Vandaag zijn we vanuit Bishop in één keer doorgereden naar Death Valley. Alweer een route met magische uitzichten.

We zijn pas de eerste keer gestopt toen we 'Joshua Trees' zagen staan. De tweede stop was al om te eten, midden in Death Valley, niet ver van de duinen. Alle picknick tafels in de schaduw waren al ingenomen maar er waren mensen bereid om wat op te schuiven voor ons. De picknick tafels in de vlakke zon waren allemaal wel vrij, maar je moet wel zot zijn om daar te gaan zitten, het moet ergens rond de 40 graden geweest zijn. De twee bejaarde koppels die samen met ons een tafel deelden waren daar met een auto die nog ouder was dan zijzelf. Op de parking stonden 5 old timers, zonder airconditioning! Ik weet echt niet hoe die dat uithielden. Na het eten zijn we eens snel de duinen ingegaan, héél snel want het was daarvoor echt te warm. We hadden onze sandalen aan en het zand dat tussen onze tenen kroop was véél véél te warm om goed te zijn, een kwartier later zaten we alweer in onze auto. We zijn dan maar wat verder gereden, zo een 25 minuutjes en zijn gaan inchecken in het hotel (midden in Death Valley). Onze bagage dan maar de kamer ingesleept (dat zijn we ondertussen wel ferm beu aan het worden), wat druiven gegeten en ondertussen snel ons zwemgerief aangetrokken.

Er stond nog vanalles op het programma maar te warm is te warm en wat is er dan beter dan een plons in het zwembad? Een chloorvrij zwembad dan nog wel met water recht vanuit een warmwaterbron. Toch wel sterk want het zwembad krijgt continu, aan een heel traag tempo, nieuw water en al het overtollige water wordt rechtstreeks naar het golfterrein gebracht om daar te gebruiken om het gras groen te houden. Een deel van de electriciteit in het hotel is ook plaatselijk geproduceerd via zonnepanelen. Ze zijn hier in California toch wel een pak groener dan in Georgia waar wij wonen.
Na het zwemmen zijn we een ijsje gaan eten en zijn we nog wat extra water gaan kopen. Na het genknoei met het ijsje, zijn we nog snel efkens gaan wandelen, zo een tien minuutjes rijden van het hotel, terwijl de zon langzaam achter de bergen verdween.
Ik ben nog wat vergeten, we zijn onderweg gestopt bij het bezoekerscentrum om voor Lander en Lotte het boekje te gaan vragen om Junior Ranger te worden van Death Valley. Gelukkig mocht dat hier wel, in Bodie mocht dat maar vanaf 7 jaar en we hebben daar niet aangedrongen (niet in alle staten moeten ze zo vroeg kunnen lezen en schrijven). Hier is dat toegestaan voor alle leeftijden, maar afhankelijk van de leeftijd moeten ze meer invullen om hun batch en diploma te krijgen.
Na onze laatste wandeling zijn we gaan eten in een plaatselijk steak restaurant en ze hadden dat boekje bij. Normaal zijn ze dat restaurant gebeuren na een kwartier al beu maar nu zijn ze heel de tijd druk in de weer. Maar niet alleen tijdens het wachten waren ze flink, ook het eten ging buiten verwachtingen goed, Lander heeft zelfs heel zijn bord leeggegeten. Het was trouwens ook echt wel goed eten, maw veel te duur.
Toch nog efkens om af te sluiten een vertaald vraagje uit Lander zijn Junior Ranger boekje: 'wat is de naam van de harige spin die je soms over de weg kan zien lopen?'Het antwoord heeft 9 letters en begint met een T! Ik had dit liever niet geweten ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten