mein spier doet pein

Vandaag moesten we voor de eerste keer naar de kinderarts: niet omdat er ééntje ziek is, maar omdat Lander een paar spuitjes moest krijgen.

Voor:
Ik moest daar rond 11 uur zijn en ergens rond 9.30 heb ik hem toch het 'slechte nieuws' meegedeeld. Het grote liegebeest (ikke dus) heeft hem dan wijsgemaakt dat spuiten echt geen pijn doen. Hij was niet echt bang van de spuiten wel van het bloed dat uit de gemaakte gaatjes zou kunnen komen (ik heb hem nochtans al honderden keren uitgelegd dat hij heel veel bloed heeft en dat je niet kan doodbloeden van een druppeltje).
Bij de dokter is hij eerst goed onderzocht (gemeten, gewogen, oogtest, oortest, bloeddruk, ...) en toen kwam de verpleging met de spuiten.

Tijdens (totale duur 4 seconden):
De drie spuiten (POLIO, DTAP en MMR2) werden mooi op een rijtje naast Lander gelegd. Een verpleegster voor zijn benen vast te houden, ik moest zijn armen vasthouden en dan een tweede verpleegster om de drie er dan achter elkaar zoals bij de koeien in te duwen. Alles bij elkaar heeft dat waarschijnlijk 4 seconden geduurd. Ze zijn hier blijkbaar voor de kordate snelle aanpak ipv voor de voorzichtige trage. Ik vraag me toch wel af of dit voor Lander wel de goede aanpak was. Is toch iets wat hem overkomen is waar hij (ik gelijk ook niet) geen controle over had. Hij weende serieus, ik heb hem naar de auto mogen dragen.

Na:
In de auto naar huis, toch eens uitgelegd aan Lander en Lotte waarom hij die spuiten gekregen hebben. Toen ik vertelde dat hij over enkele jaren (rond zijn 10 jaar) de enige van de klas gaat zijn die bij het medisch onderzoek geen spuitje moet krijgen, was hij plots al weer vrolijker. Helaas was dat voor korte duur, een paar uur na de spuiten is hij beginnen klagen over pijn in zijn beentje. Hij schreef het zelfs op een vel papier voor zijn papa: "mein spier doet pein". Ik weet niet wat ik morgen ga doen, hem naar school sturen lijkt me niet zo een goed idee: ik houd hem toch liever een beetje in het oog. Morgen beslissen zeker?
Het ventje is trouwens voor de rest van de dag wel goed verwend ze: we hebben pannenkoeken gebakken en hij kreeg een klein kadootje.

De financiële afhandeling dan: die hele marteling heeft ons 100 dollar gekost en DKV weigert om dat terug te betalen. Ze betalen blijkbaar alleen maar medische kosten terug die te maken hebben met ongeval of ziekte; niet voor preventieve medicatie. Mijn dikke teen had het dus weer juist: niet geloven als ze zeggen dat we een volledige dekking van de medische kosten hebben.

Andere gebeurtenissen vandaag:
- mijn 'garden bed'=(grote plastieken bak om groenten in te zetten) is aangekomen: we (=de kinderen en ik) gaan proberen om patatten te laten groeien; al een hele week liggen er twee pattatjes te drogen in de zon (in de hoop dat ze gaan schieten). We gaan ook de tomaten plantjes en de radijzen verplanten.
- ik heb vandaag mijn eerste amazon bestelling gedaan: broodmachine, broodsnijmachine (EINDELIJK), een paar engelse beginnnersboekjes en een dvd van Reader Rabbit. Heel erg bedankt aan Willem zijn collega's voor hun deelname in de kosten.
- onze reis voor juni was al gepland maar nog niets gereserveerd: de eerste reservatie (die voor de ferry naar een onbewoond eiland) is vandaag gedaan. Is me ook goed duidelijk gemaakt aan de telefoon dat er geen eten te koop is op het eiland dus dat we zelf moeten zorgen voor de picknick, onbewoond is onbewoond natuurlijk. Als ik nog een paar keer mijn naam moet zeggen aan de telefoon, dan ga ik op den duur nog goed engels kunnen spellen ook :-).
- ik ben ook de eerste keer gaan tanken vandaag; veel keuze had ik niet want het lichtje brandde al.

Foto van de dag: