Oog in oog

Deze morgen zijn we nog eens gaan fietsen en lopen in de bossen (van Battlefield National Monument) hier dichtbij. Dat was toch het plan.
Toen we aankwamen bleek dat we de fietsen vergeten waren, reactie van Lander: 'joehoe', reacte van Lotte: wenen. Willem is dan maar met hen gaan wandelen, terwijl ik voor de zoveelste keer gestart ben met start-to-run. Dat lopen was super, midden in de bossen. Het enige minpunt is dat je op een verharde weg moet lopen: een éénrichtingsstraatje waar er zelden een auto passeert. Ik heb in die 20 minuten één auto gezien, 3 andere lopers en een paar fietsers. De rest van de tijd was er geen levende ziel te bespeuren. Of toch: toen ik tijdens het wandelen mijn koptelefoon afzette, hoorde ik bijhalve een fluitconcert (echt heel veel vogels) naast me wat ritselen tussen de bomen. Op minder dan 3 meter van mij stond er gewoon een hert naar mij te kijken. Kippevelmoment.

Na het lopen en wandelen zijn we naar de school gereden van Lander zodat Lander en Lotte daar wat op de speeltuin konden spelen. Dat is daar toegelaten, die mooie speeltuinen aan de scholen zijn allemaal gesubsideerd door de gemeente of staat, dus zijn ze publiek terrein. De kindjes hebben daar dan een half uurtje mogen spelen en ondertussen is Willem dan gaan lopen.

Na de middag hebben we dan wat rondgehangen in en om ons huis. Rustig namiddagje met wat verplichte administratie: belastingen voor 2010 (ik spaar de details maar we moeten dat ook al doen) en wat rekeningen betalen.

Andere weetjes:
- er heeft een beest in onze groentenbak gezeten. Resultaat: een derde van de wortels zijn kapot. Welk beest het was weet ik niet, dat kan vanalles zijn: het kan iets wild zijn maar ook gewoon de honden van de buren (ik heb die al eens in de tuin zien lopen).
- Willem is ook vandaag achter zijn vaderkensdag gereden: een klokradio waar je een ipod kan inproppen. Vaderkensdag hier op een ander dag als in België, hier is dat een week later.
- Lander is onklopbaar geworden in memory

We hebben vandaag en gisteren veel van de neefjes en nichtjes kunnen zien via webcam en foto's, dat maakt het voor ons toch gemakkelijker om niet volledig afgesloten te zijn van de 'onze' echte wereld.
Op foto: Merlijntje, SOS Bente, SOS Brent en Binnert Mouse
Via Webcam: Emma, Pieter, Siebe, Jonas en Maren
We zien de kleinsten vanop afstand duidelijk groeien.