Reis Westkust - Dag 4 - Grote, dikke en oude bomen

Vorige nacht rond één uur heeft Lotte ons wakker gemaakt omdat ze zich niet goed voelde, ze had duidelijk koorts en we hebben haar een suppo gegeven. Vanaf dan werd ze dikwijls eens wakker van het hoesten. Ik heb nog een beetje
, tussen het hoesten, geslapen maar Willem blijkbaar niet zo goed. Deze morgen dan maar aan de balie van ons hotel gevraagd of ze ons niet het telefoonnummer konden geven van een dokter. Exact om 9 uur stonden we aan de 'Fontain view emergency clinic', helaas met nog een paar wachtenden voor ons. Er was ook een klein probleempje met onze verzekering, dat zou van 1 oktober een andere zijn maar onze namen waren bij die verzekering nog niet gekend, dat was dus een beetje rondbellen, maar uiteindelijk zijn we zonder te betalen naar buiten mogen gaan en gingen ze het zelf nog proberen te regelen. Lotte heeft een ooronsteking en de dokter raadde ons toch aan om onmiddellijk met antibiotica te starten, het hoesten zou komen omdat het vocht uit haar oor naar binnen loopt naar haar keel waar het dan kriebelt. Ik ben zelf een beetje sceptisch, het oor dat aangeduid werd is net het oor waar Lotte al jaren een witte vlek heeft die al een paar keer voor ontsteking werd aanzien, maar die niet weggaat. Zowiezo, ze was goed ziek vannacht en hoe sneller dat opgelost is hoe beter. En nu het goede nieuws; de dokter schreef ook een hoestsiroop (deels antihistaminicum) voor die slaapverwekkend zou zijn. We zijn dat spul dan gaan halen bij de apotheker en Willem is dan snel nog een supermarkt binnengelopen voor wat brood en fruit. Tegen 11.30u waren we dan eindelijk klaar om naar Yosemite te vertrekken. We hebben dan maar een deeltje van wat op ons lijstje stond voor vandaag geschrapt: geen bezoek aan Glacier point dus. Spijtig want daar heb je naar het schijnt het mooiste zicht over de vallei.

Wat we wel deden vandaag maar ook in een andere vorm zoals we dachten, we bezochten de Mariposa Grove met de Sequoia bomen = de hoogste bomen ter wereld. We waren eigenlijk van plan om daar te gaan wandelen maar we wouden niet dat Lotte haar moest inspannen, we hebben dan maar voor de gemakkelijksheidsoplossing gekozen: met een betalend treintje een rondrit tussen de bomen. Toch wel indrukwekkend die super grote bomen. Het is wel niet zo dat het er vol staat, die grote kanjers staan tussen andere normale grote bomen maar blijkbaar is dat normaal, er groeien niet vaak twee sequoia's net naast elkaar. Sequoias hebben blijkbaar enorm veel water nodig. Het is wel onmogelijk om de grootsheid van deze bomen vast te leggen op camera.

We zijn daarna terug gekeerd naar het hotel. Omdat ons hotel heel dicht bij de ingang van yosemite ligt en dus ver van de rest van de bewoonde wereld, konden we niet anders dan gaan eten in één van de restaurants in het hotel. Wij dus in een wat chiquer restaurant met onze twee kids, die normaal den boel op stelden zetten. Maar vandaag hadden we tekenpapier en potloden meegenomen en ze hebben flink getekend zonder de andere eters lastig te vallen. En wat nog opvallender is: Lander heeft zijn bord 'spaghetti and meatballs' helemaal leeggegeten.

Lotte heeft dan toch nog haar lepel hoestsiroop gekregen en tien minuten later lag ze al te snurken. Om het efkens in perspectief te plaatsen: de vorige avonden lag ze nog zeker een uur wakker.