Onderweg zijn we twee keer gestopt, de eerste keer heel kort omdat ik wou foto's nemen van 'Nicajack Lake' maar dat is niet goed gelukt. Het zicht van de stop langs de autostrade was (bewust?) beperkt. Een tweede keer in één van de Tennessee State parks: Old Stone State Park. De bedoeling was om daar te gaan picknieken en weer te vertrekken maar ons bezoek daar is wat uitgelopen :-). Weeral een schoon wandelpadje langs een klein riviertje met watervalletjes. Met watervalletjes bedoel ik dan zoiets ter grootte van onze fantastisch grote waterval in Coo. Eigenlijk is het park een archeologisch park, eind 19de eeuw zouden er daar een paar papierfabrieken gestaan hebben, die het papier maakten waar de kranten van werden gemaakt en daarvoor zouden er indianen gewoont hebben.
Onderweg hebben we dan vanop de autostrade de skyline van Nashville al eens gezien en héél veel boerderijtjes. Echte ranches met van die mooie schuurtjes recht weggelopen vanuit de film. Misschien krijg ik Willem morgen zo ver om eens een binnenwegje te nemen.
we hebben dan snel onze bagage afgezet in het hotel en zijn dan eens gaan rondkijken in het dorp Bowling Green zelf. Ons hotel is nog zo een 10 minuten rijden van het historische centrum maar het echte centrum is gelijk hier: het episch centrum van de fast-food! Alle keters zijn zoals gewoonlijk weer aanwezig. Vandaag probeerden we Smokey Bones: voor de kindjes een gegrillde kippebout met frietjes, voor Willem steak en voor mij de klassieker: een hamburger. Daarna zijn we terug naar het hotel gekeerd: we hadden beloofd dat ze in het zwembad mochten. Voor hen het hoogtepunt van de dag.
We weten nog niet wat de nacht gaat brengen, maar op onze kamer staan er twee dubbele bedden en één dubbel bed is hier duidelijk niet bedoeld voor twee Amerikanen, zelfs voor twee Belgen zal dat moeilijk worden: daarom dat we elke één kind bij ons nemen. Ik ben nu al blij dat ik voor onzen trip in juni alleen maar queen bedden gereserveerd heb.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten