Dag 6: de auto

Willem is deze morgen onmiddellijk na het ontbijt, om 8 uur stipt, vertrokken naar onze auto. Om 8 uur stipt omdat de chauffeur van de shuttle dan pas aan zijn schift begint. Ondertussen zijn wij (Lander, Lotte en ik) efkens naar de hotel kamer gegaan om in te pakken.
Na het inpakken zijn wij dan naar het strand gegaan achter het hotel. De schoppen en emmers lagen in de koffer van de auto, dus hebben we maar een paar plastieken bekertjes meegepakt, daarmee kan je ook graven als je wil. Om 10 uur was Willem al weer terug en ook op het strand (met schoppen, emmers en onze parasol). Uitchecken kon tot 12 uur en we hebben ze dan zolang mogelijk laten spelen. Over de auto nu: toen Willem aan kwam bij de auto, kon hij die terug starten, maar de takeldienst was daar al en ze moesten hem dus meenemen naar de garage. De sleutel is nog steeds kapot maar na 6 uur herstart blijkbaar het veiligheidssysteem. Verder hebben ze niets gedaan.

Na het uitchecken zijn we dan gaan eten bij Mc Donalds (tweede keer deze week, niet zo goed maar dat maken we volgende week wel goed). Toen Willem de auto opendeed na het eten, ging het alarm alweer af. Na 3 keer bellen en een uur later, hadden we de juiste persoon aan de lijn en met een truukje kon de auto toch weer gestart worden. We zijn dan toch eerst naar de garage gereden voor wat meer uitleg. We mogen de auto niet sluiten en openen op een verschillende manier. De eerste keer hadden we de auto gesloten met de afstandbediening en manueel geopend (omdat de afstandbediening kapot was) en dat mag dus niet. De tweede keer vandaag, is Willem uitgestapt en heeft hij op het sluiten knopje geduwd langs de binnnenkant om alle deuren samen te sluiten, maar we hebben weer de deur geopend manueel, ook niet goed dus. Zolang we de auto manueel openen en sluiten zou er geen probleem mogen zijn en kunnen we verder genieten van onze vakantie.
Om 2 uur konden we eindelijk verder, op weg naar Savannah. Onderweg zijn we gestopt aan een oude rijstplantage. Het huis stond er nog en paar kleine bijgebouwen, waaronder één slavenhuis. Maar op het toppunt van de plantage zouden er veel meer gebouwen gestaan hebben, ze hadden zo een 350 slaven. De plantage was opgedoekt ergens vroeg in de 20ste eeuw om plaats te maken voor een melkerij. Maar er had nog iemand gewoond tot in 1973, toen was er van de meeste oude plantage geen spoor meer te verkennen en de oude vrouw die er nog woonde heeft heel haar vermogen nagelaten aan de state Georgia, om een deel van de geschiedenis levende te houden. Huis met inboedel dus zoals het er twee eeuwen lang stond. De gids die ons rondleidde in het huis, was een speciaal geval. Maar hij maakte het wel leuk voor de kinderen: Lander mocht een sabel vasthouden en Lotte zette hij een oud hoedje op.

Om 6 uur waren we aan ons hotel, we hebben dan snel wat voedsel en drank ingeslaan en zijn dan (alweer) zwemmen.