Onze eerste stop vandaag was "big K", een supermarkt, met het vooruitzicht van nog meer strand vonden we dat we nog een extra parasol nodig hadden. Voor 8 dollar kan je niet sukkelen zeker? We zijn nu nog beter uitgerust voor de komende strandmomenten.
Maar eerst wat geschiedenis, we bezochten vandaag eerst het oudste gebouw gemaakt van gebakken stenen in Saint-Augustine, het 'light house' (1874). Saint-augustine zelf is gesticht in 1565 en er staan duidelijk veel oudere gebouwen maar die zijn allemaal van hout of van gekapt steen. Die vuurtoren verbleekt daar duidelijk wat tegen en het was ook wel duur om erin te mogen. Het was ook nog niet zeker dat Lotte mee naar boven mocht, eerst moest ze gemeten worden, gelukkig is ze de laatste maand nog spectaculair gegroeid (lees: de lat had een serieuse foutmarge) en haalde ze de 44 inch (vorige maand was ze nog 42,5, 1 inch=2,5cm). We moesten 219 trappen omhoog om een mooi zicht te hebben op de baai voor Saint-Augustine, maar lang hebben we daar niet van kunnen genieten, zowel Lander als Lotte waren bang. Van Lander weet ik dat al een tijdje maar het zou kunnen dat ook Lotte hoogtevrees heeft :-(. We stonden dus weer snel beneden.
Nog geschiedenis, van de vuurtoren, reden we door naar een tweede fort in Saint-Augustine. Fort Mantanzas, een mini-fort op een idylissche locatie, op een eilandje. Het fort is alweer gebouwd door de Spanjaarden, als voorpost voor het grote fort in de stad. Zowel de inkom van het fort als de ferry er naartoe waren compleet gratis. Dat is misschien omdat heteen beetje uit de weg van het toeristisch centrum lag, maar niet van het strand, ...., waar we onmiddellijk daarna naartoe zijn verhuisd. Lander heeft bijna de hele tijd bezig geweest met zand, schelpen, euh ja en skeletten ... Hij heeft daar een schedel gevonden van vermoedelijk een hond, gelukkig hebben we hem kunnen overtuigen om dat ding niet mee te nemen. In de zee wou hij niet, hij vind dat het zout prikt. Lotte die speelt dan wel weer graag in het water, ..., om dan kletsnat over de grond te rollen. Zand overal dus, maar ook in hun ogen, die zagen allevier rood, hopelijk is dat morgen over. Duimen want ik wil geen dokters zien deze reis.
Net zoals gisteren, zijn we na het strand rechstreeks naar het hotel gereden en moesten ze hun kleren uitdoen in het bad.
Vannacht slapen nog voor een derde keer in de holiday inn in Saint-Augustine en dan rijden we verder richting Cape Canaveral.
Binnen in de vuurtoren:
Willem en Lotte (bovenop Fort Mantanzas maar ik geef toe dat zie je niet):
Fort Mantanzas, met de oude Spaanse vlag:
Ons zandmannetje onder de nieuwe parasol, dat stipje in de verte dat zijn Lotte en Willem:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten