Florida - dag 2 - Saint-Augustine

De eerste nacht hotel viel nog redelijk mee, in ons eerste hotel hebben we een kamer met één heel groot bed en een sofa bed. Lander slaapt tussen ons in, in dat groot bed en Lotte, onze stamper, ligt helemaal alleen in dat sofabed. Ze waren er natuurlijk wel vroeg, rond 6 uur en langer dan 7 uur hebben we ze niet stil kunnen houden. Hopelijk krijgen we geen klachten van de buren.
Rond 8.30 waren we al onderweg naar het historische centrum van Saint-Augustine. Saint-Augustine is de eerste Spaanse nederzetting in Amerika en of het allemaal authentiek is weet ik niet, maar het is wel ontzettend mooi. Heel veel oude Spaanse gebouwen en zelfs een fort midden in dat centrum. Ik had gedacht dat het alleen hier en daar een mooi gebouw ging zijn, maar heel het stadje staat vol. Het is dan ook heel touristisch en zeker nu het verlengd weekend is hier, was het er ontzettend druk. Het rondwandelen vonden de kindjes wel niet zo leuk, maar het stadhuis en het fort vonden ze dan wel tof. Het stadshuis omdat ze daar de vissen mochten eten geven. Waarschijnlijk wacht die ambtenaar die dat doet, elke dag tot er een paar vrijwilligers toekomen om dat uit te besteden, we waren er nog geen minuut en hij stond daar al met een vol bekertje visvoer. Het fort omdat Lander dat zoiezo al leuk vindt en omdat we daar een demonstratie kregen; het afvuren van een kanon (zonder kogel maar met buskruit).
We hebben snel wat gegeten en zijn dan doorgereden naar Anastasia State Park, om daar op het strand te gaan zitten. Toen we daar toekwamen, stond er een bord dat er niemand meer binnen mocht omdat er al teveel volk was. Maar net toen wij aan de ingang stonden, mochten we toch door (de twee auto's voor ons niet), er was net iemand weggereden. Na wat gezeul, de parking was toch nog redelijk ver van het strand, hebben we ons dan geïnstalleerd. Lander en Lotte zijn onmiddellijk beginnen graven. We konden ze wel heel moeilijk overtuigen om in de zee zelf te gaan. We hebben ze eigenlijk zelfs verplicht en bij Lotte was dat met veel geween. Ze was in begin heel bang maar op het einde gelukkig niet meer. Ze vonden het zo plezant dat ze uren later nog moelijk te overtuigen waren om terug naar het hotel te gaan. We zijn ze daar toch eerst gaan afspoelen voor we iets gaan zoeken zijn om te eten.

Morgen gaan we wel beter ons best moeten doen om onzelf in te wrijven, zowel Willem als ik zijn verbrand. De tube zonnecreme die we gebruiken, factor 50, gaat duidelijk niet zo lang mee dan wat er op de verpakking staat.

De vrijwilligers die net het kanon hadden afgevuurd in het fort:


Zandmanneke:


Zandvrouwtje: