Over de dermatoloog; die wist na één blik op mijn gezicht al wat het is. In België ben ik daarvoor al bij twee verschillende dermatologen geweest en bij één allergoloog, verdeeld over minstens 7 jaar. Telkens weer blijkt dat het eczeem is en telkens weer moet ik cortisone smeren en telkens blijkt dat het niet helpt. Deze dokter beweert dat het 'Periorale dermatitis' iets wat vaak voorkomt bij vrouwen tussen 20 en 45. De pillen en de zalf die ik nu krijg, zouden na 20 dagen resultaat moeten geven. Ik ben eens benieuwd, dat zo toch straf zijn, dat iets waar ik 7 jaar mee sukkel in 20 dagen echt kan opgelost zijn en vooral dat belgische dokters dat niet weten. Nog beter, volgens deze dokter, zou die cortisone het alleen maar verergerd hebben.
Meer over de kinderarts; Lotte hoort en ziet perfect. Ze is weegt 19 kilo en is 108 cm, volgens de dokter is zo groot als een gemiddelde 6-jarige.
Toen Willem klaar was met werken, zijn we nog eens naar Dalton gereden. Ik had geen zin om te koken en ik wou eens gaan eten. In Dalton is een steakhouse (Longhorn) dat nog best te doen is, vandaar. Omdat we daar dan toch waren zijn we ook eens naar 'downtown Dalton' geweest om vlug eens te kijken of daar wat te zien is. Als je Dalton binnenrijdt staan er borden met 'historical downtown' en ik wou dat wel eens zien. We zijn daar niet lang gebleven, een kwartiertje, maar ik ben wel blij dat ik dat eens gezien heb.
Het eten zelf was een succes voor iedereen behalve Lander. Die had een hot dog gevraagd, dat eet hij anders super graag, maar het zag er niet uit zoals thuis en dus heeft hij niets gegeten.
Na het eten, zijn we eens langs de afrit van Ringgold gereden waar vorige week die tornado passeerde. Dat mag sinds een paar dagen weer, toch voor plaatselijk verkeer.
Downtown Dalton:
De vernieling van de tornado:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten