Reis Westkust - Dag 6 - Bodie en Mono Lake

Iedereen heeft voor een keer goed geslapen maar we waren weer vroeg wakker. Tot dat we gaan ontbijten is dat dan heel de tijd de kindjes erop wijzen dat ze stil moeten en hun voeten op een normale manier moeten neerzetten, zodat onze onderburen niet het gevoel krijgen dat we aan het springen zijn.

Na het ontbijt zijn we dan vertrokken voor een sessie autorijden van anderhalf uur: het eerste deel in de volle zon met wolkjes rond de bergen, dan een tijdje in de mist, dan weer volle zon en het laatste half uur op een onverharde weg, goed voor veel geschud. De laatste tien mijl naar het spookdorp Bodie brengen je dus echt terug in de tijd. Bedoeling was om bij de eersten te zijn in het park, maar toen we tien minuten na openingstijd (10u) toekwamen waren er al een heleboel mensen aan het rondwandelen. Een heel deel van die mensen waren daar duidelijk om foto's te nemen, heel veel fototoestellen met statief. Het dorp zelf is op zijn minst indrukwekkend te noemen, er staan nog heel wat huizen overeind en in een aantal is zelfs de inboedel blijven staan. Vooral de 'general store', het hotel en de school zijn nog vrij intact. Door al die houten huizen is het wel heel kleurloos, op het tankstation na. Ik stel me toch wel vragen bij de auto die daar bij staat, alle andere auto's zijn volledig weggeroest maar die knalblauwe dodge naast het tankstation staat daar alsof hij nieuw is.
We hebben in totaal zo een drie uur daar rondgewandeld en hebben daar ook boterhammen gegeten. De picknick plaats van het park lag zo een twee minuutjes rijden van alle gebouwen, dat was toch wel weer een idyllisch plekje om te eten.
Na het eten hebben we onze auto nog wat verder vuilgemaakt, weer 10 mijl schokken op dat kiezelwegje dus. Terug op de geasfalteerde weg, hadden we weer magische uitzichten op Mono Lake maar ook op de bergen van Yosemite.
We hebben een kwartiertje gestopt aan de noord kant van Mono Lake maar zijn dan doorgereden naar de andere kant van het meer waar de mooiste Tufa formaties te zien zijn. Daar hebben we het wandelpad tussen en naar de Tufas afgestapt. Lander en Lotte hebben zich daar geamuseerd met het pesten van kleine vliegjes. Hele zwermen vliegjes zitten er aan de rand van het water van het meer en telkens als je dichtbij komt, vliegen ze in één zwerm verder, je kan de zwerm zelfs horen. Na onze uitstap daar, zoals zo vaak geeindigd doordat Lotte naar de wc moet, zijn we rechtstreeks doorgereden naar het hotel. Willem is dan inkopen gaan doen, terwijl de kindjes, onder mijn toezicht, op de speeltuin in het park naast het hotel aan het spelen waren. We zijn niet gaan uit eten, de junk een beetje beu, maar hebben iets klaargemaakt op onze hotelkamer: koude groentjes, kippewit, ham, perziken en ananas. Iedereen heeft goed en gezond gegeten.