Kort na de middag is Willem dan eerst naar Dalton gereden om de autosleutels te laten bijmaken. We hebben voor allebei de auto's maar één sleutel en dat geeft ons toch een onveilig gevoel. Bij mijn auto kregen we er maar eentje en Willems tweede autosleutel werkt al bijna een jaar niet meer. Over veertien dagen vertrekken we op reis en Willem wil dan toch ergens een reserve sleutel hebben, stel dat hij zijn sleutels mee de zee in neemt :-). Ondertussen heb ik nog eens met Lander geschreven en gelezen. Dat lezen gaat bijhoorlijk vlot maar dat schrijven gaat echt niet vooruit. We doen dat echt te weinig om daar vooruitgang in te boeken.
Dan was er nog Willems oog, sinds we vorige week gaan zwemmen zijn zag zijn oog een beetje rood. Maar sinds vandaag stond er daar ook een wit klein blaasje op. We zijn dan eens beginnen rondbellen en we vonden een oogarts waar we naar toe mochten als we er konden zijn in minder dan 15 minuten. Maar vermits het 25 min. rijden zou zijn, kon dat niet en maakte Willem dan maar een afspraak voor maandag. Maar een oog is toch iets speciaals, en ik wou zeker zijn dat het tot maandag kon wachten. Dus toch de kinderen ingeladen en vlug vlug naar de oogarts. Onder het motto: de klant is koning en doet vandaag zijn goesting. Toen we toekwamen konden ze niet anders dan toch snel naar zijn oog kijken en maar goed ook: het zou niet genezen zijn zonder medicatie en hoe sneller hij medicatie had hij sneller hij er dan ook vanaf is. De theorie is dat het zwemmen zijn ogen heeft uitgedroogd en dat hij er dan door in te wrijven een krasje heeft opgemaakt.
Die oogarts was wel een beetje een grapjas, toen Willem ondezocht was en ze naar buiten kwamen, zei die oogarts heel serieus tegen mij dat Willem de komende dagen heel de tijd in de zetel moest liggen en bediend moest worden. Ik had onmiddellijk door dat het niet klopte maar de kinderen waren wel enorm onder de indruk. Lotte stelde voor om samen met hem in de zetel liggen, ze hadden echt niet door dat het een grapje was.
Na de oogarts heeft Willem mij afgezet aan de YMCA en is hij samen met de kinderen naar het containerpark gereden (alles zat al van 's morgens in de auto) en naar de winkel.
Dit is geen grenadine, maar vloeibaar voedsel voor kolibri's. Vandaag zagen we voor de eerste keer een kolibri, het diertje bleef even zweven net naast het raam, kippevelmoment:
Dit gaf me ook de kriebels maar dan op een andere manier:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten