb helaas ook weer dingen gezien die ik veel minder vond: de kindjes moesten een soort van hindernissen parcours afleggen, elke jongen van zijn klas om de beurt tegen de jongens van de andere klassen. Heel moeilijk was dat niet: onder een touw lopen, in een hoepel, op een paar halve ballen stappen, over wat springen en dan rond kegels lopen en terug. En wie stond er te wenen? Lander dus. Hij was niet te overtuigen om mee te doen. De reden: hij kan er niet tegen dat al die andere kindjes en ouders hem kunnen zien. Te verlegen om een scoutsspelleke mee te spelen. Zielig toch?
En dan kwamen de meisjes aan de beurt en wie ging er spontaan mee in de rij staan? Lotte deed gewoon mee en ze deed het nog goed ook, ze was zeker niet de traagste. De rapste nu ook weer niet, maar voor een bijna 4 jarige tussen de 6 jarigen (en sommige meisjes van die leeftijd zijn echt wel groot) deed ze het lang niet slecht. Ikke eerst enorm ontgoocheld dat Lander niet wou en dan enorm trots dat Lotte zomaar efkens spontaan mee deed.
Lotte en ik zijn dan ook nog mogen mee gaan naar de klas om samen met de kindjes te eten en daarna mocht Lander mee naar huis. Ik heb daar achteraf spijt van gehad, want ze hebben de rest van de namiddag veel ruzie gemaakt. Ze waren gewoon allebei moe: Lander weent dan voor het minste en Lotte doet niet anders dan tegenwerken. Ze heeft zou twee uur in haar onderbroek gelopen omdat ze haar broek niet wou aandoen. Vermoeiend.
Foto van de dag:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten